All Chapters of KAY ซีรีย์ 2 | รักสุดท้ายของนายเจ้าชู้ : Chapter 41 - Chapter 50

หลายวันต่อมา..หญิงสาวนั่งมองซ้ายมองขวาราวกับหวาดระแวงตลอดเวลา ไม่ใช่ว่าเธอไปทำความผิดมาหรอกนะ แต่เธอกำลังพยายามหลีกเลี่ยงที่จะเจอใครบางคนอยู่ ตั้งแต่วันนั้น..วันที่เขาซื้อขนมไปฝากเธอถึงคอนโดและบอกฝันดีเธอ เขาก็กลับเข้ามาวนเวียนในชีวิตเธออีกครั้ง แต่การมาของเขาครั้งนี้มันแปลกมาก เขาแค่ซื้อของมาฝากแล้วก็ไป โดยไม่รอให้เธอได้เอ่ยปากถามอะไรเลย“ไม่ต้องพยายามหลบหรอกจ๊ะเพื่อน มาโน่นแล้ว!”อาเธอร์มองไปยังชายหนุ่มที่กำลังเดินมาพร้อมกับถุงอะไรบางอย่าง ขณะที่เดินมาก็มีสาวๆจ้องมองตลอดเวลายิ่งกว่าซุปตาร์ซะอีก ‘น่าหมั่นไส้ชะมัด’หญิงสาวเบ้ปากมองบนเมื่อรู้สึกหมั่นไส้ในความฮอตไม่เลิกของชายหนุ่ม“เฮียซื้อชานมกับขนมร้านโปรดของหนูมาฝาก ของน้องด้วยนะครับ”ประโยคหลังเขาหันไปบอกเพื่อนของเธอ ก่อนจะวางของที่เธอชอบไว้บนโต๊ะ “ขอบคุณนะฮะ หล่อแล้วยังใจดีอีก”อาเธอร์เอ่ยขอบคุณรุ่นพี่อย่างมีจริตจนซินถึงต้องดุผ่านสายตา “เฮียไปก่อนนะ ตั้งใจเรียนหล่ะ!”เขายกมือขึ้นมาลูบหัวเธอเบาๆก่อนจะเดินออกไปโดยไม่รอให้เธอดุหรือพูดอะไรเลย ได้แต่อ้าปากค้างแล้วมองร่างสูงเดินกลับไปยังรถที่จอดอยู่ไม่ไกล ‘ซื้อมาได้ทุกวัน จะอ้วนเป็น

# 2 วันต่อมา...ปัง!!ทันทีที่เสียงประตูปิดลง หญิงสาวที่แกล้งหลับอยู่บนเตียงก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา ตากลมโตกวาดมองไปรอบๆห้องนอนเพื่อความแน่ใจว่าเจ้าของห้องออกไปจากห้องแล้ว “ฟู่ว!!”หญิงสาวถึงกับพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งอก เมื่อเห็นว่าเขาไม่อยู่จริงๆ เพราะอะไรเธอถึงดีใจขนาดนั้นหน่ะเหรอ ก็เพราะว่าเธอไม่ได้เต็มใจที่อยู่ที่นี่หน่ะสิ นอกจากเขาจะบังคับขืนใจเธอแล้ว เขายังกักขังหน่วงเหนี่ยวเธออีกด้วย สองวันแล้วที่เธอไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวัน ..ก็ตั้งแต่คืนนั้น คืนที่เธอพลาดติดรถมากับเขา เขาก็บ้าคลั่งไม่ยอมฟังอะไรเลย เธอจะกลับคอนโดก็ไม่ยอมให้กลับ แถมยังเอามือถือของเธอไปอีกด้วย‘ยังไงฉันก็จะออกไปจากที่นี่ให้ได้’หญิงสาวบอกตัวเองก่อนจะก้าวลงจากเตียงด้วยสภาพที่อ่อนเพลียร่างกายมีเสื้อยืดของเขาปกปิดร่างกายไว้โดยไร้ชุดชั้นใน ตามเนื้อตามตัวมีแต่รอยรักของเขาเต็มไปหมด แม้กระทั่งต้นขา แอด~หญิงสาวค่อยๆเปิดประตูห้องนอนที่เธอเคยอยู่อย่างเบามือ ก่อนจะโผล่หน้าออกไปดูว่าเขาอยู่หรือเปล่า แต่แล้วเธอก็ได้ยินเสียงเขาคุยโทรศัพท์กับใครบางคน ทำให้เธอไม่กล้าที่จะก้าวออกไป “บอกไปว่าเธออยู่กับกู ไม่ต้องเป็นห่วง”“เอ่อๆ จอ

# วันต่อมา...Rrrrr~“เออ..”เจ้าของมือถือกรอกเสียงไปขณะที่ตายังปิดสนิท เนื่องจากตอนนี้มันยังเช้าอยู่ และเมื่อคืนเขาก็ลงโทษเมียดื้อจนแทบจะไม่ได้นอน(กูมาถึงท่าเรือแล้ว)‘หือ..ถึงท่าเรือแล้วงั้นเหรอ’ ชายหนุ่มขยี้ตารัวๆเมื่อได้ยินว่าเพื่อนมาถึงแล้ว “ไหนบอกว่ามาสายๆไงวะ!”(มารับกู)พอพูดจบสายก็ตัดไปทันที โดยไม่รอฟังคำตอบหรือคำปฏิเสธของอีกฝ่าย ส่วนคนที่พึ่งจะได้รับคำสั่งก็งัวเงียขึ้นมาบิดไล่ความเมื่อยล้าก่อนจะก้าวลงจากเตียง โดยไม่ลืมจูบเบาๆที่แผ่นหลังขาวเนียนของหญิงสาวร่างเปลือยเปล่าเดินไปหยิบผ้าเช็ดตัวแล้วเข้าไปจัดการล้างหน้าล้างตาแล้วออกมาที่ห้องของพอตเตอร์เพื่อขอกุญแจเรือก็อกๆๆๆร่างสูงยืนอยู่หน้าห้องของเพื่อนด้วยอาการสลึมสลืิอเพราะตอนนี้เขาต้องตื่นเช้ากว่าที่ควรจะเป็นก็อกๆๆๆมือหนาเคาะอีกรอบเมื่อภายในห้องน้ำไม่มีเสียงตอบรับ ไม่ต้องเดาก็พอจะรู้ว่าเจ้าของห้องยังไม่ตื่นหรือไม่ก็กำลังนอนกับเมีย แอดดดด~ชายหนุ่มกำลังจะยกแขนขึ้นไปเคาะอีกรอบ แต่ประตูก็เปิดออกมาซะก่อน พร้อมเจ้าของห้องที่มองมาด้วยสายตาไม่สบอารมณ์ สภาพที่ออกมาก็แค่บล็อกเซอร์ตัวเดียว “ไอ้เดย์มาถึงแล้ว เอากุญแจเรือให้กูหน่อย

"ไหนบอกว่างานเยอะ แล้วทำไมถึงมีเวลามานั่งเหม่อลอยหล่ะครับท่านประธาน" น้ำเสียงยียวนกวนประสาทดังมาก่อนที่ร่างสูงสง่าจะก้าวเข้ามาถึงหน้าโต๊ะทำงานใหญ่ ชายหนุ่มมาดทะเล้นคนนี้ชื่อแม็คเวลล์ เป็นคู่ค้าและเพื่อนสนิทของเคย์ในตอนนี้ และเขาก็มักจะใช้สถานะคนสนิทถือวิสาสะเข้าห้องท่านประธานโดยไม่ต้องเคาะปะตู"ฉันพึ่งประชุมเสร็จ แล้วนายหล่ะ ว่างนักหรือไงถึงได้มากวรประสาทฉันถึงที่นี่ " "พอดีมาทำธุระแถวนี้ ก็เลยแวะมาดู กลัวว่างานจะทับใครบางคนตายซะก่อน""ฉันไม่ตายง่ายๆหรอก ไม่ต้องเป็นห่วงขนาดนั้น""โอเคๆ นายมันเก่ง แล้วตกลงตอนเย็นว่างมั้ย?" แม็คเวลล์ทิ้งตัวนั่งลงเก้าอี้ตรงข้ามท่านประธานด้วยท่าทางผ่อนคลายหลังจากเกเรงานมาหาเพื่อนรัก"เที่ยวทุกวันไม่เบื่อบ้างหรือไง " เคย์พูดออกไปอย่างรู้ทัน " มีแต่คนป่วยเท่านั้นแหละเพื่อนที่เบื่อการเที่ยวสังสรรค์ ฉันว่านายเองก็กำลังเข้าขั้นนั้นนะ " เขาแกล้งแซวเพื่อนที่เอาแต่ทำงานจนลืมหาความสุขให้ตัวเอง ทั้งๆที่วัยของพวกเขาคือวัยหาความสุขให้ตัวเองก่อนที่ถูกผูกมัดด้วยการแต่งงาน สองหนุ่มนั่งคุยกันตามประสาหนุ่มโสดก่อนที่จะไปสะดุดที่เรื่องของสาวไทยที่แม็คเวลล์พึ่งจะรับเข้

ภายในห้องหรูหราระดับวีไอพีที่มีบรรยากาศดีเลิศสมกับเป็นห้องที่ดีที่สุดของร้านอาหารชื่อดัง ทว่าหญิงสาวที่นั่งอยู่ภายในนั้นกลับรู้สึกอึดอัดและอยากจะหนีออกไปจากตรงนี้เหลือเกิน สามสิบนาทีที่นั่งฟังแม่กับเพื่อนสนิทของท่านคุยกันมันช่างยาวนานเหมือนผ่านมาแล้วสามปี และดูเหมือนว่าการสนทนาของท่านทั้งสองจะไม่จบลงง่ายๆ หญิงสาวจึงทำได้เพียงนั่งก้มหน้าเขี่ยอาหารตรงหน้าไปพลางๆ แสร้งไม่ได้ยินในเรื่องที่ท่านทั้งสองคุยกัน แม้ว่าประเด็นหลักๆที่คุยกันจะเป็นเรื่องของเธอลูกชายของท่านก็ตาม" อาหารไม่ถูกปากเหรอจ๊ะหนูซิน " หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามหญิงสาวที่เคยเป็นว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยน้ำเสียงใจดีเช่นเคย แม้ว่าความสัมพันธ์ของลูกชายตัวดีกับหญิงสาวตรงหน้าจะจบลงไปแล้ว แต่ท่านก็รักและเอ็นดูหญิงสาวเสมอ แล้วยังแอบหวังอยู่ลึกๆว่าทั้งสองคนจะกลับมาคืนดีกันอีกครั้ง ถึงจะเป็นไปได้ยากท่านก็จะทำให้มันเป็นไปได้ เหมือนครั้งแรกที่ทำให้ทั้งสองคนได้เจอกัน "เปล่าค่ะ อาหารอร่อยมากๆ " ซินตอบพร้อมรอยยิ้มเพื่อไม่ให้สถานการณ์ดูน่าอึดอัดจนเกินไป ทุกครั้งที่เธอมาเจอคุณน้าภาพเหตุการณ์ในวันเก่าๆและใบหน้าหล่อเหลาของผู้ชายคนนั้นก็มักจะปรากฎขึ้น