พี่ชายคนดีครั้งนี้ข้าจะรักท่านให้มาก のすべてのチャプター: チャプター 61 - チャプター 70

บทที่ 29 สองปีที่ไม่มีผู้ใดยอมรอ ภาพวาดของเสิ่นชิงหลันยังวางอยู่บนโต๊ะในตำหนักองค์ชายหก กู้เยี่ยนฉือถอนมือออกจากกระดาษช้า ๆ คำถามเมื่อครู่ยังคงค้างอยู่ในห้องเซี่ยจิ่งเหิงหวงนางมากเพียงใด องค์ชายหกไม่ได้ตอบในทันที เขายกถ้วยชาขึ้น จิบเพียงเล็กน้อย ก่อนมองชายหนุ่มตรงหน้าอย่างพิจารณา คนหนึ่งเกิดในจวนอั

จิ่งเหิงออกจากเมืองในคืนเดียวกัน ก่อนออกเดินทาง เขามาหาชิงหลัน สองปีทำให้อะไรหลายอย่างเปลี่ยน รวมถึงระยะห่างยามคนสองคนยืนตรงหน้ากัน เมื่อก่อนนางต้องเงยหน้ามากกว่านี้ตอนนี้ยังต้องเงย แต่ไม่มากแล้ว ชิงหลันช่วยจัดเสื้อคลุมให้เขา นิ้วแตะปมเชือกตรงลำคออย่างคุ้นเคย จิ่งเหิงยืนเฉยให้ทำ นางไม่ได้ขอให้เขาอย่

จิ่งเหิงกลับไม่ได้สนใจ ทันทีที่เห็นคนของตน—สายตาเขากวาดผ่านทุกคนแล้วหยุด หลันหลันยืนอยู่ด้านหลัง คนที่ไม่ควรอยู่ในหุบเขานี้คนที่เขาสั่งให้อยู่เมืองหลวง คนที่ชายกระโปรงเปื้อนดินจนแทบไม่เหลือสีเดิม จิ่งเหิงนิ่งไป ความเคร่งเครียดซึ่งประคองร่างกายมาตลอดสองวันเหมือนขาดลงในทันที ดาบในมือเขาลดลงร่างสูงเซเล

บทที่ 31 สิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้ความอดกลั้น แผ่นทองแดงรูปดอกไม้สี่กลีบถูกวางอยู่กลางโต๊ะตั้งแต่รุ่งสาง ไม่มีผู้ใดแตะต้องมันอีก ชิงหลันนั่งอยู่ด้านหนึ่ง จิ่งเหิงอยู่อีกด้าน แสงเช้าซีดจางลอดผ่านหน้าต่างเข้ามา ตกกระทบโลหะเก่าจนเห็นรอยสึกตรงขอบอย่างชัดเจน ด้านหนึ่งเป็นหมายเลข อีกด้านเป็นดอกไม้สี่กลีบ เหมือน

ครั้งแรกเขายังระวัง ยังหยุด ยังให้โอกาสนางถอย คืนนี้ความอดกลั้นซึ่งสะสมมานานกลับแตกออกอย่างเงียบงัน มือที่ประคองแก้มเลื่อนไปด้านหลังศีรษะ รั้งนางไว้ใกล้ขึ้น จูบลึกขึ้นทีละน้อยไม่รีบร้อน แต่ไม่ยอมปล่อย ราวกับคนที่ปฏิเสธสิ่งหนึ่งมาหลายปี แล้วเพิ่งยอมรับเสียทีว่าตนเองต้องการมันมากเพียงใด ชิงหลันหลับตา