Lahat ng Kabanata ng กฎรักพันธะทายาทมาเฟีย: Kabanata 31 - Kabanata 40

"เชิญคุณพิมพ์ดาวที่ห้องรับยาค่ะ" เสียงของพยาบาลทำให้พิมพ์ดาวสลัดความคิดออกจากหัว แล้วเดินไปรับยาแก้อักเสบ ยาบำรุงร่างกาย และยาคุมฉุกเฉินสิ่งสำคัญที่เธอไม่อาจลืม และเป็นสิ่งที่ทำให้สายตาของพยาบาลวัยกลางคนมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆ พิมพ์ดาวได้แต่เดินก้มหน้าด้วยความอับอายเพราะรอยรักแดงช้ำที่คอมันปิดไม่มิด หลังจากรับยาเสร็จพิมพ์ดาวก็เดินออกมายังรถที่จอดรออยู่ ลุงคนขับเปิดประตูให้ตามหน้าที่ที่วันนี้มีคนรับส่งเพราะพ่อแม่ของเธอนั้นไปหาพี่สาวคนโตและจะบินไปเกาหลีต่อ เป็นการบินไปโดยด่วนโดยไม่มีการวางแผนไว้ล่วงหน้า เธอเองก็ไม่รู้ว่าพ่อแม่รีบร้อนอะไรขนาดนั้น ตอนที่พ่อกับแม่คุยกับเธอมีสายของใครไม่รู้ที่โทรเข้ามา ทั้งสองคนดูหวาดกลัวและเชื่อฟังคนในสายเป็นอย่างมาก คุยกับเธอยังไม่จบก็รีบร้อนออกจากบ้าน พิมพ์ดาวจำได้เพียงสิ่งที่พ่อขอร้อง แววตาของพ่อไม่ได้ดุดันเหมือนทุกครั้ง แต่เหมือนท่านกำลังปิดบังเรื่องบางอย่างเอาไว้ 'แต่งงานกับคุณชายให้ได้ เพื่อครอบครัวของเราจะได้กลับมาสงบสุข น้องจะได้กลับมาอยู่บ้านกับเรา'เธอรู้สึกแปลก ๆ กับประโยคที่พ่อพูดออกมา พ่อทำเหมือนน้องโดนกักขังมากกว่าไปทำงาน เป็นแววตาที่ดูวิ

"แล้วแกจัดการยังไง อย่าบอกนะว่ายอมเหมือนที่ผ่านมา"เป็นคำถามที่ลำบากใจมากกว่าเดิม เธอถามพ่อกับแม่ไปแล้วว่าท่านทำแบบนั้นกับลูกสาวทำไม ส่งเธอไปหาผู้ชายแบบนั้นได้อย่างไร แต่ท่านก็ตอบกลับมาด้วยท่าทางลำบากใจ โดยเฉพาะพ่อที่แววตาดูอึดอัดเหลือเกิน จนเธอไม่กล้าที่จะถามต่อ " แกก็ยอมง่าย ครั้งต่อไปพ่อกับแม่แกก็จะทำอีก"" ฉันรู้ "พิมพ์ดาวมองออกไปนอกรถอย่างคนใช้ความคิด เธอเหนื่อยล้ากับสิ่งที่เจอจนอยากจะหนีไปจากจุดนี้ ไปใช้ชีวิตของตัวเอง เธอไม่อยากจะอยู่เป็นของเล่นของมาเฟียตลอดไปหรอกนะ เธอก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ต้องการที่จะมีคนรัก มีครอบครัวที่อบอุ่น ไม่ได้อยากเป็นของเล่นให้ใครหยิบไปเล่นเวลาไม่มีอะไรให้เล่น เหมือนที่เขาทำกับเธออยู่ในตอนนี้"แต่ช่วงนี้ท่านคงไม่ทำแบบนั้นหรอก""แกมั่นใจได้ยังไง อย่าโลกสวยไปหน่อยเลยพิมพ์ดาว ฉันว่าแกควรจะขัดใจพ่อแม่บ้างนะ " " เพราะท่านอยากให้ฉันกลับไปเป็นผู้หญิงของคุณไคล์ ท่านทำสัญญากับคุณไคล์แล้วด้วย " "ห๊ะ! นี่แกพูดจริงเหรอ" "จริงสิ ""ฉันจะบ้า ! ไม่รู้จะพูดยังไงเลยจริง ๆ"จีน่าไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาพูดถึงจะเหมาะสมกับสิ่งที่เพื่อนกำลังเจอ ถ้าเป็นเธอคงจะหนีไปเริ่ม

ครืด ๆ สายเรียกเข้าจาก >>>> คุณแม่ขณะที่ใบหน้าสวยกำลังสดใสกับน้ำสตรอว์เบอร์รีปั่นในมือ สายเรียกเข้าจากคุณแม่ก็ทำให้รอยยิ้มนั้นหายไปในทันที ไม่รู้ว่าเธออคติอะไรกับแม่หรือเปล่าถึงได้แสดงออกแบบนั้น พิมพ์ดาวสลัดความคิดลบ ๆ ออกจากหัวและกดรับสายแม่ "สวัสดีค่ะคุณแม่"(ลูกอยู่ไหนเหรอ)"พิมพ์มาซื้อของอยู่ที่ห้างกับพี่น้อยค่ะ" (อีกสักพักใกล้จะถึงบ้านแล้ว เจอกันที่บ้านนะลูก) ประโยคที่แม่เอ่ยออกมาทำให้เรื่องราวเดิม ๆ วนลูปกลับเข้ามาในหัว ภาวนาอย่าให้เป็นอย่างที่คิดไว้เลย หัวใจของเธอเพิ่งจะได้พักไม่กี่วัน อย่าให้ต้องกลับไปเจ็บปวดอีกเลย...#เวลาต่อมาพิมพ์ดาวช่วยกันขนของกับพี่น้อยเข้ามาในบ้านที่ยังคงเงียบสนิท พ่อกับแม่ของเธอยังคงมาไม่ถึงอย่างแน่นอน เพราะไม่มีรถประจำตำแหน่งจอดอยู่หน้าบ้าน แต่เธอกลับคิดผิด ทันทีที่ก้าวเข้ามาในบ้านก็เจอผู้เป็นแม่นั่งรออยู่ในห้องรับแขกแล้ว"มาแล้วเหรอลูก"ผู้เป็นแม่เดินมาหาลูกสาวแทบจะทันทีที่เห็นลูกเดินมา อาการของแม่ดูแปลกไปมาก ๆ "คุณแม่ "พิมพ์ดาวเองก็ตกใจอยู่ไม่น้อยที่แม่มาถึงแล้วแต่บ้านกลับเงียบราวกับไม่มีใครอยู่ ประตูบ้านก็ปิดสนิท "มาถึงนานแล้วเหรอคะ"ลูกส

"เข้มแข็งเข้าไว้นะ ฉันเชื่อว่าจะมีทางออกที่ดี"ทั้งสามคนช่วยกันคิดวิธีที่จะช่วยเหลือพ่อและน้องสาวของพิมพ์ดาวกลับมา อาร์ทพอจะมีช่องทางอยู่บ้าง "ฉันมีอะไรจะขอร้อง ""อะไร?""อย่าพึ่งบอกเรื่องท้องกับใครนะ ""ทำไหมล่ะ " "ฉันอยากจะเคลียร์ปัญหาครอบครัวก่อน ""จะไม่บอกพ่อของลูกเหรอ""ไม่ " พิมพ์ดาวตอบอย่างไม่ลังเลเลยแม้แต่น้อย " ต้องแบบนี้สิ ฉันรอวันที่แกจะเข้มแข็งมานานละ "คนที่ใครมองว่าอ่อนแอในตอนนี้กลับเข้มแข็งกว่าใคร ทันทีที่พิมพ์ดาวออกจากโรงพยาบาลก็จัดการเรื่องช่วยเหลือพ่อกับน้อง โดยมีจีน่ากับอาร์ทคอยช่วยเหลือ ยุคนี้มีสื่อดี ๆ คอยช่วยเหลือเหยื่อที่ถูกเอาเปรียบ กรณีเด็กฝึกถูกคนในค่ายรังแกเคยมีข้อมูลมาบ้างแล้ว ทำให้เพจต่าง ๆ และสื่อสนใจเป็นอย่างมาก ทางสื่อเกาหลีก็ต้องการจะช่วย เงินทำให้ทุกอย่างง่ายขึ้น ใช้เวลาไม่นานพิมพ์ดาวก็ได้พ่อและน้องสาวกลับคืนมา แล้วยังช่วยเหลือเพื่อน ๆ ในกลุ่มของน้องสาวอีกด้วยวันนี้เป็นวันที่ทุกคนรอคอย พิมพ์ดาวกับแม่ยืนรอพ่อกับน้องสาวที่สนามบิน "พี่พิมพ์" หมับ!พลอยชมพูวิ่งเข้ามากอดพี่สาวพร้อมกับร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น ถ้าไม่ได้พี่สาวก็ไม่รู้จะทำยังไงต่อไ

# หลายเดือนต่อมาแหวะ..อ๊วกกก เสียงอาเจียนในตอนเช้ายังคงมีให้ได้ยินอยู่เป็นประจำ โชคดีที่แม่บ้านที่เธอจ้างมามีประสบการณ์การมีลูกมาก่อน จึงทำให้ดูแลพิมพ์ดาวที่กำลังท้องโตได้เป็นอย่างดี ทั้งการหาอาหารเมนูสำหรับคนท้อง รายการดูแลตัวเองขณะที่ท้อง แม่บ้านคนนี้แนะนำได้เป็นอย่างดี "เซอร์ไพรส์!" เสียงของน้องสาวเอ่ยขึ้นขณะที่พิมพ์ดาวก้าวเดินเข้ามาที่ห้องครัว เป็นการทำยำผลไม้จานใหญ่ที่น่าทานสุด ๆ ยั่วน้ำลายคนท้องเป็นอย่างมาก"พลอยทำเองหรอ"คุณแม่ลูกแฝดน้ำลายไหลมองจานยำผลไม้ตาโต แม้จะผ่านมาสี่เดือน แต่พิมพ์ดาวก็ยังแพ้ท้องอยู่ตลอด "ใช่ค่ะ พี่อินสอนพลอยทำ ต้องยกความดีความชอบให้กับพี่อินเลยค่ะ" อรอินคือชื่อของแม่บ้านที่พิมพ์ดาวเอ่ยถึงก่อนหน้านี้ อรอินเป็นคนที่มีความรู้และเก่งในทุก ๆ เรื่องจริง ๆ " ทานได้เลยค่ะ พลอยรู้ว่าพี่ชอบ พลอยก็เลยหัดทำ " พลอยชมพูเข้ามากอดพี่สาวและลูบท้องที่พองโต นับวันท้องพี่สาวก็ยิ่งโต พลอยชมพูดีใจมากที่กำลังจะมีหลาน เช่นเดียวกับพ่อแม่ของพิมพ์ดาวที่ดีใจจนเก็บอาการไว้ไม่อยู่ อยากจะป่าวประกาศให้โลกได้รู้ แต่พิมพ์ดาวขอเอาไว้เสียก่อน เธอไม่อยากให้ใครรู้เรื่องนี้ เธออยากจะ