All Chapters of KAY ซีรีย์ 2 | รักสุดท้ายของนายเจ้าชู้ : Chapter 51 - Chapter 60

สองสาวสวยเดินประคองกันผ่านผู้คนมากหน้าหลายตาจนถึงหน้าห้องน้ำของผับหรู"พี่ปริมรอตรงนี้ก็ได้ค่ะ ซินเข้าไปเองได้"หญิงสาวบอกพร้อมรอยยิ้มก่อนที่จะเดินเข้าห้องน้ำ ปล่อยให้เลขาสาวรับสายส่วนตัว เธอเห็นว่ามีสายเข้ามาที่เครื่องของปริมปรีญามาสักพักแล้ว พอทำธุรส่วนตัวเสร็จกลับก็เดินออกมา ทว่าไม่เจอปริมปรีญารออยู่ที่เดิม หญิงสาวจึงตัดสินใจเดินกลับไปยังโต๊ะ เพราะคิดว่าเลขาของตัวเองอาจจะกลับมาแล้ว ตึกตักๆระหว่างที่เดินกลับโต๊ะ สายตาของเธอก็บังเอิญไปเจอใครบางคนที่คุ้นเคย ถึงจะเห็นแค่ด้านข้างเพียงเสี้ยววินาที แต่ก็ให้หัวใจของเธอเต้นระรัวจนเกินจะควบคุม ‘เมาจนตาฝาดอีกแล้วเหรอ?’ หญิงสาวขยี้ตารัวๆ ก่อนที่จะเพ่งมองไปอีกครั้ง ครั้งนี้ร่างสูงได้เดินออกไปแล้ว ความอยากรู้ส่งผลให้ขาเรียวก้าวตามไปโดยไม่รู้ตัว มารู้ตัวอีกทีก็เดินมาถึงโซนที่ผู้คนออกมาดูดบุหรี่ สติที่พึ่งจะกลับมาทำให้หญิงสาวนึกขึ้นได้ว่าสิ่งที่ทำอยู่อาจจะทำให้เกิดอันตราย ร่างสวยจึงรีบหันกลับเข้าไปในร้านทันที แต่ครั้งนี้เธอกลับเดินชนเข้ากับชายร่างสูงอย่างแรง ปึก! "ขอโทษค่ะ เป็นอะไรไหมคะ"หญิงสาวเอ่ยขอโทษออกไปทันที ทว่าชายหนุ่มตรงหน้ากลับยิ้

ตึกตึกๆ หัวใจสองดวงเต้นระรัวในจังหวะเดียวกัน การเจอกันครั้งแรกในรอบหลายปีทำให้ต่างฝ่ายต่างประหม่าและทำตัวไม่ถูก"เป็นยังไงบ้างลูก ยังตกใจกับเหตุการณ์เมื่อคืนอยู่ไหม น้าเองก็ตกใจมากๆเลยนะที่ได้ยินข่าวจากแม่ของหนู ""หนูดีขึ้นแล้วค่ะ "หญิงสาวตัวแข็งทื่อเมื่อแม่ของอดีตคนรักเข้ามาจูงมือไปนั่งที่โต๊ะโดยไม่ถามความสมัครใจของเธอเลย แล้วแม่ของเธอเองก็เห็นดีเห็นงามให้พาเธอไปร่วมโต๊ะกับเขาคนนั้นอีกครั้ง บรรยายบนโต๊ะทำให้ภาพอดีตปรากฏขึ้นมาในหัว เธอยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี ตอนที่เธอตกหลุมรักผู้ชายหน้าหล่อตั้งแต่แรกเห็น และดูเหมือนว่าตอนนี้ก็จะไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ ถึงมันไม่ใช่ความรู้สึกตกหลุมรัก แต่มันเป็นความรู้สึกดีที่ออกมาจากส่วนลึกของหัวใจที่ได้เจอเขาอีกครั้ง น่าแปลกมากๆที่ความโกรธแค้นในอดีตได้เลือนหายไปราวกับไม่เคยเกิดขึ้นส่วนอีกคนก็เอาแต่มองใบหน้าสวยหวานราวกับไม่เคยเห็นมาก่อน ความรู้สึกในตอนนี้แตกต่างจากครั้งแรกที่เจอกัน เพราะตอนนั้น..เขาไม่ได้สนใจเธอเลย คิดย้อนไปก็เสียดายวันเวลาที่ผ่านมา เขาน่าจะดูแลเธอให้ดีกว่านี้ ถ้าย้อนเวลากลับไปได้ เขาจะทะนุถนอมเธอให้มากที่สุดเท่าที่ผู้ชายคนหนึ่งจ

หลังจากเสร็จภารกิจที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า บรรดาคุณหญิงก็นัดกันไปทานข้าวต่อ หญิงสาวเองก็โดนผู้เป็นแม่คะยั้นคะยอให้ไปด้วยกัน แน่นอนว่าผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายพยายามที่จะเป็นกาวเชื่อมความสัมพันธ์ของเขาและเธอ "ขอบคุณค่ะ "เป็นภาพที่น่ารักเหลือเกินที่ชายหนุ่มแสดงความเป็นสุภาพบุรุษเข้าไปเลื่อนเก้าอี้ให้หญิงสาวนั่ง รวมถึงเลื่อนเก้าอี้ให้แม่ของเธอด้วย กลับมาคราวนี้เขาใส่ใจดูและเธอจนเธอทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว "สั่งอาหารให้น้องหน่อยสิลูก " ผู้เป็นแม่สะกิดลูกชายเมื่อเขาเอาแต่มองเธอ "ไม่เป็นไรค่ะ …" หญิงสาวยกไม้ยกมือปฏิเสธ แต่ก็ไม่ทันชายหนุ่มที่เอ่ยปากสั่งของโปรดของเธอโดยที่ไม่ได้ดูเมนูเลย" พี่เขาจำของโปรดลูกได้หมดเลย " ผู้เป็นแม่ป้องปากแซวลูกสาวพร้อมรอยยิ้ม คนโดนแซวก็เขินจนต้องมองไปทางอื่น " ที่บริษัทเป็นยังไงบ้างลูก ได้ยินว่าหนูได้เซ็นสัญญากับบริษัทใหญ่เหรอ"หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามระหว่างรออาหารมาเสริฟ ความน่ารักนอบน้อมของเธอเข้าตาผู้ใหญ่จนอยากได้เป็นลูกสะใภ้อีกคน ยิ่งได้ยินว่าหญิงสาวโสดมาหลายปีแล้วยิ่งมีความหวัง"ขอบคุณนะคะคุณน้า แต่หนูยังไม่เก่งขนาดนั้นหรอกค่ะ หนูยังต้องเรียนรู้อีกเยอะเลยค่ะ "หญิง

รถคันหรูขับเคลื่อนมาจอดที่ลานจอดรถวีไอพีที่เดิมที่เคยมาด้วยความรู้สึกที่ต่างไปจากทุกวัน หลายวันที่ผ่านมาหัวใจแกร่งเต็มไปด้วยความสุข เขาตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ไปรับหญิงสาวเพื่อมาทำงานด้วยกัน ถึงจะเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆแต่กลับเต็มไปด้วยเรื่องราวที่มีความสุข เขาพึ่งรู้ว่าทุกวินาทีมีค่ามากๆก็ตอนที่จะต้องจากกันอีกครั้ง แค่ได้นั่งมาส่งเธอก็มีความสุขแล้ว " ขอบคุณค่ะ " หญิงสาวเอ่ยขอบคุณเหมือนทุกครั้งเมื่อชายหนุ่มมาเปิดประตูรถให้ แต่ก็รู้สึกใจหายที่วันนี้เขาไม่ได้จับมือเธอและเดินไปด้วยกัน"เฮียต้องไปแล้ว ไม่ได้ขึ้นไปส่งหนูนะ " เขาบอกเธอด้วยน้ำเสียงเศร้า และยิ่งทวีคูณความเศร้าขึ้นไปอีกหลายเท่าเมื่อหญิงสาวตรงหน้าตอบมาอย่างไร้เยื่อใย" ค่ะ " หญิงสาวตอบเพียงแค่นั้นแล้วมองคนตรงหน้าด้วยสายตานิ่งเรียบเพราะเธอไม่รู้จะพูดอะไรดี ทุกอย่างมันรวดเร็วไปหมด เป็นการจากลาที่ไม่ได้ทำใจไว้เลย เมื่อเขาไม่พูดอะไรต่อ ร่างสวยจึงต้องก้าวเดินไปจากตรงนั้น แต่เป็นการเดินไปด้วยท่าทางเหม่อลอย จิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเอาเสียเลย หมับ! อยู่ๆร่างของเธอก็โดนสวมกอดจากทางด้านหลัง ความอบอุ่นแพร่ซ่านไปทั่วร่าง เธอยืนนิ่งให้เขาก

"ได้แล้วครับคุณผู้หญิง " บาร์เทนเดอร์หนุ่มยื่นแก้วมาตรงหน้าสาวสวยทั้งสองที่กำลังจ้องมองตามหลังชายหนุ่มที่เดินไปด้วยความงุนงง บทจะมาก็มา บทจะไปก็ไปเสียดื้อๆ การกระทำของเขาทำให้หญิงสาวนึกย้อนไปถึงวันวานที่อยู่ๆก็มีเขาเข้ามาในชีวิต เข้ามาทำดีกับเธอทุกอย่าง ช่วยให้เธอผ่านพ้นช่วงเวลาที่เจ็บปวดไปได้ เขาแสนดีจนเธออยากจะเปลี่ยนใจไปรักเขา เฮ้อ… หญิงสาวถอนหายใจ เพราะไม่ว่าจะพยายามแค่ไหน หัวใจของเธอก็ไม่อาจะรักใครได้อีก "ดื่มต่อค่ะพี่ปริม โชนนนนน " มือเรียวชูแก้วเครื่องดื่มขึ้นพร้อมที่จะดื่มให้เลิกคิดถึงใครบางคน แต่ทว่า…หมับ! แก้วเครื่องดื่มถูกคว้าไปต่อหน้าต่อตาพร้อมน้ำเสียงเอ่ยห้ามที่แสนจะคุ้นเคย ยังไม่ทันเห็นว่าใครคนนั้นเป็นใคร หัวใจก็สั่นไหวไปก่อนแล้ว "พอได้แล้ว" ดวงตาฉ่ำปรือหันไปมองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังด้วยความไม่พอใจ ก่อนที่จะชะงักไปเมื่อเห็นว่าเขาคือคนที่ติดอยู่ในหัวของเธอตลอดเวลา ‘เมาจนตาฝาดเลยเหรอเนี่ย!’ หญิงสาวเอ็ดตัวเองขณะที่มือนั้นยกขึ้นไปกอบกุมแก้มของชายหนุ่ม เพื่อพิสูจน์ว่าเธอนั้นไม่ได้ฝันไป โดยที่ไม่รู้ตัวว่าการกระทำของเธอทำให้อีกฝ่ายเสียอาการขึ้นมา "หนูเมามากแล้ว เดี๋ยวเฮ