All Chapters of รวมเรื่องสั้น_2_: Chapter 61 - Chapter 70

แม่ของนิ่มและน้อยออกจากโรงพยาบาลได้ประมาณสองอาทิตย์แล้ว และดูเหมือนว่าตอนนี้หญิงชราจะสุขภาพแข็งแรงกว่าแต่ก่อนมาก น้อยจึงไม่ได้นอนเฝ้าแม่เหมือนแต่ก่อนหลังจากกินข้าวเย็นเสร็จ น้อยและเชิดก็มีท่าทางลุกลี้ลุกลน สองผัวเมียสบตากันก่อนจะรีบเข้าไปยังห้องนอนของตัวเอง นิ่มได้แต่มองตามหลังพี่สาวและพี่เขยตาละห้อย หลายวันมานี้นิ่มนอนไม่หลับเพราะเฝ้าคิดถึงแต่พี่เขย ทั้งที่อยู่บ้านเดียวกันแต่ทั้งสองคนแทบไม่ได้คุยกันเลยนิ่มนั่งรับลมอยู่บนแคร่ที่อยู่ใต้ต้นมะม่วงซึ่งอยู่ไม่ไกลจากตัวบ้านมากนัก ในหัวของเธอตอนนี้เต็มไปด้วยใบหน้าของพี่เขย เธออยากจะอยู่กับพี่เขยสองต่อสองบ้าง แต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นเพราะอะไรทั้งพี่สาวและพี่เขยถึงได้ตัวติดกันตลอดเวลานิ่มนั่งถอนหายใจด้วยความเบื่อ เมื่อเห็นว่าดึกแล้วเธอจึงขึ้นไปบนบ้าน แต่ยังไม่ทันที่หัวจะถึงหมอน เสียงครางกระเส่าจากข้างห้องก็ทำให้เธอไม่สามารถข่มตาให้หลับลงได้@ห้องพี่สาว&พี่เขยน้อยนอนกางขาออกจากกันกว้าง เพื่อรอรับการกระแทกจากผัวสุดที่รัก เธอมองเชิดด้วยสายตาหวานเยิ้ม นานแล้วที่ทั้งสองคนไม่ได้มีอะไรกัน ทำให้ร่องรักของเธอต้องการการเติมเต็มจากลำเขื่องของสามีเป็นที่ส

ทั้งๆ ที่พึ่งจะปลดปล่อยน้ำแห่งความสุขไป แต่แก่นกายของเชิดยังแข็งชูชันอยู่ ไฟราคะในตัวของเขายังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่ายๆ เชิดอุ้มน้องเมียในท่าลิงอุ้มแตงแล้วกระแทกท่อนเอ็นใส่ร่องรักของเธอถี่รัว เขาพาเธอเดินกระแทกไปทั่วครัวเล็กปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!"อื้อ...พี่เชิดจ๋า...ซี้ดดด""สะ...เสียวรูมากเลยพี่...อะ...อ้าา""อื้อ...สะ...เสียว...เสียวรู...อูยยย""ฉันไม่อยากให้สว่างเลยพี่...อะ...อ้าา"นิ่มบอกพี่เขยพลางมองเขาด้วยสายตาหวานเยิ้ม สองแขนโอบรอบคอพี่เขยแน่นแล้วขย่มสวนท่อนเอ็นพี่เขยลงมาด้วยความเร่าร้อน"อ่าา...เมียรักของพี่...ซี้ดด""โอ้ววว...เสียวลำเหลือเกิน""อาา...ขย่มลงมาแรงๆ เลยนิ่ม...ซี้ดด"เชิดใช้สองมือประคองบั้นท้ายกลมกลึงของน้องเมียเอาไว้แล้วบอกกับเธอเสียงกระเส่า นิ่มได้แต่โอบรอบคอของพี่เขยแน่น แล้วโยกขย่มท่อนเอ็นของพี่เขยเต็มแรง เธอเผลอครางออกมาเสียงดังทุกครั้งที่ปลายหัวทู่ชนเข้ากับผนังด้านในสุดเชิดขบกรามแน่นเมื่อความเสียวเดินทางมาถึงขีดสุด เขาจับเอวคอดกิ่วของน้องเมียเอาไว้มั่นแล้วกระแทกท่อนเอ็นสวนขึ้นไปถี่รัวปั่ก! ปั่ก! ปั่ก!"อื้อ...ฉันจะแตกแล้วพี่เชิดจ๋า""อ่าาา....รอแตกพร้อมกัน"

นิ่มเดินยิ้มเข้าไปหาผู้เป็นแม่และก็พี่สาวที่พึ่งจะเดินขึ้นบ้านมา เธอรับของจากมือพี่สาวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม"แม่ไปหาหมอเป็นยังไงบ้างจ้ะ"นิ่มรีบเอ่ยถามแม่ด้วยความกระตือรือร้น พร้อมทั้งประคองหญิงชรามานั่งบนเก้าอี้"หมอบอกว่าไม่เป็นอะไรแล้ว ไม่มีอะไรน่าห่วงหรอกลูก""ได้ยินแบบนี้ฉันก็สบายใจ แล้วทำไมพึ่งกลับมากันละจ้ะ วันนี้ที่โรงพยาบาลคนเยอะเหรอ""อืม! พี่ละรอจนเหนื่อย กว่าจะได้เข้าพบหมอก็บ่ายโมงกว่าๆ โน่น หลับไปไม่รู้กี่รอบ"น้อยเป็นคนตอบคำถามของน้องสาว ก่อนจะไปนั่งลงข้างๆ ผู้เป็นแม่ นิ่มเห็นความเหนื่อยล้าจากสายตาของผู้เป็นแม่และพี่สาว เธอจึงรีบไปหยิบน้ำหวานในตู้เย็นมาให้ทั้งสองคนดื่ม"พี่กับแม่กินน้ำหวานเย็นๆ กันก่อนนะจ๊ะจะได้หายเหนื่อย""มันก็ไม่ได้เหนื่อยขนาดนั้น พี่ก็บ่นไปอย่างนั้นแหละอย่าคิดมาก แล้วงานในสวนเป็นยังไงบ้าง ส่งออเดอร์ลูกค้าครบไหม"น้อยรีบเปลี่ยนเรื่องเมื่อเห็นสีหน้าไม่ค่อยสบายใจของน้องสาว"ก็เรียบร้อยดีจ้าพี่"นิ่มตอบก่อนจะปรายตามองพี่เขยที่กำลังก้าวขึ้นบันไดบ้านมา นิ่มถึงกับลอบกลืนน้ำลายเมื่อเห็นซิกซ์แพ็กของพี่เขย เธอเผลอมองตามหลังพี่เขยจนกระทั่งเขาเดินหายเข้าไปในห้

@รุ่งเช้าวันนี้แม่กับพี่สาวของนิ่มต้องไปงานแต่งญาติที่ต่าง จังหวัด เธอจึงเดินมาส่งแม่กับพี่สาวที่รถ"พอไปถึงบ้านน้าอ้อยแล้วรีบโทรมาบอกฉันด้วยนะพี่น้อย"นิ่มบอกกับพี่สาวในขณะที่กำลังขนกระเป๋าเสื้อผ้าของแม่กับพี่สาวขึ้นรถ"ไม่ต้องห่วงหรอกน่า ไปถึงแล้วพี่จะรีบโทรหาทันที""ฉันอยากไปด้วยจังเลย ไม่ได้ไปบ้านน้าอ้อยนานแล้ว""คราวหลังค่อยไปก็ได้ ใครใช้ให้แกรับออเดอร์ลูกค้าเยอะล่ะ""ก็ฝรั่งมันถึงเวลาต้องเก็บแล้วนี่พี่ เราก็ต้องรีบกอบโกยสิจ้ะ""ถ้าอย่างนั้นก็ช่วยไม่ได้ แกอยู่เฝ้าสวนน่ะดีแล้ว""พี่น้อยอยู่เฝ้าสวนกับพี่เชิดดีไหม เดี๋ยวฉันไปกับแม่เอง""ไม่เอาหรอก! พี่รู้เรื่องในสวนเสียที่ไหน ถ้าส่งออเดอร์ให้ลูกค้าผิดจะทำยังไงล่ะ"น้อยรีบปฏิเสธทันควัน ถ้าจะให้เธอรับผิดชอบงานทุกอย่างแทนน้องสาวเธอคงทำไม่ได้ เพราะตั้งแต่กลับมาอยู่ที่บ้านเธอก็รับหน้าที่ดูแลแม่ มีก็แต่สามีและก็น้องสาวเท่านั้นที่เข้าไปทำงานในสวน เธอพึ่งจะมีโอกาสเข้าสวนก็พักหลังมานี้ เพราะว่าอาการป่วยของแม่ดีขึ้น"ฉันพูดเล่น! ไม่ต้องทำหน้าอย่างนั้นก็ได้""เด็กบ้า! สายแล้วพี่ก่อนนะ""จ้า! ขับรถดีๆ นะพี่"นิ่มบอกกับพี่สาวเสียงใส ก่อนจะโบกมื

รุ่งเช้าวันถัดมา เสียงไก่ขันปลุกทั้งบ้านไร่ให้ตื่น ออมขยับกายช้าๆ ลืมตาขึ้นท่ามกลางแสงแดดอุ่นที่ลอดผ่านช่องไม้เข้ามาในห้องเล็ก เธอหาวเบาๆ รู้สึกเมื่อยเนื้อเมื่อยตัวจากการเดินทางยาวนาน แต่ก็ไม่ทันเอะใจเลยว่าเมื่อคืนมีใครแอบเข้ามาในห้องของเธอ“ออม…ตื่นหรือยังลูก มาช่วยป้าที่สวนหน่อยนะ”เสียงป้าแดงดังแว่วเข้ามาในห้อง“ค่ะป้า”เธอตอบกลับ พลางลุกขึ้นล้างหน้าล้างตาอย่างเร่งรีบ ก่อนจะเปลี่ยนเสื้อเป็นชุดง่ายๆ เสื้อเชิ้ตแขนยาวสีซีดกับกาง เกงยีนเก่าเมื่อเดินออกมาที่ลานบ้าน กลิ่นดินชื้นยามเช้ากับไอหมอกบางๆ คลุ้งไปทั่ว ลุงกล่ำกำลังยกเครื่องมือทำไร่พาดบ่า ร่างกำยำในแสงแดดตอนเช้ามีเหงื่อซึมเล็กน้อยจากการยกของ ออมก้มหน้าหลบสายตาลุงเขยทันทีที่เขาหันมามอง แต่ก็ไม่อาจหนีพ้นแววตาคมกริบที่กวาดไปตามเรือนร่างเธอได้“ไปเถอะออม เดี๋ยวช่วยป้ารดน้ำผักตรงโน้นนะลูก”ป้าแดงบอกกับหลานสาวด้วยใบหน้าเปื้อนรอยยิ้ม“ค่ะป้า”เธอรีบรับคำ เดินไปตามแปลงผัก ยกถังน้ำขึ้นรดต้นมะเขือด้วยแรงแขนที่ยังไม่ค่อยชินกับงานหนักนัก มือเล็กเปียกชื้นไปหมด เส้นผมที่ปรกแก้มก็ติดเหงื่อและละอองน้ำลุงกล่ำยืนห่างออกไปไม่ไกล มือหนากำด้ามจอบแต่