บททั้งหมดของ บอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+: บทที่ 11 - บทที่ 20

หลังจากเสพสมสวาทกันจนเป็นที่น่าพอใจ สองร่างก็ผละออกจากกันเพื่อไปทำหน้าที่ของตนโดยไม่ให้ผู้อื่นสงสัย ณพชัยตามคุณท่านไปทำงานที่บริษัทฯ เหมือนทุกวัน หน้าที่ของเขาพิเศษกว่าคนอื่นคือนอกจากจะเป็นบอดี้การ์ดมือขวาของนายใหญ่แล้ว ความสามารถด้านบริหารธุรกิจที่มียังส่งผลให้เขาได้รั้งตำแหน่งรองกรรมการผู้จัดการอีกด้วย เรียกได้ว่าฐานะของณพชัยมีกินมีใช้ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่แม้อาจไม่ใช่เศรษฐีหากเทียบกับผู้อื่นที่รวยด้วยชาติกำเนิด แต่สำหรับเขาการที่มีครบอย่างทุกวันนี้ก็ถือว่าประสบความสำเร็จสูงที่สุดในชีวิต จึงไม่แปลกหากเขาจะมีบรรดาสาวๆ เข้าหาและสนใจอยากยืนเคียงข้างหนุ่มหล่อมากความสามารถและเงินทอง“มาพอดีเลย ผมจะถามว่าบ่ายนี้มีนัดอะไรไหมครับ”เสียงเข้มเอ่ยถามเลขาฯ สาวที่ทำงานร่วมกับเขามานานกว่าสามปีเต็ม“วันนี้ไม่มีนัดค่ะ แต่พรุ่งนี้มีทานข้าวกับลูกค้าวีไอพีที่จะมาร่วมลงทุนกับเรา” หญิงสาวตอบกลับด้วยท่าทีมีจริตเกินลูกจ้าง“ดีเลย งั้นเดี๋ยวผมฝากเคลียร์งานที่เหลือด้วยนะ ผมมีธุระ”ชายหนุ่มพูดแล้วส่งยิ้มที่ทำเอาคนมองละลายไปทั้งหัวใจ“บอสคะ” เมื่อเห็นร่างสูงกำลังจะเดินออกจากห้องเลขาฯ สาวก็รีบเรียกเอาไว้“มีอะไ

ณพชัยรู้สึกเดือดดาลจนไม่สามารถควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ ชายหนุ่มรีบเอาของไปเก็บในครัวบนตึกใหญ่แล้วลงมายังเรือนหลังเล็กทันที เวลานี้เขาไม่ควรเจอใครทั้งนั้นโดยเฉพาะจอมขวัญ เพราะความกรุ่นโกรธมันยังคงพลุ่งพล่านอยู่ข้างใน เขากลัวว่าจะเผลอทำร้ายร่างบางอีกครั้ง ระหว่างเขากับหญิงสาวกำลังไปได้ดี ชายหนุ่มไม่อยากให้มีเรื่องหมางใจต่อกันอีก“ณพ” เสียงหวานแสนคุ้นเคยดังขึ้นจากทางด้านหลัง ณพชัยถอนหายใจอุ่นร้อนเพื่อระบายความอัดอั้นที่มีก่อนจะหันหน้ามาสบตากับผู้มาเยือน“มาทำไมครับ ทำไมไม่อยู่ดูแลคุณธนาต่อล่ะ” น้ำเสียงที่ว่าออกแนวประชดประชัน“พี่ธนากลับไปแล้ว” จอมขวัญเอ่ย แต่คนฟังเค่นเสียงในลำคอ“แหม เรียกกันซะสนิทสนมจริงๆ นะ”“ณพอย่ามาพูดแบบนี้นะ” จอมขวัญเริ่มหงุดหงิดที่เขาทำตัวไม่มีเหตุผล เธอหรืออุตส่าห์เป็นห่วงจนต้องรีบมาหาเพราะไม่อยากให้เขาคิดมาก“ทำไม แตะนิดแตะหน่อยไม่ได้เชียวเหรอ” ณพชัยมองตาขวาง ร่างบางเม้มเรียวปากอิ่มแน่น สาวเจ้าหมุนตัวตั้งท่าจะเดินหนีคนพาล มือหนารีบคว้าแขนเรียวเอาไว้ไม่ยอมให้แม่ตัวดีเดินหนีง่ายๆ ณพชัยรั้งคนตัวเล็กเข้าหาตัวอย่างแรงจนใบหน้าหวานปะทะกับอกแกร่ง“ดูคุณท่านกำลังเปิดทางใ

ตั้งแต่วันที่บิดาเรียกให้เธอไปคุยเรื่องธนานั้น ชายหนุ่มก็แวะเวียนมาหาเธอบ่อยขึ้นจนกลายเป็นได้รับโอกาสพาร่างบางออกไปไหนมาไหนสองต่อสอง ณพชัยถูกลดบทบาทการดูแลจอมขวัญไปโดยสิ้นเชิง เพราะธนาอาสาไปรับไปส่งหญิงสาวยามมีเรียนจนกลุ่มเพื่อนสนิทแซวเธอกันยกใหญ่ แม้จะปฏิเสธยังไงก็ดูเหมือนไม่มีใครเชื่ออยู่ดี“น้องขวัญหิวไหมครับ” ธนาเอ่ยถามขึ้นหลังจากขับรถพ้นจากรั้วของมหาวิทยาลัยเอกชนชื่อดังที่หญิงสาวกำลังศึกษาอยู่ในขณะนี้“นิดหน่อยค่ะ ขวัญยังไม่ได้ทานข้าวตั้งแต่เช้า” วันนี้เธอมีสอบทั้งวันเลยต้องรีบมาให้ทันอาจารย์คุมสอบ“ถ้าอย่างนั้นเราไปทานอาหารกันก่อนกลับดีไหมครับ” เสียงเข้มชักชวน ทว่าคนฟังกลับยิ้มแหยๆ“เอ่อ คือ พี่ธนาคะ คือว่าขวัญ…” หญิงสาวพูดไม่ออก ใจอยากจะปฏิเสธแต่ก็อดสงสารในความพยายามของเขาไม่ได้“น้องขวัญมีอะไรหรือเปล่าครับ หรือว่าอยากทานอะไรบอกพี่ได้นะครับ เดี๋ยวพี่จะตามใจน้องขวัญทุกอย่างเลย” ธนาฉีกยิ้มกว้าง ยิ่งเขาดูมีความสุขที่ได้เอาอกเอาใจเธอมากเท่าไหร่ จอมขวัญก็ยิ่งต้องเก็บความรู้สึกไม่ดีเอาไว้ข้างใน“มะ ไม่มีอะไรค่ะ” เสียงหวานยิ้มแห้งๆ ธนาไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก ชายหนุ่มคิดว่าเธอคงเหนื่อยจา

“ฮึก…”เสียงร้องไห้ปานจะขาดใจของจอมขวัญกำลังสั่นประสาทของณพชัยให้ตายลงอย่างช้าๆ เขาทำร้ายเธออย่างเลือดเย็น บทรักที่ณพชัยมอบให้ในครั้งนี้ไม่ได้มีความอ่อนโยนแม้แต่นิดเดียว มีแต่ความป่าเถื่อนที่เขาจงใช้ระบายลงบนร่างกายของเธอ รอยฟันรอยขบเม้มกระจายไปทั่วเนื้อนวล แม้หน้าอกแข็งแกร่งจะเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนจากคมเล็บหญิงสาว แต่มันก็น้อยนักถ้าหากเทียบกับสิ่งที่เขาฝากเอาไว้ จอมขวัญนอนหันหลังให้คนใจร้าย เธอร้องไห้ไม่หยุดแม้ว่าเขาจะถอดถอนแก่นกายออกไปจากตัวแล้ว“ฮือๆ” เสียงหวานสะอื้นจนลาดไหล่เล็กสั่นสะท้าน ณพชัยที่กึ่งนั่งกึ่งนอนสร่างเมาตั้งแต่ขึ้นสวรรค์กามอารมณ์ แม้ว่าครานี้เขาจะเป็นฝ่ายเสร็จสมแต่เพียงผู้เดียวก็ตามดวงตาคมมองสาวน้อยที่เจ็บปวดเพราะน้ำมือของตน ปากหยักกัดเม้มเป็นเส้นตรง เขายอมรับว่าโกรธมากที่เห็นจอมขวัญไปทานข้าวกับธนา ใช่… เขาแอบสะกดรอยตามเธอไป ใครจะว่าโรคจิตก็ยอมแต่มันทนไม่ได้ที่จะปล่อยให้เมียตัวเองไปกับผู้ชายคนอื่นสองต่อสอง เขาหวังจะได้เห็นสีหน้าลำบากใจระหว่างที่เธออยู่กับธนา แต่กลับกลายเป็นว่าแม่ยอดดวงใจนั้นยิ้มแย้มแจ่มใสราวกับชื่นชอบที่ได้อยู่ใกล้ชายอื่น เขาทนไม่ได้ ทนไม่ได้จริงๆ!

“ไหนดูสิ หุ่นข้างในจะแซ่บแค่ไหนคะบอสขา” หญิงสาวจัดการปลดกระดุมที่เหลือออกทีละเม็ดอย่างช้าๆ เรียวปากบางกัดเม้มยามที่ไรขนบางเบาค่อยๆ โผล่พ้นจากสาปเสื้อ“ซิกแพค โอ้วเอ็มจี!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นหุ่นแสนกำยำของบุรุษปรากฏตรงหน้า“เห็นช่วงบนแล้วก็ต้องเห็นช่วงล่างหรือเปล่าน้า” คนพูดทำท่าครุ่นคิดก่อนจะยิ้มกว้างแล้วเลื่อนมือลงต่ำไปยังกลางลำตัวผู้ชายอกสามศอก แก่นกายยักษ์แสนสงบนิ่งแต่ยังคงความยิ่งใหญ่ให้ใจสาวหวั่นสะท้าน“ถ้ามันเข้ามาอยู่ในตัวเราจะรู้สึกดีแค่ไหนกันนะ” เสียงหวานคล้ายคนละเมอ เธอลูบไล้อยู่อย่างนั้นจนตัวเองเกิดอารมณ์ถึงขีดสุด สุวนันท์ไม่ต้องการรออีกต่อไป หญิงสาวจัดการปลดเปลื้องอาภรณ์ของร่างสูงออกจนหมด เรือนร่างในฝันเด่นหราอยู่บนเตียงกว้าง ร่างบางรีบลุกขึ้นแล้วถอดชุดเดรสสีแดงออกจากร่างกายด้วยท่าทีหื่นกระหาย แววตาจดจ้องมองท่อนเอ็นไม่วาง แม้มันจะนอนนิ่งไม่ตั้งโด่งอย่างที่ตนต้องการ แต่ไม่เป็นไร… เจ้าหล่อนมีวิธีที่จะทำให้มันชูชันพร้อมสำหรับการสอดใส่เธอในคืนนี้“ถ้าแข็งตัวจะใหญ่แค่ไหนนะ อืม… แค่เลียหัวยังอร่อยขนาดนี้ แล้วถ้าอมไปทั้งลำคงจะคับปากน่าดู” มือเรียวจับแท่งเหล็กร้อนยกขึ้นแล