ลับหลังวิศวะ

ค่ำคืนวันศุกร์ปลายเทอม

ภายในร้านเหล้ายอดฮิตใกล้มหาวิทยาลัย บรรยากาศครึกครื้น เสียงเพลงจังหวะ EDM หนักๆเปิดกระหน่ำแข่งกับเสียงพูดคุยกระโชกโฮกฮากของบรรดานักศึกษากลุ่มใหญ่

โต๊ะยาวตัวในสุดอัดแน่นไปด้วยแก๊งเด็กวิศวะรวม 8 คน ประกอบด้วย พายุ, ใบลาน, ปั๊ป, โจ้, น็อต, กรณ์, พี และเต้ยหรือที่รู้จักกันดีในนามแก๊งตองแปด

บนโต๊ะเต็มไปด้วยขวดของมึนเมาหลายยี่ห้อล้มระเนระนาดและแก้วน้ำแข็งที่ละลายจนหมดแก้ว ต่างคนต่างซดเหล้าผสมโซดาชนแก้วที่พึ่งตีกะชาวบ้านมา

สภาพของแต่ละคนเริ่มเมาแอ๋ ตาเยิ้ม ทรงตัวแทบไม่ไหว ภายในมุมของร้านเหล้าวิศวะแก๊งตองแปดนั่งล้อมวงดื่มกินกันส่งเสียงดังอึกทึกเช่นทุกที

"พายุวันนี้มึงโหดชิบ ซัดอริฝั่งนั้นคนเดียวจนเละไปหลายคน"

เพื่อนในกลุ่มเอ่ยทัก พายุเพียงปรายตามองนิ่งสนิท ไม่ได้สะทกสะท้าน

"นั่นดิมึงกับไอ้ใบกำลังชิงตำแหน่งขาโหดของแก๊งตองแปดเหรอวะ"

"เพ้อเจ้อ ทำไมกูต้องไปแข่งกับไอ้หน้าด้านนี่ด้วย" พายุตอบเสียงเรียบ นัยน์ตาเย็นชาปัดมือไล่ก่อนจะยกแก้วขึ้นจิบจองมึนเมา

"เอ๊า ไอ้นี่"

คนทรงผมสกินเฮดเลิกคิ้วบากแต่งแต้มรอยแผลเป็นอันเป็นเอกลักษณ์ไหวไหล่เล็กน้อย ส่งยิ้มกวนประสาทกลับไปทันที เพื่อนๆ ในแก๊งรีบเบรกทั้งคู่ที่เหมือนไม้เบื่อไม้เมามากกว่าเพื่อนแก๊งเดียวกันทันควัน

"ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าแก๊งเราจะฮอตขนาดนี้ หล่อ โหด เท่ นี่มันวิศวะที่เท่ที่สุดของรุ่นนี้เลยนี่หว่า"

ฮ่าๆๆๆๆ

ฟึ่บบ!

"พายุผมมึงยาวขนาดนี้ไม่รำคาญหรือไงจะจุ่มแก้วเหล้าอยู่แล้ว" ใบลานยื่นมือข้ามโต๊ะปัดปอยผมยาวสีเทาเงินที่เคลียคลอไหล่ของอีกฝ่ายออก

"เสือก ไอ้โล้น!" พายุใส่ตวาดใส่ด้วยความรำคาญ

ฮ่าๆๆๆ

"สัส มึงเป็นคนโบราณหรือไง ใครๆ เขาก็ตัดสกินเฮดกัน กูไม่ใช่ไซบีเรียนขนยาวหน้าไร้ความรู้สึกแบบมึงนะไอ้คุณพายุ" ใบลานหัวเราะถูกใจที่แหย่คนหน้านิ่งให้โมโหได้

"กูชอบแบบนี้มึงมีปัญหาอะไร ตัวตัวได้นะ ไม่ติดพายุโน้มยกนิ้วกลางใหประเคนให้ไม่ลดลาวาศอก

"โว้วๆๆ ใจเย็นพี่บ่าวมึงจะโหดสัสรัสเซียกับเพื่อนสนิทแบบนี้ไม่ด้าย" เพื่อนนั่งใกล้ผลักไหล่เพื่อนคู่กัดออกจากกัน

"เก่งเหลือเกิ๊นไอ้หน้าไร้อารมณ์" ใบลานยักคิ้วใส่ท้าทายไม่เลิกลา

​พายุหันขวับไปจ้องหน้าคู่กรณีตรง ๆ ด้วยแรงขับจากฤทธิ์สุรา แววตาคมกราบฉายความเย็นชาที่เจือประกายหงุดหงิดจาง ๆ ร่างโปร่งไม่ได้โวยวาย เพียงแค่นั่งนิ่งเงียบทว่าแผ่รังสีเย็นเยือกออกมาเช่นทุกที

​"เมาแล้วกวนส้นตีนนะมึง..พวกมึงกูไปฉี่ก่อน เห็นหน้าไอ้เหี้ยนี่แล้วอยากจะเยี่ยวรดหน้า" พายุเอ่ยเสียงยานคางน้อยๆ บ่งบอกดีกรีในตัวที่มีพอสมควร

​"อู้วว~ เกรี้ยวกราดเหลือเกินพ่อหนุ่มผมยาว"

​ใบลานสวนกลับด้วยน้ำเสียงยียวนและรอยยิ้มกวนประสาทคนผมยาวราวกับถ้าไม่โดนด่าจะกินเหล้าไม่อร่อย

​ฟึ่บบ!

​นิ้วยาวชูนิ้วกลางส่งให้ใบลาน โดยไม่ปริปากด่า พลางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ร่างสูงเซถลาเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ตีรวนจนต้องใช้มือยันพนักเก้าอี้ข้างกายไว้เพื่อพยุงทรงตัว ก่อนจะสะบัดหน้าเบาๆด้วยใบหน้าเรียบสนิทแล้วสาวเท้ากึ่งเดินกึ่งเซหายลับไปยังโซนห้องน้ำอย่างรวดเร็ว

​"ไอ้ใบมึงกับไอ้ยุทะเลาะอะไรกันป่ะ มึงสองคนกัดกันตลอด ตอนเมามึงก็ชอบไปกวนตีนมันถ้ามันโมโหจริงจังจะทำยังไงคบกันมาตั้งสามปีจะมาตีกันปีสุดท้ายไม่ได้นะเว้ยเสียชื่อแก๊งตองแปดหมด"

"ก็มันขี้เก๊ก กูหมั่นไส้ กูอยากแกล้ง"

ใบลานไหวไหล่เบา ๆ ด้วยท่าทียียวน ใบหน้าคมคายที่มีรอยแผลเป็นบากตรงคิ้วขวาแย้มยิ้มกวนประสาท ยามกวาดสายตามองเพื่อนร่วมโต๊ะที่กำลังรุมซักถาม

"เหี้ยใบ~"

เพื่อนในกลุ่มพากันรุมตบหัวเกรียนด้วยความสนิทสนมพร้อมกับส่งเสียงหัวเราะหึ ๆ ในลำคออย่างสนุกสนาน ใบลานหัวเราะร่วนในลำคอ ดวงตาพราวระยับฉายแววเจ้าเล่ห์ขณะยกแก้วเหล้าขึ้นจิบ

"กูกลัวพายุจะกระทืบมึงตายมากกว่า มึงก็รู้ว่ามันขี้รำคาญ" เพื่อนอีกคนเอ่ยเตือน

"อ้าว เหี้ยนี่ มึงคิดว่ากูอ่อนกว่าไอ้ไซบีเรียนขนยาวนั่นอ่อวะ" ใบลานยืดตัวขึ้นด้วยความฮึดฮัด แววตาดุดันขึ้นมาวูบหนึ่งอย่างคนไม่ยอมแพ้ใคร

"เอออออ~"

เสียงตอบรับจากเพื่อนในโต๊ะดังประสานกันขึ้นพร้อมรอยยิ้มล้อเลียน

"สัส! กูเก่งกกว่ามันตั้งเยอะ" ใบลานแค่นหัวเราะในลำคออย่างไม่สบอารมณ์

"ขอด่าด้วยคำของไอ้พายุหน่อยเถอะ"

เพื่อนๆ หัวเราะ พลางชูนิ้วขึ้นนับทีละข้อ

"ไอ้หน้าด้าน"

"ไอ้หลงตัวเอง"

"ไอ้โล้นกวนตีน"

"สัส! พอ ไอ้พวกเหี้ย ไอ้พวกลำเอียง มึงเห็นมันดีกว่ากู กูโป้งพวกมึงทุกคน"

ใบลานโวยวายเสียงดังลั่นพร้อมกับเบะปากทำท่าทางงอนเพื่อนแบบโอเวอร์แอคติ้ง เรียกเสียงหัวเราะครื้นเครงจากคนรอบโต๊ะได้ทันที

แหวะ แหวะ อ้วก~

ฮ่าๆๆๆๆ

เสียงเพื่อนในกลุ่มแกล้งทำท่าอาเจียนล้อเลียนประสานเสียงหัวเราะลั่นโต๊ะจนแทบสำลัก

"สัส กูปวดเยี่ยว เดี๋ยวแม่งเยี่ยวรดหน้าเรียงตัวเลยนี่"

ใบลานสบถขำ ๆ พลางเพื่อนคนหนึ่งส่ายหัวระอาผลันดันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เพื่อนคนหนึ่งส่ายหัวระอา

"มึงนี่มันชอบล้อเลียนไอ้พายุจริงๆ"

"ก็กูชอบ..กวนตีนมันสนุกดี~"

.

.