All Chapters of His Unexpected Obsession: Chapter 1 - Chapter 10

Sakay sila ng itim na van.. Habang binabagtas nila ang makipot na kalsada na tila nilamon ng kagubatan, napapalibutan ito ng matataas at matatandang puno, ang mga sanga'y magkakaugnay na parang isang likas na arko sa ibabaw ng daan. Tahimik ang paligid maliban sa ugong ng makina at huni ng mga ibon sa malayo, na lalo lamang nagbigay ng misteryo at kaba sa biyahe.Hanggang sa marating nila ang dulo ng daan. Doon, biglang bumungad sa paningin ni Aria ang isang malapalasyong mansion-napakalawak at napakabongga, tila isang lihim na kaharian na nakatago sa gitna ng gubat. Napapalibutan ito ng naglalakihang mga puno ng narra, ang mga ugat at katawan nito'y makisig at matatag, para bang mga bantay ng palasyong iyon...Habang papalapit sila, bumungad sa harapan ang isang dambuhalang gate na bakal, itim at matibay, na parang nagbabantay sa isang lihim na kaharian. Dahan-dahang bumukas ang gate kasabay ng mahinang kaluskos ng mga bakal na bisagra, at tumambad sa kanila ang isang malawak na baku

Ilang beses kong tinitigan ang T-back na kailangan kong isuot."Kailangan ba talaga ito ang suot ko?" bulong ko sa sarili.Hindi ko maiwasang mapaisip kung bakit ganito ang uniform sa lugar na dapat ay trabaho ko lang naman.Napatingin ako kay Jasmin na kalmado lang habang suot ang kanyang uniform.Halata ang pagkakaiba ng suot namin sa karaniwang damit pangtrabaho. Ang uniform ay binubuo ng fitted skirt na hanggang kalagitnaan lang ng hita, habang ang pang-itaas naman ay kahit paano ay hindi gaanong nakakailang tingnan kumpara sa pang-ibaba.Samantalang ako...Hindi pa rin ako komportable.Hindi ako sanay sa ganitong kasuotan, lalo na sa lugar na hindi ko pa lubos na kilala."Talaga bang ganito dito?" tanong ko sa sarili ko habang tinitingnan ang sarili ko sa salamin.Pero naalala ko ang dahilan kung bakit ako narito.Kailangan ko ng trabaho.Kailangan ko ng pera.Kaya kahit kinakabahan ako, pinili kong ituloy."Magbihis ka na, Aria," sabi ni Kim, na nakasuot na rin ng kaparehong uni

Aria's POV ...Lumaki akong salat sa lahat ng pangangailangan.Pinagpasa-pasahan lang ako ng mga kamag-anakan ko sa side ng ama ko papunta sa side ng ina ko,at madalas kong marinig ang salitang:"Pabigat ka lang sa amin..."Gusto kong mag-aral, mangarap na makapag-kolehiyo,ngunit hanggang grades school lang ang kaya kong tapusin.Kahit ganoon, alam kong may angking talino akomagaling ako sa English, at noong nag-aaral pa ako,lagi akong may parangal, palaging nasa Top 1.Pero tila malupit ang tadhana.Ang ama ko nakapatay ng katrabaho niya dahil sa alitan sa pera.Ang ina ko nama'y nagkaroon ng bagong asawa..."Hindi ko na kaya pang makasama ang ama mo aria.. malaki kana kaya mo na ang sarili mo.."Eto yung huling salita na narinig ko sa ina ko bago ako talikuran nito at sumama sa bago niyang asawa..Mas takot pa akong magutom kaysa mamatay, dahil alam ko kung gaano kasakit sa tiyan ang walang makain,Kung gaano kasakitang walang kahit sino na mag-aabot sa'yo ng tulong.Kaya nung

Aria's POV...“M-Master…” nauutal kong sabi, halos hindi marinig ang sarili ko.“Why can’t you do it?”Hindi ako makasagot. Parang may malaking bato ang nakadagan sa dibdib ko. Ang dila ko ay parang natuyuan, at ang utak ko ay nablangko.“I see…” malamig niyang sagot.Napahinga ako nang maluwag. Sa isip ko, baka hindi naman niya ipipilit. Baka sapat na ‘yung takot na naramdaman ko. Akala ko safe na ako. Akala ko pwede na akong huminga.Kaso…Nanlamig ako bigla nang may inilabas siya mula sa loob ng suot niya isang baril at itinutok diretso sa akin. Ang dulo nito’y nakatutok sa noo ko. Malamig. Matalas. Totoo.“Kung hindi ka maghuhubad, wala kang silbi dito…” sabi niya, boses na mababa pero sapat na para magpatindig ng balahibo sa buong katawan ko. Napakuyom ako sa aking kamao hanggang sa sumakit ang kuko sa palad.Ang sama niya!! Ang sama niya!! Ang sama niya!!Napatingin ako kay Jasmin at Kim. Nakatayo lang sila sa gilid, tahimik na nakamasid. Walang ekspresyon. Walang tulong. Hi

Aria's POVNang makalabas kami sa maze at makita ng mga staff kung sino ang nakahuli sa akin, agad nilang idineklara na si Master Zephyr ang panalo.Agad niyang binitiwan ang kamay ko at naglakad palayo kasama ang mga kaibigan niya.Napatingin ako sa malapad niyang likod habang unti-unti siyang nawawala sa paningin ko. Hindi ko maiwasang magtanong sa sarili kung bakit niya iyon ginawa."Aria, ayos ka lang?" tanong ni Jasmin."O-oo..." mahina kong sagot."Naku, si Master Zephyr pala ulit ang nakahuli sa'yo," nakangiting sabi ni Kim, halatang kinikilig."K-kaya nga eh..." pilit kong nginitian ang mga ito.Sumunod kami sa kanila. Pagpasok namin sa loob, agad akong nilingon ni Master Zephyr."Follow me."Agad akong tumango at sumunod sa kanya.Dinala niya kami sa Red Room. Pagpasok namin, naupo siya sa couch at tahimik akong pinagmasdan."Close the door," mariin niyang utos.Agad ko naman iyong sinunod. Nang makabalik ako sa harap niya, hindi ko maiwasang makaramdam ng hiya sa paraan ng p