Todos os capítulos de The Scumbag Stole The Spotlight : Capítulo 51 - Capítulo 60

Habang sumusunod si Francine sa drayber palabas ng bar, sinalubong siya ng malamig na simoy ng hangin sa gabi na may dalang banayad na halimuyak ng mga bulaklak, kasabay ng malambot na liwanag na nagmumula sa mga ilaw sa kalye. Gaya ng nakasanayan, kusa siyang humakbang patungo sa harapang upuan ng pasahero. Ngunit bago pa man siya makarating doon, nakita niyang mabilis na umikot ang drayber patungo sa likuran ng sasakyan at binuksan ang pinto sa likuran.Huminto si Francine, lumingon, at dahan-dahang lumapit. Nang nasa maikling hakbang na lamang ang layo niya, nahagip ng kanyang paningin ang taong nasa loob walang iba kundi simGinoo g Kael Dee.Nag-alinlangan siya nang sandali, mga dalawang segundo lamang bago siya yumuko at naupo sa kabilang dulo ng upuan. Halos kalahati ng haba ng braso ang pagitan nila, ngunit sa kanyang matalas na pang-amoy, naamoy pa rin niya ang preskong halimuyak ng alak na humahalo sa pamilyar na amoy ng cedar na lagi niyang dala-dala hindi masangsang, kundi

Pagdating nila sa labas ng lugar ng Infinite building ay nag park sila sa ibaba at sabay na pumasok sa lobby. Nakapag-ayos na ng oras si Alexa kay Alexandro, na nagsabing maghintay na lamang sila sa conference room sa ikasampung palapag. Inakala nilang maliit at masikip ito, ngunit nang bumukas ang pinto, kapwa sila natigilan. Malawak ang silid, may mga bintanang mula sahig hanggang kisame na nagbibigay ng tanawin ng buong lungsod. Sa gitna ay ang mahabang mesang kahoy at mga upuang katad na simple ngunit marangal, at malayo sa kanilang inaakala.Habang paupo pa lamang sila, pumasok ang isang binatang naka-suit na maayos ang tindig. Bumati siya nang magalang. "Kumusta po kayo, Madam Alexa.""Okay lang po," mabilis na sagot ni Alexa nang may ngiti. "Abala ba si Director Alexandro?"Si Alexandro ay opisyal na Deputy Director, ngunit nakasanayan na ng lahat na tawagin siyang "Director Alexander" bilang paggalang. Batid ito ni Alexa.Ngumiti at tumango ang binata habang nagsasalin ng tsaa

Napatingin siya kay Kael, at biglang naalala ang sinabi nito noon na huwag na niya itong tawaging "Mr. Dee." Subalit hirap siyang bitawan ang pagtawag rito sa pangalan nito nang direkta.Iniwas ni Francine ang kanyang tingin at muling tumingala upang abutin ang mga ubas. Mataas ang balag, naaabot niya ang mga bunga, ngunit hindi niya magawang hawakan nang maayos ang mga baging. Habang nakatayo siya nang nakatingkayad, naunahan siya ni Kael. Sa pag-angat ng braso nito, dumulas pababa ang manggas ng kanyang damit at nakita ni Francine ang simpleng itim na relo sa kanyang pulso. Biglang pumasok sa kanyang isip ang pagkakataong hawak niya rin ang pulso nito noon."Mag-ingat ka," mahinahong paalala ni Kael. "Maaaring may mga tinik ang mga baging sa ilalim."Matapos pitasin ang mga ubas, muli siyang nagsalita. "May mga cherry tomato rin doon kung gusto mong pumitas. Marami ang bunga nito maaari mong iuwi o ibahagi sa iyong mga katrabaho."Bago pa man makasagot si Francine, naglakad na ito p

Pinagtabi niya ang mga isiping iyon at tumungo sa lugar kung saan nakalatag ang mga pinatutuyong halamang gamot. Sinalubong siya ng mainit na sikat ng araw at banayad na amoy ng mga ito."Lolo, may isang pasyente po akong ginagamot kamakailan," masiglang muling nagsimula ang kanyang boses. "Noong bata pa siya, nasugatan ang kanyang binti sa digmaan, at habang tumatanda siya, lalong nahihirapan siyang maglakad. Matagal ko na siyang ginagamitan ng acupuncture at malaki na ang naging pagbuti niya. Anong pormula ang maipapayo ninyo para mapanatili at mapagtibay pa ang kanyang kalagayan?"Lumingon siya sa kanyang lolo, ngunit nakita niyang nakatulala lamang ito sa kawalan, tila may malalim na iniisip."Lolo?" tawag niya nang mahina, sabay lapit nang kaunti."Hmm?" Nagising sa pag-iisip ang matanda at agad na ngumiti nang may pagmamahal. "Iniisip lang ni Lolo ang pasyenteng sinabi mo."Sandali siyang tumahimik bago dahan-dahang ipinaliwanag. "Kapag epektibo na ang acupuncture, hindi na kail

Habang patungo sila sa tahanan nina Lolo Dee, dahan-dahang napawi ang pag-aalala sa puso ni Francine. Tahimik ang paligid, tanging ang mahinang tugtog ng musika sa radyo at ang mahinang ugong ng makina ang naririnig. Minsan, lihim siyang sumisilip sa lalaking nasa kanyang tabi, nakatutok ang mga mata nito sa daan, kalmado at tiwasay ang anyo, tila walang anumang bagay sa mundo ang makagulo sa kanya."May iniisip ka ba?" biglang tanong ni Kael Dee nang hindi lumilingon, ngunit may bahagyang ngiti sa kanyang tinig.Namula nang bahagya si Francine na nahuling nakatingin. "Wala naman... iniisip ko lang kung maayos ba ang pakiramdam ni Lolo Dee ngayong araw.""Masigla siya," sagot niya nang mahinahon. "Pati si Tita Wendy, tuwang-tuwa na muling makikita ka. Palagi kang binabanggit ng matanda."Napangiti si Francine sa narinig. "Talaga? Sana ay hindi ako maging hadlang sa inyong gawain."Sa pagkakataong ito, lumingon siya sandali at sinalubong ang kanyang mga mata ng may banayad na kislap."