All Chapters of I was forced to marry him, now i can't escape him: Chapter 51 - Chapter 60

Habang nakasandal si Thalie sa dibdib ni Liam, naramdaman niya ang marahang paghalik ng asawa sa kanyang buhok. Ang simoy ng hangin sa hapon ay tila sumasabay sa kapayapaang naghahari sa kanilang mga puso."Thank you, Thalie," bulong ni Liam, ang boses ay puno ng emosyon. "Thank you for giving me this family. Before you, this mansion was just a massive, empty space filled with shadows of the past. But now, it’s a real home because of you and Maxeen."Ngumiti si Thalie at tumingala para salubungin ang mga mata ng asawa. "Wala kang dapat ipagpasalamat, Liam. Sabay nating binuo ito. Ikaw ang nagbigay sa amin ni Maxeen ng isang ligtas at masayang tahanan."Sa gitna ng kanilang pag-uusap, biglang narinig ang malakas na tawa ni Maxeen habang masayang hinahabol ang isang paru-paro sa malambot na damuhan. Ang kanyang malalakas na hakbang at hagikhik ay nagbibigay ng kakaibang buhay sa malawak na hardin.Mula sa veranda, hindi napigilan ni Donya Smith ang mapaluha sa galak habang nakamasid sa

Matapos ang halos dalawang oras na lipad, dahan-dahang lumapag ang eroplano sa pribadong airstrip na malapit sa lupain ng mga Smith. Agad na sumilip si Maxeen sa bintana, ang kanyang mga mata ay nanlaki nang makita ang tila walang katapusang luntiang bukirin at ang naglalakihang puno ng niyog na sumasayaw sa ihip ng hangin."Wow... Dad, did Grandpa own the entire horizon?" manghang bulong ni Maxeen habang nakadikit ang kanyang ilong sa salamin."Pretty much, princess," nakangiting tugon ni Mr. Liam Lucas Smith habang inaayos ang kanilang mga hand-carry luggage. "Your grandfather worked very hard for this. This is Hacienda San Lucas, named after our family."Nang bumukas ang pinto ng eroplano, sinalubong sila ng mainit na simoy ng hangin na may amoy ng sariwang damo at basang lupa—isang malaking kaibahan sa mausok at abalang siyudad na kanilang kinagisnan. Pagbaba nila sa hagdanan, isang mahabang linya ng mga mamahaling itim na SUV at mga tauhan ng hasyenda ang naghihintay sa kanila sa

Habang pabalik na sila sa mansiyon mula sa plantasyon, nagpasya si Thalie na dumaan muna sa malawak na kuwadra kung saan nakalagay ang mga kabayo ng hasyenda upang tingnan ang kalagayan ng mga ito. Ngunit tila hindi yata talaga kakampi ni Liam ang tadhana sa hapong iyon. Pagkarating na pagkarating nila sa kuwadra, agad na sumalubong ang tatlong makikisig, matatangkad, at magagandang-lalaking mga binata na nakatalaga bilang mga horse trainer at tagapangalaga ng ari-arian. Ang isa ay may hawak na mamahaling leather na gwardiya, habang ang dalawa naman ay prenteng nag-aasikaso sa isang napakagandang puting kabayo. Nang makita nila ang pamilya, mabilis silang nag-alis ng kanilang mga sumbrero at nagbigay ng isang napakagalang na yuko, partikular kay Thalie. "Magandang hapon po, Senyora Thalie," malambing at magalang na bati ng pinakagwapong binata sa kanila, na may pamatay na dimple habang nakangiti. "Kung nais ninyo pong haplusin si 'Blanca,' ang paboritong kabayo ng yumaong Senyor, m

Kinabukasan, maagang-maaga pa lamang ay ramdam na ang kakaibang sigla sa buong Hacienda San Lucas. Upang lubos na malibang ang kanyang manugang na si Thalie at ang kanyang nag-iisang mahal na apo na si Maxeen, nag-utos si Donya Smith na magdaos ng isang engrandeng selebrasyon at tradisyunal na salo-salo. Ito ay hindi lamang para sa kanilang pamilya, kundi para sa lahat ng mga katulong, magsasaka, horse trainer, at iba pang mga nagtatrabaho sa hasyenda. Ang malawak na field sa gilid ng mansiyon ay binalot ng mga makukulay na banderitas, mga lamesang gawa sa kawayan na may saping dahon ng saging, at isang malaking sound system na nagpapatugtog ng mga masisiglang musika. Nang bumaba ang pamilya mula sa mansiyon, nanlaki ang mga mata ni Maxeen sa labis na pananabik. Suot pa rin niya ang kanyang tila pirasong trademark na straw hat at denim jacket, habang si Thalie naman ay napakaganda sa kanyang simpleng floral na daster na nagpatingkad sa kanyang balangkinitang katawan. Si Liam nama

Halos maghahatinggabi na nang tuluyang magpaalam si Liam sa mga kalalakihan sa kubo. Pagkaalis na pagkaalis niya sa lilim ng kawayan, doon lang sumipa nang husto ang tapang ng lokal na alak. Mula sa malayo, napansin na agad ni Thalie ang bahagyang pagewang-gewang na lakad ng kanyang asawa. Ang dating matikas at seryosong si Mr. Smith ay tila nawalan ng balanse, at bawat hakbang nito sa damuhan ay may kasamang bahagyang indayog. Napailing na lang si Thalie at natawa nang mahina habang tumatayo upang salubungin ang asawa. "Wife..." malambing na tawag ni Liam. Agad siyang sumubsob sa balikat ni Thalie nang tuluyan itong makalapit. Isiniksik niya ang kanyang mukha sa leeg ng asawa habang ang kanyang malalaking braso ay mahigpit na ipinulupot sa baywang nito. "I told them... just one drink. But they kept pouring... and you are so beautiful from afar." "Amoy alak ka na, Liam. Sabi ko naman sa 'yo huwag magpapakalasing, eh," natatawang wika ni Thalie. Inakay niya ang asawa at dahan-dah