Todos los capítulos de ลับหลังวิศวะ: Capítulo 11 - Capítulo 20

กึกๆๆๆๆๆ แฮ่กกก แสงไฟสลัวจากลานจอดรถยามดึกสะท้อนระยิบระยับบนกระจกรถเก๋งที่ขึ้นฝ้าขาวโพลนจากไอความร้อนและหยาดเหงื่อที่ไหลท่วมร่าง ใบลานคำรามต่ำในลำคอด้วยความสุจสม มือสากบีบขยำสะโพกขาวของพายุไว้แน่นจนขึ้นรอยมือแล้วออกแรงกระแทกสวนสะโพกขึ้นกระหน่ำซอยไม่ยั้ง พั่บๆๆๆๆ "เบาไอ้ใบ รถมัน.." "รถมันไม่พังหรอก..แต่มึงโดนเอาจนพังแน่" แรงกระแทกจากด้านล่างสวนประสานกับแรงขย่มจากด้านบน เสียงเนื้อกระทบกันดัง พลั่ก ๆ ๆ สะท้อนก้องกังวานในห้องโดยสารแคบ ๆ "มึงชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอพายุ...ชอบให้ดุ้นกูเข้าไป ชอบเล่นกับมัน ชอบแบบแรง ๆ เสียวดุ้นว่ะ..." ใบลานแอ่นเอวเร่งสะโพกเสยใส่รูร้อนยิก ๆ ปากร้ายๆ ส่งเสียงพร่ากระเส่าไม่เป็นภาษาเมื่อส่วนหัวใหญ่กระแทกเข้ากับจุดกระสันด้านในซ้ำ ๆ มันตอดรัดให้เสียวแปลบแล่นพล่านไปถึงก้านสมอง "ซี้ดดดดด แม่ง ดีชิบ!" พายุเห็นใบลานเงี่ยนจัดช่องทางหลังกลับตอดรัดท่อนเนื้ออีกฝ่ายไว้แน่นสติที่มีก็หลุดกระเจิงไปไกล มือทั้งสองข้างจับบ่าแกร่งยึดไว้แน่นแล้วกระหน่ำกดร่อนเอวขย่มสวนลงอย่างบ้าคลั่ง ท่อนเนื้อใหญ่พุ่่งเข้าออกจนรูรักร้อนฉ่าเฉอะแฉะไม่ได้ทำให้ร่องเสียวร้าวรานได้กลับกันมันส

ริมฝีปากที่ผละออกทิ้งหยาดน้ำใสยืดเชื่อมกันชั่วขณะ ก่อนที่ใบลานจะซุกไซ้ใบหน้าคมคายลงมาตามซอกคอขาวสูดดมความหอมและฝากรอยจูบเน้นๆ จนเกิดรอยแดงเป็นปื้น มือข้างหนึ่งที่โอบเอวอยู่เลิกชายเสื้อนักศึกษาของใบลานขึ้นอย่างรวดเร็ว ปลายนิ้วหยาบกร้านสอดเข้าไปสัมผัสกับผิวเนื้อเนียนร้อนรุ่ม ก่อนจะพุ่งเป้าไปที่ยอดอกสีสวยที่กำลังชูชันผ่านเนื้อผ้าฟึ่บบ"อื๊ออ อย่าขยี้!"ใบลานออกแรงบีบเค้น ขยี้ และบิดปุ่มไตแข็งขืนนั้นด้วยความหมั่นเขี้ยวและดิบเถื่อน เสียงครางหลุดลอดจากริมฝีปากของพายุดังในลำคอด้วยความเสียวซ่านสะท้านไปถึงกระดูกสันหลังความเจ็บแปลบจากการโดนขยี้แรงๆ กลับยิ่งกระตุ้นต่อมรับความรู้สึกให้พุ่งพล่านจนต้องแอ่นอกเข้าหามืออีกข้างของใบลานเลื่อนต่ำลงไปปลดกระดุมกางเกงสแล็คของพายุออกอย่างรีบร้อนควักคว้าท่อนควยใหญ่ที่กำลังแข็งขึงพองโตออกมาอยู่ในกำมือใบลานเริ่มรูดรั้งแก่นกายของพายุขึ้นลงอย่างรวดเร็วและหนักหน่วง สลับกับการใช้นิ้วโป้งกดวนตรงส่วนหัวที่เยิ้มไปด้วยน้ำใส ความเสียวซ่านที่โถมกระหน่ำเข้ามาทั้งจากการถูกบีบขยี้หัวนมอย่างแรงและแรงชักรูดที่แก่นกาย ทำให้พายุเข่าอ่อนยวบ ต้องจิกเล็บลงบนไหล่กว้างเพื่อยึดเห

รถเก๋งคันเป้าหมายเลี้ยววับหายเข้าไปในม่านสลัวของโรงแรมม่านรูดย่านชานเมือง ใบลานดับเครื่องยนต์ ปล่อยให้รถไหลเข้าจอดหลบในมุมมืดของเงาไม้ ดวงตาคมกริบกวาดมองผ่านความมืด ทันเห็นจังหวะที่ร่างของพายุถูกประคองลงมาจากรถ ทว่า... รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่มุมปากของคนเมาและการโอบกอดที่แนบชิดเกินจำเป็น ทำให้ใบลานรู้ทันทีว่าไอ้ตัวแสบไม่เพียงแค่เมาสมองอันรวดเร็วของเสือร้ายเริ่มทำงาน ใบลานก้าวฉับ ๆ ตรงไปยังเคาน์เตอร์ด้านหน้า ควักธนบัตรสีเทายัดใส่มือพนักงานต้อนรับหนุ่มพร้อมแรงกดต่ำที่น่าเกรงขาม"ไปเคาะห้องบอกผู้หญิงที่เพิ่งพาผู้ชายคนนั้นมาเช็คอิน ว่ารถเก๋งสีขาวป้ายทะเบียนนี้กำลังโดนถอยชนท้ายยุบคาลานจอดรถ ให้รีบวิ่งออกไปดูด่วน... ส่วนที่เหลือ กูจัดการเอง"ไม่ถึงสองนาทีถัดมา เสียงเคาะประตูดังปึงปังสนั่นทางเดินสลัว พร้อมเสียงโวยวายของพนักงานหน้าตาตื่น"คุณครับ! รีบลงไปดูรถด่วนเลยครับ มีรถถอยชนท้ายรถคุณชนยุบคาลานจอดรถแล้วกำลังจะหนีครับ!"เสียงอุทานด้วยความตกใจดังลอดผ่านบานประตู สาวสวยคณะบริหารหน้าถอดสีทันทีด้วยความเสียดายรถหรู เธอลนลานหันไปคว้าแขนพายุที่ยืนพิงผนังทำท่าสะลึมสะลือ "พายุคะ รอตรงนี้ก่อนนะ เดี๋ยวฉ

บรรยากาศยามบ่ายที่โต๊ะม้าหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่บริเวณคณะวิศวกรรมศาสตร์กลับมาครึกครื้นและเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะอีกครั้ง แต่ออร่ารอบตัวของใบลานและพายุนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงช่วงเวลาที่ผ่านมา ความตึงเครียด ความหงุดหงิด และการเว้นระยะห่างที่เคยสร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเขาก่อนหน้านี้ ถูกโยนทิ้งลงถังขยะไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความแนบชิดสนิทสนมชนิดที่เรียกว่าแทบจะหลอมรวมร่างเป็นคนเดียวกันหลังจากผ่านพ้นค่ำคืนอันยาวนาน ร่างกายที่โหมกระหน่ำด้วยไฟสวาท และเหตุการณ์ระอุเปลี่ยนสถานะความสัมพันธ์ของทั้งคู่จากเพื่อนที่แอบแซ่บเป็น…แอบแซ่บพิเศษใส่ไข่ที่กลับมาตัวติดกันแจดูแลเอาใจใส่กันอย่างเปิดเผยมากขึ้น สองร่างที่นั่งเบียดกันบนม้าหินตัวเดียวกัน ไหล่กว้างชนกันจนแทบจะสิงร่างกันรอมร่อ ทุกการเคลื่อนไหวเต็มไปด้วยความคุ้นเคยที่ลึกซึ้งขึ้น ใบลานชอบเอื้อมหยิบกระป๋องน้ำอัดลมมาเปิดแล้วส่งให้พายุก่อนจะเนียนวางมือพาดไว้ที่พนักพิงหลังของพายุ ปลายนิ้วแกร่งบางครั้งก็จงใจแตะลงบนลาดไหล่อย่างถือวิสาสะ ส่วนพายุก็ไม่ได้หลบหลีกเพียงแต่ยื่นของให้รู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยปากขอพฤติกรรมที่กลับมาแนบชิดสนิทสนมกันยิ่งกว่าเดิม ทำให

“เอาลิ้นป้ะ” “ไอ้ใบถ้ามึงกวนตีนกูจะไม่ให้เย็ด!” พายุตวัดสายตาขุ่นขวางใส่ด้วยความหงุดหงิดที่ถูกกวนประสาทกลางคัน ทั้งที่ช่วงล่างกำลังปวดหนึบด้วยความเงี่ยนกระสัน “เกรี้ยวกราดมาก อยากได้ก็บอกซี้~” ใบลานแสยะยิ้มเจ้าเล่ห์ แววตาวาวโรจน์เต็มไปด้วยความหื่นกระหายไม่ปิดบัง ใบลานไม่รอช้า จับร่างของพายุพลิกคว่ำให้กดแนบลงกับพื้นดินชื้นแฉะในท่าคลานเข่าโก้งโค้ง อวดสะโพกกลมกลึงที่ลอยเด่นท้าทายสายตา ท่ามกลางบรรยากาศป่ามืดทึบที่อวลไปด้วยกลิ่นดินและกลิ่นคาวโลกีย์ ใบลานทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าซ้อนอยู่ด้านหลัง ซุกใบหน้าหล่อเหลาเข้าหากลุ่มสะโพกอวบอย่างหิวกระหายราวกับสัตว์ป่า สองมือหนาตะปบลงบนแก้มก้นนิ่ม ออกแรงบีบขยำจนเนื้อปลิ้นเป็นรอยนิ้วมือก่อนจะจับแยกออกกว้าง เผยให้เห็นร่องสวาทสีสดที่กำลังขมิบตอดรับลมหนาว ใบลานแลบลิ้นร้อนชื้นตวัดเลียลงไปบนรอยจีบอย่างบ้าคลั่งและตะกละตะกลาม “แผล้บบ จ๊วบบบ” ปลายลิ้นหนาตวัดรัวสลับกับแทงทะลวงเข้าออกรูแคบอย่างตะบี้ตะบันจนเกิดเสียงดูดดุนและเสียงน้ำลายเฉอะแฉะดังก้องลั่นป่า พายุสะดุ้งสุดตัวจนแผ่นหลังบางแอ่นโค้ง สะโพกสั่นระริกตอบรับสัมผัสสยิว ครางต่ำในลำคอด้วยความเสียวซ่านรุนแรงจ