Lahat ng Kabanata ng Loveless Home: The Billionaire Stole Her Heart From Her Jerk: Kabanata 41 - Kabanata 50

Tahimik ang buong silid matapos mabasa ni Solene ang mga salitang nakasulat sa likod ng lumang litrato.Hindi siya makapaniwala sa nakikita niya. Paulit-ulit niyang tinitingnan ang pirma ni Duke sa dokumentong may nakasulat na Project Solene — Phase Zero, ngunit hindi niya alam kung alin ang mas masakit—ang makitang naroon ang pangalan ng asawa niya o ang malaman na may bahagi ng buhay niya na tila matagal nang pinagpapasiyahan ng ibang tao.Sa kabilang panig ng mesa, nakaupo si Vanessa at tahimik na naghihintay.Hindi niya pinipilit si Solene na magsalita.Hindi rin niya ipinagtatanggol ang sarili.Sa unang pagkakataon, wala itong mukha ng babaeng minsang kinamumuhian ni Solene.Wala ang eleganteng ngiti, wala ang kumpiyansa, at wala rin ang dating tingin na parang palaging may alam siyang hindi alam ng iba.Isa lang siyang babaeng pagod.“Vanessa,” sa wakas ay sinabi ni Solene, “may gusto akong itanong sa’yo, pero ayokong magsinungaling ka sa akin.”Tumingin si Vanessa sa kanya.“Hi

Hindi naging madali para kay Solene ang sumunod na umaga.Halos hindi siya nakatulog matapos ang lahat ng nalaman niya tungkol kay Victor Mendoza, sa kanyang ama, sa Project Solene, at lalo na sa mga bagay na tila matagal nang alam ng mga taong nakapaligid sa kanya.Pero sa lahat ng iyon, isang pangalan ang paulit-ulit na bumabalik sa isip niya.Brent.Kung totoo ang sinabi ni Vanessa na may sariling plano si Victor laban sa Mendoza’s Group, posible bang may alam din si Brent?At kung mayroon nga, bakit hindi niya sinabi sa kanya?Maagang dumating si Vanessa sa bahay nila ni Duke. May dala itong makapal na brown envelope at isang maliit na metal box.Pagkaupo pa lamang nito sa sala, agad na napansin ni Solene na iba ang itsura nito.“May nakita ka na naman?” tanong niya.Tumango si Vanessa.“Pero hindi ito tungkol kay Victor.”“Ano?”“Kay Brent.”Napatigil si Solene.Napatingin siya kay Duke na nakaupo sa tabi niya.“Nasaan siya?”“Hindi ko alam,” sagot ni Vanessa. “Pero may iniwan si

Maagang dumating si Duke sa Mendoza’s Group headquarters.Hindi siya pumunta roon para makipag-away kay Brent. Wala rin siyang balak balikan ang mga nangyari noong kasal nito kay Solene. Ang pakay niya ay simple—kailangan niyang makita ang mga original records ng mga kumpanyang posibleng ginamit ni Victor Mendoza sa paglipat ng mga Hale assets.At kung may isang taong maaaring may hawak ng impormasyon tungkol doon, iyon ay si Brent.Pagpasok niya sa conference room, nakita niyang nakaupo na ito sa dulo ng mesa. May ilang folders sa harap nito at isang laptop na bukas sa financial reports.Tumayo si Brent nang makita siya.“Duke.”“Brent.”Sandaling nagkatinginan ang dalawa.Walang galit.Walang tensyon na gaya ng inaasahan ng ibang tao.Sa halip, pareho silang tila pagod.“Salamat at pumunta ka,” sabi ni Brent.“Hindi ako pumunta para sa kumpanya.”“Alam ko.”Umupo si Brent at itinulak ang isang folder sa kabilang bahagi ng mesa.“Para kay Solene.”Tumango si Duke.“Para sa kanya.”Bi

Pagkatapos ng ilang araw na puro sikreto, banta, lumang dokumento, at mga pangalang hindi na mabilang ni Solene, pakiramdam niya ay gusto muna niyang huminga.Walang investigation.Walang lumang litrato.Walang Project Solene.At higit sa lahat, walang taong magsasabi sa kanya kung ano ang dapat niyang gawin.Gusto lang niyang magkaroon ng isang ordinaryong gabi kasama ang asawa niya.Kaya nang makauwi sila ni Duke mula sa Hale property, agad niyang ibinaba ang bag sa sofa at humarap dito.“Tonight, wala tayong pag-uusapan tungkol sa pamilya ko.”Bahagyang nagtaas ng kilay si Duke.“Okay.”“Wala ring Project Solene.”“Okay.”“Wala ring Victor, Darius, Marcus, Brent, o kahit sinong may apelyidong mukhang may sikreto.”Napangiti si Duke.“Pati ba si Vanessa?”“Pati si Vanessa.”“Okay.”“Gusto ko lang ng normal na gabi.”Tumango si Duke.“Anong gusto mong gawin?”Sandaling nag-isip si Solene.“Magluto tayo.”Napatingin sa kanya si Duke na parang may sinabi siyang napakalaking bagay.“Mag

Kinabukasan, maagang nagising si Solene dahil sa tunog ng ulan sa labas. Nakahiga pa rin si Duke sa tabi niya, isang kamay nito ay nakapatong sa kanyang baywang na para bang kahit natutulog ay ayaw pa rin siyang pakawalan.Sandali niya itong tinitigan.Sa kabila ng lahat ng problemang dumating sa buhay nila, may kakaibang saya pa rin siyang nararamdaman tuwing ganito ang umaga. Walang cameras, walang business meeting, walang mga taong nagmamasid. Siya lang at ang lalaking pinili niyang makasama.Marahan niyang inalis ang kamay ni Duke at bumangon.Ngunit bago pa siya tuluyang makalayo, bigla itong nagsalita.“Saan ka pupunta?”Napalingon siya.“Gising ka?”“Hindi.”“Sinungaling.”Bahagyang iminulat ni Duke ang mga mata nito at ngumiti.“Pupunta lang ako sa kusina. Gagawa ako ng breakfast.”“Hayaan mo na.”“Bakit?”“Last time, muntik mo nang lasunin ako ng cinnamon pasta.”Napatawa si Solene.“Hindi kita pinilit kainin iyon.”“Pero asawa kita. Responsibility kong suportahan ang cooking