جميع فصول : الفصل -الفصل 20

“แต่ว่าพรุ่งนี้เช้าก็กลับมาแล้วใช่มั้ยครับ” คำถามของภูมินทร์แสนจะธรรมดา ทว่าทำเอาผู้เป็นแม่ปวดหนึบในใจ เธอควรทำอย่างไรดี... นัยน์ตาดำสวยหลุบลงช้าๆ หรือเธอควรพูดความจริงกับลูก ว่าพ่อกับแม่เรากำลังจะแยกทางกัน... เราจะไม่ใช่ครอบครัวกันอีกแล้ว... ”ต่อให้มีธุระด่วนสำคัญแค่ไหนยังไงแม่เขาก็ต้องกลับบ้านอ

ชัชวาลย์ได้เงินไปยี่สิบล้านฉะนั้นดารินไม่แปลกใจเลยสักนิดหากบิดาจะสามารถซื้อบ้านให้เมียน้อยได้อย่างใหญ่โต เดิมทีเธอเข้าใจว่าเป็นบ้านในโครงการสักที่หนึ่ง ทว่าพอได้มาเห็นกับตาก็ทำให้ศีรษะร้อนวูบ รวมถึงใบหน้าก็สั่นชาไปหมด พ่อมีความสุขกับคนอื่นอย่างหน้าตาเฉย โดยที่แม่กลับต้องทุกข์ระทมทั้งกายและใจ ดาริน

แม่ยายป่วยทั้งคนมีหรือเมฆินทร์จะนิ่งดูดาย เขาสั่งให้เลขาตรวจสอบจึงทราบมาว่า คุณหญิงกำไลป่วยด้วยอาการโรคมะเร็งเต้านม แต่เพราะได้รับการรักษาทันเวลาจึงสามารถผ่าตัดเนื้อร้ายได้สำเร็จ เมฆินทร์ยังรู้มาอีกว่าเสี้ยนหนามอย่างจิรันตน์ก็ประจำการอยู่ที่นั่นด้วย เดิมทีไม่ใช่คนเชื่อใจในตัวภรรยาอยู่แล้ว ยิ่งสถาน

เมฆินทร์นั่งรอภรรยาภายในรถชั่วโมงกว่าแล้ว ระหว่างนั้นเขาพยายามทำใจให้เย็นลงพลางกดโทร.หาดารินรอบที่เท่าไรไม่อาจนับ แม้รู้เต็มอกว่า เธอปิดเครื่องหนีกันก็เถอะ กระทั่งขึ้นแจ้งเตือนว่า ปลายทางสามารถติดต่อได้ คิ้วเข้มยังคงขมวดยุ่งเหยิง เพราะไม่ว่าอย่างไรก็ไร้การตอบรับจากเธอ นิตยสารครอบครัวเคยขอสัมภาษณ์ภ

เขาพยายามควบคุมสติ ถนนหนทางข้างหน้าเป็นทางแยก... ระหว่างเลี้ยวซ้ายพาเธอกลับบ้านอย่างปลอดภัย หรือตรงไปโรงแรมเพื่อสานต่อเรื่องของเรา แน่นอนว่าช่วงวัยคึกคะนองเมฆินทร์ไม่ได้มีความอดทนมากขนาดนั้น เขาเลือกเส้นทางของตัวเอง เส้นทางที่ทำให้เขาได้เธอมาครอบครอง เธอตอบสนองเขาทุกท่วงท่าไม่มีเคอะเขิน อาจด้วยฤท