All Chapters of His Unexpected Obsession: Chapter 41 - Chapter 50

Aria's POV.. Pumasok kami sa Red Room, at pagkasara ng pinto, saka niya ako ibinaba."Master... ano bang problema mo?!" inis kong sambit habang pilit na lumalayo sa kanya, naaalala ko parin kasi ang halikan nila ni maila, kahit na Hindi siya nag react o pumikit man Lang nung halikan siya nun galit parin ako sa kanya. Umatras ako ng humakbang siya."Apat...""Huh!?"Nang maisip ko kung ano ang ibig sabihin ng bilang niya, nag-sorry agad ako. Binibilang niya talaga kung ilang beses ko siya tinatawag na master.Mayamaya tumitig ito sakin, saka nag salita.."So gusto mo talaga yung gagong Simon na 'yun?" Naaasar niyang wika, pero may ngisi sa labi."G-game lang yun, diba?!"Dumilim ang mukha nito, galit nga Ito...!Napaatras ako, natakot. Baka magaya ulit yung nangyari sa event, pero sa ngayon... mukhang ako na ang masusuntok, hindi na yung pinto.Mabilis siyang Naglakad palapit, at napapiksi ako nang hawakan niya ang braso ko. Ramdam ko ang bigat ng tingin niya.Hindi ko na napigilan

Aria's POVNakabili ako ng bahay sa isang subdivision sa Cavite. Masaya, lalo na kapag maraming pera-lahat ng gusto ko nabibili ko. Araw-araw akong nagpupunta sa mall para kumain at mamasyal, mag-isa, at para na rin makalimot..Nakatikim na din ako ng sangyupsal, ganun pala yun sobrang sarap...Hanggang ngayon hindi ko parin nahahanap yung taong nagpakulong kay papa, lumipat na daw ng tirahan sabi nung napagtanungan ko..Bumili ako ng mga gamit sa bahay, ang saya talaga pag may sarili kang bahay... Nag aral din akong magluto, bumili ako ng cooking book at sinubukan ang iba't ibang klaseng luto..nakakatuwa nga dahil paunti unti gumagaling na ako..Madali lang pala.Pero pag gabi, kapag mag-isa ako sa kwarto, bumabagsak ang mga luha para sa isang taong gustong-gusto kong makita, Puno ng katanungan para sa kanya.."Kumusta na kaya siya?" tanong ko sa sarili."Pikunin pa rin ba siya?" naiisip ko."May bago kaya siyang inuuwi sa suite niya?""Malibog parin ba siya?"Sa tagal ng palagi niy

Aria's POVLimang buwan ang lumipas, at natutunan ko nang tanggapin ang katotohanan. Wala na talaga. Hindi ko na siya makikita pa, Ayaw na talaga niya, at hindi na rin ako aasa. Ilalaan ko na lang ang lahat ng oras at panahon ko sa magiging mga anak ko.Sa dalawa kong sina Zariel at Zamiel.."Oo, desidido pa rin akong sundin ang letrang 'Z' para sa pangalan ng mga anak kong lalaki. Gusto ko kasing kahit doon man lang ay maipagpatuloy ko ang unang letra ng pangalan ng kanilang ama, Ang Una at sa tingin ko ay huling lalaki na gugustuhin kong makasama. Kinontra pa nga ako ni Kim, pero sa huli, desisyon ko pa rin ang masusunod."Kasalukuyan akong namimili para sa mga pangangailangan ng aking magiging mga anak. Baka kasi pagdating ng 8 months, hindi ko na kayaning maglakad-lakad pa. Ngayon pa nga lang na 7 months, hirap na hirap na ako.Nasa department store ako ng mall, abala sa pamimili nang may lumapit sa akin."Aria...?"Napalingon ako sa baritonong boses na nagsalita sa likuran ko. Mal

ARIA POV.."Aria, okay ka lang? Kanina ka pa tulala diyan..." tanong sa akin ni Simon habang magkasama kaming kumakain sa isang restaurant malapit lang sa hospital. Siya agad ang una kong tinawagan dahil halos hindi ko na maihakbang ang mga paa ko sa halo-halong emosyon.Si Jasmin kasi ay may lakad, at si Kim naman ay umuwi muna sa kanila para sa kaarawan ng kapatid niya."S-Simon... pangit na ba ako?" tanong ko dito.Natawa siya at tiningnan ako, sabay pisil sa ilong ko na nangangamatis na dahil sa pag bubuntis..."Ouch!" inis ko siyang inirapan."You're cute, Aria..." sagot niya habang nakatitig lang sa akin.Bumaling na lang ako ng tingin sa labas ng restaurant at napaisip sa nangyari kanina."Nakita ko kasi siya..." panimula ko.Alam na ni Simon ang tungkol sa ama ng mga anak ko, kaya hindi na bago sa kanya ang mga kwento."A-anong nangyari?" seryoso niyang tanong."H-hindi niya ako pinansin..." sagot ko...Tapos hindi ko na napigilan ang pagluha. Tuluyan na akong napaiyak, At par

THIRD'S POVSapo-sapo ni Aria ang kanyang tiyan habang nakaupo sa likuran ng sasakyan. Malalim ang kanyang paghinga, pilit na nilalabanan ang kirot na lalong tumitindi kada minuto. Katabi niya sina Jasmin at Kim, kapwa halatang balisa. Hawak ni Kim ang kamay ni Aria, samantalang si Jasmin ay paulit-ulit na tumitingin sa oras sa kanyang cellphone, sinusubukang kalkulahin kung ilang minuto ang pagitan ng bawat kontraksyon." Aria, tiis lng ha kaya mo yan" mahinang sabi ni Jasmin, pilit pinapakalma ang sarili habang sinusubukang palakasin ang loob para sa kaibigan.Habang sa unahan naman, tahimik lamang si Simon habang nagmamaneho. Kita sa kanyang mukha ang konsentrasyon—hindi nagpapadala sa tensyon sa likod. Paminsan-minsan siyang sumusulyap sa rearview mirror, tinitiyak na ligtas at maayos ang lagay ni Aria.Isang malalim na ungol ang kumawala kay Aria, kasunod ng mas matinding kirot. Napakapit siya sa upuan at napapikit."S-simon... bilisan mo... lalabas na ata..."Inapakan ni Simon a