บททั้งหมดของ บอดี้การ์ดร้อนสวาท NC35+: บทที่ 31 - บทที่ 40

“ไม่เป็นไรแล้วนะ” เสียงเข้มปลอบประโลม เขาทิ้งตัวนอนกอดร่างบอบบาง หวังใช้ตัวเองเป็นเครื่องให้ไออุ่นแก่ลูกแมวน้อย จอมขวัญซุกหน้าลงกับอกกว้างอย่างลืมตัว แม้จะหลับใหลแต่ความอบอุ่นที่ได้รับจากเขาก็ช่วยบรรเทาความหนาวเย็นลงไปได้บ้าง“ผมขอโทษที่รัก ผมขอโทษ” ณพชัยจูบเรือนผมดำขลับ เขายอมรับว่าทำรุนแรงกับเธอ แต่จะให้ทำยังไงในเมื่อใจมันหึงหวงจนแทบบ้า เธอเองก็ใช่ย่อย จ้องติดแต่จะหนี คิดแต่จะเดินจากกันไปท่าเดียวชายหนุ่มนึกถึงวันแรกที่เขาก้าวเข้ามาเป็นส่วนหนึ่งในชีวิตของครอบครัวเธอ .............................................ย้อนกลับไปเมื่อสิบปีที่แล้ว… เขาคือเด็กวัดที่พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ จากเคยสุขสบายต้องไปอาศัยวัดแถวบ้าน เวลานั้นเขาเป็นเด็กหนุ่มทั่วไปที่เที่ยวเล่นสนุกสนานไปวันๆ ไม่เคยรู้เลยว่าฐานะทางบ้านกำลังเข้าสู่ช่วงวิกฤตขั้นรุนแรง จนกระทั่งวันที่บิดามารดาเสียชีวิต บรรดาเจ้าหนี้มากมายต่างตบเท้าเข้ามาทวงเงินไม่เว้นแต่ละวัน บ้านที่อาศัยก็ถูกธนาคารยึดเนื่องจากขาดส่งมานานนับหลายปี ตอนนั้นชีวิตของเขามืดมนเหลือเกิน การที่ลูกคุณหนูต้องมาอาศัยอยู่กับวัดน

จอมขวัญและณพชัยใช้เวลาอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขหลังจากที่ทั้งคู่ปรับความเข้าใจซึ่งกันและกัน หญิงสาวกลับมาสดใสอีกครั้ง เหมือนตอนที่ชายหนุ่มพบเจอเธอเป็นครั้งแรก ดวงตากลมโตเปล่งประกายไม่หมองเศร้า รอยยิ้มและเสียงหัวเราะของจอมขวัญทำให้ชายหนุ่มรู้สึกดีที่สุดในชีวิต“ฉันอยากไปเดินเล่นชายหาดบ้าง ณพพาฉันไปนะ” เสียงหวานออดอ้อนคนตัวโตที่กำลังคั้นน้ำส้มให้กับเธอ“แต่คุณหนูยังไม่หายดีเลยนะครับ ไปตากแดดตากลมอีกจะป่วยเอาได้นะ” คนพูดแสดงความเป็นห่วงชัดเจน“แต่ถ้าณพให้ฉันอยู่แต่บ้านวันๆ มันก็จะยิ่งป่วยไปกันใหญ่นะ” เธอหาข้ออ้าง“ไม่ต้องมาอ้อนเลยครับ เป็นตายร้ายดีก็ไม่ให้ไปเล่นเด็ดขาด” ณพชัยเสียงแข็ง ไม้ตายของเจ้าหล่อนไม่อาจเอาชนะเขาได้ จอมขวัญสะบัดหน้าหนีเดินไปนั่งกอดอกอยู่ตรงโซฟามุมนั่งเล่น คนขี้แกล้งแอบชำเลืองมองแล้วเทน้ำส้มคั้นสดๆ ใส่แก้วเสิร์ฟให้กับเธอ ร่างบางนั่งนิ่งไม่ไหวติง ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านั้นบอกอยากดื่มน้ำส้มคั้น แต่พอโดนขัดใจเข้าหน่อยก็เล่นแหง่ใส่ เขารู้ทันเธอทุกอย่างนั่นแหละ“แค่ชั่วโมงเดียวพอนะ” จู่ๆ คนตัวโตก็พูดขึ้น ดวงตาที่เคยแง่งอนเปล่งประกายวาววับ“สองชั่วโมงได้ไหม”“ชั่วโมงครึ่งแล้วกั

“ปล่อยนะไอ้พวกบ้า กล้าแตะต้องฉันเหรอ ปล่อยเดี๋ยวนี้นะ!” เสียงหวานโวยวายตลอดทางตั้งแต่ขึ้นรถจนกระทั่งถึงคฤหาสน์หลังงามแสนคุ้นเคย ร่างบอบบางดิ้นจนหลุดจากพันธนาการ ดวงตากลมโตปะทะเข้ากับสายตาผิดหวังของชายวัยกลางคนที่มองมายังตน และร่างสูงสง่าของชายหนุ่มที่เธอยังไม่พร้อมเจอที่สุดด้วยเช่นกัน“คุณพ่อ พี่ธนา” จอมขวัญตกใจที่เห็นเขาอยู่ที่นี่กับบิดา ณพชัยเองก็ตกใจไม่แพ้กัน“แก!” บิดาเบนจุดสนใจไปยังร่างกำยำ ผู้อาวุโสตรงดิ่งเข้าไปหาคนที่ทำให้เขาต้องอับอายและเสียความรู้สึกหมัดหนักๆ ส่งตรงถึงผู้ที่เป็นดั่งบุตรแท้ๆ“คุณพ่อ!” จอมขวัญตกใจที่บิดาทำร้ายร่างกายของณพชัย หญิงสาวจะปรี่เข้าไปห้ามแต่กลับถูกธนาดึงแขนเรียวเอาไว้ “ปล่อยขวัญนะคะพี่ธนา”“พี่ไม่ปล่อย” ธนาตอบกลับ แววตาไม่เหลือเค้าของความอ่อนโยนอีกต่อไป“แกกล้าทำแบบนี้ได้ยังไง ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันเลี้ยงแกไม่ดีพอใช่ไหมถึงได้กล้าทำลายดวงใจของฉันแบบนี้ แกทำได้ยังไง หะ! ตอบมาสิไอ้เนรคุณ ทำได้ยังไง ตอบมา!” น้ำเสียงเข้มตวาดกร้าวจอมขวัญไม่เคยเห็นบิดาเดือดดาลขนาดนี้มาก่อน ร่างบางสั่นเทิ้มไปทั้งตัว ธนารับรู้ได้จากปฏิกิริยาของเธอ“ผมรักคุณหนู เราสองคนรักกัน”

และแล้วเวลาที่จอมขวัญไม่อยากให้เกิดก็เดินทางมาถึง บรรยกาศงานแต่งงานรอบสองถูกจัดขึ้นภายในโรงแรมหรูระดับประเทศ สินสอดทองหมั้นมากมายตระการตาตกเป็นที่สนใจของบรรดาสื่อและช่างภาพจากทั่วทุกสำนัก บรรดาไฮโซนักธุรกิจรวมไปถึงดาราเซเลบต่างตบเท้าร่วมแสดงความยินดีไม่ขาดสาย เรียกได้ว่าถูกยกให้เป็นวิวาห์แห่งปีก็ไม่เกินเลยนัก ทุกอย่างภายในงานถูกจัดสรรไว้อย่างหรูหราเตรียมพร้อมสำหรับต้อนรับแขกผู้มีเกียรติ อาหารและเครื่องดื่มล้วนแล้วแต่เป็นฝีมือจากเชฟดังระดับโลก ทุกองค์ประกอบคือความใฝ่ฝันของผู้หญิงที่ครั้งหนึ่งในชีวิตอยากมีงานแต่งสุดอลังการเฉกเช่นกับเธอ เสียงคำชมส่งตรงถึงเจ้าสาวแสนสวยไม่ขาดสาย ร่างบางทำได้เพียงฟังแต่ไม่ได้รู้สึกยินดีปรีดาไปกับมัน เพราะตอนนี้หัวใจของเธอไม่เหลือจิตวิญญาณให้เปิดรับรู้สิ่งอื่นใดอีกแล้ว“ทำหน้าให้มันดีๆ หน่อยได้ไหมน้องขวัญ หัดยิ้มให้แขกเหรื่อเสียบ้าง” ธนาต่อว่าเจ้าสาวเมื่อหันไปมองทีไรก็เห็นแต่สีหน้าบูดบึ้งราวกับเบื่อโลกเต็มทน“ขวัญไม่สามารถฝืนความรู้สึกของตัวเองได้หรอกค่ะ” เสียงหวานตอบกลับ“แต่เป็นเธอเองไม่ใช่หรือที่อยากแต่งงานกับพี่” คราวนี้แววตาของเจ้าบ่าวเริ่มแข็งกระด้าง“

“ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นฉันจะไม่มีวันปล่อยมือนายเด็ดขาด”จอมขวัญจับมือหนายกขึ้นแนบแก้มนวล“ตื่นสักทีสิณพ… นายนอนนานเกินไปแล้วนะ”หญิงสาวรู้สึกใจคอไม่ดี จริงอยู่แม้ร่างกายของเขาจะปลอดภัยแต่การที่ร่างสูงยังนอนนิ่งไม่ได้สติก็ยังเป็นที่น่ากังวลใจสำหรับเธออยู่ดี“นายอยากอยู่กับฉันไม่ใช่เหรอ ตื่นสิ ตื่นมาอยู่ด้วยกัน ฉันสัญญาว่าจะทำหน้าที่เป็นภรรยาที่ดี จะหัดทำกับข้าวให้นายกิน จะทำงานบ้านทุกอย่าง จะไม่แต่งตัวโป๊ จะไม่แต่งหน้าหนา จะไม่ทำในสิ่งที่นายไม่ชอบ ได้ยินแล้วใช่ไหมณพ ถ้าได้ยินแล้วก็ตื่นสิ แล้วทุกอย่างที่พูดไปฉันจะทำให้นายทั้งหมดเลย”จอมขวัญร้องไห้แล้วมองใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนนี้ซีดเซียวไร้สีเลือด เธออยากให้เขาตื่นขึ้นมาพูดคุย มาบอกรัก มากอด มาให้ความอบอุ่นเหมือนแต่ก่อนแต่ทำไม“ฮึก ถ้านายไม่ยอมตื่นอีกฉันจะไปหาคนอื่นแล้วนะ จะไม่รอแล้วนะ” จอมขวัญแสร้งพูดไปอย่างนั้นเพราะไม่รู้จะทำยังไงให้เขาฟื้นจากนิทราเสียที“ถ้าคุณหนูทำแบบนั้นผมจะตามไปรังควานให้ถึงที่สุดเลย”เสียงเข้มพูดขึ้นหลังจากทนฟังอยู่นาน“ณพ! นายฟื้นแล้ว นายฟื้นแล้วจริงๆ ด้วย” จอมขวัญตื่นเต้นที่เห็นชายหนุ่มลืมตาสบมองกับตน“ฉันจะไปตามหม