Todos os capítulos de สามีล้างหนี้: Capítulo 61 - Capítulo 70

เพลิงหยุดชะงักไปเล็กน้อย มองภาพความงดงามตรงหน้าผ่านความสลัวด้วยหัวใจที่เต้นระส่ำ ชายหนุ่มโน้มกายลงไป ประจงจูบลงบนเนินอกนุ่มอย่างแสนรักแสนหลง ใช้นิ้วมือเรียวยาวค่อย ๆ ถลกชุดนอนผ้าซาตินพริ้วไหวให้พ้นทาง เพื่อซึมซาบความหวานและเปิดรับสัมผัสเรือนร่างของเธออย่างเต็มภาคภูมิ ไร้ซึ่งกำแพงใด ๆ กั้นกลางระหว่างกันอีกต่อไปริมฝีปากอุ่นร้อนค่อย ๆ เลื่อนต่ำลงมาตามแผ่นผิวนวลเนียน ละเลียดสัมผัสอย่างอ่อนโยนทว่าหนักแน่นในที ไอความร้อนจากลมหายใจของเขาที่เป่ารดลงบนหน้าท้องแบนราบ ทำเอาเจสสิก้าต้องบิดเกร็งเรือนร่างด้วยความร่านร้อนที่พุ่งสูงขึ้น“อือ... เพลิง...”เสียงหวานหลุดครางออกมาเบา ๆ ในคอ มือเรียวบางเอื้อมไปขยุ้มเรือนผมของชายหนุ่มเอาไว้แน่น เพื่อระบายความเสียวซ่านที่กำลังแล่นริ้วไปทั่วกาย ยามเมื่อสัมผัสชุ่มชื้นจากปลายลิ้นของเขากดเน้นและหยอกเย้าอยู่รอบบริเวณสะดือ ราวกับจะมัวเมาเธอให้จมลงสู่ห้วงเสน่หาที่ยากจะถอนตัวมือเรียวยาวของเพลิงค่อย ๆ เคลื่อนต่ำลงผ่านหน้าท้องเนียน ลูบไล้ลงสู่เนินเนื้อสาวอย่างมีชั้นเชิง สัมผัสแรกที่บดเบียดลงบนความอ่อนนุ่มทว่าคับแน่นนั้น ทำเอาเจสสิก้าถึงกับสะดุ้งเฮือก“อ๊ะ!... เพลิง

ชายหนุ่มยกมือขึ้นยอมแพ้พร้อมรอยยิ้มเอ็นดู ก่อนจะก้าวถอยหลังเดินออกไป ทิ้งให้หญิงสาวยืนหน้าแดงอยู่ลำพังหน้ากระจกตรงอ่างล้างหน้าเพลิงเดินกลับเข้ามาในครัวพร้อมแต่งกายเรียบร้อย เขารู้ดีว่าเมื่อคืนบทรักอันเร่าร้อนได้สูบพลังงานของคนตัวเล็กไปจนหมดสิ้น ชายหนุ่มจึงจัดการลงมือทำอาหารเช้าง่าย ๆ อย่างไข่ดาว แฮม เบคอนกรอบ และขนมปังปิ้งทาเนยหอมกรุ่น เตรียมไว้ให้เธออย่างตั้งใจ ไม่เพียงเท่านั้น เพลิงยังรีบวิ่งลงไปที่ร้านสะดวกซื้อใต้คอนโดเพื่อซื้อรังนกแท้ อุ่น ๆ กลับขึ้นมาด้วยอีกขวด หวังจะใช้เป็นตัวช่วยบำรุงและฟื้นฟูร่างกายให้หญิงสาวที่น่าสงสาร หลังจากที่โดนเขามอบบทเรียนรักอันหนักหน่วงตลอดทั้งคืนที่ผ่านมาตัดภาพมาที่บริษัทชั้นนำด้านอสังหาริมทรัพย์ ในห้องทำงานซีอีโอชั้นบริหารวันนี้ดูผ่อนคลายและเต็มไปด้วยรังสีความหวานเป็นพิเศษ เพลิงอยู่ในชุดสูทสวมใส่เป็นระเบียบ เรียบร้อยและดูเป็นมืออาชีพ ชายหนุ่มตั้งอกตั้งใจจัดการงานเอกสารบนโต๊ะอย่างขยันขันแข็ง สลับกับการคอยดูแลซีอีโอสาวสวยอย่างเจสสิก้าผู้เป็นทั้งผู้บังคับบัญชาและภรรยา ไม่ว่าจะเป็นการยกแก้วน้ำ คอยถามไถ่ความพร้อม หรือการคอยซัพพอร์ตใกล้ชิดด้วยสายตาที่เต็

ทว่าท่ามกลางสายตาชื่นชมของผู้คน มีเพียงสายตาคู่หนึ่งที่จ้องมองมาด้วยความตึงเครียด คุณมณฑาซึ่งยืนอยู่กลางกลุ่มแขกผู้ใหญ่จ้องมองภาพตรงหน้าด้วยดวงตาฉายแววผิดหวังอย่างปิดไม่มิด แผนการที่จะต้อนให้ลูกสาวและลูกเขยกำมะลอต้องพ่ายแพ้และอับอายต่อหน้าสังคมกลับพังทลายลงไม่เป็นท่า เมื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้าไม่ใช่ความเก้ ๆ กัง ๆ แต่คือความเพอร์เฟกต์ที่งดงามจนยากจะหาข้อติเจสสิก้าคลี่ยิ้มทรงเสน่ห์พลางก้าวเข้าไปหาหญิงวัยกลางคนตรงหน้าด้วยท่วงท่าที่เหนือกว่า สายตาสวยคมสบมองคุณมณฑาอย่างไม่หวาดหวั่น ก่อนจะเอ่ยทักทายด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าบาดลึก“สวัสดีค่ะคุณแม่... ไม่อยากจะเชื่อเลยนะคะว่าแค่นัดทานข้าวกันธรรมดา ๆ จะต้องจัดใหญ่เบอร์นี้”“อย่ามาประชดฉัน! เตรียมตัวมาดีนี่...” คุณมณฑาแค่นหัวเราะในคอ เค้นเสียงตอบกลับอย่างเย็นชา ใบหน้าที่ตกแต่งอย่างประณีตตึงเครียดขึ้นมาทันตา ก่อนที่เธอจะตวัดสายตาดุคมราวกับใบมีด จ้องมองไล่สำรวจเพลิงตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า หวังจะค้นหาจุดบกพร่องเพื่อใช้เป็นเครื่องมือทำลายความมั่นใจของชายหนุ่มทว่าเพลิงกลับยืนนิ่งสงบ วางตัวสุภาพเรียบร้อย แต่สายตากลับมั่นคง ไม่แสดงความเกรงกลัวต่อรังสีความ

เสียงทุ้มอบอุ่นเอ่ยขึ้น ทักทายพร้อมรอยยิ้มเป็นมิตร ทำให้เจสสิก้าชะงักก้าวถอยหลัง แล้วหันมามองเจ้าของเสียง ก่อนจะพบว่าเป็นวิณณ์ ชายหนุ่มที่เธอเคยปฏิเสธการจับคู่ไปอย่างตรงไปตรงมา“คุณวิณณ์...คุณมางานเลี้ยงแบบนี้ด้วยเหรอคะแล้วมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่คะ” เจสสิก้าเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ปรับสีหน้าให้เป็นมิตรมากขึ้นเมื่อเห็นหน้าเขา“ผมมาเป็นเพื่อนคุณพ่อครับ และมานานพอที่จะทันเห็นศึกปะทะระหว่างผู้หญิงสองคนนั่นแหละ” วิณณ์หัวเราะเบา ๆ อย่างไม่ถือสา ก่อนจะเบนสายตาที่แฝงความประเมินทว่าสุภาพมายังชายหนุ่มข้างกายเธอ“คนนี้ใช่ไหม... คนที่ทำให้ผู้หญิงที่ไม่ยอมฟังใครอย่างเจสสิก้า กล้าขัดใจผู้ใหญ่ทุกคน?”วิณณ์จ้องมองเพลิงให้เต็มตาอีกครั้งหลังจากที่เคยเจอกันมาแล้วครั้งหนึ่ง สายตาคู่นั้นไม่ได้เต็มไปด้วยความเกลียดชัง หากแต่เปี่ยมไปด้วยความสงสัยและอยากค้นหาตัวตนของชายหนุ่มตรงหน้า ชายผู้ที่สามารถชนะใจผู้หญิงพยศจัดอย่างเจสสิก้าได้“คุณเคยเจอเพลิงแล้วนี่คะ” เจสสิก้าเอ่ยพลางคลี่ยิ้มบาง ร่างระหงยังคงยืนเคียงข้างเพลิงอย่างมั่นคง“ก็ใช่...” วิณณ์พยักหน้ารับเบา ๆ ก่อนจะทอดสายตามองเพลิงด้วยรอยยิ้มกึ่งเอ็นดูกึ่งตั้งคำถาม

คุ้น... คุ้นตาเหลือเกินพายุพยายามนึกทบทวนในหัว แต่ภาพความทรงจำกลับพร่ามัวเกินกว่าจะระบุได้ชัดเจนว่าเป็นใครหรือเคยเจอกันที่ไหนมาก่อน รอยยิ้มร้ายกาจและแววตาทะเยอทะยานนั่นดูไม่น่าใช่วิถีของคนในวงสังคมเดียวกับเขา แต่เขาก็สลัดความรู้สึกติดค้างนี้ออกจากหัวไม่ได้เสียทีชายหนุ่มถอนหายใจออกมาเบา ๆ นัยน์ตาสีเข้มฉายแววระวังภัยขึ้นมาหลายเท่าตัว ชัดเจนแล้วว่ายัยเพื่อนตัวดีของเขากำลังถูกงูเห่าที่แฝงตัวอยู่ในคราบคนใกล้ชิดจ้องจะฉก และตราบใดที่เขายังนึกไม่ออกว่ายัยผู้หญิงหน้าคุ้นคนนี้เป็นใคร พายุคงต้องเพิ่มความเข้มงวดในการจับตาดูทุกความเคลื่อนไหวรอบตัวเจสสิก้าให้มากขึ้นกว่าเดิมเจสสิก้าก้าวเท้าออกมารับลมเย็นปะทะใบหน้าบริเวณระเบียงกว้าง หลังจากได้รับข้อความจากพายุที่นัดให้เธอออกมาเจอกันด้านนอก ชายหนุ่มร่างสูงโปร่งในชุดสูทสากลสีน้ำเงินเข้มตัดเย็บเนี้ยบกริบกำลังยืนเท้าแขนกับราวระเบียงเหล็กดัด นิ้วเรียวยาวหนีบบุหรี่ราคาแพงที่ส่งควันกรุ่นลอยละล่องไปในอากาศ“สวยสุดเลยนะคืนนี้... เจ้าของงานยังต้องชิดซ้าย” พายุเอ่ยทักโดยไม่หันกลับมามอง ทอดสายตามองทิวทัศน์ยามค่ำคืนเบื้องหน้าด้วยท่วงท่าผ่อนคลาย“มีอะไร ถึงได้เ