Todos os capítulos de เส้นทางนางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s: Capítulo 41 - Capítulo 50

58 Capítulos

บทที่ 41 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 41 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sเซียวจื่อเทียนตื่นตกใจเล็กน้อย เมื่อได้ยินว่าพ่อตาจะใช้เส้นสายเพื่อไปสอบถามเรื่องนี้ที่ค่ายทหาร เขาจึงรีบพูดขึ้นมาและอาสาทำเรื่องนี้เอง “เอ่อ...ไม่เป็นไร ๆ เดี๋ยวพี่จะไปสอบถามที่สำนักงานก่อนว่า เรื่องนี้ดำเนินไปถึงไหนแล้ว อย่าให้พ่อตามาเดือดร้อนในเรื่องเล็กน้อยนี้เลย ท่านมีงานให้ทำมากมายอยู่แล้ว”“อย่างนั้นเหรอคะ งั้นฉันค่อยส่งข่าวบอกพ่อว่า พี่จะรีบจัดการเรื่องนี้เอง ฉันไม่ต้องการให้ลูกเป็นลูกนอกสมรส พี่เข้าใจใช่ไหมคะ” กู้อี้ฟางแกล้งพูดขึ้นมาอย่างเชื่อฟังสามีแต่แม้ท่าทีของเธอยังปกติ แต่ทุกคำพูดนั้นกลับทิ่มแทงเข้าไปในหัวใจของสามี สายตาของเธอมองเขายากจะคาดเดานี่เป็นครั้งแรกที่เซียวจื่อเทียนรู้สึกกลัวกู้อี้ฟาง เนื่องจากเธอไม่เคยเป็นอย่างนี้มาก่อน แต่เขาพยายามไม่สนใจ เพราะเขายังมีเรื่องหนักใจกว่าเรื่องนี้ เลยไม่อยากสร้างเรื่องเพิ่มอีก“พี่เข้าใจดี” เขาตอบกลับไปเพื่อให้จบเรื่อง“ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปเอาชามาให้ดื่มนะคะ พี่จะได้สดชื่น หรือพี่อยากกินอาหารเลยไหม” กู้อี้ฟางถามสามีอย่างเอาใจ เพราะเธอได้ทุกอย่างตามที่ต้องการแล้ว“เอาชามาก่อนเถอะ พี่ยังไม่หิว
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 42 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 42 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s“ขอบคุณนายท่านจ้าวมากครับสำหรับการค้าครั้งนี้ ยังไงวันนี้ผมขอกลับก่อนนะครับ พอดีภรรยารอกินอาหารมื้อเย็นอยู่ที่บ้าน”“อืม ฉันเองต้องขอบคุณนายท่านไป๋เหมือนกัน และหวังว่าเร็ว ๆ นี้เราจะมีการค้าร่วมกันอีก ปืนสามพันกระบอกนี้คือการทดลองของค่ายทหารที่นี่และบริเวณใกล้เคียง หากอาวุธใช้การได้ดี การค้าครั้งที่สองของเราจะต้องมีขึ้นโดยเร็วแน่นอน อย่างไรก็ฝากทักทายภรรยาของนายท่านไป๋ด้วยนะ”จ้าวเฟิงตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ เขาเองก็มีธุระอื่นเหมือนกัน นั่นคือเพราะเขาต้องรีบเอาอาวุธพวกนี้ไปกระจายตามค่ายทหารต่าง ๆ เพื่อทดสอบคุณภาพอย่างไรล่ะเมื่อร่ำลากันแล้ว ต่างคนต่างก็แยกย้ายเพื่อไปทำงานของตัวเองต่อส่วนทางด้านกู้ชิงเหมย ตอนนี้หญิงสาวได้จัดการส่งสินค้าไปตามสาขาต่าง ๆ ทางรถไฟ และรถบรรทุกขนาดกลางของตระกูลไป๋ เนื่องจากเป็นตระกูลพ่อค้า เรื่องมีรถไว้ใช้งานจึงไม่ใช่เรื่องยาก หากระยะทางไกลหน่อยเธอ จึงจะส่งไปทางรถไฟโดยให้คนงานคุมไปเพียงไม่กี่คน เพราะมันสะดวกและปลอดภัยกว่ามากขณะที่กู้ชิงเหมยกำลังจัดร้านอยู่นั่นเอง สายตาก็เหลือบไปเห็นพ่อของร่างนี้และแม่เลี้ยงเดินเข้า
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 43 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 43 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sเมี่ยวซื่อเจียงเห็นท่าไม่ดี จึงเดินมาข้างหน้าเล็กน้อย แล้วใช้สายตากวาดมองทุกคนในร้าน พอเห็นว่าสายตาแต่ละคนที่มองมาเหมือนอยากรู้อยากเห็น เธอจึงยกยิ้มเพราะคิดว่าได้โอกาสที่จะหาเรื่องใส่ร้ายลูกเลี้ยงแล้ว จึงหันไปมองหน้ากู้ชิงเหมยและพูดขึ้นอย่างมั่นใจว่า“กู้ชิงเหมย เธอคิดเหรอว่าเงินที่แม่เธอให้ไว้ มันจะมีมากมายขนาดนั้น อีกอย่างกว่าจะเลี้ยงเธอมาจนโตขนาดนี้ รู้ไหมว่าบ้านกู้เสียเงินไปตั้งเท่าไร แล้วอย่าลืมนะว่าบ้านกู้ของเราไม่ได้ร่ำรวยอะไร หากไม่เอาเงินตรงนั้นออกมาใช้จ่าย ฉันที่ต้องเลี้ยงเธอและน้องทั้งสองคนจะเอาอะไรกิน ยังมีพ่อของเธออีกนะที่ต้องใช้เงินทุกวัน”“ถ้าอย่างนั้นฉันขอถามคุณแม่เลี้ยงที่แสนดีสักคำได้ไหม ก่อนที่แม่ของฉันจะตายไป ท่านทิ้งเงินไว้ให้หลายพันหยวนเพื่อเลี้ยงดูฉัน แต่ตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันก็เหมือนเลี้ยงดูตนเองมาตลอด แถมยังต้องทำงานบ้านทุกอย่าง ข้าวก็แทบจะไม่ได้กิน ให้ตายเถอะ ถ้าคิดกันจริง ๆ ค่าเลี้ยงดูฉันในแต่ละเดือน ไม่น่าจะถึงหนึ่งหยวนด้วยซ้ำ แล้วเงินตั้งหลายพันหยวนไปไหนหมด รบกวนตอบมาให้กระจ่างหน่อยเถอะ”กู้ชิงเหมยฉีกหน้าแม่เลี้ยง ด้วย
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 44 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 44 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sพอเจอลูกสะใภ้สวนกลับอย่างแบบนี้ ซ่งกุ้ยเจินถึงกับเถียงไม่ออก พอคิดดูดี ๆ ก็รู้ว่าเรื่องนี้ไม่น่าจะเกิดจากลูกสะใภ้ อาการป่วยไข้ของลูกชายแม้จะดูน่าสงสัย แต่ก็คงเป็นเพราะตรากตรำทำงานหนัก จากภารกิจที่ได้รับ“เธอจะไปตำหนิอี้ฟางทำไม คนเราก็ต้องมีอาการป่วยกันบ้าง รอดูสักหน่อยเถอะ เผื่อหมออาจจะพบสาเหตุที่เกิดขึ้น” เซียวคังพูดขึ้น เมื่อได้ฟังลูกสะใภ้ระบายความรู้สึกออกมาเมื่อได้ยินพ่อสามีพูดปลอบโยนแม่สามี กู้อี้ฟางจึงกระตุกยิ้มมุมปากเล็กน้อยอย่างพึงพอใจ เนื่องจากมั่นใจว่าไม่มีใครพบสาเหตุอาการป่วยของสามีได้ เพราะเธอใช้เงินไปจำนวนไม่น้อยเลยกับการซื้อยาพิษชนิดนี้มาขณะที่ทุกคนกำลังสนทนากันอยู่นั้น ก็มีหญิงสาวรูปร่างหน้าตาดีคนหนึ่งเดินเข้ามา แต่จะบอกว่าเดินก็คงไม่ถูกนัก เรียกว่าเธอแทบจะวิ่งพุ่งเข้ามาด้วยซ้ำ เมื่อเข้ามาแล้วก็ตรงไปกอดร่างที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงของเซียวจื่อเทียน“ทำไมพี่ถึงเป็นแบบนี้ล่ะ ฉันจะขาดใจอยู่แล้วพี่รู้ไหม หากพี่เป็นอะไรขึ้นมา ฉันกับลูกจะอยู่ยังไง”เสี่ยวฟางต้องการเปิดตัวเองว่าเธอเป็นภรรยาอีกคนของเซียวจื่อเทียน จึงพรั่งพรู่คำพูดออกมาพร้อมก
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 45 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 45 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sหลังจากวันนั้น กู้ชิงเหมยก็ได้รู้ข่าวของเซียวจื่อเทียน ใบหน้าเธอนิ่งเรียบและไม่ใส่ใจกับข่าวที่ผ่านเข้าหูมา และต่อให้กู้อี้ฟางมาพูดเรื่องนี้ด้วยตัวเอง เธอก็ไม่สนใจเหมือนเดิม เพราะไม่ใช่เรื่องที่เธอจะต้องมานั่งวุ่นวายด้วยเนื่องจากว่าตอนนี้กิจการของตระกูลไป๋ กำลังเจริญรุ่งเรืองจนเป็นที่น่าจับตามอง ถึงแม้ว่ายังไม่มีใครรู้เรื่องที่สามีของเธอทำการขายอาวุธให้กับภาครัฐและกองทัพ แถมยังได้ข่าวแว่ว ๆ ใสว่า อีกไม่นานยังจะมีการซื้อขายครั้งที่สองตามมาอีกด้วย แค่ก็นี้เธอก็วุ่นวายมากพอแล้ว“สมองของฉันไม่ได้มีไว้คิดเรื่องพวกนั้นหรอกนะ ฉันต้องเตรียมลู่ทาง เพื่อที่จะให้สามีจัดการเรื่องราวในอดีตให้เรียบร้อย และล้างมลทินให้ตนเอง อีกไม่นานจะต้องได้รู้ว่าใครกันแน่ที่เป็นคนชั่วอย่างแท้จริง” เธอพึมพำกับตนเอง ในขณะที่ตรวจสอบเอกสารทางการค้ากู้ชิงเหมยไม่อยากให้สมองต้องคิดเรื่องของคนอื่น สิ่งที่เธอต้องการคิดในตอนนี้ คือทำอย่างไรถึงจะให้คนที่ใส่ร้ายสามีเธอ ได้รับกรรมที่ได้กระทำไว้ โดยไม่รู้เลยว่าทางนั้นก็กำลังคิดกำจัดไป๋มั่วหยางเหมือนกัน“กำลังคิดอะไรอยู่ ทำไมคิ้วขมวดอย่างน
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 46 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 46 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s“พี่จะไม่พูดอะไรมาก แต่พี่ต้องการให้อาเหมยดูการกระทำของพี่มากกว่า เพราะหากพี่ให้คำมั่นสัญญาไป มันก็เป็นเพียงแค่ลมปากเท่านั้น อย่างไรมันก็สู้การกระทำไม่ได้”ชายหนุ่มตอบกลับอย่างอบอุ่น เขารู้ดีว่าทุกคนมีความรู้สึกที่ต่างกันออกไป แต่การที่จะนอกใจคนรักหรือทำให้เธอเสียใจ คงไม่ใช่เขาอย่างแน่นอน ส่วนสาเหตุที่เขาไม่ให้คำสัญญา แต่เลือกที่จะแสดงให้เห็นการกระทำ นั่นก็เพราะว่าเขาต้องการทำให้เธอเห็นมากกว่าพูด“ฉันเข้าใจและเชื่อใจพี่ ไม่ว่าต่อจากนี้จะเจออุปสรรคอย่างไร พวกเราสองคนก็จะจับมือไปด้วยกัน” กู้ชิงเหมยพยักหน้าและตอบกลับอย่างอ่อนโยนที่แฝงไว้ด้วยความจริงจังไป๋มั่วหยางวางภรรยาลงตรงหน้า เขาสบตาเธออย่างไม่หลบก่อนจะพูดอย่างอบอุ่น“ขอบคุณนะ ขอบคุณที่เลือกผู้ชายคนนี้เป็นคู่ชีวิต”จากนั้นทั้งสองได้ตระกองกอดกันด้วยหัวใจที่อบอุ่นอย่างมีความสุข โดยต่างให้สัญญาในใจว่า ไม่ว่าเส้นทางข้างหน้าจะเกิดอะไรขึ้น พวกเขาก็พร้อมที่จะจับมือและฝ่าฟันไปด้วยกันหลังจากกินข้าวมื้อเที่ยงกับภรรยาแล้ว ไป๋มั่วหยางจึงบอกกับภรรยาถึงเรื่องที่เขาจะไปทำ“พี่กับอาชาง จะไปจัดการงานที่ต่างเมือ
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 47 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 47 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sเมื่อเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามยอมลงมาจากรถแล้ว พวกชายฉกรรจ์กลุ่มนี้ก็เล็งปืนมาที่ไป๋มั่วหยางและอาชางทันที โดยไม่รู้ว่าแม้ทั้งสองจะรู้ดีว่าอาจจะไม่รอด แต่อย่างไรก็จะสู้ยิบตาไป๋มั่วหยางให้สัญญาณกับอาชาง ก่อนที่ทั้งสองจะเปิดฉากสาดกระสุนใส่อีกฝ่ายก่อน แล้วรีบหาที่หลบกระสุนฝ่ายตรงข้ามอย่างชำนาญ ก่อนทั้งสองจะรีบวิ่งฝ่าพวกมันไปที่ป่าข้างหน้า แต่แล้วจังหวะนั้น...ปัง!!“โอ๊ย!” เสียงร้องของไป๋มั่วหยางดังขึ้น แม้จะรู้ว่าตนเองถูกยิงเข้าแล้ว แต่ทว่าเขายังยิงสู้ยิบตา โดยอาชางตัดสินใจวิ่งกลับมาระวังหลังให้เจ้านาย แล้วบอกให้เขารีบวิ่งไปหาที่ซ่อน“พี่หยาง หลบก่อนดีกว่า” อาชางรีบดันเจ้านายให้เขาที่กำบังแต่แล้วทั้งสองกลับถูกต้อนจนเข้ามุม ไป๋มั่วหยางถูกยิงเข้าอีกนัดพร้อมกับอาชางก็ถูกยิงด้วย“พวกแกไม่มีทางรอดแล้ว ฮ่า ๆ ๆ” พวกมันต่างพากันยิ้มและหัวเราะอย่างสะใจที่ทำงานสำเร็จ เนื่องจากผู้ว่าจ้างบอกแล้วว่า หากไป๋มั่วหยางหมดลมหายใจ พวกเขาจะได้เงินเพิ่มอีกห้าหมื่นหยวน“อยากจะฆ่าก็ฆ่า ไม่ต้องพูดมาก” ชายหนุ่มกัดฟันพูดเสียงแข็ง แม้จะเจ็บปวดสักแค่ไหน เขากลับไม่คิดจะร้องขอชีวิตให้
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 48 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 48 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sข่าวไป๋มั่วหยางถูกศัตรูถล่มดังไปทั่วเมืองแล้วในเวลาอันรวดเร็ว ลูกน้องที่รู้ว่าเถ้าแก่เนี้ยรีบกลับบ้านก่อน ก็อดเป็นห่วงไม่ได้ พวกเขากลัวว่าเธอจะคิดมากกับข่าวของสามีลูกค้าภายในร้านต่างก็เห็นใจและสงสาร เพราะต่อให้เมื่อก่อนไป๋มั่วหยางจะเป็นนักเลงหรืออันธพาล และแม้ว่าเขาจะเคยติดคุก แต่ช่วงเวลาที่ผ่านมาชายหนุ่มก็ได้พิสูจน์แล้วว่า เขาไม่ใช่คนเลวร้ายอย่างไร้เหตุผล หากเป็นคนเลวจริง ร้านค้าแห่งนี้คงไม่ขายของในราคาเป็นธรรมส่วนทางตระกูลไช่ ล้วนมีแต่คนพึงพอใจ ที่รู้ข่าวว่าไป๋มั่วหยางถูกดักทำร้ายและโดนยิงหลายนัด“พวกมันส่งข่าวมาหรือยัง” นายท่านผู้เฒ่าไช่ถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง สายตายังมองหนังสือพิมพ์ในมือ“ยังครับพ่อ แต่ข่าวลือเรื่องไป๋มั่วหยางถูกยิงอาการสาหัสคือเรื่องจริง” นายท่านไช่ตอบกลับอย่างกระตือรือร้นทันที เขารู้สึกสาแก่ใจมากที่กำจัดเสี้ยนหนามได้สักที“แต่มันน่าแปลกใจนะพ่อ ทำไมคนพวกนั้นถึงยังไม่ส่งข่าวมาเพื่อขอรับเงินค่าจ้าง แล้วใครกันที่นำส่งเจ้านั่นไปที่โรงพยาบาล ผมจำได้ว่าสั่งฆ่าไป๋มั่วหยางไปแล้ว”ไช่หม่าถงพูดอย่างสงสัย เขามองว่าเรื่องนี้มีช่องโหว
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 49 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 49 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sย้อนกลับมาทางกู้อี้ฟาง หลังจากหญิงสาวกลับมาอยู่บ้านเดิม คนในหมู่บ้านและชาวบ้านส่วนมากมักจะชวนกันพูดคุยถึงเรื่องของเธอ หลายคนต่างพูดไปทางเดียวกันว่า กู้อี้ฟางถูกสามีทิ้งบ้างล่ะ หรือแม่สามีไม่ยอมรับบ้างล่ะ จนทำให้ถูกไล่ให้กลับมาอยู่ที่บ้านเดิมทั้ง ๆ ที่กำลังตั้งท้องแต่ทว่ากู้อี้ฟางกลับไม่สนใจขี้ปากคนพวกนี้ เพราะเธอรู้ดีว่าความจริงคืออะไร ต่อจากนี้ไปเธอหวังเพียงว่าจะต้องดูแลลูกที่อยู่ในท้องให้ดีก็พอก่อนหน้านี้เธอคือลูกสาวคนโปรด แต่ในเมื่อทำเรื่องเสื่อมเสียและคราวนั้นเงินทั้งบ้านก็หายไปหมด แม้แต่เงินเก็บก็ยังหายไปด้วย จึงทำให้บรรยากาศในบ้านอึดอัดอยู่บ้าง ดีที่ตอนแต่งงานพ่อให้เงินติดตัวไปบ้าง จึงทำให้เธอไม่ลำบากสักเท่าไรหญิงสาวกำลังคิดจะหาเงินเพื่อนำมาเก็บไว้ใน แต่คนท้องอย่างเธอใครจะรับเข้าทำงาน“แม่ ฉันอยากหาเงิน ฉันควรทำอะไรดี อีกไม่กี่เดือนเจ้าก้อนแป้งก็คลอดออกมาแล้ว ฉันต้องการเตรียมทุกอย่างให้ลูกน่ะแม่ ลูกขาดพ่อแล้วฉันเลยไม่อยากให้ลูกมีปมด้อย จึงต้องดูแลเขาอย่างดี” กู้อี้ฟางนั่งปรึกษากับแม่อย่างจริงจัง“ฉันเข้าใจสิ่งที่แกพูดมานะ แต่แกอย่าลืมนะว
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais

บทที่ 50 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s

บทที่ 50 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s“เอาล่ะ วันนี้ฉันมีเวลาน้อย ใครมีปัญหาอะไรก็รีบบอกมาได้เลยนะ เดี๋ยวเสร็จจากที่นี่แล้ว ฉันจะไปพบพี่หยางที่ต่างเมือง” เมื่อเข้ามาในร้านแล้วเธอก็พูดเสียงดังฟังชัด ให้ทุกคนรับรู้ได้ทั่วถึง“ความจริงเถ้าแก่เนี้ยไม่ต้องมาก็ได้ครับ พวกเราจัดการและดูแลร้านได้ รีบไปดูเถ้าแก่ดีกว่านะครับ พวกเราเป็นห่วงเถ้าแก่” ตัวแทนพนักงานในร้านพูดขึ้นมาด้วยความเห็นใจและเป็นห่วงเถ้าแก่ของร้านไม่ต่างกัน“ฉันอยากมาจัดการงานที่ค้างน่ะ แล้วตั้งใจจะเดินทางไปหาพี่หยางอยู่แล้ว แล้วพวกเธอก็ไม่ต้องกังวลใจหรอกนะ ทำงานไปตามปกติให้ดีก็พอ ลูกค้าทยอยเข้ามาในร้านแล้ว ไปดูแลลูกค้าเถอะ” หญิงสาวบอกและยิ้มให้ทุกคนอย่างอ่อนโยน แต่แววตาของเธอดูเศร้าอย่างชัดเจนนี่ยิ่งทำให้คนงานในร้านต่างพากันรู้สึกเศร้าตาม พวกเขาทำงานที่นี่ล้วนมีชีวิตที่ดีขึ้น คนในครอบครัวกินอิ่มและนอนหลับอย่างสบายใจ ไม่ต้องมาพะวงว่าจะมีข้าวกินไหมนั่นเพราะทุกเจ็ดวัน เถ้าแก่เนี้ยจะแจกจ่ายข้าวสารและอาหารให้กับคนงานทุกคน และทุกร้านก็ได้รับเหมือนกัน ดังนั้นคนงานทุกคนไม่ว่าจะอยู่ในสำนักงานใหญ่หรือตามร้านต่าง ๆ ล้วนแต่อยากทำงานถวา
last updateÚltima atualização : 2026-09-16
Ler mais
ANTERIOR
123456
ESCANEIE O CÓDIGO PARA LER NO APP
DMCA.com Protection Status