All Chapters of BADDEST Relationship ก่อนจะเป็นแฟนเก่า: Chapter 21 - Chapter 30

จ๊วบ!ฉันบดจูบลงบนปากหนาก่อนจะพลิกตัวขึ้นไปเป็นฝ่ายคร่อมร่างกายแข็งแกร่งของเจเดนเอาไว้ สองมือน้อยลูบไล้กล้ามเนื้อเป็นลอนของเขาผ่านสาบเสื้อเพื่อจดจำสัมผัสนี้เอาไว้ก่อนจะไม่มีโอกาสได้รับรู้ถึงมันอีกมือบางค่อยๆ บรรจงปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตที่เขาเพิ่งจะใส่มันเข้าไป ขณะเดียวกันมือหนาช่ำชองของชายหนุ่มใต้ร่างเองก็ลูบสัมผัสผิวกายขาวอย่างแผ่วเบาเช่นกัน ฉันจึงถอนจูบออกมาแล้วนั่งทับร่างกายแข็งแกร่งเอาไว้ ใช้สายตามองเพื่อเก็บภาพความทรงจำนี้เอาไว้ก่อนการจากลา“ทำมันเลยสิ แสดงความรักของเธอผ่านทางร่างกายเล็กๆ นั่นให้พี่ได้เห็น”คนตัวโตใต้ร่างพูดออกมาช้าๆ เพื่อกระตุ้นฉันที่ใช้สายตาสำรวจร่างกายของเขาอยู่ทำให้หลุดออกจากห้วงความคิดเหล่านั้น สุดท้ายแล้วฉันก็ต้องสะบัดหัวไล่เอาความคิดเหล่านั้นทิ้งไป สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อให้หัวสมองโล่งก่อนจะกลับไปจดจ่อกับการมอบความรักที่มีทั้งหมดให้กับเขาหัวเข็มขัดแบรนด์ดังสีเงินถูกปลดเปลื้องออกโดยมือบางของฉันอย่างแผ่วเบา หลังจากนั้นค่อยๆ เอาเจ้าแท่งเนื้อหนาแน่นที่แข็งขืนเต็มที่แล้วออกมาจากกางเกงขายาวสีเข้มของเขา ขนาดของม

ฉันนิ่งงันราวกับตกอยู่ในภวังค์ ความรู้สึกราวกับว่าทุกอย่างกำลังพังลงตรงหน้าอีกครั้งแต่ฉันกลับให้ความสนใจกับสิ่งอื่นไม่ได้เลยนอกจากร่างหนาของแฟนตัวเองที่เดินมากับแฟนเก่าของเขา ปล่อยให้เธอคนนั้นทำทุกอย่างเหมือนกับว่ายังคบกันอยู่แล้วฉันเป็นใครในความสัมพันธ์ของพวกเขา?ได้แต่ตั้งคำถามกับตัวเองในใจเท่านั้น ไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะขยับปากเอ่ยถามอะไร สายตาเผลอสบประสานเข้ากับดวงตาสีฟ้าคู่นั้นด้วยหัวใจเต้นรัว ไม่ใช่ความรู้สึกเขินอายอะไรเทือกนั้น แต่มันคือความเจ็บหน่วงที่อธิบายไม่ถูกต่างหาก“อ้าว! นี่แฟนเจย์ไม่ใช่เหรอ?” หญิงสาวข้างๆ เอ่ยทักฉันด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร มีเพียงฉันเท่านั้นที่รู้ว่ามันคืออาการของคนเสแสร้ง ภาพในวิดีโอที่เธอแอบมีอะไรกันลับหลังฉัน ภาพเปลือยโป๊ที่เธอส่งมายั่วยวนแฟนของฉัน ฉันจำมันได้หมดทุกอย่าง“อ้าว! นี่ยังกล้าทักด้วยเหรอ?” รุ่นพี่คนเก่งอย่างวิเวียนสวนกลับอีกฝ่ายไป“ตายจริง! ลืมแนะนำตัวไปเลย สวัสดีค่ะ พี่ชื่อชิชานะคะ เป็นแฟนเก่าของเจย์เขาน่ะ” ผู้หญิงหน้าด้านคนนี้เมินคำพูดถากถางของพี่วิเวียนก่อนจะเสนอหน้า

โลกทั้งใบของฉันนิ่งงันราวกับหยุดหมุน ดวงตาสีฟ้าเขียวของชายที่ชื่อ ‘แม็กซ์เวลล์’ ยิ่งมองเท่าไหร่ก็ยิ่งรู้สึกว่ามันช่างคุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ความรู้สึกอ่อนโยนเหมือนได้กลับบ้านแสนอบอุ่นไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน น่าประหลาดเสียจริงที่การพบเจอกันขึ้นแรกของเราทำให้เกิดความรู้สึกแบบนี้ขึ้นเมื่อแนะนำตัวกันเสร็จเรียบร้อยแล้วพวกเราทั้งสี่คนก็แยกย้ายกันไปนั่งที่โซฟาแต่ละตัวโดยพี่วิเวียนนั่งข้างๆ ชายคนรักของเธออย่างออสติน ส่วนพี่อารินถูกดึงลงไปนั่งข้างกับชายที่ดูมืดมนจนน่ากลัว รู้สึกว่าน่าจะชื่อเวคินทร์มั้ง ทางด้านของคุณร่มเกล้าใช้เวลาเพียงไม่นานก็สามารถพูดคุยกับน้องชายของออสตินได้อย่างสนิทสนม ฉันที่ถูกจัดแจงให้นั่งข้างแม็กซ์เวลล์ยังคงนั่งเงียบไม่พูดไม่จาเนื่องจากชวนคุยไม่เก่ง“ชื่อมิลานเหรอ?” อีกฝ่ายเปิดประโยคถามขึ้นมาก่อน“ใช่ค่ะ” ฉันพยักหน้าตอบรับ สายตาของเขาที่ใช้มองไม่ได้ดูหื่นกระหายเหมือนผู้ชายคนอื่นแต่มันกลับดูอ่อนโยนเหมือนมองคนในครอบครัว“ปีนี้อายุเท่าไหร่แล้ว?” คำถามแปลกๆ เหมือนกำลังถามลูกหลานที่ไม่ได้กันมานานนี่มัน

          ตุบ!          “อั่ก!” ผมงอตัวกุมสีข้างด้วยความเจ็บปวดเมื่อได้รับแรงเตะเข้ามาที่สีข้างของตัวเองเต็มแรงไม่รู้ด้วยซ้ำว่ากระดูกซี่โครงจะหักหรือเปล่า          “ถ้ามึงดูแลเธอได้แค่นี้ ปล่อยให้กูดูแลเอง” มันเอ่ยกับผมเสียงเหี้ยมก่อนจะทิ้งบุหรี่ที่เพิ่งจะจุดขึ้นมาสูบลงบนพื้นใกล้กับร่างของผมพลางมองด้วยสายตาเหยียดหยาม เท้าของมันค่อยๆ ขยี้ตามลงมาช้าๆ เป็นการตักเตือนทางอ้อม          “เกิดอะไรขึ้นคะ” เสียงหวานคุ้นหูของคนที่ผมเฝ้ารอมาตลอดทั้งคืนดังขึ้นพร้อมกับใบหน้าตื่นตระหนก เธอคงกำลังเป็นห่วงผมอยู่แน่นอนถึงได้มีสีหน้าแบบนั้น          “ผู้ชายคนนี้มาดักรอคุณหน้าห้องแล้วหาเรื่องผมน่ะ” มันชิงฟ้องทุกอย่างตัดหน้าผมที่ยังนอนกองกับพื้นจุกจนพูดแทบไม่ออก      

เพล้ง!“กรี๊ด!!!”มือหนาต่อยลงเต็มแรงบนกระจกรถฝั่งที่นั่งข้างคนขับ เผยให้เห็นรอยร้าวบนกระจกรถบานหนา ฉันหวีดร้องออกมาด้วยความตกใจกลัวในทันทีเมื่อกำปั้นของเขาเฉียดผ่านศีรษะของฉันไปเพียงนิดเดียว“ฮึก! มะ...มิยอมแล้วค่ะพี่เจย์ อึก!” ฉันบอกกับร่างหนาของปีศาจร้ายก่อนจะเปิดประตูรถลงไปด้วยแรงอันสั่นเทา แสงตะวันรำไรที่กำลังลับขอบฟ้ายังสาดส่องเข้ามากระทบกับร่างกายของฉันผ่านรอยผุพังของผนัง“ขึ้นไปนั่งบนกระโปรงรถ” เขาเดินตามลงจากรถมาพลางออกคำสั่งให้ฉันขึ้นไปนั่งบนฝ่ากระโปรงรถ“...” ฉันยอมทำตามอย่างว่าง่าย ค่อยๆ ปีนขึ้นไปนั่งลงบนฝากกระโปรงรถตามคำสั่งของเขา ความร้อนบนผิวรถจากการถูกแสงแดดสาดส่องมาเป็นเวลานานทำให้ฉันอยากจะลุกออกไปสียตอนนี้แต่กลับทำไม่ได้ ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยบาดแผลยกยิ้มพอใจก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายวิดีโอ“แหกขาออก” น้ำเสียงทุ้มหนาเรียบนิ่งก่อนจะออกคำสั่งต่อมา“อึก...” ฉันกลืนก้อนสะอื้นลงไปในคอ หยดน้ำตารินไหลด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ไม่รู้ว่าตัวเองไปทำกรรมอะไรไ