All Chapters of ข้าคือคุณหนูผู้เพียบพร้อม... ซะเมื่อไหร่: Chapter 11 - Chapter 20

ร่างของกงซุนต๋ากระโจนลงน้ำจนเกิดเสียงดัง น้ำกระเซ็นไปทั่วบริเวณ ชายหนุ่มดำผุดดำว่ายอยู่กลางสระ เอาแต่กวักน้ำขึ้นมาราดศีรษะอย่างทุลักทุเลเหล่าศิษย์ยอดเขาพยัคฆ์คำรามหน้าถอดสี รีบกระโดดลงไปช่วยลากศิษย์พี่เอกของตนขึ้นจากน้ำ ก่อนรีบพาตัวลงเขาไปอย่างรวดเร็ว ท่ามกลางสายตาของผู้คนที่มองตามด้วยความอับอายแทนชิวเหมยที่ยืนดูเหตุการณ์ทั้งหมดแข้งขาสั่น ทรุดตัวลงนั่งกับพื้นด้วยความหวาดกลัวโอ๊ย! อุบาทว์สายตา เสียสายตาปลาเค็มหมดเลยเนี่ยเสี่ยวหลิงยกมือขึ้นปิดตา แต่ยังแอบมองลอดหว่างนิ้วอย่างอยากรู้อยากเห็นสู้ศิษย์พี่ใหญ่ไม่ได้สักกระผีกริ้น อย่างน้อยมองศิษย์พี่ใหญ่ก็เจริญหูเจริญตากว่าตั้งเยอะ ขอหันกลับไปล้างตาด้วยหน้าหล่อๆ ของศิษย์พี่ใหญ่ด่วนพรึ่บ!ยังไม่ทันที่เสี่ยวหลิงจะได้หันไปมอง มืออุ่นของเซี่ยจิ่นอันก็เอื้อมมาปิดดวงตาของนางไว้เสียก่อนสัมผัสจากฝ่ามือใหญ่กับกลิ่นกายสะอาดคุ้นเคยทำให้เสี่ยวหลิงชะงัก หัวใจเต้นระรัวขึ้นมาอย่างไม่ทันตั้งตัวเซี่ยจิ่นอันเองก็มีสีแดงจางๆ ตรงใบหู แต่ยังคงก้มลงกระซิบใกล้นางด้วยน้ำเสียงทุ้ม“อย่ามอง ภาพไม่น่าดูเช่นนี้ไม่เหมาะให้เจ้าจดจำ”งู้ย... มืออุ่นมาก เสียงกระซิบข้

มะ... แม่เจ้าโว้ยเสียงกรีดร้องในใจดังขึ้นจนเซี่ยจิ่นอันต้องเม้มริมฝีปากกลั้นยิ้มศิษย์พี่ใหญ่รุกฆาต สายตาแบบนั้นคืออะไรกัน โดนบอกรักทางอ้อมใช่ไหมเนี่ย คู่บำเพ็ญเพียรนี่หมายถึงคนรักใช่ไหม กรี๊ด!!! หน้าหล่อ หุ่นดี สายเปย์ แถมยังหยอดเก่งขึ้นทุกวัน ตกลงค่ะ แต่งวันนี้เลยก็ได้ พรุ่งนี้ก็ได้ หรือจะเดี๋ยวนี้ก็ไม่ขัดข้องกึก!คราวนี้เป็นเซี่ยจิ่นอันที่ชะงัก ความแดงเรื่อค่อยๆ ลามจากใบหูลงมายังลำคออย่างรวดเร็วเขาเพียงตั้งใจแกล้งนางคืนบ้างเท่านั้น ใครจะคิดว่าเสียงในใจของนางจะตอบรับรวดเร็วถึงเพียงนี้เซี่ยจิ่นอันกระแอมเบาๆ แล้วพยายามรักษาสีหน้าให้เป็นปกติ“ข้าเพียงหมายถึงให้เจ้าตั้งใจฝึกวิชาร่วมกับข้า”เสี่ยวหลิงกะพริบตาปริบๆ“อ้อ... อย่างนั้นหรือเจ้าคะ”แหม... พูดจาให้คนอื่นคิดไกลแล้วทำเป็นถอย พ่อคนขี้อาย“แค่ก”เซี่ยจิ่นอันถึงกับสำลักลมหายใจตัวเอง อวิ๋นจื่อหัวเราะดังขึ้นทันที“จิ่นอัน เจ้าก็มีวันนี้เหมือนกันสินะ”“ท่านอาจารย์”“อาจารย์พูดอะไรผิดหรือ”เซี่ยจิ่นอันไม่ตอบ เขาหันไปมองเสี่ยวหลิงที่กำลังกินเค้กหิมะอย่างหน้าตาเฉย ก่อนรีบเบือนหน้าไปอีกทางเมื่อเสียงในใจดังขึ้นมาอีกครั้งไม่เป็นไร วันนี

ส่วนเจ้าตัวต้นเรื่องกลับไม่สนใจความเดือดดาลของใครทั้งนั้นเสี่ยวหลิงนั่งกินขนมเปี๊ยะกุหลาบอบน้ำผึ้งอย่างสบายใจเฉิบ โดยมีเซี่ยจิ่นอันนั่งอยู่ข้างกายตามคำพูดจริงๆศึกชิงความรักจากคนนอกจึงจบลงด้วยชัยชนะอันงดงามของสายปลาเค็มโดยที่นางไม่ต้องจับกระบี่แม้แต่ครั้งเดียวผลพวงจากการที่เฟิ่งชิงเยว่ถูกส่งตัวกลับสำนักหงส์เพลิงเหินพร้อมจดหมายประณามจากอาจารย์อวิ๋นจื่อ ทำให้ชื่อเสียงของยอดเขาเมฆาเร้นยิ่งขจรขจายไปทั่วสำนัก ทว่าความพ่ายแพ้ครั้งนั้นกลับสร้างความคับแค้นใจให้ยอดเขาพยัคฆ์คำรามและบรรดาสำนักพันธมิตรสายบู๊ไม่น้อยเพื่อกอบกู้หน้าตาที่เสียไป ยอดเขาพยัคฆ์คำรามจึงร่วมมือกับยอดเขาอื่นผลักดันให้จัด ‘การประลองกระชับมิตรศิษย์ใหม่’ ขึ้นที่ลานประลองแปดทิศ โดยมีกฎว่าศิษย์ใหม่ทุกคนที่เข้าสำนักมาไม่เกินหนึ่งปีต้องลงประลองเพื่อทดสอบฝีมือและแน่นอน เป้าหมายหลักที่พวกเขาหมายจะฉีกหน้าก็คือ ‘จ้าวเสี่ยวหลิง’ คุณหนูสายปลาเค็มผู้แทบไม่เคยจับกระบี่ฝึกจริงจังเลยสักวันชิวเหมยที่บัดนี้กลิ่นห้องสุขายังแทบติดปลายผม แอบยืนเกาะขอบลานประลองด้วยดวงตาเป็นประกายมาดร้าย นางไปยุยง ‘ไป๋หลาน’ ศิษย์หญิงสายพละกำลังแห่งยอดเขาพยัค

แววตาของเซี่ยจิ่นอันค่อยๆ เย็นลงแถมตอนท้ายยังวางแผนทำให้ข้าตกหน้าผาตาย แล้วส่งข่าวกลับบ้านว่าข้าพลัดตกเหวเพราะฝึกวิชาไม่ไหว จากนั้นอาศัยช่วงที่ท่านพ่อท่านแม่เสียใจจนใจสลาย ค่อยแสร้งทำตัวกตัญญูจนถูกชุบเลี้ยงเป็นบุตรสาวบุญธรรม แล้วฮุบสำนักคุ้มภัยตระกูลจ้าวที่มีทรัพย์สินนับสิบล้านตำลึงทองไปทั้งหมดเสี่ยวหลิงเม้มปากอย่างไม่พอใจ ก่อนจุ่มพู่กันลงหมึกแรงขึ้นอีกนิดเหอะ! ฝันไปเถอะยัยปลวกแทะไม้ ข้าจะไม่ยอมให้พ่อแม่สายเปย์สุดที่รักของข้าต้องตกเป็นเหยื่อของคนเนรคุณเด็ดขาดเซี่ยจิ่นอันกำแท่งหมึกแน่นขึ้นจนข้อนิ้วซีดนังบ่าวชั่วผู้นี้ จิตใจต่ำทรามถึงขั้นคิดเอาชีวิตเสี่ยวหลิง แล้วยังหมายฮุบทรัพย์สินของตระกูลจ้าวอีกหรือเสี่ยวหลิงไม่รู้เลยว่าคนข้างกายเริ่มมีสีหน้าเย็นเยียบเพียงใด นางยังคงก้มหน้าก้มตาเขียนต่ออย่างตั้งใจเอาล่ะ ต้องเขียนแฉวีรกรรมของยัยดอกบัวขาวให้หมดเปลือก ทั้งเรื่องแกล้งขาอ่อน เรื่องทำลายแปลงสมุนไพร เรื่องวางยาในน้ำชา แล้วก็เรื่องที่นางถูกลงโทษให้ไปล้างห้องสุขาจนตัวเหม็นหึ่งปลายพู่กันตวัดไปมาอย่างเอาเป็นเอาตายแล้วก็ต้องไม่ลืมเขียนบอกท่านพ่อท่านแม่ด้วยว่า ‘ลูกสาวคนนี้สบายดีมาก กินอิ

เสี่ยวหลิงดีดตัวลุกขึ้นนั่งขัดสมาธิบนตั่งทันที ก่อนกัดแอปเปิลดังกร๊อบ พลางขุดความทรงจำเกี่ยวกับพล็อตเดิมขึ้นมาอย่างรวดเร็วใช่แน่ ๆ ในน้ำแกงนั่นมียานอนหลับผสมยาปลุกกำหนัดสูตรทวีคูณ ยัยดอกบัวขาวกะจะมอมยาศิษย์พี่ใหญ่ให้หมดแรง แล้วจัดฉากขึ้นเตียงเพื่อรวบรัดพ่อเทพบุตรกล้ามแน่นของฉันกรี๊ด!!! ไม่ได้นะยะ กล้ามแน่น ๆ ซิกซ์แพ็กแปดลอน ผิวสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดนั่น มันเป็นสมบัติส่วนบุคคลที่ข้าจองไว้แล้ว ชะนีหน้าไหนก็ไม่มีสิทธิ์แตะต้องทั้งนั้น ศิษย์พี่ใหญ่ผู้อ่อนต่อโลก อย่าเพิ่งซดน้ำแกงเข้าไปนะโว้ยกึก!เซี่ยจิ่นอันที่นั่งฟังอยู่ถึงกับชะงัก ใบหน้าคมคายแดงซ่านขึ้นมาทันทีสมบัติส่วนบุคคลที่นางจองไว้แล้วอย่างนั้นหรือแม่นางน้อยผู้นี้ ช่างพูดจาให้ใจข้าสั่นไหวเก่งเสียจริงแม้ใบหน้าจะร้อนผ่าว แต่แววตาของชายหนุ่มกลับเย็นเยียบลงเรื่อยๆ เขาเก็บกระบี่เข้าฝัก ก่อนส่งกระแสจิตหาอาจารย์อวิ๋นจื่อท่านอาจารย์ ถึงเวลาปิดฉากแผนชั่วของนางแล้วขอรับอวิ๋นจื่อที่นั่งอยู่บนหลังคาเคาะพัดกับฝ่ามือเบาๆ ก่อนส่งกระแสจิตตอบกลับจัดการตามสมควรเถิด แต่ในเมื่อนางคิดวางกับดักผู้อื่น ก็ให้นางได้ลิ้มรสผลจากแผนการของตนเองเสียบ้างก