บททั้งหมดของ Accidentally His : บทที่ 61 - บทที่ 70

Amanda's POV (the scene before the board meeting, right after Tyrone filed the criminal case).Sinulyapan ko ang labas ng salamin ng BGC skyline. Tila payapa, ngunit sa Vask - 28th floor, amoy kape at amoy pag-alala. Sino ba naman ang hindi kakabahan na muli ko namang kaharap ang ina ni Adonis. Nakaupo pa rin kami sa private room ng Vask. Kami lang, walang staff. Yung kape ko sa harap ko hindi pa rin nauubos subalit kalahati na ng tasa ang naubos ko na Espresso, nangalahati na rin ang bagel ko. Tinitigan niya ako. Yung diamond ring niya kumikislap bawat galaw ng kamay niya habang hinahawakan yung tasa."Makinig ka muna sa akin, Amanda." malumanay pero pautos. "Para maunawaan mo yung sitwasyon mo ngayon. Yung sitwasyon ni Adonis. At yung kay Tyrone."Napalunok ako, bumilis pang lalo ang kaba ko. Ang totoo bago pa man ako nasa harapan niya, walang humpay na ang kaba sa aking dibdib. I thought Tyrone was bluffing considering he has mistress. of her own. Pero ng matanggap

Maingay ang Vask. Pero para kay Amanda, parang nasa ilalim siya ng tubig. Nahirapan na huminga at i process ang ipinagtapat ni Mrs Evangelista.Natabig pa ang tasa at nabasag. Kumalat ang kape sa marmol na sahig. Kaya nangangamoy mapait tuloy at sunog. “Miss, ayos lang po ba kayo?” tanong ng staff. Mabilis na kumuha ng pamunas. Pumasok yaong staff ng private room ng bell si Mrs Evangelista. Tumango si Amanda. Pero hindi niya marinig yung sarili niyang sagot. Sa tainga niya, isang salita lang ang umuulit. Adonis. Tyrone. Magkapatid.Tinitigan siya ni Geneva. Hindi galit. Hindi awa. Isang tingin lang na nagsasabing: Naunawaan mo na ba?Mrs Evangelista dismissed the waiter. Yumuko at nagpaalam naman yung staff. Dahan-dahang tumayo si Amanda. Nanginginig ang mga tuhod niya. Yung bag niya nahulog sa sahig kanina. Kinuha niya. Hindi niya alam kung paano siya nakalabas ng private room. Paglabas sa pinto ng Vask, sinalubong siya ng malamig na hangin ng BGC. Gabi na. Kumikislap ang m

Maingay ang mga gulong ng kotse ni Adonis pagpasok sa gate ng mansion. Ginabi siya mula sa emperyo at pakikipag-isap sa abogado sa maaring kahinatnan ng kaso. Sa pagkalap ng ebedisnya ukol sa maaring isampa di laban kay Tyrone at Issa. Diumeretso siya sa library.Nandun si Geneva. Nakaupo sa armchair. May hawak na tsaa. Nakabathrobe. Para bang naghihintay lang talaga sa kanya.“Mom,” tawag niya. Walang paligoy-ligoy. “Ano ang pinag-usapan ninyo kagabi ni Amanda bago ang board meeting kaniyang umaga?" Hindi na naman nagsalita kanina si Amanda at may duda siya na may kinalaman na naman ang kaniyang ina. Napatingin si Geneva sa kanya. Dahan-dahan niyang inilapag yung tasa sa mesa. "Oh, good evening to you too, Adonis.." sarkastikong sabi ni Geneva. Lumunok ng laway si Adonis. Na realize niyang mali siya, nakalimot siyang bumati sa ina. He should be thankful that her Mommy had save him at the boardroom meeting. "I'm sorry, Mom. Good evening." "Hmnn, Ah. Napansin mo pala,” s

"See?” sabi ni Trisha. “Our CEO believes in us. So let’s make him proud, okay?”Palakpakan ulit. Dahil sa malakas niyang PR, mabilis niyang nakuha ang loob ng mga kasamahan ni Adonis, Hector thought. And his friend, Adonis ay walang magawa kundi ang sakyan si Trisha, hindi lang dahil sa may maitutulong ito sa kumpanya kundi dahil sa ito ang isa sa payo ng kaniyang ina. Hector kmows that in the Evangelista Empire, maliban kay Lolo Ernesto, si Madame Geneva Evangelista ang may bibig para sa desisyon. Malakas ang kaniyang tinig gayong ang ama naman ni Adonis na si Victor Evangelista ang anak ni Lolo Ernesto. Isa ito sa naging palaisipan ni Hector bilang PA at kaibigan ni Adonis. And Adonis himself wondering too, why it is to be her mother who has a final say than that of his father, Victor. Habang patuloy na pinagmasdan ni Hector ang kaibigan na CEO, napapansin nito na from time to time, tsi-ne-tsek niya ang kaniyang cellphone. Maybe it has something to do with what he said abou

Adonis POV Alas-dos ng madaling araw. Hindi ako makatulog. Lagi naman ganito pag gulo ang utak ko. Pag maraming tanong. Pag may taong hindi ko maintindihan. Kaya nandito ako. Sa secret garden.Hindi ito yung garden sa harap ng mansion na pinapapicturean ni Mom tuwing may event. Ito yung nasa likod. Yung maliit. Yung may lumang gazebo, mga damo na hindi pinuputol, at isang puno ng santol na malaki. Walang nakakaalam nito bukod sa akin. At... dati. Umupo ako sa lumang bench na bato. Malamig. Amoy lupa at hamog. Dalawang linggo na ang nakalipas mula sa birthday party ko. Yung gabi na yun. Yung gabi na si Amanda ang kausap ko. Yung gabi na kami lang. Yung gabi na... we were making love.Napapikit ako. Miss na miss ko siya. Pero silent mode na naman kami. Gaya ng dati. Gaya nung mga tampuhan namin nung una. Pero ngayon iba. Hindi ko alam kung bakit. Hindi niya sinasagot yung tawag ko. Hindi niya nire-replyan yung message ko. “We need to talk. -A”Yun lang. Yun lang yung sinen