Todos los capítulos de สามีล้างหนี้: Capítulo 51 - Capítulo 60

เจสสิก้าจำสายตาและคำพูดท้าทายที่แฝงแววดูถูกของธนาธรได้เป็นอย่างดี... แล้วเธอจะทำให้คนประเภทนั้นเห็นเองว่า ผู้หญิงที่ชื่อเจสสิก้าไม่ได้มีดีแค่หน้าตาหรือมีเงินถังอย่างที่ใครต่อใครสบประมาท กว่าเธอจะก้าวขึ้นมายืนอยู่บนจุดสูงสุดในฐานะผู้บริหารได้อย่างเต็มภาคภูมิ เธอต้องแลกมาด้วยเหงื่อ หยาดน้ำตา และการทำงานหนักยิ่งกว่าใคร ๆ คนที่เอาแต่ใช้เล่ห์เหลี่ยมชั้นต่ำอย่างธนาธร ไม่มีทางเทียบชั้นกับเธอได้เลยแม้แต่น้อย“เนเน่ทำเรื่องนัดกับคุณเสาวลักษณ์เรียบร้อยแล้วค่ะบอส พรุ่งนี้สิบโมงเช้าที่คลับเฮาส์ค่ะ” เนเน่รายงานด้วยน้ำเสียงฉะฉาน ช่วยดึงเจสสิก้าออกจากภวังค์ความคิด“ดีมาก...” เจสสิก้าคลี่ยิ้มบาง ๆ แววตาคมกริบฉายแววความมั่นใจเต็มเปี่ยม “ถ้างั้นวันนี้ทุกคนแยกย้ายไปพักผ่อนกันก่อนค่ะ พรุ่งนี้เราค่อยมาลุยกันอีกที”ณ ผับหรูใจกลางย่านสุขุมวิท บรรยากาศอึมครึมภายใต้แสงไฟสลัวชวนให้รู้สึกถึงความลับที่ซุกซ่อนอยู่ ธนาธรรีบแจ้นมารายงานความคืบหน้าให้ ราเมศวร์ฟังทันที หลังจากที่เจสสิก้าสั่งให้เขานัดหมายกับเสาวลักษณ์ เศรษฐีนีเจ้าของที่ดินรายใหญ่ ซึ่งราเมศวร์เองก็กำลังพยายามอย่างยิ่งยวดที่จะเข้าควบคุมและทำดีลลับครอบคร

ทว่าเมื่อจัดการธุระเสร็จและเดินกลับมายังเตียงนอนกว้างอีกครั้ง ภาพเบื้องหน้ากลับยิ่งทดสอบความอดทนของเขาหนักกว่าเดิม...“ฮวู่.....เชี่ย....”เจสสิก้านอนเปลี่ยนท่ามาเป็นนอนกึ่งคว่ำหน้า เสื้อสายเดี่ยวซาตินร่นขึ้นสูงจนเผยให้เห็นบั้นท้ายได้รูปและเรียวขาขาวเนียนผุดผ่อง ขาข้างหนึ่งเหยียดตรง ส่วนอีกข้างงอเข่าขึ้นเล็กน้อยในท่วงท่าเย้ายวนตามธรรมชาติโดยที่เจ้าตัวไม่รู้เรื่องรู้ราว ชายกระโปรงสั้นพลิ้วเปิดอวดผิวเนื้อเนียนละเอียดสะท้อนแสงไฟสลัวเพลิงถึงกับต้องรีบเบือนหน้าหนี ยืนหลับตาแน่นแล้วสูดหายใจเข้าลึก ๆ พยายามข่มสติและอารมณ์พลุ่งพล่านที่เริ่มตื่นตัวขึ้นมาภายในอย่างหนักหน่วง ‘ใจเย็นไว้ไอ้เพลิง... เธออันตรายกว่าที่มึงคิด มึงอย่าคิดทะลึ่งเด็ดขาด!’ เขาประท้วงตัวเองในใจ พร้อมกับพยายามตั้งสมาธิท่องมนต์สงบจิตสงบใจสู้กับความเย้ายวนตรงหน้าความอดทนของเขามีขีดจำกัด...หนุ่มเลือดร้อนอย่างเพลิง เมื่อถูกยั่วด้วยความเย้ายวนตรงหน้า ความอดกลั้นที่พยายามข่มเอาไว้ก็แทบแตกสลายลงในพริบตา ชายหนุ่มค่อย ๆ ก้าวขึ้นไปบนเตียงอย่างเชื่องช้า ก่อนหย่อนตัวนั่งลงข้างร่างงดงาม สายตาคมกริบไล่สำรวจเรือนร่างเย้ายวนอย่างไม่คิดปิ

การได้มาพบกับเสาวลักษณ์ในครั้งนี้ ไม่ได้มีความยากลำบากหรือถูกปฏิเสธอย่างสิ้นเชิงเหมือนอย่างที่ธนาธรเคยรายงานและคอยบ่ายเบี่ยงมาตลอดเลยสักนิด หญิงวัยกลางคนตรงหน้าไม่ได้มีท่าทีเย่อหยิ่ง จู้จี้ หรือรับมือยากอย่างที่ถูกใส่ร้ายแม้แต่น้อย หากแต่เป็นฝ่ายเฝ้ารอโอกาสที่จะได้เจอเธอด้วยความยินดีเสียด้วยซ้ำแววตาของเจสสิก้าทอประกายเย็นเยือกขึ้นมาทันที เมื่อความจริงทุกอย่างเริ่มเผยตัว... ธนาธรไม่ได้แค่ทำงานล้มเหลว แต่เจตนากีดกันและสร้างเรื่องโกหกเพื่อปิดบังการดีลลับบางอย่างลับหลังเธออย่างแน่นอนเจสสิก้าระงับความขุ่นเคืองเรื่องธนาธรไว้ในใจอย่างรวดเร็ว ก่อนจะปรับสีหน้าเป็นรอยยิ้มการเมืองที่สุขุมและเปี่ยมไปด้วยเสน่ห์ มือเรียวประสานกันบนโต๊ะอย่างผ่อนคลาย แต่ท่วงท่านั้นกลับแผ่รัศมีของผู้นำอย่างชัดเจน“ต้องขออภัยคุณเสาวลักษณ์ด้วยจริง ๆ ค่ะ สำหรับความผิดพลาดเรื่องการประสานงานในช่วงที่ผ่านมา พอดีฝ่ายจัดซื้อคนก่อนอาจจะยังไม่เข้าใจทิศทางใหม่ของบริษัทเราเท่าที่ควร” เจสสิก้าเอ่ยด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่จริงจังเป็นการออกตัวอย่างชาญฉลาด “แต่วันนี้เจสเดินทางมาหาด้วยตัวเอง เพราะเห็นว่าศักยภาพของที่ดินแปลงนี้ เหมาะสมท

“ปล่อยให้เธอจัดการโครงการนั้นไปก่อน ยิ่งเธอลุยหน้ามากเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งเปิดช่องโหว่ให้เราเห็นได้ง่ายขึ้น หน้าที่ของคุณตอนนี้คือส่งคนของเราเข้าไปแทรกซึมในทีมงานที่ประจวบฯ คอยเก็บหลักฐานทุกอย่างที่เธอทำพลาด... แล้วเมื่อถึงเวลาที่เธอคิดว่ากำลังจะประสบความสำเร็จ เราค่อยดึงฟางเส้นสุดท้ายออก”รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของธนาธร ความกดดันในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยความร้อยเล่ห์ทันที“ตลบหลังตอนที่เธอไม่ทันตั้งตัว... รับทราบครับท่าน ผมจะรีบจัดการเรื่องนี้คืนนี้เลย”“อีกเรื่อง...” ราเมศวร์เว้นจังหวะ เคาะนิ้วลงบนที่ท้าวแขนเป็นจังหวะหนักแน่น สายตาทอดมองออกไปนอกกระจกรถอย่างมีแผนการ “เสนอบริษัทก่อสร้างของพายุเข้าไปในที่ประชุมสัปดาห์หน้า... ส่วนที่เหลือ ฉันจะจัดการเอง”“ได้ครับท่าน” ธนาธรพยักหน้ารับคำสั่งทันที นัยน์ตาทอประกายเข้าใจในกลยุทธ์ของนายใหญ่ การดึงบริษัทของพายุเข้ามาในเกมนี้ ไม่เพียงแต่จะช่วยกุมอำนาจฝั่งงานก่อสร้างไว้ในมือ แต่ยังเป็นการสร้างหมากตัวสำคัญที่จะใช้กดดันเจสสิก้าในสภาบริหารอีกด้วยช่วงเย็นของวันเดียวกัน รถยนต์คันหรูเคลื่อนตัวมาจอดนิ่งสนิทหน้าสถานที่นัดหมาย เจสสิก้าเบือนหน้ากลับมาสั่

“หลีก...” เจสสิก้าไม่ได้สนใจน้ำเสียงหรือท่าทีตัดพ้อของเขาแม้แต่น้อย เธอเดินแทรกตัวผ่านชายหนุ่มเข้ามาในห้องอย่างยโส พลางยื่นกระเป๋าถือแบรนด์เนมส่งให้เขาถือไว้อย่างคุ้นชิน “ฉันขอไวน์แดงแก้วหนึ่ง”“พี่กับพี่พาไปทำอะไรกันมา? นัดเจอกันทำไมตั้งหลายชั่วโมง มีเรื่องอะไรปิดบังผมอยู่ใช่มั้ย ทำไมต้องลับ ๆ ล่อ ๆ กันด้วย!” เพลิงรัวคำถามใส่ทันที พลางเดินตามหลังเธอไปติด ๆ โดยไม่ยอมละสายตาทว่าเจสสิก้ากลับเลือกที่จะทำเป็นหูตาบอด เธอไม่ตอบคำถามของเขาแม้แต่คำเดียว ร่างหงส์เพียงแค่เดินตรงไปยังโซฟาตัวยาว ทรุดตัวลงนั่งด้วยท่าทีอ่อนล้า ทอดสายตามองออกไปนอกหน้าต่างกระจกบานโตอย่างไร้จุดหมาย ปล่อยให้ความเงียบและความเย็นชาตกกระทบลงกลางอกของชายหนุ่มจนบีบคั้นความรู้สึกยิ่งกว่าเดิม“เจสสิก้า!” เพลิงกดเสียงต่ำ เรียกชื่อเธอเต็มเสียงด้วยความหงุดหงิดที่โดนเมินอย่างสิ้นเชิง“เพลิง... ฉันเหนื่อย” หญิงสาวเอ่ยถอนหายใจออกมาเบา ๆ โดยไม่แม้แต่จะลืมตาขึ้นมอง เขาคล้ายหมดแรงจากการปะทะอารมณ์และแผนการมาตลอดทั้งวัน “ไหนล่ะไวน์ของฉัน...”เพลิงจ้องมองใบหน้าที่ฉายแววอิดโรยของเธอ ความงอนและความหงุดหงิดที่พุ่งสูงเมื่อครู่พลันมลายหายไปแ