تسجيل الدخولหลังจากจบสัญญาเป็นของเล่นมาเฟีย กฎสำคัญ ที่ผู้หญิงทุกคนต้องจำ คือ ต่างคนต่างอยู่ ห้ามแสดงตัวตน ห้ามให้ใครรู้ว่าเคยร่วมเตียงกัน แต่กับเธอคนนี้..เขากลับทำทุกอย่างให้ทุกคนรับรู้ว่าเธอเป็นของเล่นของเขามาก่อน
عرض المزيدณ โรงพยาบาลเอกชนชื่อดัง
"เฮ้อ..."
คุณหมอหญิงวัยกลางคนถึงกับถอนหายใจออกมาทันที หลังจากดูผลตรวจสภาพร่างกายของหญิงสาวที่นั่งขยำชายกระโปรงตัวเองด้วยท่าทางประหม่า
คุณหมอถอดแว่นวางไว้ที่โต๊ะพร้อมผลตรวจ ก่อนที่จะหันมาจ้องหน้าหญิงสาวที่เจอกันบ่อยจนจำหน้าได้
"ที่หมอแนะนำไป ไม่เคยเอาไปใช้เลยเหรอ"
คุณหมอไม่อยากจะเชื่อว่าหญิงสาวร่างบางจะใสซื่อยอมให้แฟนหนุ่มร่วมรักอย่างรุนแรงถึงขั้นมาโรงพยาบาลต่อกันทุกสัปดาห์ขนาดนี้ นี่ถ้าเด็กสาวตรงหน้าเป็นลูกหลานตัวเองคงจะบอกให้เลิกกับแฟนไปแล้ว
"นี่ไม่ใช่ครั้งแรก จะต้องเปิดใจคุยกันนะ"
"...."
หญิงสาวได้แต่ก้มหน้าไม่กล้าสบสายตาคุณหมอที่เตือนเธอไม่รู้กี่ครั้งว่าให้บอกแฟนหนุ่มไม่ให้ทำรุนแรง อาการปวดท้องของเธอไม่ได้มาจากโรคร้ายแต่อย่างใด แต่เป็นการร่วมรักที่รุนแรงและต่อเนื่องยาวนานจนร่างกายตรงส่วนนั้นของหญิงสาวบวมช้ำ
"รอบนี้ก็ไม่มีอะไรน่าเป็นห่วง มีแค่คำแนะนำที่หวังดีจากหมอ ให้เตือนสามีบ้าง อย่าปล่อยให้ทำตามใจตัวเอง "
"ขอบคุณค่ะคุณหมอ"
หญิงสาวได้แต่เอ่ยขอบคุณ โดยที่ไม่อธิบายว่าคนที่กระทำไม่ใช่สามี ไม่ใช่แฟน และไม่มีสถานะพอที่เธอจะบอกเขาได้
สิ่งเดียวที่เธอทำได้คือ อดทน และรอวันที่เขาจะให้สถานะกับเธอ
#หลายวันต่อมา
กลิ่นหอมเฉพาะตัวของอาหารไทยหอมกรุ่นลอยอวลไปทั่วห้องครัวขนาดใหญ่ภายในคฤหาสน์คาร์ตัน คฤหาสน์เก่าแก่ของตระกูลมาเฟียที่อยู่ในพื้นที่หลายร้อยไร่ มิหนำซ้ำยังตั้งอยู่ทำเลทองที่ประเมินค่าไม่ได้ ผู้ดูแลและมีสิทธิ์ขาดในทรัพย์สินทั้งหมด คือ เคล เคลวิล คาร์ตัน ผู้นำวัยสามสิบแปดที่ยังครองสถานะโสด และไม่เคยเชื่อในความรัก
สำหรับเขาผู้หญิงก็เป็นแค่ของเล่นบนเตียงที่สามารถซื้อได้ด้วยเงิน ความคิดสุดโต่งและอิสรภาพที่ผู้ชายทุกคนต้องการ ถูกส่งทอดมาถึง ไคล์ตัน คาร์ตัน น้องชายแท้ ๆ ที่คลานตามกันมา ทว่าไคล์ตันกลับมีการบริหารจัดการเรื่องผู้หญิงที่แตกต่างจากพี่ชาย
ไคล์ตัน คาร์ตัน หนุ่มโสดเนื้อหอมวัยสามสิบห้า ยอมทำตามที่คุณย่าบงการ ด้วยการออกเดทและทดลองใช้ชีวิตกับผู้หญิงที่คุณย่าหาให้ ตามข้อกำหนดเวลา 3 เดือน หากมีผู้หญิงคนไหนถูกใจค่อยไปกันต่อในสถานะภรรยา แต่ถ้าไม่ถูกใจก็จบสัญญาด้วยเงินก้อนโต เพื่อไม่ให้ผู้หญิงทุกคนที่ผ่านเข้ามาแสดงการเป็นเจ้าของในตัวเขา
และตอนนี้ก็มีผู้หญิงที่เพียบพร้อมจากตระกูลนักธุรกิจดังเสนอตัวมาให้ถึงบ้าน เธอแตกต่างจากทุกคนตรงที่เธอทำอาหารเก่ง และเอาใจเขาเก่งกว่าใคร เธอไม่เคยงี่เง่า ไม่เคยขอร้องให้เขาซื้ออะไรให้แม้แต่อย่างเดียว
อยู่ด้วยกันมาเกือบ 3 เดือน เธอไม่เคยสร้างปัญหาให้เขาเลยสักครั้ง ทุกวันที่เขาทำงานกลับมาเหนื่อย ก็จะมีอาหารอร่อย ๆ วางอยู่บนโต๊ะมากมาย และมีบริการนวดถึงใจที่หาจากไหนไม่ได้นอกจากเธอ
ถึงแม้ว่าเธอจะทำดีและเพียบพร้อมขนาดนี้ เขาก็ยังไม่คิดจะเลือกเธอมาเป็นภรรยาอยู่ดี
“โอเค จานนี้เสร็จเรียบร้อย”
หลังจากทำอาหารไทยเสร็จ ปลายนิ้วเรียวของหญิงสาวค่อย ๆ โรยผักชีลงบนชามซุปอย่างพิถีพิถัน ใส่ใจทุกอย่างสำหรับคนพิเศษของเธอ
“แค่นี้ก็น่าจะพอ คุณไคล์ไม่ชอบผักชีเยอะ ๆ"
สาวไทยหน้าหวานวัยยี่สิบสามพึมพำกับตัวเองเบา ๆ ขณะที่วางชามซุปลงบนถาดเงินอย่างระมัดระวัง ข้างกันคือสเต๊กเนื้อย่างระดับมีเดียมแรร์ มันฝรั่งอบ และสลัดผักสด ทุกอย่างถูกจัดวางอย่างประณีตจนดูราวกับเป็นอาหารจากภัตตาคารห้าดาว
ทุกอย่างที่ทำล้วนแต่เป็นเมนูที่ชายหนุ่มชอบทั้งนั้น ไม่มีอาหารที่ตัวเธอชอบแม้แต่อย่างเดียว ขอแค่เห็นเขาทานอย่างอร่อยเธอก็มีความสุขแล้ว
ครืดๆ
สายเรียกเข้า>>> คุณแม่
สายเรียกเข้าจากคุณแม่ทำให้พิมพ์ดาวละสายตาจากอาหารแล้วหยิบมือถือขึ้นมากดรับสายด้วยท่าทางไม่ค่อยสบายใจนัก เธอพอจะเดาออกว่าแม่ของเธอจะโทรมาพูดเรื่องอะไร พิมพ์ดาวที่จับมือถือเครื่องหรูอยู่ในมือได้สูดลมลมหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะกดรับสายผู้เป็นแม่
"สวัสดีค่ะคุณแม่"
น้ำเสียงและแววตาที่สดใสก่อนหน้านี้ได้หายไปจนสิ้น ความรู้สึกในตอนนี้คืออาการแน่นหน้าอกเหมือนมีใครมากดทับไว้ และมักจะเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ได้คุยกับผู้เป็นแม่
[“เหลืออีกแค่สามวันใช่ไหม?”]
ปลายสายไม่ได้ถามสารทุกข์สุกดิบ ไม่ได้ถามว่าลูกสาวกินข้าวหรือยัง หรือพักผ่อนเพียงพอไหม ประโยคแรกที่ดังขึ้นกลับเป็นคำถามที่ทิ่มแทงหัวใจผู้เป็นลูกสาวเป็นอย่างมาก เป็นการเอ่ยถามในสิ่งที่ลดคุณค่าของผู้หญิงคนหนึ่งจนแทบจะไม่เหลือความภาคภูมิใจในตัวเอง
พิมพ์ พิมพ์ดาว พิพัฒน์ธนากุล ลูกสาวคนกลางวัยยี่สิบสามที่ยังไม่เคยได้ออกไปใช้ชีวิตอย่างที่ควรจะเป็น
พิมพ์ดาวรู้สึกไร้ค่าทุกครั้งที่ถูกเอาไปเปรียบเทียบกับพี่สาวอย่าง
พัชชา ที่เป็นดาราเบอร์ต้น แล้วยังได้คบหากับไฮโซหนุ่ม แม้กระทั่งจะเทียบกับน้องคนเล็กอย่างพลอยชมพู พิมพ์ดาวก็ยังเทียบไม่ได้เพราะพลอยชมพูนั้นได้เดบิวต์เป็นศิลปินค่ายดังของเกาหลีตั้งแต่อายุไม่ถึงสิบแปด ใคร ๆ ก็เอ่ยชมว่าสองสาวนั้นเกิดมาพร้อมความสามารถ ไม่เหมือนลูกสาวคนกลางที่ไม่มีอะไรโดดเด่นเลย
และนี่ก็เป็นเหตุผลที่พิมพ์ดาวต้องมาอยู่ในคฤหาสน์คาร์ตัน มาทดลองใช้ชีวิตร่วมกันกับไคล์ตัล คาร์ตัน คุณชายรองของตระกูลดัง
วัยสามสิบห้า ตามข้อตกลงที่ไม่มีใครเสียเปรียบ ข้อตกลงลับ ๆ ที่กำหนดไว้แค่สามเดือน ตอนนี้ก็ล่วงเลยมาจนจะครบกำหนดแล้วใบหน้าสวยซุกไซ้ไปยังซอกคอมาเฟียที่ตอนนี้ได้เอียงรับกับสัมผัสของเธอ"อ้าส์...ยั่วชิบ!" เขาส่งเสียงคำรามออกมาอย่างพอใจ เขานึกว่าเธอจะสั่นกลัวเหมือนครั้งแรก แต่เธอกลับยั่วยวนและตอบกลับเขาอย่างเร่าร้อนกว่าทุกคืน ขณะที่เธอจัดการปลดกระดุม มือหนาที่เคยบีบรัดลำคอระหงเลื่อนลงไปขย้ำหน้าอกอวบใหญ่ไร้ศัลยกรรม เธอหุ่นบางร่างเล็กก็จริงแต่เรื่องหน้าอกหน้าใจเธอใหญ่ไม่แพ้ใคร ทั้งขาวทั้งเนียนแบบนี้สัมผัสด้วยมือก็คงไม่พอ"อือ...คุณไคล์..." พิมพ์ดาวเผลอเรียกชื่อของชายที่กำลังดูดฟัดหน้าอกของเธออย่างมูมมามและดุดันนี่ใช่ไหมที่เขาบอกว่ากลืนกินทั้งตัว เขากำลังจะกลืนกินเนื้อทั้งตัวและหัวใจ เธออ่อนปวกเปียกอยู่บนตักของเขา ทั้งที่ตั้งใจจะเอาใจเขาอยากเร่าร้อน เป็นฝ่ายนิ่งให้เขากระทำอยู่ฝ่ายเดียว มือเรียวที่เคยปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตก็อ่อนแรงขึ้นมาเสียอย่างนั้น"แยกขาออก"เขารอไม่ไหวจนต้องออกคำสั่ง กับสัมผัสร่างกายของเธอ เขาก็ควบคุมตัวเองไม่ได้ อยากจับเธอกระแทกแรง ๆ ให้ถึงใจ โดยไม่ต้องนึกถึงความบอบบางของเธอ จะไม่มีการอ
สองวันต่อมา ณ คฤหาสถ์รอง ที่ดูแลโดยไคล์ตัน คาร์ตัน พื้นที่บ้านขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ในบริเวณส่วนกลางของพื้นที่ เป็นการจัดการบริหารมาตั้งแต่รุ่นปู่ ที่แบ่งพื้นที่ให้กับทายาทในแต่ละรุ่นได้ดูแลและบริหารจัดการ เพื่อตัดปัญหาการแย่งชิงมรดกเหมือนที่ใคร ๆ ชอบเป็นกัน ท่านมองถึงการณ์ไกล แบ่งทรัพย์สินทุกอย่างออกเป็นสัดส่วนอย่างถูกต้อง ไม่ให้ญาติพี่น้องต้องฆ่าแกงชิงสมบัติกัน คุณปู่กล่าวไว้เสมอว่า ตระกูลเราให้มันมีปัญหาแค่เรื่องผู้หญิงก็พอ เฮ้อ ...พิมพ์ดาวในชุดนอนเซ็กซี่ได้แต่นั่งถอนหายใจอยู่ที่ปลายเตียง เวลาแห่งความสุขช่างผ่านไปเร็วเหลือเกิน ค่ำคืนนี้เป็นคืนสุดท้ายแล้วที่เธอจะได้อยู่ในสถานะผู้หญิงของไคล์ตัน ผู้ชายที่เพอร์เฟกต์มากจนผู้หญิงทั้งประเทศอยากได้เป็นสามี รวมถึงตัวเธอด้วยระยะเวลาสามเดือนที่ผ่านมานี้ ไม่ใช่ว่าเธอทนอยู่เพราะหน้าที่เพียงอย่างเดียว แต่เป็นเพราะเธอตกหลุมรักเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอกัน เขายื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอในตอนที่เธอถูกลวนลามในคลับ คืนนั้นเขาคงจำไม่ได้เพราะมีผู้คนมากมายรายล้อมตัวเขา แต่เธอจำเขาได้ขึ้นใจตึกตัก ๆ นึกถึงคืนนั้นทีไรหัวใจเธอก็เต้นแรง กลิ่นน้ำหอมจากร่างกำ
"แล้วผมก็ยังไม่เจอใครที่ทำให้รู้สึกว่าอยากหยุด""สมแล้วที่เป็นน้องชายฉัน" เคย์วิลพูดออกมาอย่างพอใจ เพราะเขาเองก็รู้สึกแบบนั้น คิดว่าชาตินี้คงไม่มีใครหยุดเขาได้ อิสรภาพที่มีอยู่ในตอนนี้มันโคตรจะดี ใครจะไปอยากหาโซ่มาคล้องคอ"ผมว่าพี่น่าจะลองทำเหมือนผมบ้างนะ มีคุณย่าคัดสาว ๆ มาให้ทุก สามเดือน โคตรจะดีเลย"คำตอบที่มาพร้อมกับจินตนาการที่แสนจะเร่าร้อน ผู้หญิงที่คุณย่าคัดมาให้คนล่าสุดไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน ใบหน้าหล่อเหลาแสดงออกถึงความพอใจร่องรอยของเลือดสีสดที่ปรากฏอยู่บนที่นอนหลังจากร่วมรักกันยาวนานทั้งคืนยังคงติดอยู่ในใจ แต่ไม่ได้หลงใหลจนอยากแต่งตั้งให้เป็นภรรยา ก็แค่รู้สึกภูมิใจที่ได้ครอบครองความบริสุทธิ์ของใครสักคน และแอบลุ้นว่าย่าจะหาผู้หญิงแบบนี้ได้อีกหรือไม่"ย่าคัดผู้หญิงได้เกรดพรีเมียมนะพี่" ภาพในคืนวันวานยังคงวนเวียนอยู่ในหัวจนนึกอยากจะกลับไปหาร่างบางเจ้าของความบริสุทธิ์นั้นอีกครั้ง แต่ก็เป็นเพียงความคิดเพราะตอนนี้เขามีผู้หญิงคนใหม่ที่น่าตื่นเต้นกว่านั่งรออยู่ไม่ไกล เธอดื่มกับเพื่อนจนเมามายแทบจะนั่งไม่ไหวแล้ว อีกสักพักคงจะชวนเขากลับแน่นอน "ไม่อะ ฉันชอบเลือกเองมากกว่า" "เลือกเ
" เหรอคะ" พิมพ์ดาวเผลอกำชายผ้ากันเปื้อนแน่นโดยไม่รู้ตัวคำว่า กลับดึก ของเขา คือดึกมากแค่ไหนกันนะ จะกลับมาทันมื้ออาหารที่เธอเตรียมไว้หรือเปล่า แล้วถ้าเกิดเขาไม่กลับมา คืนนี้ก็จะล่วงเลยไปอย่างเปล่าประโยชน์คนที่ให้คำตอบนี้ได้ก็คงจะเป็นภูผาเลขาคนสนิทที่ยืนทำหน้ากลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขารู้สถานการณ์นี้ว่าเจ้านายคงไม่กลับมาทานอาหารที่ถูกจัดเรียงเต็มโต๊ะ และตอนนี้กำลังไปเดทกับลูกสาวนักธุรกิจคนใหม่ และเตรียมที่จะสลัดพิมพ์ดาวทันทีที่ครบกำหนดสัญญาถ้าเขาจะพูดไปตามตรงก็กลัวว่าจะทำร้ายจิตใจคนตรงหน้ามากเกินไป ไม่มีผู้หญิงคนไหนรับได้หากรู้ความจริง "วันนี้มีประชุมด่วนต่อเนื่อง นายท่านคงไม่ได้กลับมารับประทานมื้อเย็น"คำพูดของเลขาหนุ่มทำให้บรรยากาศในห้องครัวเงียบลงชั่วขณะ พิมพ์ดาวมองอาหารบนโต๊ะสลับกับใบหน้าของเลขา เธออยากจะถามไปตรง ๆ ว่า การประชุมสำคัญมากจนไม่มีเวลาทานข้าวเลยหรอ แล้วคืนนี้เจ้านายของเขาจะกลับมาที่บ้านหรือไม่คำถามมากมายวนเวียนอยู่ในหัว เธอควรจะรอหรือนอนก่อนเขาดีช่างเป็นอะไรที่น่าอึดอัดใจเสียจริง"คุณพิมพ์นอนก่อนได้เลยครับ คาดว่านายท่านน่าจะกลับดึกมาก "ภูผาอยากจะบอกไปตามตรงว่านายท่า

















