All Chapters of รวมเรื่องสั้น_2_: Chapter 81 - Chapter 90

“ลุง…อ๊าา...ลุงกล่ำ…อย่าหยุดนะคะ…ออมอยากได้อีก…ได้โปรด”เสียงอ้อนวอนแผ่วพร่าเต็มไปด้วยแรงโหยหา ร่างบางยิ่งดิ้นบิดยอมรับแรงโหมกระแทกด้วยหัวใจที่ล่องลอยลุงกล่ำก้มมองใบหน้าแดงซ่านของหลานสาว เมื่อเห็นดวงตาฉ่ำเยิ้มที่มองขึ้นมาอย่างยอมจำนนของเธอ ก็ยิ่งปลุกเร้าไฟในกายของเขาให้โหมกระหน่ำรุนแรงมากยิ่งขึ้น เอวสอบเร่งแรงกระแทกเร่าร้อนยิ่งกว่าเดิม ริมฝีปากหนายกยิ้มมุมปาก ขณะก้มลงขบกัดซอกคอเนียนด้วยความหื่นกระหายทุกสัมผัสดุดันไม่เหลือช่องว่างให้ออมได้หายใจ ความเร่าร้อนเกินต้านทำให้เธอติดใจรสสวาทของลุงเขยลึกถึงขั้วหัวใจ จนไม่รู้ตัวเลยว่าเผลอเอ่ยปากร้องขอท่อนเอ็นของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างหมดสิ้นความอายเสียงครางพร่าหวานของออมดังลั่นห้อง ร่างบางแอ่นสะท้านเกร็งขึ้นสุดแรง เมื่อคลื่นความเสียวลูกแล้วลูกเล่าถาโถม มือหนาของลุงกล่ำเลื่อนจากเต้าอวบที่เพิ่งถูกขย้ำบีบอย่างหนัก มาหยุดลงตรงปุ่มกระสันเล็กๆ ที่บวมเป่งด้วยแรงอารมณ์ปลายนิ้วหยาบบดขยี้เป็นวงถี่รัว สลับกดแรงจนร่างบางสะท้านเฮือก ความเสียวพุ่งขึ้นอย่างรุนแรงจนเธอครางเสียงหลง“อ๊าา…ลุงกล่ำ…ออมไม่ไหวแล้ว!”แท่งร้อนยังคงกระแทกเข้าออกอย่างต่อเนื่องถี่แรง เ

“อ๊าา…ลุง…ใหญ่เกินไป…ออมไม่ไหวแล้ว”เสียงหวานครางสั่นแตกพร่า แต่กลับเต็มไปด้วยแรงโหยหา ความเสียววาบแล่นขึ้น จนเธอเผลอแลบลิ้นหอบหาย ใจ น้ำลายใสไหลยืดย้อยออกจากมุมปาก สะท้อนถึงอาการหลงใหลจนไร้สติลุงกล่ำกัดกรามแน่น เอวหนายังคงเร่งแรงกระแทกถี่ยิบ เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังสะท้อนก้อง พร้อมน้ำรักที่เอ่อทะลักยิ่งทำให้ทุกแรงสอดใส่ลื่นไหลและร้อนแรงกว่าเดิม มือหนากอบกุมสะโพกกลมบีบแน่น แล้วโน้มลงจ้องใบหน้าแดงซ่านที่เต็มไปด้วยแรงราคะ“ชอบใช่ไหมออม…ชอบให้ลุงเอาแรงๆ แบบนี้ใช่มั้ย”เสียงทุ้มพร่ากดต่ำใกล้หู ราวกับตอกย้ำให้เธอยิ่งจมลึกในวังวน“อื้ออ...อ๊ะ...อ๊าา”ร่างบางครางสะท้าน ส่ายหัวไม่ยอมรับแต่เอวบางกลับเด้งรับแท่งใหญ่โตทุกแรงกระแทก สายตาที่เธอมองลุงเขยฉ่ำเยิ้มด้วยความหลงใหลและติดใจในรสกามออมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ดวงตาพร่าเลือนจนแทบโฟกัสอะไรไม่ได้ เสียงครางพร่าหวานหลุดออกมาอย่างไร้การควบ คุม สะโพกเล็กเด้งสวนแรงกระแทกอย่างไม่รู้ตัว“ออม…ออมอยากได้อีก…เอาเข้ามาแรงๆ เลยค่ะ…ลุงอ๊าาา...ลุงกล่ำ!”เสียงร้องขอหลุดพร่าแทบไม่เป็นคำ ดวงหน้าสวยแดงก่ำ น้ำลายใสไหลยืดออกจากมุมปาก ขณะที่เธอหอบหายใจแรงลิ้นเล็กโผล่พ

แสงแดดตอนสายส่องลอดเข้ามาทางหน้าต่าง ม่านผืนหนาพอจะทำให้ห้องยังมืดสลัว ร่างบางของออมยังคงนอนซุกอยู่ใต้ผ้าห่ม เพราะความอ่อนเพลียจากค่ำคืนที่ผ่านมาเสียงฝีเท้าหนักๆ ที่พยายามจะเดินเบาแว่วเข้ามาใกล้ประตู ออมหัวใจเต้นแรงทันที ก่อนที่ประตูไม้จะถูกแง้มออกอย่างระมัดระวัง เงาร่างสูงใหญ่ของลุงกล่ำปรากฏขึ้น เขากวาดตามองรอบห้องเพื่อให้แน่ใจว่าป้าแดงไม่อยู่ ก่อนจะปิดประตูเบาๆ แล้วก้าวเข้ามา“ออม!”เสียงทุ้มพร่ากระซิบเบา แต่กลับทำให้ร่างบางใต้ผ้าห่มสะดุ้ง ออมรีบหันหน้าหนี ไม่กล้าเงยขึ้นสบตา ความอายและความหวั่นไหวประดังเข้ามาในใจลุงกล่ำเดินเข้ามาใกล้ นั่งลงข้างๆ ร่างบาง มือหนายก ขึ้นลูบแก้มแดงจัดที่ยังมีร่องรอยความเหน็ดเหนื่อย“เหนื่อยไหมออม...ลุงเป็นห่วงนะ”น้ำเสียงเขาอ่อนลง แต่แววตากลับยังมีประกายหื่นกระหายแฝงอยู่ออมหอบหายใจเบาๆ ดวงตาฉ่ำเยิ้มเหลือบขึ้นสบเขาแวบหนึ่งแล้วรีบหลุบตาลง ใจเธอทั้งสั่น ทั้งตื่นเต้น เพราะเพียงแค่มือหนาสัมผัสเบาๆ ความทรงจำจากเมื่อคืนก็หวนกลับมาแทบทำให้ร่างกายสั่นระริกอีกครั้ง“ป้าออกไปสวนแล้ว…เหลือเราแค่สองคน”ลุงกล่ำโน้มตัวลงกระซิบข้างหู น้ำเสียงแหบพร่าชวนให้หัวใจสั่นสะท

“อื้มม…อ๊าา…ลุง…”น้ำเสียงหวานพร่าของออม ทำให้หัวใจลุงกล่ำกระตุกแรง เขาจ้องมองร่างบางที่ขยับขึ้นลงด้วยตัวเอง ด้วยแววตาเร่าร้อนปนพึงพอใจ มือหนาสอดขึ้นมากอบกุมเต้าอวบแน่น ขย้ำบีบสลับกับบี้ปลายยอดจนร่างเล็กสะท้านเร่าออมกัดริมฝีปากแน่น พยายามกลั้นเสียงคราง แต่ยิ่งขยับก็ยิ่งเสียวจนหัวใจเต้นรัว ร่างบางเคลื่อนไหวถี่ขึ้นเรื่อยๆ โดยไม่รอการชี้นำจากเขาอีกต่อไป ความเขินอายถูกแทนที่ด้วยความโหยหาที่กลืนกินไปทั้งตัวออมมองลุงเขยดวงตาฉ่ำเยิ้ม เธอ“ติดใจ” กับสัมผัสต้องห้ามที่เขามอบให้ สะโพกเล็กเร่งแรงขึ้นตามแรงปรารถนา เสียงครางหวานพร่าเรียกชื่อเขาซ้ำๆ ดังลั่นไปทั่วห้องสลัวแววตาคมกริบของลุงกล่ำฉายความหื่นกระหายเต็มเปี่ยม เขากระซิบเสียงพร่าใกล้หู“ดีมากออม…แบบนี้แหละ เมียคนเก่งของลุง…ยิ่งขย่มเองก็ยิ่งเสียวใช่มั้ย”เสียงครางหวานของออมดังสะท้อนก้องไปทั่วห้อง สะโพกเล็กเร่งแรงขึ้นเรื่อยๆ จนจังหวะกลายเป็นถี่รัวไร้แบบแผน ดวงตาฉ่ำเยิ้มปิดแน่น น้ำตาคลอเพราะความเสียวซ่านที่ถาโถมไม่หยุด“อ๊าา…ลุง…ออม…ออมไม่ไหวแล้ว!”เสียงครางหวานหลุดออกมาไม่หยุด ร่างบางกดตัวลงสุดแรงอีกครั้ง ก่อนจะกระตุกเกร็งทั้งร่าง ความสุขสมระ

“ลุง…อย่าค่ะ…ออมอาย”เสียงพร่าสั่นห้ามปรามเบาหวิว แต่กลับถูกแขนหนากอดรัดแน่นยิ่งกว่าเดิม“ไม่ต้องอาย เราเป็นผัวเมียกันนะ ทั้งตัวออมมีส่วนไหนที่ลุงไม่เคยสัมผัส สำคัญออมก็สวยไปทั้งตัว”เสียงทุ้มพร่ากระซิบใกล้หู มือหนาลูบไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนเปียกชุ่ม ก่อนจะเลื่อนลงต่ำ ปลุกเร้าให้ร่างบางสั่นระริกเกินต้านหยดน้ำไหลรินลงตามเรือนกาย ออมยืนนิ่งตัวสั่นเล็กน้อยในอ้อมแขนลุงกล่ำที่คอยประคองไว้ไม่ห่างมือหนาของเขาค่อยๆ ใช้ฟองสบู่ถูไล้ไปทั่วแผ่นหลังเนียนนุ่ม ไล่ลงต่ำอย่างอ้อยอิ่งจนเธอสะท้านเผลอครางเบาๆ ออกมา“ไม่ต้องเกร็ง…ปล่อยให้ลุงทำให้”เสียงทุ้มพร่าแฝงความอบอุ่น แต่กลับกระตุ้นให้หัวใจออมเต้นแรงกว่าเดิมเขาถูสบู่ไปตามแขนเรียวและไหล่ ก่อนจะเลื่อนมาลูบหน้าท้องแบนราบ ฟองขาวเกาะพราวตัดกับผิวเปียกชุ่มจนชวนให้ลมหายใจของเธอถี่กระชั้นขึ้นทุกทีออมหลับตาแน่น พยายามห้ามใจไม่ให้เผลอไผลไปกับสัมผัส แต่ยิ่งหนีก็เหมือนยิ่งถูกดึงให้จมลึกลงในอ้อมแขนแข็งแรงของลุงกล่ำ ร่างบางสั่นระริกเกินต้าน ขณะที่มือหยาบยังคงอาบน้ำให้เธออย่างแผ่วเบา แต่เต็มไปด้วยแรงปรารถนาที่ซ่อนเร้นอยู่ในทุกการสัมผัสฟองสบู่ยังเกาะพราวทั่วแผ่