Todos los capítulos de Lihim Ng Ating Pag-ibig: Capítulo 141 - Capítulo 150

May trabaho si Amethyst kinabukasan.Si Calix, wala.Pero sa kung anong dahilan, naroon siya sa loob ng kotse nito habang papunta sila sa bahay nito.“Sa Central Manhattan ka ba nakatira?”Sinubukan ni Amethyst na gawing normal ang boses niya, pero hindi iyon madali habang nakapatong ang kamay ni Calix sa kanyang hita.Sa tuwing hihinto sila sa red light, marahang gumagalaw ang mga daliri nito sa ibabaw ng jeans niya.“Medyo nasa labas pa.”Nanatili sa kalsada ang mga mata ni Calix.Nang maging green ang ilaw, saka lamang nito ibinalik ang dalawang kamay sa manibela.Tahimik na inilabas ni Amethyst ang hiningang kanina pa niya pinipigilan.“Ayokong alam ng ibang tao kung saan ako nakatira,” pagpapatuloy ni Calix. “Alam na nila kung nasaan ang condo ko.”“Oh.”Biglang nakaramdam ng ilang si Amethyst.Alam niya kung bakit.Pumayag siyang sumama sa bahay ni Calix.Matapos ang lahat ng nangyari sa pagitan nila, hindi mahirap hulaan kung saan maaaring humantong ang gabing ito.Unti-unting

Biglang hinila ni Calix si Amethyst paitaas sa kama. Pumulupot ang mga braso niya sa baywang nito bago mabilis ngunit maingat na baligtarin ang kanilang posisyon.Ngayon, si Amethyst na ang nasa ilalim niya.Tumingala ito kay Calix at pansamantalang nakalimutan ang lahat.Nakatutok sa kanya ang madidilim nitong mga mata. Perpektong napapalibutan iyon ng mahahabang pilikmata, habang mapula at basa pa ang mga labi nito dahil sa walang tigil nilang paghahalikan.Hindi namalayan ni Amethyst na iniabot niya ang kamay at marahang sinundan ng mga daliri ang panga nito.“Hindi mo pa rin sinasagot ang tanong ko.”Hindi sumagot si Calix.Sa halip, yumuko ito at muli siyang hinalikan.Mas malalim at mas matindi ang halik nito ngayon. Para bang unti-unti nitong ninanakaw ang hangin mula sa kanyang mga baga.Sinubukan ni Amethyst na tumbasan ang gutom ng mga halik nito, pero mabilis na inagaw ni Calix ang kontrol. Sa huli, hinayaan na lamang niya itong halikan siya kung paano nito gusto.Dumausdos

Pakiramdam ni Amethyst ay nasagasaan siya ng truck.Masakit ang buong katawan niya. Sa kung anong paraan, sabay siyang nanghihina at parang lumulutang.At alam na alam niya kung sino ang may kasalanan.Dahan-dahan niyang iminulat ang mga mata habang napapadaing.At naroon ito.Si Calix.Hindi tulad niya, mukhang wala man lang itong nararamdamang sakit.Sa katunayan, mukha pa itong refreshed.Narrowed ang mga mata ni Amethyst.“Mukhang maganda ang umaga mo.”“At maganda rin ang gabi ko,” dagdag ni Calix. “Actually, napakaganda.”Dahan-dahang bumaba ang tingin nito mula sa kanyang mukha patungo sa leeg niya.Alam agad ni Amethyst kung ano ang iniisip nito.Ang nangyari kagabi.Mabilis niyang hinigpitan ang pagkakayakap sa kumot.“Talagang napakaganda ng gabi mo,” singhal niya. “Hindi ka tumigil hanggang sa fourth round. Anong klaseng halimaw ka ba?”Mukhang walang pakialam si Calix.“Sa ’yo lang ako ganiyang klaseng halimaw.”Nainis si Amethyst dahil talagang pinakilig siya ng cheesy ni

“Dati, pumupunta si Calix sa practice pagkatapos ng bawat laro. Ganoon siya ka-passionate. Pero wala siya rito ngayon.”Nanatiling nakatutok kay Amethyst ang malamig na tingin ni Lucy.“Hindi siya humihingi ng rest day noon. Pero ngayon, tumawag siya sa Human Resources para humingi ng time off sa susunod na buwan pagkatapos ng playoffs dahil gusto niyang mag-relax.”Ibinaba nito ang tasa.“Dati, sinusunod ni Calix ang training system ni Luther nang walang reklamo. Ngayon, sinasabi niyang kailangan niyang malaman ang limits ng katawan niya.”Sumandal si Lucy sa upuan.“Sino sa tingin mo ang dahilan niyon?”Napatitig si Amethyst sa kanya.Seryoso ba talaga ito?Isang tingin lamang sa mukha ni Lucy ang nagbigay sa kanya ng sagot.Seryoso ito.Hindi alam ni Amethyst kung matatawa ba siya o maaawa rito.“So, linawin lang natin.” Tumaas ang isang kilay niya. “Inaalagaan na ngayon ni Calix ang sarili niya. Naiintindihan na niyang may limitasyon ang katawan niya, pero iniisip mong sinisira ni

“P-puwede ba talaga akong manatili rito?”Tumingin si Zayla kay Calix habang muling namumuo ang mga luha sa kanyang mga mata.Sobrang pula at maga ng mga iyon. Halatang ginugol niya sa pag-iyak ang halos buong flight.Nagdesisyon si Calix na patirahin muna siya sa isa sa mga condo nito. Balak naman niyang mas madalas nang manatili sa bahay niya, at baka mas maging komportable si Zayla kung magkakaroon ito ng lugar na matatawag na sarili.“Ilang beses ko pa ba kailangang sabihin sa ’yo, Zayla?” Napabuntong-hininga si Calix. “Simula ngayon, ituring mong sa ’yo ang lugar na ’to.”Agad na mas napuno ng luha ang mga mata ni Zayla.Natigilan si Calix.Crap.Kailangan niyang pigilan ang mga luha nito bago na naman magsimula.“Binilhan kita ng ice cream.”Gumana iyon.Agad kumuha ng kutsara si Zayla at nagmadaling pumunta sa mesa.Tahimik na napabuntong-hininga si Calix sa ginhawa. Binuksan niya ang tub at inilapag iyon sa harap nito.Hindi nag-aksaya ng oras si Zayla.Napakalaki ng isinandok