Todos los capítulos de สามีล้างหนี้: Capítulo 41 - Capítulo 50

เพลิงพึมพำเสียงติดขัด สติแตกกระเจิงจนไม่หลงเหลือคราบเด็กดื้อผู้ไม่ยอมใคร ชายหนุ่มรีบถอยก้าวพรวดเดียวหลบสัมผัสของเธอ ก่อนจะหมุนตัววิ่งหนีตรงไปยังห้องนอนเล็กของตัวเองทันทีปัง!เสียงประตูห้องปิดลงอย่างแรงพร้อมกลอนที่ถูกสับล็อกทันที เจสสิก้ามองตามแผ่นหลังที่รีบร้อนหนีไปแล้วหัวเราะในลำคอเบา ๆ ด้วยความเอ็นดู... ชายหนุ่มที่พร้อมจะบวกกับคนทั้งโลกเมื่อครู่ พอโดนยั่วเข้าหน่อยก็สติหลุด กลายเป็นแค่เด็กน้อยที่ซ่อนความรู้สึกตัวเองไม่เป็นแค่นั้นเองพายุผลักประตูเข้ามาในห้องทำงานของเจสสิก้าโดยไม่ผ่านการขออนุญาต เสียงลมหายใจของเขายังคงหนักและถี่กระชั้นจกาความหงุดหงิดที่แล่นพล่านอยู่ในอก ร่างสูงยืนตระหง่านอยู่หน้าโต๊ะทำงานไม้สักหรูหรา สายตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวที่นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานอย่างไม่ลดละ เจสสิก้าค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นจากแฟ้มเอกสารบนโต๊ะ เรียวปากสวยหยักยิ้มบาง ๆ อย่างไม่เกรงกลัว รูปร่างหน้าตาที่งามสะพรั่ง ดวงตาเฉียบแหลม และท่วงท่าอันสง่างามสมเป็นผู้หญิงฉลาด มั่นใจ ไม่ได้ฉายแววตระหนกแม้แต่น้อยเมื่อเห็นอารมณ์กรุ่นของชายหนุ่ม“ว่าไงพายุ เข้ามารายงานตัวเป็นพี่ชายคนใหม่ของกูเหรอคะ?” น้ำเสียงราบเรียบแต่

“เป็นอะไรไปครับคุณเพลิง? สีหน้าดูไม่ค่อยดีเลย ทะเลาะอะไรกันกับคุณเจสสิก้ามาหรือเปล่าครับ?” ธนาธรถามด้วยน้ำเสียงแสดงความห่วงใยอย่างสมจริง พร้อมกับยื่นมือแตะไหล่เพลิงเบา ๆ อย่างเป็นกันเอง“เปล่าครับคุณธนาธร....ผมแค่รู้สึกว่าตัวเองไม่มีประโยชน์อะไรที่นี่เลย” เพลิงพึมพำตอบ เสียงแผ่วเบาด้วยความรู้สึกต่ำต้อยที่กำลังกัดกินใจดวงตาของธนาธรฉายแวววาววับขึ้นมาทันที โอกาสมาถึงแล้ว... เขาคิดในใจอย่างยิ้มย่อง ชายหนุ่มเพิ่งเรียนจบที่กำลังโกรธและอยากพิสูจน์ตัวเอง คือเหยื่อชั้นดีที่จะนำมาใช้เป็นเครื่องมือบังหน้างานทุจริตของเขา“โธ่....คุณเพลิงอย่าคิดแบบนั้นสิครับ! คุณเพลิงเป็นถึงสามีของคุณเจสสิก้า เป็นเจ้าของบริษัทคนหนึ่งนะครับ จะบอกว่าไร้ประโยชน์ได้ยังไง...จริง ๆ แล้วงานใหญ่ ๆ ที่ต้องการคนไว้ใจได้และหน่วยก้านดีแบบคุณเพลิงเนี่ย มีเยอะแยะเลยนะครับ โดยเฉพาะงานในฝ่ายจัดซื้อของผม” ธนาธรดึงเพลิงให้เดินหลบเข้าไปในมุมที่ปราศจากผู้คน ก่อนจะใช้วาทศิลป์หว่านล้อมด้วยน้ำเสียงจริงใจ เพลิงหันมามองหน้าธนาธร นัยน์ตาที่เคยสิ้นหวังเริ่มจุดประกายขึ้นเล็กน้อย“งานฝ่ายจัดซื้อเหรอครับ?”“ใช่ครับ!” ธนาธรยิ้มหวาน ตบไหล่เพลิง

เจสสิก้านิ่งไปครู่หนึ่ง ดวงตาคมกริบฉายแววเด็ดขาด“ยังไม่ต้องปฏิเสธ และอย่าเพิ่งแสดงอาการให้ฝั่งนั้นรู้ว่าเราตกใจ” เจสสิก้าสั่งการ “คุณสุ... ช่วยกลับไปทำรายงานวิเคราะห์ความเสี่ยงและตัวเลขเปรียบเทียบราคาประเมินกับราคาเสนอขายนี้มาให้ฉันภายในเย็นนี้ เอาแบบละเอียดที่ใช้ยันในประชุมได้ ส่วนเนเน่... ไปสืบมาให้ได้ว่าใครเป็นคนถือเอกสารชุดนี้ก่อนจะส่งมาถึงมือเธอ”ความเงียบปกคลุมห้องทำงานอันกว้างใหญ่ทันทีที่ประตูถูกปิดลง เจสสิก้าเอนหลังพิงเก้าอี้หนัง ทอดสายตามองออกไปนอกกระจกบานโตที่มองเห็นทิวทัศน์ของเมืองใหญ่ความคิดในหัวของเธอเริ่มหมุนรวดเร็ว... ตัวเลขงบประมาณสูงสุดของโครงการนี้ มีคนรู้ไม่กี่คนเท่านั้นการที่ฝั่งนั้นกล้าเสนอราคาที่บวมขึ้นมาจนเกือบชนเพดานงบพอดีเป๊ะ มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรือการสุ่มเสี่ยงตั้งราคาอย่างแน่นอน แต่มันคือการรู้ลึก รู้จริง และตั้งใจบีบให้เธอไม่มีทางเลือก คำพูดของพายุพี่ชายของเพลิงซึ่งเป็นทั้งเพื่อนสนิทและพันธมิตรทางธุรกิจของเธอ ที่เพิ่งคุยกันเมื่อเช้าก็แล่นเข้ามาในหัวเหมือนกระแสไฟฟ้าช็อต'งูเห่าพิษร้ายในนั้นมันโคตรเยอะ มึงก็ระวังตัวไว้ด้วย... โดยเฉพาะพวกฝ่ายจัดซื้อ'ในต

เจอสายตาเว้าวอนผสมลูกอ้อนระดมใส่ในระยะประชิดขนาดนี้ ต่อให้ใจแข็งแค่ไหนเจสสิก้าก็ถอนเกราะป้องกันลงจนหมดสิ้น เธอถอนหายใจออกมาด้วยความยอมแพ้ ยิ้มบาง ๆ พลางอ้าปากรับข้าวคำนั้นเข้าปากแต่โดยดี“วันนี้เป็นอะไร ทำไม่บริการดีแบบนี้”“ผมแค่อยากดูแลพี่เองก็เท่านั้น”เพลิงยิ้มแป้นด้วยความพึงพอใจ ดวงตาฉายแววมีความสุขอย่างเห็นได้ชัดเมื่อเห็นคนตรงหน้ายอมตามใจ เขาคอยตักอาหารป้อนเธอคำแล้วคำเล่าอย่างใจเย็น สลับกับชวนคุยเรื่องเบา ๆ เพื่อให้เธอผ่อนคลาย ความอบอุ่นและใส่ใจเงียบ ๆ ของชายหนุ่ม เติมเต็มหัวใจของเจสสิก้าจนความตึงเครียดจากเรื่องงานหายไปจนหมดสิ้นบรรยากาศภายในบ้านชัยสวัสดิ์ยังคงเงียบสงบและแฝงไว้ด้วยความเกรงขามเช่นเดิม เพลิงก้าวเท้าเข้ามาในห้องรับแขก สายตามองตรงไปยังราเมศวร์ผู้เป็นพ่อที่นั่งจิบชาอยู่ตรงโซฟาตัวใหญ่ ท่าทางเด็ดขาดของพ่อยังคงไม่เปลี่ยนไปตามกาลเวลา“กลับมาแล้วเหรอเพลิง” ราเมศวร์เงยหน้าขึ้นจากถ้วยชา สายตาคมกาบมองลูกชาย “เป็นยังไงบ้าง ชีวิตช่วงนี้”“ก็เรื่อย ๆ ครับป๊า ทุกอย่างเรียบร้อยดี” เพลิงตอบเรียบ ๆ ก่อนจะขยับเข้าไปนั่งลงฝั่งตรงข้าม ราเมศวร์ยกยิ้มมุมปากเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ยากจะคา

ทว่าเพลิงกลับไม่ยอมถอยง่าย ๆ ชายหนุ่มขยับก้าวเข้าไปชิดโต๊ะทำงานของเธอ ก่อนจะย่อตัวลงนั่งขนาบข้างเก้าอี้ ทอดสายตาคมที่บัดนี้หมองลงเล็กน้อยขึ้นมองเธออย่างออดอ้อน ดวงตาคู่โตเปล่งประกายเว้าวอนคล้ายเจ้าฮัสกี้ตัวใหญ่ที่กำลังพยายามประจบเจ้าของ“นะ... กินให้ผมสักหน่อยนะครับ” น้ำเสียงนุ่มทุ้มทอดหวาน นุ่มนวลขึ้นกว่าปกติอย่างเห็นได้ชัด “นี่ผมตั้งใจทำให้พี่คนแรกเลยนะ รู้ไหมว่าที่ผ่านมา... ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเคยได้ชิมฝีมือผมเลยสักคน”เจสสิก้าเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง สายตาเฉียบแหลมหมุนกลับมาจับจ้องใบหน้าคมสันที่อยู่ต่ำกว่าเล็กน้อย ริมฝีปากเรียวสวยยกยิ้มกึ่งเยาะ กึ่งจับผิด“แม้แต่เฌอเบลล์... ก็ไม่เคยงั้นสิ?”ชื่อของหญิงสาวอีกคนทำเอาเพลิงชะงักไปแวบหนึ่ง ทว่าเขากลับไม่ได้หลบสายตา ชายหนุ่มวางคางลงบนท่อนแขนที่พาดอยู่กับขอบโต๊ะ เอียงคอมองเธอด้วยแววตาซื่อตรงและออดอ้อนหนักกว่าเดิม“แน่นอนครับ... ผมยอมรับว่าเคยชอบเธอ แต่เราสองคนไม่เคยคบกันเลยสักครั้ง คนที่ผมทำอาหารให้กินจริง ๆ จัง ๆ และอยู่ในฐานะภรรยาของผม... ก็มีแค่พี่คนเดียวนี่แหละครับ ชิมสักคำนะ... ถือว่าสงสารคนตั้งใจทำหน่อยนะครับพี่เจส” เขาย้ำหนักแน่น ก่อ