กฎรักพันธะทายาทมาเฟีย

กฎรักพันธะทายาทมาเฟีย

last updateLast Updated : 2026-09-29
By:  พิมธาราOngoing
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
86Chapters
651views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

"ของเล่น3เดือน"ที่เขาคิดว่าสลัดทิ้งง่ายๆ กลับกลายเป็นคนที่เขาตามหวงก้างไม่เว้นวัน! ยิ่งเขาเค้นบีบ ยิ่งเขาพาขึ้นเตียง เธอ ยิ่งต้องซ่อนอีกหนึ่งชีวิตไว้... ก่อนที่เขาจะรู้ว่าเธอไม่ได้ตัวคนเดียวอีกต่อไป

View More

Chapter 1

บทที่ 1 บทนำ

Dr. Phillip Craig looked startled when he saw me laughing and crying at the same time.

All he could do was sigh and try to comfort me. "Don't be too pessimistic. If we can find a suitable bone marrow donor, there's still a chance you could survive another five years."

He moved to the other side, and a sharp sting shot through my hand. "This medication might hurt a little. Try to bear with it."

I looked down without expression.

Did it hurt? I couldn't even tell.

Compared to the torment I'd endured these past five years, with no one to turn to and nowhere to escape, this was nothing.

Dr. Craig asked, "Do you have any family? We could have them tested for a match. Relatives are more likely to..."

"No," I cut him off calmly, though a dull ache spread through my chest. "I don't have any family."

I paused, my voice turning hoarse. "I'm an orphan."

Only then did I finally realize that from beginning to end, I'd lived like an orphan. No one loved me.

Dr. Craig froze. Then he sighed again.

He opened the door, and two correctional officers came in. After hearing what Dr. Craig said, they exchanged a look, both of them clearly uncomfortable, but there was nothing they could do. They had orders from Ms. Beasley, and they had to carry them out.

"Once the IV is finished, you're going back. You still have a month left on your sentence."

By evening, the other inmates were already asleep.

I dragged my exhausted body into the cell and accidentally bumped into the bunk of the cell block's ringleader, Derrick Wiley. It creaked loudly.

"You trying to get yourself killed? Watch where you're going!" Derrick shot upright and kicked me hard in the lower back.

"Five years, Zeke Beasley. You're one tough asshole to kill."

He was serving a life sentence. Seeing someone like me, who had only a month left before regaining his freedom, made him hate me even more.

His fists came down again, one after another.

Too weak to fight back, I curled up on the floor, covered my head with my arms, and silently took the beating.

"What the hell is going on in there?" A correctional officer banged on the door in warning. "Keep it down, or you're all going to solitary!"

Derrick finally stopped and spat at me. "I've still got a whole month to deal with you."

I lay on the floor, completely drained by the medication I'd been given that day.

All I could do was curl into myself like a turtle retreating into its shell, pathetic and absurd.

I stumbled back to my bunk and pulled the blanket over my head.

After a while, quiet sobs slipped out. The pain in my body wasn't even a fraction of the pain in my heart.

Thinking about what the correctional officers had said filled me with bitter sadness. So the five years I'd spent in prison, all the suffering I'd endured, had started with nothing more than one sentence from my sister, Alina Beasley.

"Brett just joined our family, Zeke. You're his older brother. Try to be more understanding."

Six years ago, when Alina first adopted the orphaned Brett, I sincerely treated him like a younger brother.

But over the following year, I realized Alina had changed.

The dinner table was no longer filled with the foods I liked. Instead, meal after meal revolved around Brett's favorite seafood. She had forgotten that I was severely allergic to shellfish, so severely that I'd nearly died from eating it when I was a kid.

I still remembered how frantic she'd been that day, blaming herself over and over.

"I'm sorry, Zeke. I didn't know. I promise I'll remember from now on."

But after Brett came into our lives, all she would say was, "If you're not going to eat, leave the table. Stop being so difficult."

After that, whenever we sat in the living room, I was always off to the side by myself. The two people sitting close together were them.

Alina stopped attending my parent-teacher conferences, yet she would clear her entire schedule to attend Brett's.

Little by little, it felt as though I'd lost Alina, the sister who had once promised she would protect me for the rest of her life...

I eventually cried myself to sleep.

I was awakened by a correctional officer banging on the door. He looked at me.

"1745. Your early-release paperwork was approved. You're getting out today."

I froze. It almost felt absurd.

When I walked through those iron gates and saw a sky that was no longer framed by four walls, it felt like stepping into another lifetime.

"Zeke."

A familiar figure approached. I looked up, my gaze sharpening.

It was Alina.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
86 Chapters
บทที่ 1 บทนำ
ณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง "เฮ้อ..." คุณหมอหญิงวัยกลางคนถึงกับถอนหายใจออกมาทันที หลังจากดูผลตรวจสภาพร่างกายของหญิงสาวที่นั่งขยำชายกระโปรงตัวเองด้วยท่าทางประหม่าคุณหมอถอดแว่นวางไว้ที่โต๊ะพร้อมผลตรวจ ก่อนที่จะหันมาจ้องหน้าหญิงสาวที่เจอกันบ่อยจนจำหน้าได้ "ที่หมอแนะนำไป ไม่เคยเอาไปใช้เลยเหรอ"คุณหมอไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวร่างบางจะใสซื่อยอมให้แฟนหนุ่มร่วมรักอย่างรุนแรงถึงขั้นมาโรงพยาบาลต่อกันทุกสัปดาห์ขนาดนี้ นี่ถ้าเด็กสาวตรงหน้าเป็นลูกหลานตัวเองคงจะบอกให้เลิกกับแฟนไปแล้ว"นี่ไม่ใช่ครั้งแรก จะต้องเปิดใจคุยกันนะ" "...."หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบสายตาคุณหมอที่เตือนเธอไม่รู้กี่ครั้งว่าให้บอกแฟนหนุ่มไม่ให้ทำรุนแรง อาการปวดท้องของเธอไม่ได้มาจากโรคร้ายแต่อย่างใด แต่เป็นการร่วมรักที่รุนแรงและต่อเนื่องยาวนานจนร่างกายตรงส่วนนั้นของหญิงสาวบวมช้ำ "รอบนี้ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง มีแค่คำแนะนำที่หวังดีจากหมอ ให้เตือนสามีบ้าง อย่าปล่อยให้ทำตามใจตัวเอง ""ขอบคุณค่ะคุณหมอ"หญิงสาวได้แต่เอ่ยขอบคุณ โดยที่ไม่อธิบายว่าคนที่กระทำไม่ใช่สามี ไม่ใช่แฟน และไม่มีสถานะพอที่เธอจะบอกเขาได้ สิ่งเดียวที่เธอทำได้ค
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more
บทที่ 2 บีบบังคับ
[“ ได้ยินที่แม่ถามไหมพิมพ์ดาว”]มาลินี พิพัฒน์ธนากุล คุณแม่วัยสี่สิบแปดถามย้ำอีกครั้งด้วยน้ำเสียงไม่พอใจที่ลูกสาวคนนี้ทำอะไรไม่เคยได้ดั่งใจเลย ทำอะไรก็ไม่ดีสักอย่าง ไม่มีอะไรเทียบพี่สาวกับน้องสาวได้เลยความหวังเดียวที่จะให้เป็นสะใภ้เศรษฐี ก็เหมือนจะริบหรี่ลงไปทุกวัน ลูกสาวคนนี้ซื่อบื้อยิ่งนัก เอาใจผู้ชายก็ไม่เป็น ต้องให้แม่คอยสอนอยู่ตลอด "ได้ยินค่ะ”พิมพ์ดาวที่รู้ว่าแม่เริ่มจะไม่พอใจ จึงได้สลัดความคิดลบออกจากหัวแล้วมาสนใจปัจจุบัน ตอนนี้เธอทำหน้าที่ผู้หญิงของมาเฟียอยู่ เธอต้องทำหน้าที่นี้ให้สำเร็จเสียก่อน อย่าพึ่งไปสนใจเรื่องศักดิ์ศรีหรือเรื่องอนาคตของตัวเอง อีกแค่ไม่กี่วัน เธอก็จะรู้แล้วว่าควรจะทำยังไงต่อกับชีวิต "เหลืออีกสามวันค่ะคุณแม่ พิมพ์จะทำให้ดีที่สุดค่ะ"พิมพ์ดาวพูดออกไป อยากเอาอกเอาใจ เธอยืนยันอย่างหนักแน่นว่าวันนี้จะทำให้ดีที่สุด ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเธอจะทำเต็มที่แล้วก็ตาม [“อีกกี่วันก็ไม่สำคัญหรอก แค่ทำตัวดี ๆ เอาใจคุณไคล์ให้มาก ๆ ให้เขาเอ็นดู”]“ ค่ะคุณแม่”[“แล้วอย่าเผลอทำอะไรให้คุณไคล์ไม่พอใจละ เขาคือคนที่จะตัดสินทุกอย่าง เข้าใจไหม”]พิมพ์ดาวได้แต่เม้มปากแน่นก่อนตอ
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more
บทที่ 3 คนไม่สำคัญ
" เหรอคะ" พิมพ์ดาวเผลอกำชายผ้ากันเปื้อนแน่นโดยไม่รู้ตัวคำว่า กลับดึก ของเขา คือดึกมากแค่ไหนกันนะ จะกลับมาทันมื้ออาหารที่เธอเตรียมไว้หรือเปล่า แล้วถ้าเกิดเขาไม่กลับมา คืนนี้ก็จะล่วงเลยไปอย่างเปล่าประโยชน์คนที่ให้คำตอบนี้ได้ก็คงจะเป็นภูผาเลขาคนสนิทที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขารู้สถานการณ์นี้ว่าเจ้านายคงไม่กลับมาทานอาหารที่ถูกจัดเรียงเต็มโต๊ะ และตอนนี้กำลังไปเดทกับลูกสาวนักธุรกิจคนใหม่ และเตรียมที่จะสลัดพิมพ์ดาวทันทีที่ครบกำหนดสัญญาถ้าเขาจะพูดไปตามตรงก็กลัวว่าจะทำร้ายจิตใจคนตรงหน้ามากเกินไป ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หากรู้ความจริง "วันนี้มีประชุมด่วนต่อเนื่อง นายท่านคงไม่ได้กลับมารับประทานมื้อเย็น"คำพูดของเลขาหนุ่มทำให้บรรยากาศในห้องครัวเงียบลงชั่วขณะ พิมพ์ดาวมองอาหารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าของเลขา เธออยากจะถามไปตรง ๆ ว่า การประชุมสำคัญมากจนไม่มีเวลาทานข้าวเลยหรอ แล้วคืนนี้เจ้านายของเขาจะกลับมาที่บ้านหรือไม่คำถามมากมายวนเวียนอยู่ในหัว เธอควรจะรอหรือนอนก่อนเขาดีช่างเป็นอะไรที่น่าอึดอัดใจเสียจริง"คุณพิมพ์นอนก่อนได้เลยครับ คาดว่านายท่านน่าจะกลับดึกมาก "ภูผาอยากจะบอกไปตามตรงว่านายท่า
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more
บทที่ 4 ผู้หญิงที่คัดมาอย่างดี
"แล้วผมก็ยังไม่เจอใครที่ทำให้รู้สึกว่าอยากหยุด""สมแล้วที่เป็นน้องชายฉัน" เคย์วิลพูดออกมาอย่างพอใจ เพราะเขาเองก็รู้สึกแบบนั้น คิดว่าชาตินี้คงไม่มีใครหยุดเขาได้ อิสรภาพที่มีอยู่ในตอนนี้มันโคตรจะดี ใครจะไปอยากหาโซ่มาคล้องคอ"ผมว่าพี่น่าจะลองทำเหมือนผมบ้างนะ มีคุณย่าคัดสาว ๆ มาให้ทุก สามเดือน โคตรจะดีเลย"คำตอบที่มาพร้อมกับจินตนาการที่แสนจะเร่าร้อน ผู้หญิงที่คุณย่าคัดมาให้คนล่าสุดไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงความพอใจร่องรอยของเลือดสีสดที่ปรากฏอยู่บนที่นอนหลังจากร่วมรักกันยาวนานทั้งคืนยังคงติดอยู่ในใจ แต่ไม่ได้หลงใหลจนอยากแต่งตั้งให้เป็นภรรยา ก็แค่รู้สึกภูมิใจที่ได้ครอบครองความบริสุทธิ์ของใครสักคน และแอบลุ้นว่าย่าจะหาผู้หญิงแบบนี้ได้อีกหรือไม่"ย่าคัดผู้หญิงได้เกรดพรีเมียมนะพี่" ภาพในคืนวันวานยังคงวนเวียนอยู่ในหัวจนนึกอยากจะกลับไปหาร่างบางเจ้าของความบริสุทธิ์นั้นอีกครั้ง แต่ก็เป็นเพียงความคิดเพราะตอนนี้เขามีผู้หญิงคนใหม่ที่น่าตื่นเต้นกว่านั่งรออยู่ไม่ไกล เธอดื่มกับเพื่อนจนเมามายแทบจะนั่งไม่ไหวแล้ว อีกสักพักคงจะชวนเขากลับแน่นอน "ไม่อะ ฉันชอบเลือกเองมากกว่า" "เลือกเ
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more
บทที่ 5 คืนสุดท้ายของนางบำเรอ
สองวันต่อมา ณ คฤหาสถ์รอง ที่ดูแลโดยไคล์ตัน คาร์ตัน พื้นที่บ้านขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในบริเวณส่วนกลางของพื้นที่ เป็นการจัดการบริหารมาตั้งแต่รุ่นปู่ ที่แบ่งพื้นที่ให้กับทายาทในแต่ละรุ่นได้ดูแลและบริหารจัดการ เพื่อตัดปัญหาการแย่งชิงมรดกเหมือนที่ใคร ๆ ชอบเป็นกัน ท่านมองถึงการณ์ไกล แบ่งทรัพย์สินทุกอย่างออกเป็นสัดส่วนอย่างถูกต้อง ไม่ให้ญาติพี่น้องต้องฆ่าแกงชิงสมบัติกัน คุณปู่กล่าวไว้เสมอว่า ตระกูลเราให้มันมีปัญหาแค่เรื่องผู้หญิงก็พอ เฮ้อ ...พิมพ์ดาวในชุดนอนเซ็กซี่ได้แต่นั่งถอนหายใจอยู่ที่ปลายเตียง เวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน ค่ำคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้อยู่ในสถานะผู้หญิงของไคล์ตัน ผู้ชายที่เพอร์เฟกต์มากจนผู้หญิงทั้งประเทศอยากได้เป็นสามี รวมถึงตัวเธอด้วยระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมานี้ ไม่ใช่ว่าเธอทนอยู่เพราะหน้าที่เพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะเธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน เขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอในตอนที่เธอถูกลวนลามในคลับ คืนนั้นเขาคงจำไม่ได้เพราะมีผู้คนมากมายรายล้อมตัวเขา แต่เธอจำเขาได้ขึ้นใจตึกตัก ๆ นึกถึงคืนนั้นทีไรหัวใจเธอก็เต้นแรง กลิ่นน้ำหอมจากร่างกำ
last updateLast Updated : 2026-08-25
Read more
บทที่ 6 เอาใจเก่ง จนถึงคืนสุดท้าย
ใบหน้าสวยซุกไซ้ไปยังซอกคอมาเฟียที่ตอนนี้ได้เอียงรับกับสัมผัสของเธอ"อ้าส์...ยั่วชิบ!"  เขาส่งเสียงคำรามออกมาอย่างพอใจ เขานึกว่าเธอจะสั่นกลัวเหมือนครั้งแรก แต่เธอกลับยั่วยวนและตอบกลับเขาอย่างเร่าร้อนกว่าทุกคืน  ขณะที่เธอจัดการปลดกระดุม มือหนาที่เคยบีบรัดลำคอระหงเลื่อนลงไปขย้ำหน้าอกอวบใหญ่ไร้ศัลยกรรม เธอหุ่นบางร่างเล็กก็จริงแต่เรื่องหน้าอกหน้าใจเธอใหญ่ไม่แพ้ใคร  ทั้งขาวทั้งเนียนแบบนี้สัมผัสด้วยมือก็คงไม่พอ "อือ...คุณไคล์..."  พิมพ์ดาวเผลอเรียกชื่อของชายที่กำลังดูดฟัดหน้าอกของเธออย่างมูมมามและดุดันนี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่ากลืนกินทั้งตัว เขากำลังจะกลืนกินเนื้อทั้งตัวและหัวใจ เธออ่อนปวกเปียกอยู่บนตักของเขา ทั้งที่ตั้งใจจะเอาใจเขาอยากเร่าร้อน เป็นฝ่ายนิ่งให้เขากระทำอยู่ฝ่ายเดียว   มือเรียวที่เคยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตก็อ่อนแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น "แยกขาออก"เขารอไม่ไหวจนต้องออกคำสั่ง กับสัมผัสร่างกายของเธอ เขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้  อยากจับเธอกระแทกแรง ๆ ให้ถึงใจ โดยไม่ต้องนึกถึงความบอบบางของเธอ จะไม่มีการอ
last updateLast Updated : 2026-08-27
Read more
บทที่ 7 คุณไม่ป้องกัน NC
"ทั้งกินทั้งฉีดยาคุม จะต้องกลัวไรอีก!" ก็จริงอย่างที่เขาพูด ก่อนที่เธอจะได้เป็นผู้หญิงของเขาอย่างเต็มตัว เธอผ่านการตรวจโรค ผ่านการคุมกำเนิดมาทุกวิธี และไม่ลืมที่จะใช้เครื่องป้องกันในทุกครั้งที่นอนกับเขา ที่ผ่านมาเขาเป็นคนรอบคอบและป้องกันตัวเองดีมาก แล้วทำไมวันนี้ถึงไม่พูดถึงถุงยางอนามัยเลย "เดี๋ยวพิมพ์ไปหยิบให้ค่ะ" นี่เป็นการเอาใจเขาอีกอย่างที่เธอคิดว่าเขาน่าจะพอใจ แต่เขากลับชักสีหน้าไม่พอใจกลับมาซะงั้น  "ไม่ทันแล้ว! รีบขย่มซะ!" เขาทั้งดุดันและหยาบคาย แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกดีที่ได้ยินคำสั่งนั้น หรือเธอจะเป็นพวกชอบความรุนแรงกันนะ ถึงไม่เคยโกรธไม่เคยเกลียดเขาเลย กลับรู้สึกดีที่ได้แนบชิดกับเขา ชอบที่ได้สัมผัสร่างกำยำนี้ หรือจริง ๆ แล้ว คนที่ผิดปกติ..คือเธอ "มองทำไม อยากโดนเหมือนรอบที่แล้วเหรอ?" พอพูดถึงรอบที่แล้วพิมพ์ดาวก็รีบหลบสายตาในทันที ครั้งก่อนเขาทำรุนแรงและยาวนานจนเธอต้องไปหาหมอ และคุณหมอก็ดุเธอ  ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอทำอะไรผิดเขาถึงได้ลงโทษเธอยาวนานขนาดนั้น จะให้เอ่ยถามไปตรง ๆ ก็คง
last updateLast Updated : 2026-08-28
Read more
บทที่ 8 ไม่ถูกเลือกอยู่ดี
#วันต่อมา ทว่าสิ่งที่เธอทำไปทั้งหมดในค่ำคืนนั้นกลับสูญเปล่า พิมพ์ดาวตื่นมาในช่วงสายของวันโดยไม่มีร่างกำหยำที่ควรจะนอนเคียงคู่ ร่างกายของพิมพ์ดาวอ่อนเพลียมากจนแทบจะก้าวเดินลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำแทบไม่ไหว เมื่อคืนคุณชายรองจัดหนักร่วมรักกับเธอยาวนานเกือบเช้า ถึงแม้จะเป็นอย่างนั้น เธอไม่คิดว่าเขาจะรักหรือต้องการเธอหรอกนะ น่าจะเป็นเพราะฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่คุณชายดื่มเข้าไปมากมาย จึงทำให้มีอารมณ์มากกว่าทุกวัน การที่เขาออกไปโดยไม่ร่ำลา น่าจะเป็นคำตอบของวันนี้แล้ว "อ๊ะ!" เพียงแค่ขยับตัวและก้าวขาลงไปแตะที่พื้น ร่างกายของเธอก็อ่อนแรงแทบจะทรุดตัวลงไปกองที่พื้น แต่ไม่ได้เป็นความเจ็บปวดที่ฝืนใจแต่อย่างใด เธอมีความสุขตลอดทั้งคืนที่ได้อยู่กับเขา แม้จะตื่นมาในตอนเช้าไม่เจอแม้แต่เงาของเขาก็ตาม   ใช้เวลาไม่นานพิมพ์ดาวก็จัดการแต่งตัวและลงมาที่ห้องรับแขกตามคำสั่งของแม่บ้านที่เดินเข้ามาบอกก่อนหน้านี้ ร่างบางที่เตรียมตัวเตรียมใจมาเป็นอย่างดีกลับรู้สึกประหม่าเมื่อต้องเดินลงมาพบกับครอบครัวของตนเอง  "สวัสดีค่ะคุณพ่อ สวัส
last updateLast Updated : 2026-08-29
Read more
บทที่ 9 จบสัญญา
"จริง ๆ แล้ว สิ่งที่คุณพิมพ์ได้ในตอนนี้ เทียบไม่ได้เลยนะครับ ถ้าคุณพิมพ์ตั้งท้องลูกของคุณชาย" เป็นทนายที่ช่วยพูดแก้สถานการณ์ที่อึดอัด คนมีการศึกษาไม่สามารถพูดในสิ่งที่คิดในหัวได้ ทั้ง ๆ ที่ทนายอยากจะพูดออกไปว่า พิมพ์ดาวได้มากกว่าผู้หญิงคนอื่น ๆ หลายเท่าตัว คุณท่านเอ็นดูพิมพ์ดาวมากกว่าผู้หญิงคนไหน ถ้าครอบครัวของพิมพ์ดาวน่ารักกว่านี้อีกนิด คุณท่านอาจจะเอ็นดูและให้มากกว่านี้ อย่างที่ทุกคนรู้ดีว่า... ยิ่งร้องขอมากเท่าไหร่ก็ยิ่งไม่ได้ในสิ่งที่เรียกร้อง " ถ้าต้องการพื้นที่ส่วนนั้น ก็ต้องรออีกหนึ่งเดือน ถ้าหนูพิมพ์ท้องลูกของหลานชายฉัน ก็มารับที่ดินส่วนนั้นและทำข้อตกลงใหม่กันได้เลย"ในเมื่ออีกฝ่ายพูดจาไม่รักษาน้ำใจ คุณย่าก็เลือกที่จะพูดอย่างตรงไปตรงมา ความเอ็นดูที่มีให้กับครอบครัวของพิมพ์ดาวเริ่มจะหมดไป"นี่เป็นสัญญาส่วนที่ 2 หากคุณพิมพ์ดาวท้อง สามารถติดต่อเข้ามาที่ผมได้ตลอดเลยนะครับ ผมจะดำเนินการต่อให้" "เพื่อไม่เป็นการเสียน้ำใจ พิศิษฐ์จัดการโอนพื้นที่ว่างข้างพื้นที่ก่อสร้างใหม่ให้หนูพิมพ์ไปละกัน" คุณย่ากันยาตัดสินใจยกส่วนนั้นให้พิมพ์ดาว เพราะรู้ดีว่าไม่มีผู้หญิงคนไหนกลับมาเพราะท้องล
last updateLast Updated : 2026-08-29
Read more
บทที่ 10 เปลี่ยนแปลงตัวเอง
พิมพ์ดาวที่ใคร ๆ ดูถูกว่าเป็นคนไม่เอาไหน รีบขึ้นมาบนห้องเปิดไอแพดคู่ใจขึ้นมาและส่งข้อความหาเพื่อนสนิทในทันที ที่เธอเลือกที่จะพิมพ์ข้อความหาแทนที่จะโทร เพราะจีน่ากำลังทำตำแหน่งเลขาของพ่อตัวเอง หลังจากที่เที่ยวเล่นถลุงเงินไปวัน ๆ จีน่าก็ถูกพ่อบังคับให้เรียนรู้งานสานต่อธุรกิจกับพ่อ งดเล่นมือถือและไม่ให้ติดต่ออะไรที่ไม่จำเป็น พิมพ์ดาว : จีว่างไหม จี จีน่า สาวฮอตประจำกลุ่ม ความฮอตของจีน่าเป็นที่พูดถึงของหนุ่ม ๆ มาโดยตลอด จนกระทั่งตอนนี้ยังมีนักธุรกิจและผู้ชายอีกมากมายที่สนใจที่จะออกเดทกับจีน่าทว่าจีน่าเธอกลับเป็นสาวสวยเลือกได้ ฐานะทางบ้านก็ค่อนข้างดีจึงไม่ได้สนใจเรื่องเงินทอง และสิ่งยั่วยุที่ชายหนุ่มเอามาหลอกล่อ เธอทำตามเสียงของหัวใจตัวเอง เคยคบกับเด็กเรียนประจำห้องที่สถานะทางบ้านแตกต่างกัน เพราะความแตกต่างนี่แหละที่ทำให้ทั้งสองคนเลิกกันก่อนที่จะเรียนจบ ในตอนนี้ผู้ชายคนนั้นกลับขึ้นแท่นนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรง ที่กอบกู้บริษัทของพ่อและนำเข้าตลาดหลักทรัพย์ได้ภายในหนึ่งปี จีน่า : ว่างๆ ว่าไง พิมพ์ดาว : เรียนรู้งานไปถึงไหนแล้ว พิมพ์ดาวอยากรู้เรื่องงานที่จีน่ากำลังศึกษาอยู่ ก่อนหน้าน
last updateLast Updated : 2026-08-29
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status