เริ่มรักทรยศ のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 40

42 チャプター

ตอนที่ 29 ความดีใจและความกลัว

กลิ่นอาหารเช้าลอยมาจากห้องครัว แม่บ้านกำลังจัดโต๊ะอาหารตามปกติ ลินดาเดินลงบันไดช้า ๆ มือหนึ่งจับราวบันไดเหมือนกำลังพยายามประคองตัวเอง“เธอแน่ใจนะว่าไหว” ธามมองท่าทางนั้นแล้วขมวดคิ้วอีกครั้งลินดาไม่ได้ตอบ เธอเดินไปถึงกลางห้องนั่งเล่น แต่ยังไม่ทันถึงโต๊ะอาหาร ความคลื่นไส้ก็แล่นขึ้นมาอีกครั้งอย่างรุนแรงเธอเอามือปิดปากทันที“อึก” แล้วรีบวิ่งกลับไปทางห้องน้ำ“ลินดา!” ธามเรียกตามเสียงอาเจียนดังขึ้นอีกครั้งจากด้านใน ธามยืนอยู่หน้าประตูห้องน้ำคิ้วขมวดลึกกว่าเดิม สีหน้าของเขาดูเป็นห่วงอย่างชัดเจนผ่านไปครู่หนึ่งลินดาก็เดินออกมาอีกครั้ง ร่างกายของเธอดูอ่อนแรงกว่าเดิมเล็กน้อยเธอเดินไปนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่นอย่างหมดแรง ธามยังคงยืนมองอยู่“เธอไม่โอเคจริง ๆ นะ” เขาพูดเสียงต่ำลินดาพิงพนักโซฟา หลับตาเหมือนพยายามให้ความคลื่นไส้หายไปเวลาผ่านไปไม่นาน ประตูบ้านก็เปิดออก อรนุชแม่ของธามเดินเข้ามา ผู้หญิงวัยกลางคนมองเข้ามาในห้องนั่งเล่นก่อนจะชะงักเล็กน้อยเมื่อเห็นลินดานั่งอยู่บนโซฟาด้วยสีหน้าซีด“ได้ยินว่าไม่สบายเหรอ” ธามหันไปมองแม่แล้วพยักหน้า“ครับแม่” เขาชี้ไปทางลินดาเล็กน้อย“อาเจียนตั้งแต่เช้า”
last update最終更新日 : 2026-09-10
続きを読む

ตอนที่ 30 ต้องเลือก

เสียงรถยนต์คันหนึ่งแล่นเข้ามาจอดหน้าคฤหาสน์ขนาดใหญ่ของตระกูลธาม ล้อรถบดกับพื้นกรวดเบา ๆ ก่อนจะหยุดนิ่งสนิทประตูรถฝั่งผู้โดยสารถูกเปิดออกช้า ๆ หญิงวัยกลางคนก้าวลงมาพร้อมกระเป๋าถือใบเล็ก สีหน้าของเธอดูตื่นเต้นปนดีใจทันทีที่ประตูบ้านเปิดออก ลินดาก็รีบเดินออกมาจากในบ้าน รอยยิ้มสดใสปรากฏบนใบหน้าทันทีที่เห็นว่าใครยืนอยู่“แม่!”เสียงของเธอเต็มไปด้วยความดีใจ ร่างบางรีบก้าวเร็ว ๆ เข้าไปหา ก่อนจะโผเข้ากอดแม่แน่นราวกับเด็กที่ไม่ได้เจอกันมานานพิมดาวแม่ของลินดาหัวเราะเบา ๆ พลางยกมือขึ้นลูบศีรษะลูกสาวอย่างเอ็นดู“ใจเย็น ๆ สิลูก แม่ยังไม่หนีไปไหน”ลินดาหัวเราะเขิน ๆ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยกอดง่าย ๆ แววตาของเธอเป็นประกายเหมือนมีความสุขจนเก็บไม่อยู่“แม่มาเร็วมากเลยนะคะ”แม่มองหน้าลูกสาวอย่างพิจารณา สายตาไล่ตั้งแต่ศีรษะลงมาจนถึงท้อง ก่อนจะถามเสียงเบาแต่แฝงความตื่นเต้น“แม่ได้ข่าวแล้ว ลูกท้องจริงเหรอ”ลินดาเม้มริมฝีปากเล็กน้อยก่อนจะพยักหน้า ใบหน้าแดงระเรื่อขึ้นมาทันที “ค่ะ”คำตอบสั้น ๆ นั้นทำให้ใบหน้าของแม่คลี่ยิ้มกว้างอย่างอดไม่อยู่“ดีแล้ว…ดีจริง ๆ” เธอพูดพลางจับแขนลูกสาวไว้แน่น“แม่จะได้มีหลานกับเขา
last update最終更新日 : 2026-09-10
続きを読む

ตอนที่ 31 ลูกฉันแน่เหรอ

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว…สองเดือนผ่านไปท้องของลินดาเริ่มนูนออกมาเล็กน้อย แม้จะยังไม่ใหญ่ แต่ก็พอมองออกว่ากำลังตั้งครรภ์ใบหน้าของเธอดูมีน้ำมีนวลขึ้น แววตาสดใสกว่าเดิม รอยยิ้มปรากฏง่ายขึ้นราวกับชีวิตกำลังมีความหวังใหม่เช้าวันนี้รถของธามมาจอดหน้าร้านเสื้อผ้าของเธอเหมือนทุกวันเครื่องยนต์ดับลง ลินดาหันมามองเขาพร้อมรอยยิ้มอ่อนโยน มือหนึ่งลูบท้องตัวเองเบา ๆ อย่างเคยชิน“วันนี้คุณไม่ต้องรอฉันนะ” เธอพูดเสียงสดใส ธามมองเธอครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า“เย็น ๆ ฉันมารับ”“โอเคค่ะ” ลินดายิ้มกว้างขึ้นเธอเปิดประตูรถลงไปอย่างระวัง มือหนึ่งจับขอบประตู อีกมือประคองท้องเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้าไปที่หน้าร้านธามมองตามเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะขับรถไปจอดอีกฝั่งของถนน เพราะด้านหน้าร้านไม่มีที่จอดพอดีเขาดับเครื่องแล้วลงจากรถ ลมเย็นยามสายพัดผ่านเบา ๆ ระหว่างที่เขาเดินข้ามถนนกลับมาแต่พอเงยหน้ามองไปที่หน้าร้านฝีเท้าของเขาก็หยุดทันทีร่างของผู้ชายคนหนึ่งยืนอยู่ตรงหน้าร้าน…คิรินธามจำแผ่นหลังนั้นได้ทันทีคิ้วของเขาขมวดเข้าหากันโดยอัตโนมัติ“มันมาทำอะไรที่นี่” เขาพึมพำเบา ๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ภาพตรงหน้าลินดายืนอยู่ใ
last update最終更新日 : 2026-09-12
続きを読む

ตอนที่ 32 มัน…ซ้ำอีกแล้ว

ประตูกระจกของบริษัทถูกผลักเปิดแรงกว่าปกติ เสียงกระแทกเบา ๆ ดังขึ้นในโถงด้านหน้า ทำให้พนักงานหลายคนที่กำลังทำงานอยู่เงยหน้าขึ้นมามองพร้อมกันร่างสูงของธามเดินเข้ามาด้วยสีหน้าเย็นชาจนแทบไม่มีอารมณ์อยู่บนใบหน้า ดวงตาคมกริบกวาดมองรอบ ๆ อย่างรวดเร็วเหมือนกำลังหาที่ระบายบางอย่าง“สวัสดีครับบอส” พนักงานคนหนึ่งเอ่ยทักเสียงเบาธามไม่ได้ตอบเขาเดินตรงไปยังโต๊ะทำงานของผู้จัดการฝ่ายบัญชีที่กำลังถือแฟ้มเอกสารอยู่พอดี ผู้จัดการคนนั้นยิ้มเก้อ ๆ ก่อนจะยื่นแฟ้มมาให้“บอสครับ เอกสารที่ให้ตรวจ” ธามดึงแฟ้มมาเปิดดูทันทีเพียงไม่กี่วินาทีคิ้วของเขาก็ขมวดแน่น“เอกสารนี่ใครทำ!” เสียงของเขาดังขึ้นจนทั้งแผนกสะดุ้ง“เอ่อ…ทีมบัญชีครับบอส” ผู้จัดการรีบตอบทันที “ผิดหมด!” ธามพลิกหน้ากระดาษเร็ว ๆ ก่อนจะวางแฟ้มลงแรงบนโต๊ะ“บอส…เดี๋ยวผมให้เขาแก้” พนักงานหลายคนหน้าซีด“แก้ใหม่หมด!” ธามตัดบททันที เสียงของเขาคมเหมือนมีดจนไม่มีใครกล้าพูดอะไรต่อ“เอาไปแก้ใหม่แล้วเอามาให้ฉันดูอีกที” เขาเหวี่ยงแฟ้มลงบนโต๊ะอีกครั้ง เสียงกระแทกดังทั้งห้องเงียบสนิทไม่มีใครกล้าสบตาเขาธามยืนอยู่ตรงนั้นอีกครู่หนึ่ง หายใจแรงเหมือนพยายามควบคุมอารมณ์
last update最終更新日 : 2026-09-12
続きを読む

ตอนที่ 33 ยังเชื่ออย่างนั้น

ในห้องนอนที่เงียบสงบ ลินดายังคงซบอยู่ในอ้อมกอดของแม่ เสียงสะอื้นค่อย ๆ เบาลงแต่ความเจ็บในหัวใจยังคงอยู่เหมือนเดิม เพียงแต่ตอนนี้อย่างน้อยเธอก็ไม่ได้ต้องเผชิญมันเพียงลำพังห้องนอนกว้างใหญ่ของธามเงียบผิดปกติ ไฟหัวเตียงเปิดไว้เพียงดวงเดียว แสงสีส้มอ่อน ๆ สาดลงบนพื้นไม้และปลายเตียงที่ชายหนุ่มกำลังนั่งอยู่ธามนั่งหลังค่อมเล็กน้อย ศอกวางบนเข่า มือหนึ่งกำโทรศัพท์แน่นเหมือนกำลังจะบีบมันให้แตก แต่สุดท้ายเขาก็ยังไม่ได้กดโทรหาใครเลยสักคนสายตาของเขามองไปข้างหน้าเหมือนคนไม่มีจุดหมาย ในหัวมีแต่ภาพเดิมวนซ้ำไปมาภาพคิรินโน้มตัวลงใกล้ลินดา ภาพมือของผู้ชายคนนั้นแตะเธออย่างสนิทสนม และภาพลินดาที่ยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ปฏิเสธอะไรเลย“ทำไมต้องเป็นแบบนี้วะ…” ธามหลับตาลงช้า ๆ ลมหายใจหนักหลุดออกจากอกเขาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ นิ้วมือกำโทรศัพท์แน่นขึ้นอีกเหมือนกำลังระบายความอัดอั้นผ่านแรงบีบประตูห้องนอนเปิดออกอย่างแผ่วเบา อรนุชยืนอยู่ตรงนั้นสักพัก เธอมองลูกชายเงียบ ๆ แววตาของคนเป็นแม่เต็มไปด้วยความสงสารธามในตอนนี้ไม่เหมือนนักธุรกิจที่ใคร ๆ เกรงใจเลยสักนิด เขาดูเหมือนเด็กผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังหลงทางและหมดแรงจะสู้ต
last update最終更新日 : 2026-09-12
続きを読む

ตอนที่ 34 เจอกันอีกครั้ง

อากาศตอนเย็นเริ่มเย็นลงเล็กน้อย ลมพัดผ่านทำให้เนกไทของเขาขยับเบา ๆ ธามกำลังก้าวไปที่รถของตัวเอง แต่ยังไม่ทันถึงประตูรถ เสียงผู้หญิงคุ้นเคยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง“ธาม” ฝีเท้าของเขาหยุดทันที เขายืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะค่อย ๆ หันกลับไปมองภาพที่เห็นทำให้คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันทันที ภาวียืนพิงรถสีดำคันหนึ่งอยู่ไม่ไกลเธอสวมเดรสสีอ่อน ผมยาวปล่อยสบาย ๆ เหมือนตั้งใจแต่งตัวมาดี ริมฝีปากทาสีอ่อน ๆ และกำลังมองเขาด้วยรอยยิ้มบาง ๆธามถอนหายใจเบา ๆ เหมือนรู้สึกเหนื่อยกับการเห็นหน้าเธอ“เธอมาทำอะไรที่นี่”ภาวีดันตัวออกจากรถเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาใกล้สองก้าว“ฉันแค่อยากคุยกับคุณ” ธามหัวเราะหึเบา ๆ เสียงนั้นไม่ได้มีความขำเลยสักนิด“คุย”เขาเดินเข้าไปหาเธอช้า ๆ จนหยุดอยู่ห่างไม่กี่ก้าว สายตาที่มองเธอเย็นจนแทบไม่มีความรู้สึกอะไรเหลืออยู่“ชีวิตฉันพังเพราะใคร เธอรู้ไหม” เขาถามเสียงเรียบ“ธาม…” ภาวีชะงักไปเล็กน้อยแต่ยังพยายามรักษาท่าที แต่ธามไม่เปิดโอกาสให้เธอพูดต่อ“เพราะเธอ” เขาพูดหนักแน่นดวงตาจ้องเธอตรง ๆ“เธอทำให้ฉันต้องมีแผลแบบนี้”คำพูดนั้นทำให้รอยยิ้มของภาวีหายไปทันที เธอเม้มปากเล็กน้อยเหมือนกำล
last update最終更新日 : 2026-09-12
続きを読む

ตอนที่ 35 เปิดใจ

ช่วงเย็นของวันนั้น บรรยากาศหน้าบ้านค่อนข้างเงียบ ถนนในซอยมีรถผ่านเป็นระยะลมเย็นพัดต้นไม้หน้าบ้านให้ไหวเบา ๆ พิมดาวที่กำลังเก็บผ้าจากราวอยู่หน้าบ้านหันไปมองถนนอีกครั้ง เพราะเธอสังเกตเห็นรถคันหนึ่งจอดอยู่ตรงหน้าบ้านมานานพอสมควรแล้วตอนแรกเธอคิดว่าอาจเป็นรถของเพื่อนบ้าน แต่พอมองดี ๆ รถคันนั้นก็ยังไม่ขยับไปไหน แถมกระจกหน้ารถสะท้อนแสงจนพอจะเห็นเงาคนข้างในนั่งนิ่งอยู่พิมดาวขมวดคิ้วเล็กน้อยก่อนจะเดินไปที่ประตูรั้ว แล้วเปิดออกช้า ๆ พอเธอเดินออกมาที่หน้าบ้านจริง ๆ ภาพที่เห็นก็ทำให้เธอหยุดเดินทันทีธามนั่งอยู่หลังพวงมาลัย เขานั่งนิ่งเหมือนคนที่กำลังคิดอะไรบางอย่างหนักมาก สายตาของเขามองขึ้นไปที่หน้าต่างชั้นสองของบ้านอย่างเหม่อลอยพิมดาวนิ่งไปครู่หนึ่งเธอไม่คิดว่าจะเห็นเขาที่นี่หลังจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นแต่เมื่อมองดูสีหน้าของเขาชัด ๆ ความรู้สึกโกรธที่เคยมีในใจกลับเบาลงเล็กน้อย เพราะใบหน้าของธามตอนนี้ไม่ได้แข็งกร้าวเหมือนวันนั้นเลยมันดูเหนื่อยล้า…และเสียใจอย่างเห็นได้ชัดก๊อก ก๊อก ก๊อกพิมดาวเดินเข้าไปใกล้รถช้า ๆ ก่อนจะยกมือเคาะกระจกเบา ๆ“คุณธาม”ธามสะดุ้งเล็กน้อยเหมือนเพิ่งหลุดจากความคิ
last update最終更新日 : 2026-09-14
続きを読む

ตอนที่ 36 เพราะนี่คือครอบครัว

เช้าวันนั้นในคฤหาสน์ของตระกูลธาม บรรยากาศดูวุ่นวายผิดปกติเล็กน้อย คนรับใช้หลายคนกระซิบกระซาบกันอยู่ตามมุมบ้าน เพราะมีข่าวหนึ่งที่เพิ่งแพร่ไปทั่วบ้านตั้งแต่เช้าธาม…รับลินดากลับมาอยู่ที่คฤหาสน์อีกครั้งแม่บ้านสองคนที่กำลังจัดดอกไม้ในห้องโถงยังอดกระซิบกันไม่ได้“จริงเหรอคะเนี่ยคุณลินดากลับมาอยู่ที่นี่อีก” อีกคนส่ายหน้าเบา ๆ“ฉันก็เพิ่งเห็นเหมือนกัน เมื่อเช้ารถเธอเข้ามาจอดหน้าบ้านเลย” เสียงซุบซิบเหล่านั้นลอยไปทั่วบ้านในขณะเดียวกันภายในห้องนอนลินดากำลังยืนอยู่กลางห้อง เธอมองไปรอบ ๆ อย่างช้า ๆ สายตาไล่ผ่านเตียง โต๊ะเครื่องแป้ง และตู้เสื้อผ้าที่เคยเป็นของเธอทุกอย่างมันเหมือนเดิมแทบทุกอย่างลินดาค่อย ๆ เดินไปแตะพนักเตียงเบา ๆ ก่อนจะยิ้มมุมปาก รอยยิ้มของเธอเต็มไปด้วยความพอใจ“สุดท้าย…” เธอพึมพำเบา ๆ กับตัวเอง“ก็ได้กลับมาอีกครั้ง”ภายในคอนโดหรูใจกลางเมือง ข่าวที่ลินดากลับเข้าไปอยู่ในคฤหาสน์ไม่นานก็ไปถึงหูของคนสองคนคิริน…ภาวีพวกเขานั่งอยู่ในคอนโดของตัวเอง สีหน้าหงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด มือถือที่ถืออยู่แทบจะถูกบีบจนงอ“ไอ้ธามมันคิดอะไรอยู่กันแน่วะ!” เขาพูดเสียงหงุดหงิดภาวีที่กำลังนั่งไขว่ห้
last update最終更新日 : 2026-09-14
続きを読む

ตอนที่ 37 ลูกของเรา

กลางคืนที่ชายแดนเงียบกว่าที่คิด ลมแห้ง ๆ พัดผ่านทุ่งโล่งจนฝุ่นบาง ๆ ลอยคลุ้งไปตามพื้นดินรถตู้สีหม่นคันหนึ่งค่อย ๆ ชะลอแล้วจอดลงตรงพื้นที่รกร้างที่มีเพียงหลอดไฟดวงเดียวส่องแสงสลัวประตูรถถูกเปิดออกอย่างแรง ก่อนที่การ์ดร่างใหญ่สองคนจะกระชากตัวคนด้านในลงมาอย่างไม่ปรานีร่างของคิรินกระแทกพื้นก่อน เขาเซถอยหลังสองก้าว ส่วนภาวีก็ถูกผลักตามลงมา เสื้อผ้าที่เคยดูดีตอนอยู่ในเมืองตอนนี้ยับยู่ยี่และเต็มไปด้วยฝุ่นภาวีมองไปรอบ ๆ อย่างตื่นตระหนก ดวงตาเบิกกว้าง เสียงของเธอสั่นเล็กน้อยแต่ยังพยายามข่มให้ดูแข็ง“นี่มันที่ไหน! พวกแกพาฉันมาที่ไหน!”ชายร่างใหญ่ที่ยืนสูบบุหรี่พ่นควันออกมาช้า ๆ ก่อนหัวเราะหึเบา ๆ เขามองทั้งสองคนตั้งแต่หัวจรดเท้าเหมือนกำลังประเมินสินค้า“ที่ที่พวกเธอควรอยู่” เขาพูดเรียบ ๆ น้ำเสียงเย็นเฉียบ คิรินกัดฟัน เขาพยายามสะบัดแขนที่ถูกจับไว้“พวกแกไม่มีสิทธิ์ทำแบบนี้กับฉัน!” เสียงของเขาแข็งกร้าวเหมือนยังคิดว่าตัวเองมีอำนาจเหมือนเดิมแต่คำพูดยังไม่ทันจบหมัดหนักก็พุ่งเข้ามากระแทกท้องเขาเต็มแรงผัวะ!คิรินงอตัวทันทีลมหายใจสะดุด เขาทรุดเข่าลงกับพื้น มือกุมท้องแน่น ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ
last update最終更新日 : 2026-09-15
続きを読む

ตอนที่ 38 อบอุ่นโดยสมบูรณ์

แสงแดดช่วงสายตกลงมาบนสนามหญ้ากว้างหลังคฤหาสน์อย่างอบอุ่น หญ้าสีเขียวสดถูกตัดเรียบร้อยแต่ตอนนี้กลับเต็มไปด้วยของเล่นเด็กหลากสี ทั้งรถของเล่น ลูกบอล และตุ๊กตาตัวเล็ก ๆ ที่ถูกวางทิ้งไว้ตามพื้นเหมือนเจ้าของมันกำลังเล่นเพลินจนลืมเก็บเสียงหัวเราะใส ๆ ของเด็กชายตัวเล็กดังขึ้นเป็นระยะ ทำให้บรรยากาศทั้งสวนมีชีวิตชีวาอย่างประหลาดธันวาเด็กชายวัยสองขวบกำลังวิ่งอยู่กลางสนาม เขาถือรถของเล่นสีแดงไว้ในมือเล็ก ๆ แล้วทำเสียงประกอบเองอย่างตั้งอกตั้งใจ“บรื๊นนน! บรื๊นนน!” เด็กน้อยวิ่งวนไปวนมา ขาสั้น ๆ ก้าวเร็วอย่างไม่กลัวล้ม จนสุดท้ายเจ้ารถของเล่นก็พุ่งชนพุ่มไม้เล็ก ๆ ข้างสนามธันวาหยุดมองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะคิกคักเหมือนมันเป็นเรื่องตลกที่สุดในโลก“ชนแล้ว!” เขาพูดเสียงใส แล้วหยิบรถขึ้นมาถือใหม่ ก่อนจะวิ่งต่อเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นไม่ไกลจากตรงนั้นนักใต้ร่มไม้ใหญ่ มีโต๊ะไม้ตัวหนึ่งตั้งอยู่ อรนุชกับพิมดาวนั่งอยู่ตรงนั้น พร้อมถ้วยชาร้อนที่มีไอจาง ๆ ลอยขึ้นมา ทั้งสองคนกำลังมองเด็กน้อยที่วิ่งไปมาด้วยสายตาเต็มไปด้วยความเอ็นดู“ดูสิคะ วิ่งไม่หยุดเลย ตั้งแต่เช้าแล้วนะนั่น” พิมดาวยกถ้วยชาขึ้นจิบเล็กน้อยก
last update最終更新日 : 2026-09-15
続きを読む
前へ
12345
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status