Vianne Ledesma's POVHindi pa ako nakakalayo nang maramdaman ko ang mahigpit na paghawak niya sa braso ko. Napahinto ako at lumingon. Si Toby. Punong-puno ng desperation at pagsisisi ang mukha niya."Vianne, please… mag-usap naman tayo," pakiusap niya, malalim ang boses. Mahigpit ang hawak niya sa akin, na parang ayaw niya akong pakawalan. "Puwede bang… puwede bang ayusin pa natin 'to? Please, Vianne. Huwag mo namang gawin sa ’kin ‘to. Mahal pa rin kita. Never nagbago ’yon. Hindi ka ba nanghihinayang sa ilang taon? Pagsubok lang ’to, Vianne. Bakit sumuko ka agad?”Dahan-dahan pero mariin kong hinawi ang kamay niya mula sa braso ko. Umurong ako nang isang hakbang palayo sa kanya. Mabilis kong itinago ang sakit at galit na nararamdaman ko. Hindi niya puwedeng makita na naaapektuhan pa rin ako. Hindi siya pwedeng malaman na kahit ngayon, may parte pa rin sa akin na nasasaktan tuwing nakikita ko siya. Pero hindi naman enough na reason iyon para mag-stay pa rin ako. Tumingin ako sa kanya
Zuletzt aktualisiert : 2026-09-13 Mehr lesen