Bawal Mahulog Sa Boss Ko의 모든 챕터: 챕터 21 - 챕터 30

REX’S P O V~ Ilang oras na akong nakatitig sa parehong dokumento, pero ni isang salita ay wala akong naintindihan. Bawat subok kong magpokus sa trabaho ay nauuwi lang sa pag-alala sa mukha ni Lily kanina. Sa mga luhang pilit niyang pinipigilan habang nakatayo sa harap ko. Sa mahinang boses niyang nagsabing, “Sorry, Boss,” bago siya tuluyang lumabas ng opisina. Napahawak ako sa noo at napasandal sa upuan. Tangina! Ano bang nangyayari sa akin?. Hindi ko dapat siya sinigawan. Hindi ko dapat siya pinaiyak. Alam kong may dahilan siya kung bakit ganoon ang sinabi niya sa Mama ko. Pero sa halip na pakinggan siya, hinayaan kong manaig ang galit ko. Gusto kong marinig mula sa bibig niya na may halaga ako sa kanya, pero ang ginawa ko, ako mismo ang nagpalayo sa kanya. Napatingin ako sa labas ng opisina. Mula sa kinauupuan ko, tanaw ko ang mesa ni Lily. Wala na ang mga folder na karaniwan niyang inaayos, at nakapatay na rin ang computer niya. Kanina ko pa napapansin na hindi siya bumaba

REX’S POV Nagising ako sa tunog ng alarm ng cellphone ko. Ilang segundo akong nanatiling nakapikit, pilit na inaalala kung anong oras na. Mabigat ang ulo ko at nananakit ang batok ko dahil sa pagkakatulog sa sofa. Nang imulat ko ang mga mata ko, agad kong napansin ang cellphone na nasa tabi ko. Alas-siyete na ng umaga. Napabangon ako at mabilis na kinuha ang cellphone. Binuksan ko ang messages ko, umaasang may makikita akong kahit isang mensahe mula kay Lily. Pero wala. Walang tawag. Walang bagong mensahe. Napahawak ako sa noo at napabuntong-hininga. Hindi ko man lang namalayang nakatulog ako habang naghihintay sa kanya kagabi. Agad akong tumayo at dumiretso sa kuwarto niya. Bahagya kong itinulak ang p***o, pero gaya ng inaasahan ko, walang tao sa loob. Nandoon pa rin ang mga gamit niya. Maayos ang kama, at nakasara ang aparador. Walang anumang palatandaang umuwi siya habang natutulog ako. “Lily?” tawag ko, kahit alam kong wala namang sasagot. Tahimik ang buong apartment. M

REX'S P O V~ Pagbalik ko sa opisina, agad kong ibinagsak ang coat ko sa sandalan ng upuan at naupo sa harap ng mesa. Ilang oras na ang lumipas mula nang umalis si Vanes sa conference room, pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari. Hindi dahil sa kanya, kundi dahil sa babaeng ilang araw ko nang hindi nakikita. Si Lily. Muli kong dinukot ang cellphone ko sa bulsa at tinawagan siya. Nakatitig lang ako sa screen habang naghihintay na sagutin niya ang tawag ko. Napahawak ako sa noo at napabuntong-hininga. “Damn it, Lily.” Ibinaba ko ang tawag at binuksan ang huli naming pag-uusap. Ilang beses ko nang binasa ang mga mensahe ko sa kanya, pero wala pa rin akong natatanggap kahit isang sagot mula sa kaniya. Hindi ko alam kung ano ang dapat kong gawin. Gusto kong puntahan siya, pero hindi ko alam kung saan siya naroroon. Gusto ko siyang makausap para humingi ng paumanhin, pero hindi ko alam kung handa na ba siyang makita ako. At ang pinakamasakit sa lahat, hindi ko alam kung ga

REX'S P O V~ Agad na ibinaba ng lalaki ang kamay niya. “Relax, pare. Kaibigan ko si Lily.” “Hindi mo kailangang ulit-ulitin. Narinig ko na. Bakit ba parang galit na galit ka sa akin?” Napahigpit ang panga ko. “Hindi ako galit.” “Talaga?” Ngumisi siya. “Mukha kasing gusto mo na akong palayasin.” “Kung gusto kong umalis ka, sasabihin ko at kanina ko pa dapat ginawa.” “Rex!” muling saway ni Lily. Napatingin ako sa kanya. Pero sa halip na makipagtalo pa, tumayo siya at kinuha ang baso niya. “Mag-CR lang ako.” Hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya habang papalayo siya sa kusina. Nang tuluyang mawala si Lily sa paningin namin, saka ako humarap sa lalaking nasa tapat ko. At sa unang pagkakataon mula nang dumating ako, tuluyan kong ipinakita ang inis na kanina ko pa pinipigilan. “Makinig ka sa akin.” malamig kong sabi. Bahagya siyang sumandal sa upuan. “Ano na naman?” “Huwag kang masyadong feeling close kay Lily.” Nawala ang ngisi sa labi niya. “Excuse me?” “Alam kong kaba

LILY'S P O V~ Nanigas ako. Hindi ko kailangang lumingon para malaman kung sino ang nagsalita. Pero ginawa ko pa rin. Nakita ko si Rex. Nakatayo ilang hakbang mula sa mesa namin. At sa unang tingin pa lang, alam kong hindi maganda ang mood niya. Nagtagpo ang mga mata namin. “Boss anong ginagawa mo rito?” Bahagya siyang ngumiti. Pero walang init sa ngiting iyon. “Lily.” Mabilis kong ibinaba ang hawak kong kutsara. “Ano'ng ginagawa mo rito?” paguulit ko. “May meeting lang ako malapit dito, sakto nakita ko kayong nandito kaya lumapit na ako.” Sabi niya habang matalim na nakatingin sa kababata ko, bago binalik ang tingin sa akin. Tumango ako. “Ah.” Tumingin ulit siya kay Kael bago nagsalita. “Kael.” “Oh Rex?” Tahimik silang nagkatinginan. Hindi ko alam kung bakit parang biglang bumigat ang hangin. “Umupo ka muna dito sa katabi ko Boss,” sabi ko. Hindi ko alam kung bakit ko pa sinabi iyon. Pero umupo nga siya sa bakanteng upuan. At mula sa sandaling iyon