วันออกเดินทาง สวี่อันอันที่ย้ายบ้านไปแล้วตั้งใจออกเดินทางล่วงหน้า ยอมอ้อมไกลมาที่บ้านของหยวนเหย่เพื่อรับเขาไปโรงเรียนด้วยกันแต่คนที่มาเปิดประตูกลับเป็นแม่ของหยวนเหย่เมื่อเห็นสวี่อันอัน แม่ของหยวนเหย่ก็รีบยื่นกระเป๋าเดินทางที่เขานำมาให้เมื่อวานส่งให้เธอ“อันอัน หนูมาพอดีเลย หยวนเหย่ฝากให้หนูน่ะ”สวี่อันอันพลันเย็นวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า ยืนอึ้งอยู่กับที่ ทำอะไรไม่ถูกแม่ของหยวนเหย่ย่อมรู้เรื่องราวต่าง ๆ ของทั้งสองคนตลอดสามปีที่ผ่านมาดีแต่เธอจะไปถือสากับเด็กก็ใช่ที่ โดยเฉพาะเมื่อเห็นสวี่อันอันเสียใจขนาดนี้เธอถอนหายใจ“หยวนเหย่สมัครเข้าหนานต้าน่ะ”“น้ากับพ่อของหยวนเหย่เป็นเพื่อนสนิทกับพ่อแม่ของหนู พวกหนูสองคนก็เติบโตมาด้วยกัน ไม่มีใครคิดเลยว่าพวกหนูจะเป็นแบบนี้”“แต่ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ต่อไปพวกหนูก็ต่างคนต่างไปมีชีวิตที่ดีเถอะนะ”ข้างหูมีเสียงดังก้องสวี่อันอันไม่ได้ยื่นมือไปรับกระเป๋าเดินทางที่ส่งมาให้ กระทั่งกระเป๋าเดินทางของตัวเองก็ยังทิ้งไว้เธอวิ่งออกไปข้างนอกอย่างบ้าคลั่งเธอจะไปหนานต้า ไปตามหยวนเหย่กลับมา……ตอนที่ผมเดินทางมาถึงสนามบินมณฑลหนานเฉียวซินหรานกับเฉี
Read More