Todos os capítulos de Too Late, She's My Wife Now: Capítulo 21 - Capítulo 30

“Totoo ba ang kumakalat na chismis?! Na matagal na kayong may relasyon ng CEO na 'yon habang tayo pa?! Ikaw ba ang nagloko, Armea?! Matagal mo na ba akong ginagawang tanga?!”Napatulala ako. Parang huminto ang pag-ikot ng mundo sa sobrang gulat at pandidiri sa naririnig ko.Ako pa? Ako pa talaga ang tinatanong niya kung ako ang nagloko?!Matapos ang lahat ng ginawa niyang pagtatago ng kasal nila ni Stephanie?! Matapos niya akong gawing mistress nang walang kamalay-malay?!“You’re out of your mind,” malamig at diring-diri kong bulong.“Answer me!” sigaw niya, pilit na inaabot ang braso ko. “Kasama mo siya hindi ba? Totoong magkasama kayo kagabi, hindi ba? Ngayon? Kasama mo siya, sabihin mo, kinakama mo na ba siya?! Mas malaki ba ang kaya niyang ibigay sa'yo kaysa sa—"PAK!Isang napakalakas at dumadagundong na sampal ang pinakawalan ko.Naging manhid ang buo kong palad. Ang lakas ng impact ay nagpalingon sa kaniyang mukha sa kabilang gilid. Ang tunog niyon ay umalingawngaw sa buong fir

Ang loob ng itim na Maybach ay tahimik, ang tanging naririnig lamang ay ang mahinang ugong ng makina habang binabagtas namin ang madilim na kalsada pabalik ng siyudad.Binalot ako ng malamig na aircon ng sasakyan, ngunit hindi nito nagawang pawiin ang matinding init na nanggagaling sa hita ni Reiner na nakadikit sa akin.Hindi siya lumayo. Sa halip, hinila niya ako palapit sa kaniya nang makasakay kami, halos nakasiksik na ako sa kaniyang malapad na dibdib.Nasa front seat si Zeke, tahimik na nagmamaneho, habang kaming dalawa ay naiwan sa likod.Kusang bumaba ang tingin ko sa itim na leather folder na nakapatong sa kandungan ko. Kanina, pagkasakay na pagkasakay namin ay inabot ito sa akin ni Zeke nang walang sabi-sabi.Nanginginig ang mga daliri kong binuksan ang folder.Pagkakita ko sa mga dokumento sa loob, halos huminto sa pagtibok ang puso ko.Ang aming Marriage Certificate.Nandoon ang pangalan ko. Armea Mondragon. At sa ibaba nito, ang pangalan niya. Reiner Ramanov.Nandoon ang

Dahan-dahan niyang isinara ang pinto ng walk-in closet, kinukulong kaming dalawa sa loob. Ang tunog ng pag-click ng seradura ay tila umalingawngaw sa buong sistema ko, nagpapadala ng panibagong alon ng kaba at init sa aking gulugod.Naiwan kaming dalawa sa gitna ng napakalaki at napakaliwanag na espasyong iyon.Ang amoy ng kaniyang mamahaling mint at woodsy cologne ay mabilis na humalo sa amoy ng mga bagong damit at leather na nakapaligid sa amin.Ibinalik ko ang tingin ko sa hilera ng mga damit. Nanginginig ang mga daliri kong hinaplos ang malambot na tela ng isang silk nightgown. Pilit kong ina-absorb ang katotohanan.Lahat ng ito. Ang mga sapatos, ang mga damit, ang mga undergarments na nakatago pa sa mga maliliit na glass drawers... paano niya nalaman ang eksaktong sukat ko?Hindi ito basta-basta mahuhulaan lang.Size 7 sa sapatos. Small sa mga damit. Kahit ang sukat ng mga intimate wear na nakita ko kanina ay saktong-sakto sa katawan ko.Lumingon ako sa kaniya, ang dibdib ko ay m

Isang patak ng matingkad na pulang dugo ang mabilis na gumagapang pababa mula sa kaniyang ilong.Napatigil ako. Natulala.Parang huminto ang ikot ng mundo ko habang nakatitig sa pulang linyang iyon na unti-unting pumapatak sa kaniyang matipuno at hubad na dibdib.“R-Reiner!” sigaw ko sa gulat. Awtomatiko akong humakbang palapit sa kaniya. “Dugo! Nagdudugo ang ilong mo!”Mabilis kong inabot ang tissue box na nakapatong sa side table sa tabi ng salamin. Akmang ididikit ko na ang tissue sa kaniyang mukha upang punasan ang dugo pero bago pa man makalapit ang kamay ko, mabilis niyang nahuli ang palapulsuhan ko.“Don’t,” malamig at paos niyang utos.Ang hawak niya sa kamay ko ay mahigpit, ngunit hindi masakit. Agad niyang inilayo ang mukha niya sa akin, tinalikuran ako nang tuluyan habang mabilis na inagaw ang tissue mula sa kabilang kamay ko.“Reiner, tulungan na kita—”“I said stay back, Armea!” madiin niyang putol sa akin.Napahinto ako sa pwesto ko.Ang boses niya ay puno ng matinding p

ARMEA’S POINT OF VIEWNapakalaki ng kama. Sa sobrang laki, pakiramdam ko ay lulunukin ako nang buo ng makapal at puting comforter. Nakatitig lang ako sa mataas na kisame ng master’s bedroom, pilit na pinapakalma ang sarili ko sa gitna ng katahimikan ng buong penthouse.Ang lamig ng aircon ay tumatagos sa manipis kong crimson red na nightgown, isang regalong nakahanda na sa walk-in closet ko bago pa man ako makarating dito. Pilit kong ibinabaon ang mukha ko sa unan. Nakadikit pa rin doon ang amoy niya—isang pamilyar at nakakaadik na pinaghalong mamahaling mint, dark cedarwood, at kaunting pait ng alak. Huminga ako nang malalim, hinahayaan ang amoy na iyon na punuin ang mga baga ko.Kahapon lang. Kahapon lang, gumuho ang buong mundo ko sa harap ng maraming tao. Ang tatlong taong pinanghawakan ko ay nauwi sa wala nang makita ko si Richard na nakikipaghalikan kay Stephanie, habang lahat ng tao ay nakatingin sa akin na parang ako ang nag-iisang tanga sa kwarto. Ang sakit ay sariwa pa rin,