All Chapters of เส้นทางนางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s: Chapter 21 - Chapter 30

บทที่ 21 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s“พี่ตั้งใจจะมารับอาเหมยไปกินอาหารที่ร้านน่ะ คิดว่าเวลานี้อาเหมยน่าจะขายของเสร็จแล้ว” ชายหนุ่มตอบกลับด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ซึ่งเขาไม่สนใจหรอกว่าสินค้าที่ขาย เธอจะรับมาจากไหน เพราะนั่นมันเรื่องส่วนตัวของเธอ แต่เมื่อเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้น เขาเลยคิดจะเปิดร้านให้เธอเสียเลย“งั้นเหรอคะ ฉันน่ะขายของเสร็จแล้ว เพราะวันนี้รับของมานิดเดียวเลยใช้เวลาขายไม่นาน และกำลังจะกลับบ้านไปทำอาหารให้พี่กิน แต่ไม่คิดว่าคนพวกนี้จะมาหาเรื่องฉัน พูดกับฉันอย่างข่มขู่ มองฉันอย่างหยาบโลน แล้วยังพูดจาไม่ดีกับคุณยายคนนี้อีก” กู้ชิงเหมยเองก็ตอบอย่างอ่อนหวาน และถือโอกาสฟ้องกลับไปด้วยท่าทางน่าสงสารเล็กน้อย‘ไหน ๆ สามีก็มาถึงที่แบบนี้แล้ว เมื่อได้โอกาสฉันก็ขอฟ้องเขาเสียเลย จากสายตาที่คาดคะเนแล้ว พวกชายฉกรรจ์กลุ่มนี้น่าจะเกรงกลัวสามีฉันมากทีเดียว แบบนี้ต้องแสร้งทำตัวอ่อนแอเสียหน่อย’ หญิงสาวก้มหน้าและคิดในใจอย่างสนุกสนานทว่าดูท่าจะแกล้งอ่อนแอไม่ทันซะแล้ว เนื่องจากว่าไป๋มั่วหยางเห็นทุกอย่างหมดแล้ว แต่เขาก็ไม่อยากให้ภรรยาต่อสู้เพียงลำพัง เลยออกมาปกป้องเธออย่างที่เห็นนี่แหละแต่ทันทีที่

บทที่ 23 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sเวลานี้ที่ตระกูลเซียวดูเหมือนจะวุ่นวายไปสักหน่อย เนื่องจากว่าแขกที่มาในงานได้แต่บ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ โดยที่เสียงพูดคุยกันนั้นไม่เบาเลย“นี่มันอะไรกัน งานแต่งบ้าอะไรมีแต่ผักทั้งนั้น ดูแล้วตระกูลเซียวน่าจะไม่ค่อยพอใจลูกสะใภ้คนนี้สักเท่าไรละมั้ง ดูสิขนาดเจ้าบ่าวยังไม่ย่างกรายเข้ามาในงานนี้เลย”“เธอก็พูดไป ได้ยินว่านายทหารเซียวติดภารกิจสำคัญ วันนี้เลยต้องใช้ไก่แต่งงานแทน ว่าแล้วก็น่าเห็นใจลูกสาวคนรองบ้านกู้เหมือนกันนะ แต่งงานทั้งทีต้องใช้ไก่เป็นตัวแทนเจ้าบ่าวเสียนี่”เสียงสนทนาเริ่มดังขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้พ่อแม่ของกู้อี้ฟางหน้าตึงขึ้นมาทันที แต่เพราะเวลานี้ลูกสาวตนเองกำลังตั้งท้อง จึงพูดอะไรไม่ได้ เพราะหากไม่มีงานแต่งเลย คงเสียหน้ายิ่งกว่านี้“พี่เป็นถึงผู้อำนวยการโรงงานยาสูบ พี่ไม่มีอำนาจอะไรเลยหรือยังไง ดูสิ ลูกสาวของเราต้องเสียหน้าในวันแต่งงาน เจ้าบ่าวอย่างเซียวจื่อเทียนจะติดภารกิจอะไรนักหนา วันนี้ถึงได้มางานแต่งของตัวเองไม่ได้” เมี่ยวซื่อเจียงกระซิบกระซาบกับสามีอย่างไม่พอใจ เธอคิดว่าอย่างน้อยตำแหน่งของสามีก็น่าจะช่วยลูกสาวได้บ้าง“เธอจะให้ฉันช่วยยัง

บทที่ 25 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sเมื่อได้ยินภรรยาถามแบบนั้นออกมา ไป๋มั่วหยางก็ขมวดคิ้วเล็กกน้อย แต่ไม่ใช่เพราะกลัวในสิ่งที่เธอถาม เขาแค่สงสัยเท่านั้นว่า ทำไมเธอถึงได้ถามแบบนี้“พี่ไม่รู้ว่าอาเหมยกำลังพูดถึงเรื่องอะไร แต่พี่บอกได้เพียงแค่ว่า ต่อให้อาเหมยจะเป็นอะไร จะไม่ใช่มนุษย์ หรือเป็นปีศาจจำแลงมา พี่ก็ยังจะอยู่กับเธอตลอดไปเหมือนเดิม และจะดูแลอาเหมยไปจนกว่าเราทั้งสองจะตายจากกัน ดังนั้นเพื่อให้อาเหมยมั่นใจในคำพูดของพี่ ทรัพย์สินของพี่ทั้งหมด พี่ยกให้อาเหมยดูแล” ไป๋มั่วหยางตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่นจริงจัง แต่แววตาของเขานั้นอ่อนโยนกับเธออย่างมาก“แล้วถ้าฉันได้เงินแล้วหนีไปล่ะคะ พี่จะทำยังไง” นอกจากถามด้วยน้ำเสียงจริงจังแล้ว สายตาของเธอยังจับจ้องเขาไม่หลบ เธออยากจะรู้คำตอบนี้ ก่อนที่จะตัดสินใจว่าควรบอกความจริงทั้งหมดกับเขาหรือเปล่า“พี่จะไม่ทำอะไรเลย แม้ว่าตอนนี้พี่จะยังพูดคำว่ารักได้ไม่เต็มปาก เพราะเราสองคนเพิ่งได้อยู่ด้วยกันไม่นาน แต่หากอาเหมยจะเอาทรัพย์สินทั้งหมดหนีไป พี่ก็ยินดี เพราะนั่นหมายความว่าต่อให้ไม่มีพี่ อาเหมยก็จะไม่ลำบากอย่างไรล่ะ” เขาตอบอย่างจริงจัง ก่อนใบหน้า

บทที่ 27 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70sหลังจากกู้ชิงเหมยและไป๋มั่วหยางกินมื้อเช้าด้วยกันเสร็จแล้ว ทั้งสองคนจึงออกจากบ้านตระกูลไป๋ด้วยรถมอเตอร์ไซค์ พวกเขามองว่าเดินทางแบบนี้สะดวกดี สามารถลัดเลาะไปตามถนนอย่างที่ต้องการได้เมื่อมาถึงโกดังแห่งแรก กู้ชิงเหมยได้จัดการเอาของใช้ต่าง ๆ จากมิติออกมาเรียงไว้ ซึ่งโกดังนี้เธอไม่ต้องการให้มีสินค้าจำพวกอาหารปะปนอยู่ จึงนำเครื่องใช้ไฟฟ้ากับเครื่องใช้ต่างออกมาเรียงไว้ตามประเภท ส่วนหนึ่งเพราะจะได้จัดการขนย้ายไปตามร้านต่าง ๆ ได้ง่าย การแยกประเภทแบบนี้ดีกว่า“เอาเครื่องใช้ไฟฟ้ารวมกับข้าวของเครื่องใช้ไว้ที่นี่แหละ การขนย้ายจะได้ง่าย ส่วนของกินจะเอาไปรวมกันไว้ในโกดังที่สอง ส่วนโกดังอื่นจัดสรรกันอีกครั้ง แบบนี้พี่ว่าดีไหม”เธอบอกกับสามีอย่างคนที่วางแผนทุกอย่างมารัดกุม โดยเชื่อว่าการที่จะสร้างอิทธิพลนั้น ย่อมต้องทำได้อย่างที่ใจต้องการก่อน แต่อาจจะต้องใช้เวลาสักหน่อย อีกทั้งสถานการณ์ของสามีในตอนนี้ เขายังคงเป็นนักเลงและอันธพาลในสายตาผู้คนมากมาย และที่สำคัญเขายังเป็นคนคุกอีกต่างหาก ดังนั้นการจะผงาดขึ้นมาเป็นคนที่มีอิทธิพล จึงจะต้องค่อย ๆ สร้างบารมีก่อน“ครับ ท

บทที่ 29 เส้นทางร้ายที่ฉันเลือกเอง 70s“นี่หล่อนแช่งฉันกับลูกเหรอ”กู้อี้ฟางถึงกับชะงักไป เธอหยุดกระทืบเท้า แต่ก็ชี้หน้าและถามพี่สาวต่างแม่อย่างไม่พอใจกู้ชิงเหมยส่ายหน้ากับคำถามนั้น เธอไม่ได้คิดจะแช่ง แต่เห็นการกระทำของกู้อี้ฟางแล้วอดเตือนสติไม่ได้“ฉันไม่ได้แช่งใคร เธอเป็นคนท้องแต่กลับทำตัวไม่เหมาะสม กระทืบเท้าแรงขนาดนั้น แล้วยังร้องกรี๊ด ๆ อีก มันสมควรแล้วเหรอ ฉันจึงพูดเตือนสติเธอ แต่ไม่ได้เตือนในฐานะพี่สาว เพราะฉันไม่ใช่คนตระกูลกู้อีกแล้ว แต่ฉันเตือนเธอในฐานะผู้หญิงคนหนึ่งที่ตั้งใจจะเป็นแม่คน เธอทำทุกอย่างเพื่อให้ได้แต่งเข้าบ้านเซียว และฉันก็ทำทุกอย่างเพื่อหลีกทางให้เธอแล้ว ฉันหวังว่าเธอจะรักษาตำแหน่งสะใภ้ตระกูลเซียวให้ดี อย่าถูกเฉดหัวออกมาเสียก่อนก็เท่านั้น” กู้ชิงเหมยพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่ทุกคำพูดนั้นตรงประเด็นมากทีเดียวยิ่งถูกคำพูดของพี่สาวต่างแม่สาดใส่หน้าแบบนี้ กู้อี้ฟางยิ่งแทบจะระงับความโกรธไม่ได้ เธอจึงเตรียมจะด่ากลับไปอีกครั้ง แต่กลับถูกแม่ของสามีพูดเตือนสติเสียงดัง“หยุดนะอี้ฟาง หล่อนจะทำบ้าอะไร ฉันไม่สนใจหรอกนะ แต่อย่าทำให้หลานฉันเกิดอันตราย ไม่อย่างนั้นฉันไม่