All Chapters of POTTER ซีรีย์ 1 | รักสุดท้ายของนายสารเลว: Chapter 11 - Chapter 20

@ บ้านอายตาตุบ!! ปึก!! เสียงข้าวของเครื่องใช้รวมไปถึงหนังสือเรียนถูกโยนออกมาจากห้อง โดยฝีมือของเจ้าของบ้านที่กำลังอละวาดเสียงดังลั่นบ้าน“ออกไปเลยนะ อยู่ไปก็เป็นเสนียดของบ้าน”“ฉันไปทำอะไรให้เธอ”น้ำหวานถามออกไปด้วยความไม่เข้าใจ อยู่ๆเธอก็เข้ามาอาละวาดเก็บข้าวของของเธอโยนออกมานอกห้อง “คุณหนูอย่าทำเลยนะคะ ป้าขอร้อง!”เสียงของนวลจันทร์แม่ของน้ำหวานพยายามห้ามคุณหนูของบ้านด้วยท่าทางอ้อนวอน ไม่ให้ทำลายข้าวของของลูกสาวตน“แกเอาเวลาขอร้องฉันไปสั่งสอนลูกสาวตัวเองเถอะ แกรู้มั๊ยว่าเมื่อคืนลูกสาวตัวดีของแกไปไหนมา”“รู้ค่ะ”นวลจันทร์ตอบไปตามตรง เธอกับลูกสาวไม่เคยมีความลับต่อกันอยู่แล้ว “รู้งั้นเหรอ แสดงว่าแกก็เห็นดีเห็นงามให้ลูกสาวไปเที่ยวกับผู้ชายรวยๆสินะ”อายตาเหยียดยิ้มออกมาด้วยท่าทางรังเกลียด ปกติก็เธอไม่ชอบขี้หน้าสองแม่ลูกนี่อยู่แล้ว แต่ตอนนี้ยิ่งไม่ชอบเข้าไปใหญ่ เรียกว่าเกลียดเลยจะดีกว่า“ไม่ใช่นะคะ ฉันแค่ไปทำงาน ไม่ได้มีความคิดต่ำๆแบบนั้น”น้ำหวานเงยหน้าพูดทั้งน้ำตา มือไม้สั้นไปหมด แต่ก็ยังพยายามเก็บข้าวของของตัวเอง เธอจะไม่ทนอีกต่อไปแล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอโดนไล่อย่างกับหมูกับหมา แล้วก

@ พอตเตอร์“ทำแบบนี้ หมายความว่ายังไง ฉันเห็นนายตั้งใจกอดนังนั่น”อายตาตะคอกใส่ผมด้วยอารมณ์เดือดจัดหึ!!! ใครสนกันหล่ะ ผมยกแก้วเหล้าที่ยัยเฉิ่มชงให้ขึ้นมาดื่มจนหมด ชงเหล้าได้หวานชะมัด เมื่อกี้เธอถามว่าผมทำแบบนั้นทำไมหน่ะเหรอ ก็ไม่ทำไมอะ ไม่มีเหตุผล....เพราะอะไรเธอล้มลงมาทับผมเอง แต่ที่ผมรู้..คือยัยเฉิ่มตัวโคตรหอม แถมยังนั่งทับลูกชายผมจนขึ้นเลย “ทำหน้านิ่งแบบนี้หมายความว่ายังไง นายคิดจะหักหน้าฉันใช่มั้ย”เธอคะคอกใส่หน้าผมอีกครั้ง ไปกันใหญ่แล้ว ผมไปหักหน้าเธอตั้งแต่เมื่อไหร่วะ มาถึงก็โวยวายอย่างกับจะตาย ทั้งๆที่รู้อยู่แล้วว่าผมเป็นแบบนี้ ผมมันเลวไง“นายก็รู้ว่าฉันเกลียดมัน นายยังจะไปคุยกับมันอีก”ใช่.. ผมรู้ว่าเธอเกลียดยัยนั่น แต่ผมจำเป็นต้องเกลียดด้วยมั้ย“เธอเกลียดใคร มันก็เรื่องของเธอ”ผมพูดแค่นั้น ก่อนจะลุกขึ้นเต็มความสูง ผมโคตรเบื่อกับสถานการณ์แบบนี้เลย ผู้หญิงอะไรน่ารำคาญชะมัด นับวันยิ่งน่ารำคาญผมเดินออกมาโดยไม่สนใจว่าเธอจะโวยวายหรือกรีดร้องดังแค่ไหน หลายคนอาจจะสงสัยว่าผมกับเธอเป็นแฟนกันจริงเหรอ แล้วทำไมผมถึงไม่แคร์เธอ แล้วไปมีอะไรกับคนอื่น ตอบง่ายๆเลย ผมไม่เคยชอบเธอ ที่ผมยอมให้

มือหนาจับแก่นกายถูไถไปมากับร่องก้นเนียนขาวอย่างเสียวซ่าน ตอนแรกตั้งใจจะจับเธอมาลงโทษเฉยๆ เลิกงานค่อยกลับไปจัดการต่อที่ห้อง แต่พอได้ใกล้เธออารมณ์มันก็ขึ้นทันที จัดได้ไม่เลือกที่ ไม่เว้นแม้แต่ราวบันได “ถ้ามีใครเข้ามาเห็นหล่ะคะ”หญิงสาวถามออกไปด้วยความเขินอาย ถึงเธอจะอยากเอาใจเขา แต่เธอก็ยังมีความอายอยู่ไม่น้อย“ไม่มีใครเข้ามา ถ้าฉันไม่อนุญาต”ชายหนุ่มตอบไปเสียงกระเส่า ลองเข้ามาดูสิ จะไล่ออกให้ดู แต่คงไม่มีใครกล้าเข้ามาหรอก เพราะตรงนี้เป็นที่ส่วนตัว นอกจากเพื่อนเขาสองคนที่เป็นเจ้าของร่วมกันก็ไม่มีใครเข้ามาได้ และเพื่อนเขาก็กลับไปแล้วชายหนุ่มเดินหน้าปลุกเร้าอารมณ์ให้อีกฝ่ายต่อไป โดยไม่สนร่องรักที่บวมเจ่อของเธอ เขารู้ว่าเธอยังระบมอยู่ แต่จะให้เขาทำยังไงได้ ในเมื่ออารมณ์มันมาขนาดนี้แล้ว ถอยหลังไม่ได้แล้ว ถ้าไม่ได้เอาออกสักน้ำ คงจะหงุดหงิดน่าดูไม่นานร่องสาวก็เริ่มผลิตน้ำล่อลื่นออกมาโดยอัตโนมัติ ส่งสัญญาณให้อีกฝ่ายได้รู้ว่าเธอพร้อมแล้ว กับบทลงโทษอันเสียงซ่านที่เขากำลังจะมอบให้ เมื่อเธอพร้อมชายหนุ่มก็ไม่รอช้าดันส่วนหัวบานเข้าไปทันที แต่เข้าไปได้เพียงนิด เขาก็ต้องชะงัก“คุณเคย์!!! อ่ะ!!! ทำไ

เช้าวันต่อมา...@ น้ำหวานฉันตื่นแต่เช้าตามความเคยชิน สิ่งแรกที่ฉันเห็นคือแม่ตื่นมาทำกับข้าวรอฉัน แล้วยังเตรียมของใส่บาตรให้ด้วย แม่บอกว่าเราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการทำแต่สิ่งดีๆ แม่เชื่อว่าคนทำดีย่อมได้ดี และฉันก็เชื่ออย่างนั้นมาตลอดหลังจากใส่บาตรเสร็จ ฉันก็เก็บกระเป๋าแล้วออกมารอรถที่หน้าปากซอย โดยมีแม่มาคอยเป็นห่วงเพื่อน“รถเมล์มาแล้วค่ะ หนูไปก่อนนะคะแม่ ฟอด!!”ฉันสวมกอดและหอมแก้มแม่เหมือนที่เคยทำ เวลาได้กอดแม่แล้วรู้สึกมีกำลังใจขึ้นเยอะเลย“ตั้งใจเรียนนะลูก”“แน่นอนอยู่แล้วค่ะ”ฉันบอกแม่ก่อนจะรีบวิ่งไปขึ้นรถเมล์ โชคดีที่แถวนี้มีรถผ่านไปมหาวิทยาลัยพอดี แต่ฉันก็ตื่นเช้ากว่าปกติเพราะที่นี่ห่างจากมหาวิทยาลัยพอสมควรพอมาถึงมหาลัยฉันก็รีบไปส่งรายงานให้เพื่อนๆตามที่นัดไว้ และมีอีกบางส่วนที่ฉันยังทำไม่เสร็จ คืนนี้แหละฉันจะเคลียร์ให้เสร็จ เพราะฉันจะเอางานไปทำที่ผับด้วย ใช่คนนี้มั๊ยที่เขาพูดถึงกันน่าจะใช่นะ ตัวจริงก็สวยนะ ทำไมถึงทำอะไรแบบนี้ร้อนเงินไง ดูงานที่นางรับทำสิ ขณะที่ฉันเดินผ่านกลุ่มนักศึกษากลุ่มหนึ่งที่นั่งอยู่ใต้ต้นไม้ ฉันก็ได้ยินเสียงพวกเขาซุบซิบกัน ซึ่งเป็นเรื่องปกติของคนจ

@ พอตเตอร์ ผมแอบตกใจอยู่ไม่น้อยที่รู้ว่ายัยนี่ยังบริสุทธิ์ แบบนี้ก็แสดงว่าสิ่งที่เธอป่าวประกาศลงในเว็บก็เป็นเรื่องจริงหน่ะสิ ยิ่งรู้แบบนี้มันยิ่งทำให้ผมไม่เข้าใจว่าทำไมเธอถึงเลือกที่จะขายศักดิ์ศรีตัวเอง แล้วงานที่ไอ้เคย์เสนอให้กับรายงานที่เธอรับทำ มันยังไม่พอใช้อีกหรือไงวะ แล้วถ้าเธอต้องการขายจริงๆทำไมไม่ลองตกลงขายให้กับใครสักคนที่พร้อมจะตอบสนองเธอ หรือไม่ก็ทำให้มันลับๆกว่านี้หน่อย ไม่ใช่ประจานตัวเองบนหน้าเว็บแบบที่เธอทำอยู่“อือ!!! อือ!!!”ยัยเฉิ่มส่งเสียงเล็ดลอดออกมาและพยายามดิ้นรนให้หลุดพ้นจากการกระทำของผม แต่ยิ่งเธอขัดขืนร่องของเธอก็ยิ่งบีบรัดนิ้วผมแน่นขึ้นไปอีก อ่าาา!! บอกตามตรงว่าผมโคตรรู้สึกดีเลย ในเมื่อเธออยากได้เงินนัก ผมก็จะสนองให้.....ผมเริ่มขยับนิ้วเข้าออกช้าๆเมื่อรู้สึกได้ว่าร่างกายเธอเริ่มตอบสนองผม ตอดดีจริงๆ ขนาดนิ้วยังรัดแน่นขนาดนี้ ถ้าเป็นลูกชายผมจะรัดแน่นขนาดไหนวะ แค่คิดก็ของขึ้นแล้ว ตอนแรกผมตั้งจะใจจะพิสูจน์ดูเฉยๆ ว่าร่างกายของเธอเพอร์เฟคพอที่จะเป็นของขวัญให้ไอ้เดย์หรือเปล่า แต่พอได้สัมผัสเลือนร่างที่ไม่เคยมีใครสัมผัสมาก่อน มันกลับรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก และ