Bawal Mahulog Sa Boss Ko의 모든 챕터: 챕터 31 - 챕터 40

REX'S P O V~ Tama si Adrian. At iyon ang mas lalong nakakainis. Dahil kahit anong pilit kong itanggi, hindi ko na maalis sa isip ko ang isang bagay. Hindi lang ako naiinis kay Kael. Siguro nagseselos na rin ako. At kahit ayaw kong aminin, alam kong iyon ang totoong problema. Ilang segundo akong nanatiling tahimik habang nakatingin sa mesa. Hindi nagsalita si Adrian. Parang hinahayaan niya lang akong ayusin sa isip ko ang lahat ng sinabi namin. “Wala kang sasabihin?” tanong ko nang mapansin kong tahimik pa rin siya. “Wala. Ano pa ba gusto mong marinig?” “Bakit?” “Baka lalo mo lang akong sisihin kapag may sinabi pa akong hindi mo magustohan, tsk!” Napatingin ako sa kaniya. “Hindi naman kita sinisisi.” “Good.” Umayos siya ng pagkakaupo at kinuha ang baso ng tubig sa mesa. “Pero seryoso, pare,” sabi niya. “Kung hindi naman kayo magkaano-ano, huwag mong pahirapan ang sarili mo.” Napakunot ang noo ko. “Hindi naman ako nagpapahirap.” “Talaga ba?” “Oo.” “Th

REX'S P O V~ Maaga akong nakarating sa hotel dahil ayokong may kahit anong maging aberya sa meeting namin. Pagpasok ko sa lobby, agad kong tiningnan ang oras sa cellphone ko. Maaga pa, pero mas mabuti na rin 'yon kaysa ma-huli. Ayokong maghahabol ng oras, lalo na't bago ang client na haharapin namin. Lumapit ako sa reception at kinumpirma ang meeting room na naka-reserve para sa amin. Pagkatapos, dumiretso ako roon para tingnan kung maayos na ang lahat. Pagbukas ko ng p***o, maayos na ang mesa. Nandoon na rin ang ilang documents na ipinadala ng staff. Inisa-isa ko ang mga iyon bago ako umupo. Makalipas ang ilang minuto, narinig ko ang pagbukas ng p***o. Paglingon ko, si Lily ang pumasok. May dala siyang folder at bag. Agad kong napansin ang kulay rosas na skirt at puting polo, kaya lumitaw ang kaseksehan niya. Mabilis ako tumikhim para hindi mahalata na sinusuri ko ang suot niyang damit. “Good morning, Boss.” Nakangiting bati niya. Tumayo ako na lamang pakatapos kinuha ko ang

REX'S P O V~ “Parang tahimik ka.” “Pagod lang.” Bahagya siyang tumango. “Okay.” Nagpatuloy kami sa paglalakad. Tahimik ang hallway. Tanging naririnig ko lang ang tunog ng mga hakbang namin habang papalayo sa meeting room. Ilang segundo kaming walang imikan. Pero hindi ko maiwasang sumulyap sa kaniya. Mukhang wala siyang napansing kakaiba. Hindi niya alam na kanina pa ako nagpupumilit na huwag mag-react sa harap ni Xiam. At iyon ang mas nakakainis kung bakit ganito ang nararamdaman ko. Bakit kailangan kong pansinin ang bawat tingin nito kay Lily? Bakit kailangan kong maramdaman na parang may ibang lalaking masyadong malapit sa kaniya? Huminga ako nang malalim at pinilit kong alisin ang mga tanong sa isip ko. Pagdating namin sa elevator, pinindot ko ang button. Agad ring bumukas ang p***o makalipas ang ilang segundo. Pumasok si Lily kaya sumunod na rin ako. Nang magsara ang elevator, tumingin siya sa akin. “Boss.” “Hmm?” “Thank you.” Napakunot ang noo ko. “For what?” “Sa p

BIANCA'S P O V~ Agad akong napalingon. “Sir?” “Relax.” Tumalikod siya at inilapag ang folder sa mesa. “You seem nervous.” “I-I'm not,” nauutal na bigkas ko. Umayos ako ng tayo bago nagsalita. “I just want to rest. I think i need to go now!” mariing sabi ko sa kaniya na ikinatawa niya nang mahina. “You really don't have to be so formal when we're alone.” Nanlamig ang mga daliri ko sa mga pinagsasabi niya. Sana pala nakinig na lang ako kay Rex. Sana pala hindi na lang ako pumunta dito ng alanganin lalo na mag-isa ako at babae pa. “I'm comfortable with being formal, Sir.” Lumingon siya sa akin. Matagal niya akong tinitigan mula ulo hanggang paa. Muli kong naramdaman ang parehong tingin niya kanina sa conference room. Hindi iyon tingin ng isang client sa empleyado. Hindi iyon simpleng tingin lang at mas lalo akong hindi komportable sa mga ginagawa niya. “Did Rex tell you to avoid me?” Napakurap ako. “No.” “Then why are you acting like I'm going to hurt you?” “I'm not acting

REX'S POV “Then explain it.” Hindi ko inalis ang tingin ko kay Xiam. Kanina, nang bumukas ang p***o at nakita niya kaming dalawa ni Lily, halata ang pagkagulat niya. Ngayon, habang nakatayo siya sa harapan namin, pilit niyang ibinabalik ang kumpiyansang nawala sa mukha niya. Pero hindi sapat ang pilit na ngiti para maitago ang pagkailang niya. “M-mr. Padilla, I understand why you're upset, pero hindi mo alam ang buong pangyayari.” Inayos niya ang pagkakatayo niya at sinubukang makipagtitigan sa akin. “Nagkaroon lang kami ng hindi pagkakaunawaan ni Lily. I never intended to hurt her.” Napatawa ako nang walang bahid ng saya bago magsalita. “Hindi ko alam ang buong pangyayari?” inulit ko, bahagyang inilapit ang sarili ko sa kaniya. “Narinig ko ang recording, Xiam. Narinig ko kung paano siya tumanggi. Narinig ko kung paano niya sinabi sa iyong tumigil ka. Kaya huwag kang tumayo sa harapan ko ngayon at magkunwaring simpleng hindi pagkakaunawaan lang ang lahat.” Nawala ang pilit niyang