Semua Bab Devil In Love ปีศาจร้ายมัดหัวใจยัยหน้าใส: Bab 11 - Bab 20

เป็นระยะเวลากว่าเจ็ดเดือนแล้วที่ฉันคบหาดูใจกับพี่อชิ ครั้งแรกที่พี่ซันรู้เรื่องหลังจากที่กลับมาจากต่างประเทศ พี่ซันถึงกับอ้าปากค้าง เพราะไม่อยากเชื่อว่าพี่อชิจะมาสนใจเด็กน้อยมอปลายอย่างฉัน แต่ก็นะ ระหว่างฉันกับพี่อชิมันเป็นไปแล้วนี่น่า บางครั้งฉันยังแอบขำเมื่อนึกย้อนไปถึงวันแรกๆ ที่เราทั้งคู่พบหน้ากัน ฉันมองเขาว่าเป็นผู้ชายที่เก่ง แถมยังพ่วงดีกรีความหล่อไม่แพ้ดาราอีกต่างหาก เผลอๆ พี่อชิอาจจะหล่อกว่าดาราชายบางคนด้วยซ้ำ“เลิกเรียนกี่โมง พี่จะมารับไปทานข้าว” พี่อชิเอ่ยถามหลังจากที่ขับรถมาส่งฉันที่โรงเรียนอย่าแปลกใจที่ว่าเขามาส่งฉันได้ยังไง นั่นก็เป็นเพราะว่าฉันนัดให้พี่อชิมารอรับฉันตรงหน้าหมู่บ้านเหมือนทุกครั้ง ถึงจะคบกันมาเจ็ดเดือนแล้ว แต่ฉันก็ยังไม่กล้าบอกเรื่องนี้ให้พ่อรับรู้อยู่ดี พ่อของฉันน่ะท่านค่อนข้างหัวโบราณพอสมควร ถ้ารู้ว่าลูกสาวเพียงคนเดียวไปไหนมาไหนกับผู้ชายสองต่อสอง เกรงว่าท่านจะทำใจไม่ได้แต่ถึงฉันจะไปไหนกับพี่อชิตามลำพังตามประสาคู่รักทั่วไป แต่เราสองคนก็ไม่เคยทำอะไรเสียหายนะ พี่อชิเขาเองก็ให้เกียรติฉันมาก ถึงแม้ว่าจะชอบแทะโลมฉันบ่อยๆ ก็ตาม“สามโมงครึ่งค่ะ วันนี้อาจารย์ประ

วันนี้เป็นวันอาทิตย์ เป็นวันหยุดของพ่อ พี่อชิมาถึงบ้านฉันตั้งแต่แปดโมงกว่า เมื่อคืนฉันเกริ่นเรื่องราวระหว่างเราสองคนให้ท่านได้รับรู้ไปบ้างแล้ว แต่ไม่รู้ว่าถ้าเจอกับเจ้าตัวท่านจะว่ายังไงบ้าง ต้องมาลุ้นกันล่ะนะ“พี่อชิ” ฉันยิ้มร่าเมื่อเห็นรถยนต์คันหรูแสนคุ้นเคยค่อยๆ ขับมาจอดเทียบริมฟุตบาทหน้าบ้าน“เขามาแล้วเหรอลูก” เสียงของแม่เอ่ยถาม“ค่ะแม่” ฉันหันไปตอบแม่ ก่อนจะรีบวิ่งไปเปิดประตูบ้านให้กับผู้มาเยือน “พ่อกำลังรอพี่อยู่ข้างในค่ะ” วันนี้เขาแต่งตัวดูดีมีกาลเทศะกว่าทุกครั้ง สวมเสื้อเชิตสีขาวสะอาดตาติดกระดุมทุกเม็ด (ยกเว้นกระดุมคอเม็ดบนสุด) สวมกางเกงยีนส์ขายาวสีดำ ทรงผมก็เซ็ตมาราวกับว่าจะไปสัมภาษงานที่ไหนเห็นเขาในลุคนี้ก็แปลกตาไปอีกแบบ เพราะปกติพี่อชิเขาจะมาแนวแบดๆ เท่ๆ แต่งตัวแนวโทนดำเทาหลุดโลกไม่แคร์สื่อ แถมยังชอบใส่ต่างหูนั่นนี่ราวกับเปิดช็อปขาย“พี่โอเคยัง” ลงจากรถได้ก็รีบถามหาความเรียบร้อยจากฉัน“สุดยอดพี่” ฉันยกนิ้วโป้งให้ นี่ถ้าไม่ติดว่าเขามาคุยธุระกับพ่อของฉันนะ ฉันคงลงไปนอนขำกลิ้งกับพื้นอ่ะดูไม่ใช่เขาเลยจริงๆ“มาแล้วก็เข้าไปข้างในกันเถอะลูก พ่อเขารออยู่”น้ำเสียงใจดีของแม่เอ่ยขึ้

หลังจากวันนั้นฉันกับพี่อชิก็ไม่ค่อยได้เจอกันเท่าไหร่ นั่นเป็นเพราะทั้งฉันและเขาต่างยุ่งวุ่นวายด้วยกันทั้งคู่ พี่อชิเองก็ต้องทำโปรเจคของทางมหา’ลัย ส่วนฉันก็ต้องเตรียมตัวเข้าไปเป็นเฟรชชี่ใหม่เช่นกัน อย่าว่าแต่เจอหน้าเลย แค่โทรคุยยังแทบไม่มี“ฉันทำตัวไม่ถูกเลยว่ะเมื่อต้องแยกที่เรียนกับแกอ่ะ”พลอยใสเอ่ยขึ้นระหว่างที่เราสองคนกำลังนั่งกินไอติมอยู่ในร้านภายในห้างสรรพสินค้าวันนี้ยัยพลอยใสนางมาดูหอพักเป็นเพื่อนฉันที่มหา’ลัย เราสองคนตัวติดกันมาตลอดตั้งแต่มอต้นจนถึงมอปลาย พอถึงเวลาที่ต่างคนต่างได้ที่เรียน มันก็เลยรู้สึกโหวงๆ ในใจฉันเองก็เป็นนะ ไม่มียัยนี่แล้วจะเป็นไงเนี่ย“คิดมากน่า แกน่ะมันเก่ง ถึก ทน อยู่แล้ว เรื่องแค่นี้บายหายห่วง เชื่อฉันสิ” ฉันพูดติดตลกเพราะไม่อยากให้มันเครียด“เชื่อแกทีไหร่ฉันดวงตกตลอด” คนพูดเบ้ปาก“เอ้า ไอนี่ เพื่อนอุตสาห์เป็นห่วง” ฉันเองก็เบ้ปากกลับไปเราสองคนพูดคุยกันไปเรื่อยๆ หยิบเรื่องนั้นเรื่องนี้มาเป็นประเด็นเมาท์มอยกันสนุกสนาน ยัยพลอยใสอ่ะตัวดีเลย ชอบทำตัวเป็นพรายกระซิบคอยคาบข่าวของคนนั้นคนนี้ในโรงเรียนมาเล่าสู่กันฟังให้ฉันได้รู้ตลอด แต่ก็ดีนะ สนุกดีเหมือนกันขวั

“แต่ฉันไม่อยากเจอ…”ปังๆ!“หึ ไม่อยากเจอไม่ได้แล้วล่ะ เล่นทุบประตูซะขนาดนี้”พลอยใสถอนหายใจ“…”“เออๆ ไม่ต้องทำหน้าเศร้าแล้ว ถ้าแกไม่อยากเจอก็ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันออกไปรับหน้าพี่เขาเอง”พลอยใสตั้งท่าจะลุกขึ้นเดินไปที่ประตู แต่ฉันก็รีบจับแขนของเพื่อนรักเอาไว้เสียก่อน แค่นี้ก็รบกวนมันมากเกินพอแล้ว ฉันไม่อยากเอาเรื่องของตัวเองมาสุมหัวคนอื่นให้เดือดร้อน“ไม่ต้องแก เดี๋ยวฉันไปคุยกับเขาเอง” ฉันว่าเสียงเรียบ“เอางั้นเหรอ” ถามเพื่อความแน่ใจ“อืม” ฉันพยักหน้า“งั้นฉันไปเปิดประตูให้พี่เขาเข้ามาคุยกับแกข้างใน ส่วนฉันจะลงไปนั่งรอที่ร้านกาแฟใต้ตึก เคไหม”“อืม”“โอเค” พลอยใสพยักหน้ารับคำก่อนจะเดินไปเปิดประตู ไม่นาน ร่างสูงของพี่อชิก็ย่างกรายเข้ามาภายในห้อง ที่มีแค่ฉันกับเขาตามลำพัง“พี่…” เสียงเข้มเอ่ยขึ้นเบาๆ ใบหน้าหล่อเหลาค่อนข้างเจือนพอสมควร “พี่ขอโทษ…”ขอโทษงั้นเหรอ “…”“พี่ไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องนี้มันเกิดขึ้น แต่ทุกอย่างพี่อธิบายได้ พี่จะ…”“เราเลิกกันเถอะค่ะ” ฉันพูดแทรกคนตัวโต“เปียโน พี่ไม่ได้มาเพื่อเลิกกับเรานะ แต่พี่ต้องการอธิบาย”พี่อชิเริ่มกระวนกระวาย“อธิบายว่าพี่นอกใจหนูแล้วไปคบกับผู้หญิ

“เปียโนวันนี้ไปเที่ยวกับพวกเราไหม พอดีว่าฉันได้เงินจากคุณแฟนมาตั้งหลายหมื่น ฉลองหน่อยปะ”น้ำตาลชูแบงค์พันเป็นปึกขึ้นอวดสายตาเพื่อนฝูง แฟนของน้ำตาลนี่ต้องบอกว่ารวยถึงขั้นรวยมาก เป็นถึงระดับลูกชายเศรษฐีตึกใบหยกที่มีทรัพย์สินรวมทั้งสิ้นไม่ต่ำกว่าพันล้านบาทน้ำตาลจึงขึ้นชื่อว่าเป็นหญิงสาวที่โชคดีมากที่สุดคนหนึ่ง“ไม่อะ ฉันไม่ชอบเที่ยวกลางคืนพวกแกก็รู้”ฉันปฎิเสธเหมือนทุกครั้ง“โหย ไรอะ ไปหน่อยดิ นานทีเอง” น้ำตาลพยายามชวน“ใช่แก ไปเหอะ พวกเราไปเที่ยวกันทีไหร่แกก็ปฎิเสธทุกทีอะ”มะนาวเพื่อนสาวอีกคนเอ่ยขึ้น“ถือซะว่าไปเลี้ยงฉลองที่พวกเราสอบเสร็จโอเคไหม” ไรวินท์เพื่อนชายหน้าหล่อพูดขึ้น“เห็นด้วย ถือซะว่าไปเลี้ยงฉลองกัน” เจมส์ เพื่อนชายลูกครึ่งไทยอังกฤษรีบสมทบอีกราย“แต่ว่า…” ฉันอึกอัก“เปียโน!” เสียงของเพื่อนทุกคนประสานเป็นหนึ่งเดียว“ไปก็ได้” ฉันตอบเสียงอ่อยอย่างยอมจำนน ก็เล่นรุมกันซะขนาดนี้แล้วฉันจะกล้าพูดอะไรได้อีกล่ะเฮ้อ งานนี้ก็คงต้องไปแล้วล่ะนะ ..............................................ณ ผับชื่อดังย่านใจกลางเมืองเสียงเพลงอึกครึกดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ