LOGINอนันต์ไม่เชื่อเรื่องบาปบุญสิ่งเหนือธรรมชาติ ดังนั้นบ้านถูกทำเลดี ถึงจะไม่ได้อยู่กับแฟนตามแผนแล้วจะขายทิ้งก็เสียดายไหม อีกอย่างคนข้างบ้านก็งานดีถึงกลางคืนจะหลอนๆ ก็โอเคร๊!
View Moreบทส่งท้ายแกรก!พอยกกระเป๋าเดินทางลงจากท้ายรถแท็กซี่แล้ว หญิงวัยกลางคนหน้าตาอ่อนโยนก็ปลดตัวล็อกของกระเป๋า ดึงที่จับขึ้น เธอกับสามีไปทำธุระที่ต่างประเทศเกือบหนึ่งปี บุกป่าฝ่าดงในพื้นที่อับสัญญาณเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย ระหว่างนั้นเหมือนมีคนคอยสาปแช่งพวกเธออยู่ไม่มีผิด เดี๋ยวซองกันน้ำรั่วตอนเดินฝ่าแม่น้ำทำให้มือถือพัง เดี๋ยวโน้ตบุ๊กฝุ่นเข้าจนติด ๆ ดับ ๆนี่ยังไม่รวมความซวยจากการติดโรคจนต้องถูกกักตัวในหมู่บ้านไกลปืนเที่ยง โดนนักต้มตุ๋นหลอกจนเกือบต้องนอนข้างถนน ล่าสุดฟันฝ่าอุปสรรคทุกอย่างจนสามารถเชิญหมอผีชื่อดังมาได้ ก่อนกลับประเทศยังเกือบตกเครื่องเพราะจำเที่ยวบินผิดอีก!“เฮ้อ…/เฮ้อ…”คู่สามีภรรยาวิญกุล ที่อยู่ในชุดนักเดินทางโทรม ๆ เงยหน้ามองป้ายชื่อซอยข้างตลาดแล้วเกิดอาการตื้นตัน หลั่งน้ำตาพร้อมกันโดยมิได้นัดหมาย ซึ่งอาการของทั้งคู่ หมอผีผิวสีชาวต่างชาติที่ตามมาด้วยก็เฝ้าดูด้วยความเห็นใจ“ในที่สุดเราก็ได้กลับบ้านสักทีนะพ่อ…” นวลหยิบผ้าเช็ดหน้าขึ้นมาปาดน้ำตา ส่งยิ้มให้ประดิษฐ์ผู้เป็นสามี“นั่นสิ ไม่รู้ว่าป่านนี้เจ้ารันจะเป็นยังไงบ้าง”พูดถึงลูกชาย ‘เพียงคนเดียว’ ทั้งคู่ก็หุบยิ้มพากันถอนหายใจ
บทที่ 34 [วาสนาผู้ใด๋น้อ]“แหม ขึ้นรถมาก็ก้มหน้าดูมือถือไม่พูดกับพี่สาวตัวเองเลยเนาะ กลัวคนไม่รู้หรือว่าได้ผู้ชายแล้วลืมพี่ลืมน้องน่ะ” สิตาว่าพลางหักพวงมาลัยรถเลี้ยวออกถนนใหญ่ เธอมองค้อนน้องชายจนเจ้าตัวแอบหน้าแดง คว่ำมือถือที่เพิ่งได้คืนลงบนตักไหน ๆ ตอนนี้ก็ไม่มีเรื่องให้ต้องปิดบังกันแล้ว สู้เขาบอกพี่สาวไปตรง ๆ ดีหรือไม่ว่าน้องเขยคุณพี่ แอบมา ‘ทักทาย’ ตนด้วยความคิดถึงก่อนรถคุณพี่จะเข้ามาจอดที่ลานหน้าตำหนักเสียอีก คิดไปคิดมาเล่าละเอียดเดี๋ยวพี่สาวจะกังวลอีก เม้มปากครุ่นคิดอยู่สักพักนันก็ตัดสินใจตอบแบบอ้อม ๆ เสียงแผ่ว“ก่อนขึ้นรถนันก็กอดพี่ไปแล้วไง อีกอย่างนันมีสังหรณ์ว่าตอนนี้พี่รันน่าจะ…”“น่าจะอะไร” แค่พูดว่าสังหรณ์ใจเฉย ๆ ยังถามเสียงเข้มปานนี้ ตกลงว่าหนึ่งเดือนที่เขาโดนกักตัว พี่ตากับคุณแฟนทั้งสองไม่ได้ลองพูดคุยกันเลยหรือ“พี่ตาก็ นันแค่เป็นห่วงพวกพี่เขาเฉย ๆ เอง~”นึกว่าแกล้งทำเป็นไม่จริงจังแล้วพี่สาวจะยอมเล่นตามน้ำไปด้วย แต่ผิดคาด หลังเจ้ากระแตพูดจบ พี่สาวกลับมีท่าทีอ้ำอึ้ง มุมปากยกขึ้นเหมือนจะยิ้มแต่สายตาแอบเลิ่กลั่กอยู่หน่อยหนึ่ง เอาล่ะ ไอ้นันใจคอไม่ดีจริง ๆ แล้ว อย่าบอกนะว่าพี
บทที่ 33 [เพื่อ ค ร อ บ ค รั ว]ใบหน้าของนันซุกอยู่กับอกพี่สาวจนแทบหายใจไม่ออก ใครจะได้คาดคิดว่าทันทีที่สิตาตื่นขึ้นมา หญิงสาวจะเด้งตัวลุกและพุ่งมากอดนันอย่างรวดเร็วปานนี้ แทบไม่ต้องถามว่าสิตาอยู่ในอารมณ์ไหน มีผีที่หน้าเหมือนแฟนหนุ่มของน้องน้อยอยู่ในบ้านเชียวนะ สิตาไม่สามารถใจเย็นกับเรื่องนี้ได้หรอก!“พี่...พี่ตา ใจเย็น ๆ ก่อนครับ ที่พี่เห็นนั่นแฟนนันเอง!” นันดันตัวเองออกจากอ้อมแขนของพี่สาวได้สำเร็จ ใบหน้าหวานแอบแดงนิด ๆ จากการถูกกอดรัด มองไปทางแฟนหนุ่มทั้งสอง พี่รันหน้าซีดหนักทั้งยังดูกระวนกระวายอย่างเห็นได้ชัด ส่วนพี่กัน ให้ตายเถอะ รายหลังเพิ่งจะส่งซิกให้เขาเอาแก้วทุบหัวพี่สาวตัวเองหรือเปล่าตลกบริโภคไม่รู้เวลาจริง ๆ ตาคนนี้ อยากโดนน้ำมนต์ฉีดใส่หรือ!“ฉันไม่ได้หมายถึงคุณรัน มันมีคนที่หน้าเหมือนคุณรันอยู่ข้าง ๆ แกเว้ย!”“ก็นั่นแหละ คนนั้นก็แฟนนันเหมือนกัน!”“...ฮะ?” สิตาถึงกับสะบัดหน้ามองเขาด้วยดวงตาที่เบิกกว้าง ก็เข้าใจได้ นันเองก็มีสีหน้าตกใจไม่ต่างกันเท่าไร เมื่อครู่เขาลนลานเพราะพี่สาวทำท่าจะลากเขาออกจากบ้าน ด้วยความที่คิดอะไรไม่ทันจึงโพล่งคำพูดโดยไม่ผ่านการคิดให้ดีสิ่งที่พูดออกม
บทที่ 32 [เกือบแล้ว...เกือบจะดีแล้ว]เค้กที่เพิ่งอบเสร็จหมาด ๆ ถูกนำขึ้นมาวางบนแทนหมุน นันโปะครีมนมสดสีขาวลงไป ตกแต่งหน้าเค้กอย่างพิถีพิถัน รองพื้นด้วยครีมนมสดสีขาวแต่งกลิ่นวานิลลา ใช้ถุงบีบครีมบรรจงสร้างดอกกุหลาบสีชมพู ทำแต่ละดอกอย่างตั้งใจให้ออกมาสวยงาม ในส่วนของน้ำตาลปั้น นันทำออกมาเป็นรูปตุ๊กตุ่นเจ้าบ่าวสามตัว สองตัวสวมชุดทักซิโดสีดำ อีกตัวสวมชุดทักซิโดสีขาวคนที่เพิ่งจะหายดีเป็นปลิดทิ้งมองผลงานที่เสร็จแล้วด้วยสีหน้าเปี่ยมสุข จริตออกขนาดว่ามองจากปากซอยก็รู้ว่าเป็นแม่บ้านข้าวใหม่ปลามัน (ทึกทักเอาเองล้วน ๆ )นี่คือเค้กแต่งงานของเขา ไม่สิ...ของ ‘พวกเขา’ ต่างหาก“เมื่อวานยังบ่นปวดเอวอยู่เลย ยืนแต่งหน้าเค้กตั้งนานเราไม่เมื่อยบ้างเหรอ?”“เฮ้ย มึงก็ถามแปลกนะ มึงกับกูเผลอแบ่งพลังให้น้องไปตั้งขนาดนั้น ดูหน้าซะก่อน ใสกว่านี้ก็แก้วแล้วมั้ง”พี่กันนี่ก็ พอไม่มีแรงถึงขั้นสลับร่างไม่ได้ก็งอแงใหญ่เชียวนะนันหัวเราะเบา ๆ ขณะเงยหน้าขึ้นมองไปทางชายหนุ่มทั้งสอง เรื่องเมื่อวาน...คงต้องเรียกมันว่าอุบัติเหตุที่บังเอิญให้ผลลัพธ์เหนือความคาดหมาย อาการกระเหี้ยนกระหือรือที่เกิดจากสถานะผิดปกติของนัน เมื่อได