Semua Bab Devil In Love ปีศาจร้ายมัดหัวใจยัยหน้าใส: Bab 31 - Bab 40

“กรี๊ด!” ฉันกรีดร้องเสียงลั่นเมื่อถูกริมฝีปากหยักไล่จูบไปทั่วใบหน้า พยายามดิ้นให้หลุดพ้นจากอุ้งมือหนาที่ยึดข้อมือของฉันไว้แน่นทั้งสองข้าง คนเบื้องบนไม่ปราณีฉันเลยสักนิด เขาไล่ต้อนฉันจนศีรษะของฉันไปกระแทกกับหัวเตียง“ปล่อยฉันนะ ปล่อย!” ฉันตะโกนทั้งน้ำตา ฉันรู้ว่าที่ตรงนี้เป็นถิ่นของเขา ไม่มีทางเลยที่จะมีใครเข้ามาช่วยฉันได้ แต่ฉันขอได้ไหม ขอให้สวรรค์ช่วยเมตตาพาฉันออกไปจากตรงนี้ทีผู้ชายคนนี้ไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว เขาไม่ใช่พี่อชิคนที่ฉันเคยรู้จักอีกแล้ว“ร้องให้ตายก็ไม่มีทางหนีฉันพ้นหรอกเปียโน คืนนี้ฉันจะทำให้เธอตกเป็นของฉัน ไม่ว่าไอ้หน้าไหนมันก็แย่งเธอไปจากฉันไม่ได้ หรือถ้าเธออยากจะไป” เสียงเข้มหยุดพูด จ้องตาร่างเล็ก“…”“ก็มีแต่ความตายเท่านั้นที่ฉันจะมอบให้!” !!!“บ้า คุณมันบ้าไปแล้ว ฮือๆ ปล่อยนะ ปล่อย”ลิ้นร้ายกาจของพี่อชิดูดกลืนทรวงอกสล้างของฉัน มือหนาบีบเคล้นไม่ปล่อยว่าง อุ้งปากของร่างสูงขบเม้นไปทั่วเนื้อตัวขาวเนียน กลิ่นหอมแรกแย้มของหญิงสาวกำลังทำให้ผู้คุมเกมส์หูตาพร่ามัว จนไม่รู้ผิดชอบชั่วดี“ฮือๆ” แม้ว่าคนตัวโตจะส่งเสียงครางกระหึ่มในลำคอยามที่ได้ดื่มชิมความหวานล้ำตรงหน้า แต่สาวน้อย

[บันทึกพิเศษ : อชิ]ร่างหนาแช่ตัวอยู่ในอ่างอาบน้ำนานเกือบสามชั่วโมง ความคิดมากมายพลุกพล่านอยู่ในหัว อชิหลับตาคิดเรื่องราวที่เกิดขึ้นตลอดทั้งคืน ลมหายใจอุ่นร้อนถูกปล่อยออกมาไม่รู้ตั้งเท่าไหร่ ใบหน้าคมคายไม่มีความสบายใจปรากฏ เพราะร่างบางยังคงนอนหลับไหลไม่ได้สติด้วยน้ำมือของคนที่แข็งแรงกว่า“เฮ้อ” ผมหลับตานอนนิ่ง ทำไมทุกอย่างต้องเป็นแบบนี้ ทำไมระหว่างผมกับเปียโนถึงได้กลายเป็นคนเกลียดขี้หน้ากันไปโดยสิ้นเชิง ในสายตาของเธอผมมันเลวไม่ต่างอะไรกับนักโทษคดีร้ายแรง ผมยอมรับ ยอมรับว่าส่วนหนึ่งมันมาจากฝีมือของผมเอง เธอเกลียดและกลัวผมมันก็ไม่แปลก แต่เปียโนจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าผมน่ะรักเธอสุดหัวใจ อดีตที่ผ่านมาไม่เคยทำให้ผมลืมความรู้สึกเหล่านี้ลงได้เลย ทุกคืนผมยังคงฝันถึงเรื่องของเรา ยังคงคิดถึงแต่ใบหน้าหวานๆ ที่ถักเปียสองข้าง สวมชุดนักเรียนมอปลายให้ผมช่วยสอนเล่นกีตาร์เพลงนั้นเพลงนี้ไปเรื่อย น้ำเสียงใสที่พร่ำเรียกพี่อชิคะยังคงดังก้องอยู่ในหู อยากได้ยิน อยากสัมผัสความรู้สึกงดงามแบบนั้นอีกครั้ง แต่มันคงไม่มีทางอีกต่อไปเสียงมือถือดังขึ้นท่ามกลางความเงียบของคนที่เอาแต่นอนแช่น้ำอยู่ในอ่างหรู ผมลุกขึ้นเด

“อย่าลามปามฉันนะไอ้ผู้ชายชั้นต่ำ!” เจสซี่สะบัดตัวหลุดจากอ้อมแขน “อย่างน้อยๆ ฉันก็มีดีกว่าแม่ของนายก็แล้วกัน!”เจสซี่ว่าแล้วยิ้มเหยียด ผมอยากจะหักคอสวยๆ ให้แตกคามือนัก ในอดีตธุรกิจที่พ่อของผมสร้างมากำลังจะล้มละลายเพราะหนี้สินท่วมกะลาหัว ความเครียดรุมเร้มพ่อจนท่านต้องปลิดชีพตัวเองภายในห้องทำงาน ด้วยปืนที่ท่านรักมากที่สุดเพราะเป็นสมบัติตกทอดจากคุณปู่ หลังจากที่พ่อเสียได้ไม่ถึงสามเดือน แม่ก็ทนไม่ไหวกับหมายศาลที่ส่งมาที่บ้านไม่เว้นแต่ละวัน จนวันหนึ่งท่านก็ตัดสินใจทำอย่างที่เจสซี่ว่า นั่นคือเอาตัวเข้าแลกเป็นบ้านเล็กของคุณพ่อเธอ เพื่อหาแบ็คไว้คอยช่วยเหลือเรื่องเงินทอง ตอนแรกผมโกรธท่านมาก มากเกินกว่าที่จะให้อภัยได้แต่วันหนึ่ง วันที่ท่านล้มป่วยใกล้สิ้นลม ผมถึงเข้าใจว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่แม่ทำเพราะแม่รักผมมาก แม่ไม่อยากให้ผมกลายเป็นบุคคลล้มละลาย ไม่มีสมบัติอะไรติดตัว ท่านยกทุกอย่างให้กับผมดูแล ทั้งบ้าน เงินทอง เครื่องเพชร และอสังหาริมทรัพย์ทุกอย่าง ก่อนที่ท่านจะสิ้นใจจากไปอย่างสงบผมทำงานทุกอย่างตามที่ได้รับมอบหมาย จนมีธุรกิจกลางคืนเป็นของตัวเอง นั่นก็คือไนท์ผับที่ได้รับความนิยมไปทั่วจากบรรดาลู

“ร้องไห้อีกแล้ว” นิ้วโป้งหนาเช็ดน้ำตาออกจากแก้มนวล“อย่าร้องอีกเลย เราเสียน้ำตาเพราะพี่มาเยอะแล้ว พี่ไม่อยากให้เราร้องไห้เพราะพี่อีก มันทำให้พี่รู้สึกแย่”“ค่ะ หนูจะไม่ร้องอีกแล้ว” ฉันพูดแล้วกลั้นสะอื้นทันที“พี่ดีใจจังที่เรากลับมาพูดแทนตัวกันเหมือนเดิม รู้ไหมว่าพี่รอวันนี้มาตลอด” มือหนาลูบผมสลวยไปมา ยิ่งมองเขาก็ยิ่งรู้สึกรักคนตัวเล็ก“หนูก็ดีใจค่ะ” ฉันยิ้มพร้อมกับที่พี่อชิก้มลงฉกฉวยริมฝีปากอีกครั้ง เขาไม่ทำอะไรไปมากกว่าจูบอย่างที่พูดไว้จริงๆ ขอบคุณพระเจ้าที่ยอมมอบสิ่งที่มีค่ากลับคืนสู่หัวใจดวงน้อยของลูกอีกครั้ง ..........................................พี่อชิพาฉันกลับมาส่งบ้านตามที่ฉันขอร้องเพราะไม่อยากให้พ่อกับแม่เป็นห่วง ถึงแม้ว่าพี่อชิเขาจะโทรไปบอกที่บ้านแล้วว่าเป็นคนพาฉันไปเที่ยว ซึ่งฉันก็แปลกใจมากว่าทำไมพ่อกับแม่ถึงยอมให้ฉันไปกับเขาสองต่อสอง โดยเฉพาะพ่อ ท่านน่าจะเป็นคนที่ต่อต้านและคัดค้านมากที่สุด แต่พี่อชิบอกว่าพ่ออนุญาติด้วยความเต็มใจหรือพ่อจะไม่สนใจฉันแล้ว“ส่งตรงนี้ก็ได้ค่ะพี่ หนูเดินไปเองได้” ฉันบอกกับคนที่ทำท่าจะไปส่งถึงหน้าบ้าน“ได้ไง พี่ต้อ

หลังจากที่ฉันกลับมาคืนดีกับพี่อชินั้นความสัมพันธ์ระหว่างเราสองคนถือว่าไปได้สวยเลยทีเดียว พี่อชิกลับมาเป็นคนเดิมที่ดูแลฉันดุจดั่งเจ้าหญิง หลายต่อหลายครั้งที่ฉันบอกว่าไม่ต้องๆ แต่เขาก็แอบทำแอบดูแลจนฉันรู้สึกว่าตัวเองกำลังเอาเปรียบเขามากเกินไป แต่ก็นั่นแหละ คิดซะว่าเจ๊ากันไปกับความหึงหวงอลังการที่เขามีเพิ่มมากขึ้นจนทำให้ฉันหงุดหงิด อย่างเวลานี้เป็นต้น“บอกแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้อยู่ใกล้ผู้ชายมากเกินไป นี่ไปเดินจับมือถือแขน ชิ” ร่างสูงเอาแต่บ่นๆ ตั้งแต่ที่ฉันขึ้นรถมา วันนี้เขามารับฉันที่มหาวิทยาลัยและจะพาไปทานข้าวดูหนัง“ผู้ชายที่พี่ว่าเป็นเพื่อนของหนูนะคะ” ฉันหันไปเถียง“แล้วมันคิดกับเราแค่เพื่อนหรือเปล่าล่ะ”“เขาจะคิดยังไงก็ช่างแต่หนูคิดกับเขาแค่เพื่อน แล้วทำไมพี่ต้องมาโวยวายด้วย” คนที่ฉันกำลังพูดถึงก็คือไรวินท์นั่นเอง“นั่นไง ยอมรับแล้วใช่ไหมว่าเด็กนั่นมันไม่ได้คิดกับเราแค่เพื่อน พี่เป็นผู้ชายนะเปียโน มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าใครคิดอะไร หัดระวังตัวบ้างเหอะเราอ่ะ เป็นผู้หญิงนะเว้ยไปเดินเสียดสีถูแขนมันทำไม แทบจะขี่คอกันอยู่แล้ว”อชิที่กำลังหึงจนหน้ามืดพูดด้วยอารมณ์ล้วนๆอยู่ดีๆ น้ำตาของฉันก็ไห