جميع فصول : الفصل -الفصل 164

เสียงร้องไห้ของญานิน ญาดา ดังชนิดที่ว่าได้ยินไปสามบ้านแปดบ้าน เพราะเมื่อคืนเผลอหลับตั้งแต่หัวค่ำ พอตื่นเช้ามาไม่เห็นใบหน้าของแม่อย่างที่ควรจะเป็นก็ทำเอาน้ำตาเม็ดโตๆ ไหลอาบแก้มเมฆินทร์หันมองภรรยาคนสวยที่ยังคงหลับตาพริ้มไม่ได้ยินเสียงร้องดังกล่าว เมื่อคืนเขาเล่นเธอไว้หนักมากจึงไม่แปลกใจหากอีกฝ่ายจะมี

ส่วน เด็กๆ ล้อมเธออยู่คนละด้าน ภูเบศวร์กำลังหั่นแครอทด้วยมีดเด็กสีส้ม ดวงตาเปล่งประกายอย่างภาคภูมิใจ ในขณะที่ภูมินทร์คอยหยิบของกินป้อนน้องชายตัวน้อยที่นั่งกระดิกขาอยู่บนเก้าอี้สูงภูเบศวร์เอ่ยถาม “แม่ อันนี้ใส่ก่อนหรือใส่ทีหลังครับ”“แครอทใส่ทีหลังค่ะ ว้าวหั่นสวยเชียวนะ” เด็กชายยิ้มกริ่มเมื่อได้รับค