บททั้งหมดของ ภรรยาในอุดมคติ: บทที่ 1 - บทที่ 10

เรียวขาสวยก้าวมั่นคงไปยังประตูห้องนอน มีป้ายสีฟ้าห้อยไว้ตรงกลาง ‘ภูมิ&ภีม’ ยามนี้เจ้าแฝดคงหลับปุ๋ยกันแล้ว แต่คนเป็นแม่อดไม่ได้ที่ต้องเข้ามาดูด้วยตาตัวเองภูมินทร์และภูเบศวร์อายุเจ็ดขวบแล้ว เจ้าลูกลิงทั้งสองเริ่มเรียกร้องขอแยกห้องนอน ขี้คร้านจะร้องไห้หากันเสียมากกว่าหากได้แยกห้องจริงๆ เธอหมุนลูกบิดอย

ร่างเล็กของเด็กชายวัยย่างสี่ขวบเดินออกมาจากห้องนอนในกลางดึกสงัด เพราะหลับตั้งแต่ช่วงหัวค่ำจึงไหวตัวตื่นเร็วกว่าปกติการันต์หนีบตุ๊กตาพี่หมีสีน้ำตาลไว้ข้างลำตัวก่อนจะเขย่งปลายเท้าเอื้อมสุดแขนจับลูกบิดประตูปิดลงไว้ตามเดิม ทุกครั้งที่ตื่นมากลางดึกการันต์มักจะไปหาแม่ คืนนี้ก็เช่นกันปลายเท้าเล็กหยุดชะงั

ดารินทำตัวปกติคล้ายกับว่าค่ำคืนที่ผ่านมาไม่มีอะไรเกิดขึ้น เธอส่งลูกๆ ขึ้นรถตู้ตามเดิม ริมฝีปากสวยแต้มรอยยิ้มอ่อนโยนเสมอ และเมื่อยามไร้เสียงเจื้อยแจ้วของเด็กๆ เช้านี้จึงถูกปกคลุมไว้ด้วยบรรยากาศอึมครึม ทนายประจำตระกูลโชติพิสุทธิ์เมธาถูกเรียกมาให้จัดการเรื่องเอกสารการหย่าโดยที่ต้นตอของเรื่องอย่างเมฆิ

ดารินไม่ปล่อยเวลาให้สูญเปล่าแม้แต่วินาทีเดียว ถ้าแม่ดื้อเธอก็จะดื้อให้มากกว่า ดังนั้นใช้เวลาเพียงไม่นานเธอก็สามารถพาแม่เข้าทำการรักษา นับว่าโชคดีที่เชื้อร้ายยังไม่ได้ลามไปยังอวัยวะจุดสำคัญยังสามารถผ่าตัดออกได้คุณหญิงกำไลต้องนอนพักฟื้นอยู่โรงพยาบาลระยะหนึ่ง ดารินสบายใจมากขึ้น อย่างน้อยก็อยู่ใกล้มือ

เมื่อเลือกไม่ได้ระหว่างซูชิกับปิ้งย่าง ดารินจึงตัดปัญหาด้วยร้านราเมน จบจากตรงนี้ก็จะไปต่อด้วยไอศกรีมของการันต์ เธอนั่งมองลูกๆ กินกันอย่างเอร็ดอร่อย โดยเฉพาะการันต์ หนนี้ไม่ต้องคอยบอกให้อ้าปากหรือคะยั้นคะยอ การันต์อ้าปากรอรับอย่างรู้งานราวกับนกน้อยรอแม่คาบเหยื่อมาป้อน ลองถ้าเป็นเมนูอะไรก็ตามที่ทำจากเ