All Chapters of KAY ซีรีย์ 2 | รักสุดท้ายของนายเจ้าชู้ : Chapter 31 - Chapter 40

ฟุบ!!ร่างเล็กถูกเหวี่ยงลงไปที่เตียงกว้างขณะที่คนทำยืนจัดการกับเสื้อผ้าของตัวเองอย่างรีบร้อน ใบหน้าหล่อแดงซ่านเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่ดื่มมาก่อนหน้านี้ แต่มันก็ไม่ใช่เหตุผลที่ทำให้เขาขาดสติ เหตุผลจริงๆคือหวงเมีย หวงจนคลั่ง คลั่งจนไม่ได้สนใจรอยช้ำที่มุมปากของเธอ“หยุดนะ นี่คุณคิดจะทำอะไร! อย่าเข้ามานะ!”หญิงสาวถอยหลังด้วยท่าทางหวาดกลัว สายตาของเธอจับจ้องร่างสูงตรงหน้าตลอดเวลา ตอนนี้เขาเหมือนหมาบ้าที่ทำได้ทุกอย่างที่ต้องการร่างเปลือยเปล่าคลานขึ้นไปหาร่างเล็กแล้วจับที่ข้อเท้ากระชากเข้ามาหาตัวอย่างแรง โดยไม่พูดอะไรออกมาทั้งนั้น มีเพียงสายตาที่ดุดันและความหวงประทุขึ้นมาจนแทบคลั่ง พรึบ!!มือหนาจัดการกระชากชุดนักศึกษาออกจากร่างบางอย่างรวดเร็ว ภายในไม่กี่นาทีร่างสวยก็โชว์เด่นตรงหน้า โดยเฉพาะตรงโหนกนูนตรงหว่างขา “อย่าทำนะ! หยุดเดี๋ยวนี้!”ร่างเล็กดิ้นพล่านและพยายามปัดมือหนาที่กำลังล้วงล้ำตรงเนินสาว แต่ไม่ว่าจะทำยังไงก็สู้หมาบ้าอย่างเขาไม่ได้อยู่ดี ‘อือ..’หญิงสาวกัดริมฝีปากแน่น ไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกไป แต่เธอก็ไม่อาจปฏิเสธความเสียวซ่านได้ เขามันร้ายกาจ!!“ไม่ต้องห้ามให้เสียเวลา ยังไงก็โดนผัวเอ

@ TWO NIGHT CLUB ผมเดินเข้ามาในผับอย่างอารมณ์ดีหลังจากง้อเมียดื้ิอทั้งวันทั้งคืน จนเธอนอนจ่มเตียงไปแล้ว ใครจะว่าผมหื่นก็ได้นะ เพราะผมหื่นจริงๆ และยิ่งหื่นมาก..เวลาอยู่กับเมียดื้อ พูดแล้วก็คิดถึงขึ้นมาเลย ทั้งๆที่ตั้งใจจะนอนกอดเธออยู่ห้องแท้ๆ แต่ผมก็ต้องออกมา เพราะวันนี้งานวันเกิดเพื่อนรักของผม และตอนนี้ผมก็เดินเข้าถึงห้องวีไอพีแล้ว ผมตั้งใจจะรีบมารีบกลับเพราะไม่อยากให้เมียนอนคนเดียว เดี๋ยวจะเกเรไปหาไอ้ชายชู้นั่นอีก พอพูดถึงก็หงุดหงิดขึ้นมาเลย หึ!! อยากจบความสัมพันธ์กับผัวไปหาชู้งั้นเหรอ ฝันไปเถอะ! เมียทั้งคน ใครจะยอมให้คนอื่นง่ายๆ “มาได้แล้วเหรอวะ นึกว่าจะนอนกกเมียอยู่ห้องซะอีก”ไอ้ภีมมันแซวผมทันทีที่ผมนั่งลงข้างๆมัน โดยมีไอ้เตอร์ที่นั่งดื่มแดกเหล้าอยู่ฝั่งตรงข้าม ไอ้นี่ชักจะเริ่มทำตัวแปลกๆขึ้นทุกวัน ไม่ค่อยออกมาหาเพื่อน แถมยังตามติดพนักบัญชีของผมจนเธอไม่เป็นอันทำงานแล้ว บางทีมันก็ทำเหมือนจริงจังนะ แต่ใครจะรู้ว่ามันเป็นแค่ภาพลวงตา เพราะผมรู้จักคนอย่างมันดีกว่าใคร คนอย่างไอ้เตอร์มันไม่สนใจความรักหรอก อาจจะเป็นช่วงโปรโมชั่นเหมือนผู้หญิงหลายๆคนของผมก็ได้ ที่ตอนนี้...หมดโปรไปหมดแล้ว

หลายวันต่อมา...“ตั้งแต่มีแฟนใหม่หน้าตาสดใสขึ้นเยอะเลยนะ”อาเธอร์แซวฉันทันทีที่ฉันมาถึงห้องเรียน ไม่ใช่แค่วันนี้หรอกนะที่นางแซวฉัน นางแซวฉันทุกวันและทุกครั้งที่ฉันอยู่กับฟีนิกซ์ “ยังไม่ถึงขนาดนั้นป่ะ”ฉันบอกไปตามตรง เพราะฉันกับฟินิกซ์ยังไม่ได้เป็นแฟนกันอยากที่อาเธอร์พูดหรอก เรายังคงสถานะเหมือนเดิม ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลง “ฉันหล่ะไม่เข้าใจแกจริงๆเลย เฮียมันก็เลิกมาวุ่นวายกับแกแล้ว ทำไมแกไม่ลองเปิดใจคบกับฟินิกซ์ดู ฉันว่าเขาจริงจังกับแกจริงๆนะ”ฉันรู้ว่าฟินิกซ์จริงใจกับฉัน แต่ฉันก็อยากจะดูไปนานๆ ให้รู้จักเขาดีพอก่อน จะได้ไม่เจ็บเหมือนรักครั้งก่อน“หรือว่าแกยังรักเฮียอยู่”คำถามของอาเธอร์ทำฉันนิ่งไปชั่วขณะ เพราะฉันยังรู้สึกเจ็บที่ใจแปลบๆเวลานึกถึงเขา พอพูดถึงชื่ิอเขาขึ้นมาทีไร ภาพเหตุการณ์วันนั้นก็กลับเข้ามาในหัวของฉัน แววตาเจ็บปวดของเขาตอนที่พ่อของเขาสั่งเลิกยุ่งกับฉัน ยังคงติดอยู่ในหัวของฉันตลอดเวลา “นิ่งแบบนี้..แสดงว่าใช่”อาเธอร์สรุปเองเมื่อเห็นฉันเงียบ เฮ้อ..ถ้าจะบอกว่าไม่รู้สึกอะไรกับเขาแล้ว ก็คงจะโกหกหัวใจตัวเองเกินไป เพราะเขาคือรักแรกและผู้ชายคนแรกของฉัน จะให้ลืมง่ายๆได้ยังไง

ฉันนั่งอยู่ท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของฟีนิกซ์ ที่มีทั้งผู้ชายและผู้หญิง ฉันนั่งฟังพวกเขาเมาท์เรื่องนู้นเรื่องนี้กันอย่างสนุกสนาน เพื่อนผู้ชายของฟีนิกซ์เป็นกันเองมากๆ ต่างจากเพื่อนผู้หญิงที่มองฉันด้วยสายตาแปลกๆ ไม่รู้ว่าฉันคิดไปเองหรือเปล่านะ ฉันรู้สึกเหมือนพวกเขาไม่ชอบขี้หน้าฉันเลย“ชงเหล้าให้เมียไอ้ฟีนบ้างดิวะ”เสียงเพื่อนคนหนึ่งคนหนึ่งพูดขึ้นมา ก่อนที่เพื่อนข้างๆจะหันไปชงเหล้าให้ฉัน แต่...“ไม่ต้องชงมา! มึงจะแดกก็แดกไป”ฟีนิกซ์บอกเพื่อนของเขาด้วยท่าทางเอาเรื่อง เพราะพวกเขาชงเหล้าให้ฉันสองแก้วแล้ว แน่นอนว่าฉันไม่สามารถปฏิเสธได้ “สัส! หวงชิบหาย”แล้วพวกเขาก็ดื่มกันต่อไปเรื่อยๆ แต่ฟีนิกซ์กลับไม่ดื่มเหล้า แล้วเอาแต่นั่งหวงฉันราวกับเป็นแฟนกันจริงๆ บางทีฉันก็อยากจะบอกให้เขาไปสนุกกับเพื่อนนะ ไม่ต้องเทคแคร์ฉันมากก็ได้ เดี๋ยวคนอื่นจะหมั่นไส้เอา“กลับเลยมั๊ย”ฟีนิกซ์กระซิบถามฉัน ซึ่งไม่ใช่ครั้งแรกที่เขาถาม เขาแทบจะถามฉันทุกห้านาทีเลยก็ว่าได้ “ไม่รอให้เพื่อนเป่าเค้กก่อนเหรอ”ฉันได้ยินว่าเขาเพื่อนๆของเขามีเซอร์ไพรส์เจ้าของวันเกิดด้วยนะ แต่ก็ไม่รู้ว่าพวกเขาจะทำอะไร แต่ดูเหมือนว่าพวกเขาอยากให้ฟีนิก

“ไปเดินเล่นกันมั๊ย”ฟีนิกซ์ถามขึ้นมาหลังจากทานบะหมี่เสร็จ เขามองหน้าเธอด้วยสายตานิ่งเรียบ ราวกับว่ากำลังแอบสังเกตอะไรบางอย่างที่เธอมักจะแสดงออกมาเวลาเห็นผู้ชายคนนั้น“อืม..ไปสิ”ซินพยักหน้าพร้อมรอยยิ้ม ถึงแม้ว่าข้างในจะรู้สึกสับสนวุ่นวายไปหมด ความรู้สึกเกี่ยวกับผู้ชายคนนั้นเข้ามาในโซนประสาทของเธออีกแล้ว ไม่ว่าจะทำยังไง ..เธอก็สลัดภาพของเขาออกจากหัวไม่ได้ “ขอจับมือได้มั้ย”ฟีนิกซ์ถามขึ้นมาขณะที่ทั้งคู่กำลังเดินตามทางมายังสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลหมับ! เขาคว้าเล็กมาผสานกันโดยไม่รอคำตอบจากเธอ ซึ่งการกระทำของเขา ทำให้หญิงสาวแปลกใจเป็นอย่างมาก ทำไมเขาต้องขออนุญาตด้วย ทั้งๆที่เขาก็เคยจับมือเธอหลายครั้งแล้ว “แล้วฉันต้องอนุญาตมั๊ย?”เธอแกล้งตอบไปด้วยท่าทางทะเล้น แต่เขากลับเอาแต่จ้องหน้าเธออยู่อย่างนั้น ราวกับว่ามีอะไรอยากจะถามเธอ ..แต่ก็ไม่ยอมถามออกมา “ฟีน!”เมื่อเห็นว่าเขาเอาแต่จ้องหน้าเธอ เธอจึงเอ่ยเรียกชื่อของเขาอย่างคุ้นเคยแล้วยกมือขึ้นบีบจมูกเขาเพื่อเรียกสติ ซึ่งมันก็ได้ผล..“โอ๊ย! บีบแรงไปมั้ย ผู้หญิงอะไรมือหนักชะมัด”ฟีนิกซ์ยกมือขึ้นจับจมูกตัวเอง ขณะที่มืออีกข้างยังกุมมือของเธอแน่น