All Chapters of รวมเรื่องสั้น_2_: Chapter 71 - Chapter 80

แรงกดดันที่ถาโถมเข้ามารอบกาย ทำให้ออมแทบหายใจติดขัด ในตอนแรกเธอพยายามสะบัดหน้าหนีเสียงหัวใจตัวเองที่ดังรัวไม่หยุด แต่ทุกสัมผัสของลุงกล่ำกลับแนบแน่น หนักแน่น และช่ำชองเกินกว่าจะต้านทานปลายนิ้วสากลูบไล้ต้นแขนและเอวบางไปมาอย่างจงใจ ริมฝีปากหยักจูบซับซอกคอขาวทีละน้อย ออมกัดริมฝีปากแน่นเพื่อกลั้นเสียงคราง แต่ความร้อนรุ่มที่ไหลวนในกายกลับยิ่งทำให้เธอเผลอครางแผ่วออกมา“อื้ม…”ลุงกล่ำชะงักเล็กน้อย ก่อนยกยิ้มที่มุมปาก แววตาคมกริบเต็มไปด้วยความหื่นกระหาย เขากดร่างเธอแนบเข้ากับต้นไม้ยิ่งกว่าเดิม มือหนาเลื่อนขึ้นมาประคองใบหน้าเล็ก ให้หันมาสบสายตาคมของเขา ดวงตาออมสั่นไหวเพราะไฟปรารถนาที่ถูกลุงเขยปลุกขึ้นมาแสงแดดยามบ่ายลอดผ่านพุ่มมะม่วงลงมาเป็นลายพร่า ร่างบางของออมถูกกดแนบกับต้นไม้ใหญ่ กลิ่นเหงื่อร้อนแรงของลุงกล่ำคลุ้งรอบกาย มือหนาค่อยๆ ลากผ่านสาบเสื้อเชิ้ตสีซีด ก่อนจะดึงออกจากไหล่เล็กอย่างชำนาญ“อย่า…ลุง”ออมเอ่ยห้ามเสียงสั่นพร่า แต่กลับไม่มีเรี่ยวแรงจะผลักไสอีกต่อไป เสื้อตัวบางหลุดไถลลงมากองที่ข้อศอก เผยผิวขาวผ่องสะท้อนแดดอุ่น ลุงกล่ำยกมือสากลูบไล้ผ่านเรือนร่างสาวสะพรั่งด้วยแรงปรารถนาที่เก็บกดม

“คราวนี้ตาลุงบ้างนะออม”ลุงกล่ำบอกกับออมด้วยน้ำเสียงแหบพร่า เขาขบกรามแน่นเพื่อระงับความเสียว พร้อมกันนั้นมือหนาก็สาวรูดท่อนเอ็นขนาดเกือบเท่าแขนเด็กขึ้นลงอย่างเชื่องช้า เส้นเอ็นนูนเด่นไล่เรียงเต็มความยาวราวกับอวดให้หลานสาวเห็นความใหญ่โตเต็มตา“ไม่นะ...ทะ...ทำไมท่อนเอ็นลุงใหญ่จัง”ออมพูดเสียงสั่น เธอถึงกับตาโตเมื่อเห็นแท่งร้อนดำมะเมื่อมของลุงเขย แค่นิ้วเธอก็เจ็บจะแย่ ถ้าเป็นท่อนเอ็นขนาดใหญ่อย่างนี้มีหวังร่องเธอคงฉีกแน่“ตาโตเชียวนะออม…กลัวหรืออยากกันแน่ หืม?”เสียงพร่าเอ่ยกระซิบพลางกดปลายร้อนเข้ามาไล้วนตรงหน้าขาเรียวที่สั่นสะท้าน“มะ...ไม่นะ...ลุง...ปล่อยออมไปเถอะ”“มันใหญ่ขนาดนี้ ออมรับไม่ไหวหรอก”ออมสะบัดหน้า น้ำตาเอ่อคลอ แต่ร่างกายกลับไม่ขยับ ความร้อนผ่าวจากแท่งใหญ่ที่เสียดสีกลางกายทำให้เธอหอบถี่ไม่เป็นจังหวะลุงกล่ำหัวเราะต่ำในลำคอ ก่อนจะโน้มกายประกบจูบริมฝีปากสั่นระริกด้วยความเร่าร้อน“ลุงจะบอกให้รู้…ว่าท่อนเอ็นใหญ่ๆ อย่างนี้แหละ ที่จะทำให้ออมจำไปทั้งชีวิต”เขากระซิบเสียงพร่าข้างหู พลางสาวรูดท่อนเอ็นแรงขึ้นอีกนิด เสียงเปียกชื้นดังสะท้อนในสวน จนหัวใจของออมเต้นแรงแทบหลุดออกมานอกอก ทั

ร่างเล็กของออมแทบทรุดเพราะหมดแรงไปกับครั้งแรก แต่ลุงกล่ำยังไม่ยอมปล่อยให้เธอได้พัก เขาจับเธอพลิกตัวแล้วดันร่างบางให้คุกเข่าลงบนกองเสื้อผ้าที่ปูรองพื้นดินไว้ ชายสูงวัยมองกลีบเนื้อบอบบางที่เผยอแย้มตรงหน้าด้วยสายตาหื่นกระหาย“สวย! สวยจริงๆ ลุงขออีกรอบนะออม”เสียงทุ้มพร่าเอ่ยอย่างหื่นกระหาย ดวงตาแดงก่ำด้วยไฟราคะ มือหนาแหวกแก้มก้นนุ่มออกกว้าง เผยช่องทางที่เพิ่งถูกปรนเปรอจนฉ่ำลื่น ลิ้นสากจรดลงตรงกลางร่องเสียว เขาตวัดลิ้นเลียกลีบสวยขึ้นลงด้วยความหื่นกระหายจ๊วบ! จ๊วบ! แผล็บ! แผล็บ!เสียงดูดเลียดังชัดเจนในความเงียบของสวนกว้าง ออมสะท้านเฮือก ร้องครางอ่อนแรงทั้งที่ยังหอบหายใจด้วยความเหนื่อย“อื้ออ...ละ...ลุงกล่ำ...ซี้ดด”“ลุง…พอแล้ว…ออมไม่ไหวแล้ว…อ๊ะ...อ๊าา”ออมขอร้องให้ลุงเขยหยุด เสียงหวานสั่นพร่าวิงวอนปนสะอื้น เธอเม้มริมฝีปากเข้าหากันแน่นเพื่อระงับความเสียวที่กำลังพลุ่งพล่านลุงกล่ำยิ่งกดหน้าลงต่ำ ลิ้นสากทั้งตวัดทั้งแทงเข้าออกร่องเสียวอย่างกระหาย ราวกับจะกลืนกินความหอมหวานตรงนั้นจนหมดสิ้น เสียงหอบพร่าดังชัดทุกครั้งที่เขาสูดดมความฉ่ำลื่นอย่างหื่นกระหาย มือหนาของลุงเขยไม่อยู่นิ่งเขาบีบคลึงแก้มก

ค่ำคืนนี้บ้านทั้งหลังเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงจักจั่นแว่วมาจากนอกหน้าต่าง ออมนอนตะแคงกอดผ้าห่มแน่นราวกับจะหาที่พึ่งพิง แต่หัวใจกลับเต้นแรงไม่หยุด ราวกับยังติดอยู่ในห้วงอ้อมแขนของลุงเขยเธอพลิกตัวไปมาพยายามข่มตาให้หลับ แต่ยิ่งหลับตาภาพและสัมผัสของลุงเขยเมื่อตอนหัวค่ำกลับยิ่งชัดเจนขึ้นทุกที มือหนาที่แนบแน่น เสียงหายใจร้อนผ่าว และสายตาคมกริบที่ทำให้ร่างบางสั่นสะท้าน ไฟราคะที่เขาจุดขึ้นในใจเธอ ไม่เพียงไม่ดับลง หากยิ่งโหมแรงจนเธอทรมานกับความอารมณ์ที่คั่งค้างผ้าห่มที่กอดไว้แนบอกไม่อาจทดแทนสัมผัสของเขาได้ ออมยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองแผ่วเบา ความร้อนรุ่มแล่นวาบไปทั่วกาย ความสับสนตีกันระหว่างความผิดบาปกับแรงปรารถนาที่ไม่อาจควบคุมเธอหลับตาแน่น น้ำเสียงพร่าแผ่วของลุงเขยยังคงก้องอยู่ในหู และหัวใจเธอรู้ดีว่าหากลุงกล่ำก้าวเข้ามาในห้องอีกครั้ง คืนนี้เธอคงไม่มีเรี่ยวแรงพอที่จะปฏิเสธเขา เพราะไฟราคะที่คุกรุ่นอยู่ตอนนี้ มีเพียงลุงกล่ำเท่านั้นที่จะดับมันลงได้ในยามดึกสงัด แสงจันทร์เพียงเสี้ยวลอดผ่านช่องหน้าต่างเข้ามาในห้องเป็นแถบซีดสลัว บรรยากาศในบ้านเงียบงัน มีเพียงเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของป้าแดงที่ห

ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!เสียงกระแทกหนักหน่วงสอดประสานกับเสียงครางสั่นพร่าอย่างไร้การควบคุม อารมณ์ที่คั่งค้างตั้งแต่หัวค่ำถูกปลด ปล่อยออกมาอย่างรุนแรง“อ๊ะ...อ๊าา...ลุงกล่ำขา...อะ...ออมเสียว”ดวงตาฉ่ำเยิ้มของออมเงยขึ้นมองเขาอย่างยอมจำนน ปากเล็กพร่ำครางเรียกชื่อเขาซ้ำ ๆลุงกล่ำโน้มตัวลง ประกบริมฝีปากบดจูบปากนุ่มด้วยความเร่าร้อน พร้อมกับเร่งจังหวะกระแทกไม่หยุด เขาเร่งแรงกระแทกถี่รัวจนร่างบางแทบลอยขึ้นตามแรงกระแทกทุกครั้ง ความเสียวที่ถาโถมทำให้ออมสั่นสะท้าน สติพร่าเลือน เหลือเพียงร่างกายที่ตอบสนองตามแรงปรารถนาของเขาอย่างหมดสิ้นเสียงครางแหลมพร่าดังก้องไปทั่วห้อง เมื่อออมถึงจุดสุดยอด ร่างบางกระตุกเกร็งสะท้านไปทั้งกาย ช่องทางคับแน่นตอดรัดแก่นกายใหญ่โตของลุงกล่ำถี่แรงอย่างไร้การควบคุมแต่เขายังไม่ปลดปล่อย สะโพกหนายังคงเร่งแรงกระแทกไม่หยุด เสียงเนื้อกระทบกันดังถี่รัว น้ำใสไหลล้นเปียกชุ่มไปทั่วร่องรัก ยิ่งทำให้การสอดใส่หนักแน่นร้อนแรงขึ้นกว่าเดิม“อ๊ะ...อ๊ะ...เสียว...ออมเสียว...อื้ออ”“ลุง…ออมไม่ไหวแล้ว…เสียวรู...อ๊ะ...อ๊าา”เสียงหวานสั่นพร่าพร้อมกับใบหน้าที่แดงก่ำ น้ำตาคลอจากความเสียวซ่านที่ไม่หยุด