All Chapters of ข้างบ้าน…ดุนะ: Chapter 11 - Chapter 20

บทที่ 11 [บุญEMS]จบวันนั้นสุดท้ายก็ไม่ได้ทำกันถึงที่สุดเพราะคนตัวโตไม่ยอมปล่อยนันไปอาบน้ำถามว่าเสียดายหรือไม่มันก็เสียดาย แต่ไม่ต้องสอดใส่ ระดับตัวแม่แก๊งนางฟ้า นันทดแทนด้วยลีลาร้อยแปดท่าไปเรียบร้อยแล้ว เมื่อก่อนเคยจีบชายแท้เล่น ๆ มาก่อน พอตัวเองแสดงความช่ำชองให้ดู ทางนั้นก็เสียความมั่นใจจนหมดอารมณ์ แต่กับพรกรันย์มันไม่เป็นเช่นนั้น ยิ่งนันชี้นำ อีกฝ่ายยิ่งมีนัยน์ตาฉ่ำหวาน ไม่ต้องพูดอะไรก็รับรู้ได้ถึงความหลงใหลที่แทบล้นทะลักบทสรุปหรือ แน่นอนว่าก็ตกลงคบกันแล้วน่ะสิ ตอนเพิ่งเสร็จกิจนอนกอดกันบนเตียง เห็นชายหนุ่มดูเหมือนกังวลอะไรบางอย่าง นันจึงชิงเป็นฝ่ายขอคบเสียเลย คุณพี่ข้างบ้านดูจะตกใจไม่น้อยตอนที่เขาบอกว่า ‘ถึงพี่จะเป็นโรคสองบุคลิกก็ไม่เป็นไร’ เอามาก ๆ กระนั้นถูกเขานอนทับไม่ยอมให้ลุกหนีไปไหน ทั้งยังจ้องตาแบบไม่ปิดบังความคาดหวัง ชั่งใจไม่ถึงหนึ่งนาที พรกรันย์ก็พยักหน้าตกลงเห็นว่าตอนตอบตกลงอีกฝ่ายแอบลังเลแบบนี้ นันก็น้ำตาตกในล่วงหน้าไปแล้วว่าต่อไป เรื่องลามกที่อยากทำคงต้องรอโอกาสพิเศษเท่านั้นถึงได้ทำนันคิดแบบนั้นแต่......“อื้อ...พะ พี่รัน...จะ จะทำตรงนี้เลยหรือครับ?”นันเท้าแขนกับ

บทที่ 13 [ผีก็มีหัวใจ]พี่รันหายไปนานแบบนี้มีเรื่องแน่ ๆบางครั้งนันก็เกลียดที่ตัวเองเดาถูก เขาเห็นว่าแฟนหนุ่มขอตัวไปเข้าห้องน้ำแล้วก็หายยาว ก่อนหน้านั้นยังทำท่าทางแปลก ๆ เหมือนจะกังวลอะไรบางอย่าง นันแตะตัวดูร่างกายก็เย็นเฉียบอย่างกับไม่สบายเขาตั้งใจว่าจะมาดูว่าคนโตกว่าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่ ไม่ได้คิดไว้เลยว่าพอมาดูที่ห้องน้ำ ประตูยังไม่ทันปิดสนิทตัวเองจะถูกดึงเข้าไปในห้องส้วมห้องหนึ่งด้านในสุดฟึ่บ!นันถูกจับหันหลังและผลักจนต้องเท้าแขนกับฟลัชแทงค์เพื่อพยุงตัวไว้“ทะ ทำอะไรของพี่เนี่ย!” เพื่อไม่ให้ใครเข้ามาเห็นเขา นันจึงลดเสียงโดยอัตโนมัติ แน่นอนว่าร่างบางหันกลับไปเผชิญหน้าอีกฝ่ายพร้อมกับกำหมัดรอไว้แล้ว อย่างที่เคยบอกว่านันก็ไม่ได้บอบบางเหมือนรูปร่างแววตาของพรกรันย์เปลี่ยนไปจนนันรู้สึกตระหนก ชายหนุ่มล็อกประตูห้องน้ำแล้วก้าวขาเข้ามาใกล้ ด้วยความแคบของห้องน้ำ เพียงก้าวเดียวก็ทำให้สองร่างแทบจะแนบชิด มันเป็นความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เผลอสบตากับพรกรันย์ไม่นานนันก็ขนลุกไปทั้งตัวโดนอะไรกระตุ้นเข้าก็เลยสลับเป็นอีกบุคลิกหรือ ให้ตายเถอะ ทำไมต้องมาเป็นแบบนี้ตอนพามาแนะนำตัวกับคนอื่นด้วยนะ ไม่สิ

บทที่ 15 [คนเลี้ยงผี]ก็ตกลงกันแล้วว่านันจะช่วยดูพ่อหนุ่มกะกลางคืนไม่ให้ไปก่อเรื่อง แต่เรื่องนั้นเอาไว้ตอนเย็นค่อยจัดการ สว่างจ้าแบบนี้ถ้าไม่ใช้เวลากับคุณกะกลางวันจะให้นันไปใช้มันกับใครเล่าเรื่องของเรื่องก็คือเมื่อวานโดดงานแบบคลุมเครือไม่ได้บอกเหตุผล ตั้งแต่เปิดร้านมานันไม่เคยหายไปแบบนี้ พวกลูกน้องก็เลยเป็นห่วงกันใหญ่ ซึ่งทางธิดาที่ค่อนข้างสนิทถึงขั้นมีเบอร์ติดต่อฉุกเฉินหาคนใกล้ตัวของนัน เจ้านายไม่มาก็ร้อนใจโทรถามทั้งเพื่อนทั้งพี่สาวเขาจนวุ่นเลยน่ะสิความเข้าใจผิดมันเริ่มจากจุดนี้เอง พอธิดาโทรไปหาพี่สาวเขา เธอจึงได้รู้ว่าเขาลาหยุดเพื่อดูแลแฟนที่น่าจะเป็นอะไรสักอย่างกะทันหัน บังเอิญมีลูกน้องบางคนมาแอบฟังเพราะอยากรู้เรื่องด้วย แหม ธิดาก็นะ ถ้าจะปล่อยให้คนอื่นมาเงี่ยหูฟังด้วยน่าจะเปิดลำโพงให้มันจบ ๆ นี่ชีคุยเครียดอยู่คนเดียวแล้วปล่อยคนอื่นลุ้น เผลออุทานออกมาว่า ‘คุณนันเฝ้าแฟนที่ป่วยหรือคะ’ ทีนี้ล่ะเข้าใจผิดกันไปใหญ่ทั้งแผงเลยเช้าวันต่อมาที่นันมาทำงาน เห็นว่าพรกรันย์ยังซึม ๆ เป็นกังวลจากการตัดสินใจครั้งใหญ่อยู่ ดังนั้นเขาก็เลยบอกให้อีกฝ่ายมาเปลี่ยนบรรยากาศที่ร้านเบเกอรี่สักหน่อย อ่า แล้

บทที่ 17 [น้อง พี่ ที่รัก]“ฮื่อ พี่กันอย่าเล่น...อ๊ะ!”เสียงอุทานน่ารัก ๆ ดังขึ้นทันทีที่กันเอาเจ้าของเล่นรูปไข่ใบจิ๋วถูไปตามแกนกายเล็ก ร่างบางบิดเร่า ๆ อยู่บนเตียง เสื้อผ้าอาภรณ์ไม่เหลือติดกายสักชิ้น ส่วนท่อนล่างอย่าให้พูดเลย เจลหล่อลื่นใส ๆ เปรอะทั้งต้นขาด้านในและช่องทางรัก ต้องโทษกันที่เล่นอะไรเลอะเทอะเป็นเด็ก เจ้าตัวเป็นคนบีบเจลออกมาเยอะ ๆ แล้วก็สอดนิ้วเข้าไปรังแกนันจากข้างในพร้อมของเล่นตอนนั้นไม่น่าบ่นไปว่ากลัวของเล่นผลุบหายเข้ารูเลย พ่อคุณเอาออกมาแล้วก็เล่นเอามาจี้จุดอ่อนไหวเสียเต็มที่ นันเม้มปาก มือกำผ้าปูที่นอนจนยับ มันเสียวจนจะทนไม่ไหวอยู่แล้ว!“ของเล่นก็ต้องเอามาเล่นสิคะ”“อึก..ฮะ!”นันแหงนหน้าครางโดยไม่กลั้นเสียงเมื่อร่างสูงโน้มลงมาดูดยอดอก เจ้าเม็ดบัวสีชมพูโดนดูดเลียจนแข็งและดูเชื่อมด้วยน้ำลาย ต่อมายังไม่ทันตั้งตัว กันก็ใช้สองนิ้วบี้ถูระรัว คนตาหวานจะทนไหวได้อย่างไร มือเปลี่ยนเป้าหมายจากผ้าปูที่นอนไปจิกไหล่ชายหนุ่มทันที เล็บจิกลงระบายความเสียว กระทั่งได้ยินเสียงกันสูดปากซี้ดเบา ๆ นันก็รีบชักมือออกด้วยความตกใจ“พี่เจ็บหรือ นันขะ ขอโทษ!”กันสนใจที่ไหนเล่า แรงจิกเมื่อครู่ยั

บทที่ 19 [หรือว่าผีจะมีจริง?]“พี่บอกว่าพี่ต่อเป็นอะไรนะ” นันที่กำลังนวดเนื้อหมูกับซอสอยู่ถึงกับหยุดมือไปชั่วขณะเพื่อถาม เขาไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ได้ยินเท่าไร ทว่าพี่สาวที่กำลังนั่งดูโทรทัศน์อยู่ข้าง ๆ พี่เขยก็ยังยืนยันคำเดิม“ไอ้ต่อมันเป็นไข้” สิตาหันมองหน้าสามี เรื่องที่เธอได้ยินก็เป็นสามีนี่ล่ะเอามาเล่าให้ฟัง “ใช่ป้ะเตง”เชน พ่อหนุ่มเชื่อสายจีนหน้าตาดูละมุนเอามือดันแว่นก่อนจะพยักหน้ารัว ๆ“อือ วันนี้จริง ๆ ตอนเช้ามีนัดคุยกันอยู่ว่าบ้านที่จะสร้างจะเอาแนวไหน แต่ถึงเวลาแล้วก็เงียบ พี่ลองโทรไปที่บ้านเขา แม่บ้านก็บอกมาว่าคุณต่ออยู่ ๆ ก็เป็นไข้ลุกจากเตียงไม่ไหว”เมื่อวานก็ยังดี ๆ อยู่เลยไม่ใช่หรือ อ่า นอกจากหลังก็ดูสบายดีน่ะนะ นันหมักหมูต่อ วันนี้พี่สาวกับพี่เขยอุตส่าห์มาเยี่ยม เขาก็เลยว่าจะจัดปาร์ตี้หมูกระทะอย่างที่อยากสักที ถามว่าพี่สาวไม่กลัวผีแล้วหรือ คำตอบคือยังกลัวเหมือนเดิมนั่นละ ดูสิ ที่คอห้อยพระมาสามสี่องค์จนจะเป็นตู้พระอยู่แล้วพี่สาวได้ยินว่ายังไม่มีเพื่อนกล้ามาหาเขาที่บ้านสักคนเลยสงสาร แล้วที่มาก็กะจะฉลองขึ้นบ้านใหม่ย้อนหลังไปในตัว...ถึงจะช้าหน่อยแต่ก็ดีกว่าไม่มาเลย แถมยังใ