บททั้งหมดของ บอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+: บทที่ 21 - บทที่ 30

41

บทที่ 9 - จอมทำลาย (ประชดรัก) (จบตอน)

“กรี๊ด! บอส กลับมาเดี๋ยวนี้นะ บอส!”สุวนันท์กรีดร้องเมื่อชายหนุ่มออกไปจากห้องของตนแล้ว หญิงสาวนึกถึงสายตาและคำพูดดูถูกของณพชัย ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยมีผู้ชายคนไหนกล้าทำกับเธอแบบนี้มาก่อน หล่อนมั่นใจในความสวยของตนเองดีว่ามีมากพอไม่ได้ด้อยไปกว่าใคร“คิดเหรอว่าจะมีความสุข ทำกับฉันแบบนี้อย่าหวังว่าจะมีความสุขเลย!” คนถูกทอดทิ้งเคียดแค้น ยิ่งนึกถึงคำพูดเทิดทูนจอมขวัญของณพชัยก็ยิ่งเกลียดจนเข้าไส้ ความริษยาจุดประกายความคิดชั่วร้ายให้บังเกิด“ขู่ฉันงั้นเหรอ… ได้!” ในเมื่อชายหนุ่มใช้อำนาจปิดกั้นไม่ให้เธอนำข่าวคาวไปบอกกับท่านประธาน แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะสิ้นสุดความพยายามอยู่เพียงเท่านี้บอกพ่อไม่ได้ก็เบนเข็มทิศไปที่ลูกแล้วกันและเหมือนสวรรค์เข้าข้างเธอเมื่อดวงตาเหลือบไปเห็นสิ่งของบางอย่างที่จะเป็นตัวแปรสำคัญในการแก้แค้นตกอยู่ข้างเตียง มือเรียวหยิบสิ่งๆ นั้นขึ้นมาพิจารณา รอยยิ้มร้ายปรากฏบนเรียวปาก หล่อนมีแผนการอยู่ในหัวทันทีโดยไม่ต้องเสียเวลาคิดให้วุ่นวาย“แล้วมาดูกันว่าอีนังคุณหนูมันจะทนได้สักกี่น้ำ!”น้ำเสียงเกรี้ยวกราดที่พร้อมทำลายทุกอย่าง ......................
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10.1 - งานแต่งแห่งปี (ปลุกอารมณ์ร้ายกาจ)

“พ่อดีใจที่สุดเลย ลูกตัดสินใจถูกแล้ว”ทันทีที่ทราบข่าวจากธนาบิดาก็รีบกลับบ้านเพื่อมาพูดคุยกับบุตรสาว มือหนาดึงร่างบางไปสวมกอดแน่น จอมขวัญมีสีหน้าลำบากใจเพราะกำลังคิดทบทวนกับสิ่งที่ตัวเองเพิ่งกระทำลงไป เธอยอมรับว่ามันเป็นเพียงแค่อารมณ์ชั่ววูบเท่านั้น หญิงสาวอึดอัดจนแทบอยากสลายหายไปจากโลกใบนี้“พ่อจะรีบเตรียมงานหมั้นให้เร็วที่สุด ลูกขวัญอยากจัดงานที่ไหนบอกได้เลยนะลูก เดี๋ยวพ่อจะเตรียมทุกอย่างให้เอง” น้ำเสียงดีอกดีใจปิดไม่มิด“แต่ว่าคุณพ่อคะ คือหนู…” เสียงหวานชะงักงันเมื่อร่างสูงของใครบางคนเดินเข้ามา“ผมเตรียมเอกสารสำหรับการพบลูกค้าวีไอพีให้เรียบร้อยแล้วครับท่าน” ณพชัยโค้งศีรษะให้ชายวัยกลางคนเล็กน้อยก่อนที่จะเริ่มรายงาน“ดีมาก” บิดาหันไปมองหน้าชายหนุ่ม ก่อนจะเบนความสนใจมาที่บุตรสาวอีกครั้ง “ว่าไงลูก หนูจะบอกอะไรพ่อ?”“หนูจะบอกว่า…” จอมขวัญมองณพชัยชั่วครู่ รอยยิ้มร้ายปรากฏบนเรียวปากอิ่ม “หนูไม่อยากหมั้นแล้วค่ะ”“ลูกขวัญ!” บิดาตกใจชายหนุ่มแอบอมยิ้มโดยไม่ให้ใครเห็น แต่มีหรือที่การกระทำของเขาจะเล็ดรอดสายตาของหญิงสาว“แต่ว่าหนูอยากแต่งเลย” ประโยคถัดมาของเจ้าหล่อนทำเอาหัวใจแกร่งปวดร้าว เหมือน
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10.2 - งานแต่งแห่งปี (ไม่ยกเธอให้ใคร)

ผิดกับณพชัย… เขาเจ็บปวดหัวใจทุกครั้งที่เห็นธนาและจอมขวัญไปไหนมาไหนด้วยกันในฐานะว่าที่บ่าวสาวคนสำคัญ วันนี้เขาเลิกงานไวจึงรีบมาดักรอร่างบางก่อนที่สาวเจ้าจะเดินขึ้นตึกใหญ่มือหนากระชากคนตัวเล็กจากทางด้านหลัง ร่างบางถลาชนแผงอกกว้างอย่างจัง จมูกโด่งรั้นได้กลิ่นน้ำหอมแสนคุ้นเคยคละคลุ้งมาจากกายหนา ดวงตากลมโตเบิกกว้างเมื่อเห็นใบหน้าถมึงทึงจดจ้องอยู่ไม่ไกล“ณพ!”“นึกว่าจะจำผัวคนนี้ไม่ได้ซะแล้ว” เสียงเข้มประชดต่ำในลำคอ ณพชัยมองซ้ายขวาฝ่าความมืดสลัวจนมั่นใจว่าไม่มีใครเห็น เขาออกแรงฉุดกระชากหญิงสาวไปยังรถส่วนตัวโชคดีที่วันนี้คุณท่านกลับบ้านดึกเพราะไปสำราญรักกับบรรดาสตรี เท่ากับว่าสวรรค์เป็นใจให้เขาเข้าใกล้นางฟ้าคนงามอีกครั้ง“ปล่อยนะ ฉันไม่ไป ณพ ไม่ไป!” ร่างบางพยายามดีดดิ้น มือใหญ่ปิดปากเรียวไว้แน่น“เงียบ!” ณพชัยกระซิบชิดใบหูขาวสะอาด “ถ้าแหกปากอีกคำเดียวผมจะปล้ำคุณหนูตรงนี้เลย!” คำขู่ของเขาทำให้เธอต้องยอมจำนน“ดีมากที่รัก เชื่อฟังผัวแบบนี้รักตายเลย” ณพชัยยิ้มหยันก่อนจะออกแรงกระชากคนตัวเล็กอีกครั้ง ชายหนุ่มสามารถกักขังร่างบอบบางของจอมขวัญได้สำเร็จ คนที่อารมณ์คุกกรุ่นบังคับเครื่องยนต์พุ่งทะยานออ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 10.3 - งานแต่งแห่งปี NC35+ (ฉันเกลียดนาย) (จบตอน)

“อย่าทำแบบนี้นะ ฉันเกลียดนายณพชัย ฉันเกลียดนาย!” เสียงหวานตะโกนคำว่าเกลียดใส่หน้า เธอจะรู้หรือไม่ว่ามันยิ่งไปกระตุ้นให้คนคลั่งรักเดือดดาลเป็นเท่าตัว“แล้วคุณรักใครจอมขวัญ คุณรักใคร!” แววตาของเขาน่ากลัวยามตะคอกถาม“ฉันรักพี่ธนา ได้ยินไหมว่าฉันรักพี่ธนา!” เจ้าหล่อนเองก็ไม่ยอมแพ้ ตอบโต้เขาอย่างเจ็บแสบ“ไม่!!!” ณพชัยคำรามลั่น ลมหายใจหอบเหนื่อยจนหญิงสาวเริ่มหวาดกลัวมากยิ่งขึ้น“คุณต้องรักผมคนเดียวเท่านั้น คุณเป็นของผม คุณต้องรักผมคนเดียว!” เขาไม่ยอมให้เธอไปรักคนอื่น เขาไม่มีวันยอมให้ร่างแสนหวงไปเป็นของผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น“กรี๊ด! ปล่อยนะ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้ ถ้านายทำร้ายฉันอีกฉันจะเกลียดนาย จะเกลียดไปจนวันตาย” เธอพยายามจิกข่วนไปตามเนื้อตัวของร่างสูงยามเขาซุกไซ้ซอกคอเล็ก การกระทำแสนป่าเถื่อนจาบจ้วงจนต้องร้องไห้ออกมา“ผมเป็นเจ้าของคุณ คนอื่นไม่มีสิทธิ์!” ณพชัยเงยหน้าขึ้นสบดวงตากลมโตที่บัดนี้มีน้ำใสๆ เอ่อคลอ ก่อนที่ปากหยักจะพรมจูบไปทั่วดวงหน้าหวาน เขาลูบไล้ไปตามทรวดทรงองค์เอวอย่างถือดี สัมผัสร้อนแรงทำให้คนตัวเล็กยิ่งสั่นผวา“ฮึก ณพ อย่าทำแบบนี้…”จอมขวัญร้องขอเสียงแผ่วเมื่อปทุมถันถูกปลายลิ้นสาก
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 11.1 - กักขังดวงใจ (ลักพาตัวว่าที่เจ้าสาว)

“ฉันเกลียดนาย”คำพูดของหญิงอันเป็นที่รักช่างกรีดหัวใจให้ปวดร้าว ณพชัยทุบกำปั้นลงบนกำแพงห้องน้ำอย่างแรง ปากหยักเม้มสนิทเป็นเส้นตรง เขาไม่ได้ต้องการให้เป็นแบบนี้ เขาไม่อยากให้มันลงเอยด้วยความเกลียดชัง แต่จะให้ทำเช่นไรในเมื่อเธอกำลังจะแต่งงาน ผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมียกำลังจะกลายเป็นของชายอื่น เขาทนไม่ได้ ต่อให้ต้องเลวทรามเพื่อรั้งให้เธออยู่กับตัวเขาก็ยินยอมทั้งนั้น“ผมแค่ไม่อยากเสียคุณไป ผมทนไม่ได้จริงๆ” มือหนาลูบศีรษะคนตัวเล็ก หากเธอตื่นเขาคงทำแบบนี้ไม่ได้ จอมขวัญในเวลานี้เกลียดและกลัวเขาราวกับเป็นโจรผู้ร้ายแม้จะหน่วงความรู้สึกเพียงใดเขาก็ต้องข่มมันเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอเห็นความอ่อนแอ“เราจะไปอยู่ในที่ที่มีแค่เราสองคนเท่านั้นที่รัก เราจะมีกันและกันตลอดไป จะไม่มีใครมาพรากคุณไปจากผมได้อีก” รอยยิ้มปรากฏยามทอดมองผู้หญิงที่เป็นดั่งแก้วตาดวงใจเขารู้ดีว่าการทำแบบนี้มันเสี่ยง ถ้าหากบิดาของหญิงสาวรู้เรื่อง ชีวิตของเขาจะไม่ต่างอะไรกับนักโทษเดนตายที่รอวันประหาร แต่ช่างปะไร… ขอเพียงได้เธอมาเคียงข้างกายต่อให้ต้องสังเวยชีวาเขาก็ไม่คิดกลัวณพชัยจัดการแต่งตัวให้กับร่างบางที่หลับใหล แม้เสื้อผ้าของเจ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 11.2 - กักขังดวงใจ (เหยื่อรายใหม่) (จบตอน)

ทางด้านของหญิงสาวได้แต่นั่งมองอาหารตรงหน้าแล้วร้องไห้ นึกสมเพชตัวเองเหลือเกินที่ต้องตกอยู่ในสภาพเป็นรองเขาทุกด้าน ใบหน้านวลอาบล้นด้วยหยาดน้ำตา สองมือเรียวเช็ดคราบความอ่อนแอออกอย่างลวกๆ เจ้าหล่อนปรายตามองสเต็กเนื้อของโปรดด้วยความชิงชัง คิดเหรอว่าเอาใจเธอด้วยวิธีนี้แล้วมันจะลบล้างความเลวทรามที่ทำไว้ได้ไม่มีวัน เธอไม่มีวันให้อภัยผู้ชายคนนั้นเด็ดขาด“ฉันไม่กิน!” จอมขวัญโยนถาดสี่เหลี่ยมลงบนพื้นอย่างแรง อาหารน่าตาน่ารับประทานกระจัดกระจายไปทั่วบริเวณ“คุณทำบ้าอะไรจอมขวัญ!” ณพชัยที่กำลังจะคั้นน้ำส้มให้เธอดื่มได้ยินเสียงดังโครมครามออกมาจากห้องนอนจึงรีบวิ่งมาดูเพราะห่วงว่าเธอจะเป็นอันตราย“คุณเขวี้ยงอาหารที่ผมทำให้ทิ้งทำไม” ดวงตาคมกล้าฉายชัดว่าไม่พอใจ“ฉันไม่อยากกินของสกปรกจากผู้ชายใจทรามอย่างนาย” หญิงสาวจ้องตาเขม็ง ไม่เกรงกลัวแม้จะรู้อยู่แก่ใจว่าตัวนั้นตกเป็นรองในทุกด้าน“ไม่กินก็ไม่ต้องกิน!” ณพชัยตวาดกร้าว เจ็บใจเหลือคณาที่เธอไม่เคยเห็นคุณค่าในสิ่งที่ทำให้“ต่อให้คุณประท้วงผมด้วยการอดข้าวอดน้ำ แต่อย่าคิดนะว่าผมจะยอมปล่อยคุณไป อยากตายนักก็ตามใจ!” เสียงเข้มว่าใส่ก่อนที่ร่างสูงจะหุนหันเดินจากไป
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 12.1 - ไร้ซึ่งความอ่อนโยน (ผมบ้าได้มากกว่านี้อีก)

เปลือกตาคู่สวยลืมขึ้นอย่างช้าๆ หลังจากนอนร้องไห้จนหมดแรงแล้วผล็อยหลับไป รู้สึกตัวอีกทีท้องฟ้าจากภายนอกก็มืดสนิทเสียแล้ว จอมขวัญถอนหายใจเมื่อทุกอย่างตอกย้ำว่าทั้งหมดคือเรื่องจริง เธอยังคงอยู่ที่บ้านพักตากอากาศของณพชัย ใบหน้าหวานเป็นกังวลถึงเรื่องงานแต่ง ป่านนี้ทุกอย่างคงล่มสลายไม่เป็นท่า บิดาคงเสียหน้าไม่น้อยที่บุตรสาวเพียงคนเดียวหนีงานสำคัญที่มีผลต่อธุรกิจระดับหมื่นล้าน จริงอยู่แม้จะไม่ชอบที่ผู้มีพระคุณพยายามจับคู่ให้เธอเพื่อหวังผลกำไร แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรื่องทั้งหมดมันเกิดขึ้นเพราะอารมณ์ชั่ววูบของตัวเอง ถ้าย้อนเวลากลับไปได้เธอไม่ขอประชดคนใจร้ายด้วยวิธีโง่เง่าแบบนั้นเด็ดขาดร่างบางก้าวเท้าลงจากเตียงกว้างด้วยความระมัดระวัง กระจกเงาบานใสสามารถมองทะลุไปถึงห้องครัวด้านนอกนั้นส่องสะท้อนร่างสูงที่กำลังขะมักเขม้นกับการเตรียมอาหารค่ำ โดยไม่รู้เลยว่าเชลยศักดิ์ได้ตื่นจากนิทราเสียแล้ว ดวงตากลมโตมองโทรศัพท์มือถือยี่ห้อดังพลางยิ้มกว้าง มือเรียวเอื้อมไปหยิบวัตถุราคาแพงมาครอบครอง จากนั้นก็เริ่มทำการกดหมายเลขที่เธอจำได้ขึ้นใจ โอกาสทองแบบนี้หาไม่ได้อีกแล้ว ณพชัยระวังตัวดีมาตลอด นี่เป็นครั้งแรกที่เขา
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 12.2 - ไร้ซึ่งความอ่อนโยน NC35+ (แรงสวาทร้อนระอุ)

“นะ นายจะทำอะไร อย่านะณพ ปล่อยนะ โอ๊ย ฉันเจ็บนะณพ อย่า!” จอมขวัญดิ้นพล่านเมื่อถูกชายหนุ่มบังคับจับข้อมือเรียวไปล็อคติดกับหัวเตียง เท่านั้นยังไม่พอ เขายังนำโซ่ตรวนขนาดใหญ่มาพันธนาการเท้าเล็กทั้งสองข้างให้ติดกับขาเตียง“ไอ้ชั่ว! ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ปล่อยนะ” จอมขวัญน้ำหูน้ำตาทะลัก รู้ดีว่าต่อจากนี้ต้องเจอกับอะไรแควก! แควก!มือหนาฉีกกระชากอาภรณ์ตัวบางออกจากเรือนร่างแสนสวย เนื้อนวลขาวอมชมพูปรากฏต่อสายตา ณพชัยมองแล้วลอบกลืนน้ำลายลงคอ ระยะเวลาสองสัปดาห์ที่พาเธอหนีมาอยู่ที่นี่เขาไม่เคยล่วงเกินเธอแม้แต่น้อย เพราะกลัวว่าความเกลียดชังจะเพิ่มมากขึ้น เขาพยายามทำทุกอย่างให้ดีในแต่ละวัน แต่เธอกลับไม่เคยเห็นค่ามันเลย เธอพร้อมที่จะไปจากเขาได้ทุกเมื่อไม่มีวัน… ให้ตายก็ไม่มีวันปล่อยผู้หญิงคนนี้ไปเด็ดขาด!“ผมจะทำให้คุณจดจำเซ็กส์ครั้งนี้ไปจนวันตาย คุณจะได้เลิกดิ้นรนที่จะหนีไปจากผม!”“ไม่นะ กรี๊ด!”พูดจบปากหยักก็ระดมจูบใบหน้าสวยหวานทันที มือหนาบีบขยำทรวงอกสล้างอย่างแรงโดยไม่สนว่าผู้เป็นเจ้าของจะเจ็บเพียงใด ณพชัยบีบปลายคางมนแน่นแล้วบังคับให้คนใต้ร่างรับจูบอันร้อนแรงจากตน น้ำเสียงเล็กอู้อี้ในลำคอยามเขารุ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 12.3 - ไร้ซึ่งความอ่อนโยน NC35+ (อย่าเกลียดกันเลยนะ) (จบตอน)

“จะออกไปได้ยังไงล่ะเมียรัก มันเสียวขนาดนี้” ณพชัยในเวลานี้ไม่ต่างอะไรกับพวกโรคจิตที่หลงใหลกามอารมณ์จนไม่สนความรู้สึกของหญิงสาวจอมขวัญทำอะไรไม่ได้ต้องยอมปล่อยให้เขากระทำกับหน้าอกสล้างของตนแบบนั้นจนกว่าเขาจะพอใจ“ผัวจะทำให้เมียมีความสุขอีกครั้ง” เสียงเข้มกระซิบบอก“ไม่ ฉันไม่มีวันมีความสุขอะไรทั้งนั้น!” เจ้าตัวยังคงปฏิเสธแม้ว่ากายนั้นจะเริ่มตอบสนองความต้องการทางธรรมชาติณพชัยไม่ชอบที่เจ้าหล่อนพยศใส่ ทำไมต้องต่อต้าน ทำไมไม่ยอมให้กันง่ายๆ เหมือนเมื่อก่อน ทำไม“แล้วมาดูกันว่าเกมนี้ใครจะเป็นฝ่ายชนะ” ดวงตาหนุ่มวาวโรจน์ ร่างสูงนั่งชันเข่าตรงระหว่างขาเรียว มือหนาทำการแยกมันออกจากกันเพื่อทอดมองความพร้อมของเธอ คนตัวโตจับแก่นกายร้อนถูไถไปมา หญิงสาวกัดปากอิ่มแน่นเมื่อความเสียวซ่านเข้าทักทาย“ผัวจะเอาให้เมียรักครางแทบขาดใจ เอาให้คลานลงจากเตียงไม่ได้เลยคอยดู!” วาจาประกาศิตประกาศก้อง ก่อนที่หัวมังกรแกร่งจะถูกกดจมหายเข้าไปในกลีบสวาท“อ๊ะ” จอมขวัญเกร็งสะท้านเมื่อภายในรับรู้ถึงการมาเยือนอันเร่าร้อน ณพชัยส่ายร่อนเอวหนาบดขยี้ดอกไม้แห่งสตรีอย่างหมันเขี้ยว ปากหยักดูดเต้าอวบทั้งสองข้างรัวละเลงปลายลิ้นไปทั่ว
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม

บทที่ 13.1 - ช่วงเวลามีค่า (ไม่สบาย)

ร่างสูงใหญ่พลิกกายขยับหนีความเมื่อยล้าอยู่บนเตียงกว้าง แสงแดดยามบ่ายสาดกระทบเปลือกตาคมจนไม่สามารถที่จะนอนหลับต่อได้ มือหนาปิดใบหน้าคมคายก่อนจะขยี้ดวงตาที่แทบลืมไม่ขึ้นให้เปิดรับแสงอรุณวันใหม่ ศีรษะหนักอึ้งเนื่องจากอาการเมาค้างที่ส่งผลหลังจากดื่มอย่างหนัก กลิ่นน้ำหอมแปลกใหม่ลอยคละคลุ้งแตะปลายจมูกโด่ง คิ้วหนาเข้มขมวดมุ่น นึกสงสัยเพราะตัวเองไม่เคยใช้น้ำหอมกลิ่นหวานเช่นนี้มาก่อน“ตื่นแล้วหรือคะ?” เสียงของผู้หญิงดังขึ้นทำให้ธนาแทบจะสร่างเมาทันที นัยน์ตาเบิกกว้างเมื่อเห็นตัวเองนอนอยู่บนเตียงคู่กับสตรีร่างบาง“คุณ!” ชายหนุ่มร้องตกใจ ก่อนจะกวาดตามองไปรอบๆ ห้องก็เห็นเสื้อผ้าทั้งของเขาและเธอกระจัดกระจายเต็มพื้น“นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!” ธนาขยี้เส้นผมพลางคิด เมื่อคืนเขาจำได้ว่าคุยกับผู้หญิงคนนี้ก่อนที่ตัวเองจะดื่มอย่างหนักเพราะเสียใจเรื่องจอมขวัญ แล้วหลังจากนั้นภาพทุกอย่างก็ตัดไป ไม่รู้สึกตัวอีกเลย“เมื่อคืนเรามีความสุขกันมากค่ะ คุณไม่ยอมปล่อยฉันเลย” สุวนันท์กรีดยิ้มร้าย เจ้าหล่อนสะบัดเส้นผมสลวยไปทางด้านหลังจงใจให้เขาเห็นรอยแดงเป็นจ้ำๆ ตรงลาดไหล่เล็กธนามองแล้วเข้าใจทันที…“บ้าเอ๊ย!” ชายหนุ
last updateปรับปรุงล่าสุด : 2026-09-10
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
12345
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status