All Chapters of เกี้ยวรักเมียสวมรอย (ภาคต่อเดือนประดับทราย): Chapter 11 - Chapter 20

“อย่าบอกนะว่าคุณยังไม่เลิกจับคู่ให้ลูกชายของคุณ” “ฉันไม่มีวันล้มเลิกง่ายๆ หรอกค่ะ ตราบใดที่เขายังไม่แต่งงานกับใครสักคน” “คุณก็รู้ดีนี่ว่าเรื่องของจิตใจมันบังคับกันไม่ได้” คำพูดของไอชาทำให้อิฟฟานึกถึงเรื่องราวระหว่างเขาและเธอกับอดีตสามีที่เสียชีวิตไป เธอรู้มาตลอดว่าไอชาคิดอย่างไรกับตนเอง แต่หัวใจของเธอกลับไม่รักดีหันไปเลือกผู้ชายอีกคน ที่เจ้าชู้เกินบรรยายแทนที่จะเลือกผู้ชายที่รักเดียวใจเดียวอย่างเขา “ก็ถ้าเขาเรียนรู้ที่จะรักใครสักคน ฉันก็คงจะไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องนี้หรอกค่ะ แต่เป็นเพราะฟาอิสไม่เคยสนใจผู้หญิง นั่นต่างหากที่เป็นสาเหตุให้ฉันต้องยื่นมือเข้าไปยุ่ง” “ผมว่าคุณเลิกยุ่งกับเรื่องนี้ดีกว่านะ ปล่อยให้ฟาอิสเขาหาของเขาเอง” “แต่ฉันเป็นห่วงเขานี่คะ” “ถึงจะห่วงแต่คุณบังคับให้เขาทำตามความต้องการของคุณไม่ได้หรอกอิฟฟา ไม่เคยมีใครบังคับฟาอิสให้ทำในสิ่งที่เขาไม่ยินยอมได้เลยสักครั้งจริงไหม” “ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมทุกคนถึงบอกให้ฉันเลิกเจ้ากี้เจ้าการหาเมียให้ลูก”

“หน้าด้าน” ยอมให้เธอด่า ดีกว่าต้องบอกความจริงว่าภัยร้ายจากมารดาของเขาจะมาถึงตัวเธอในไม่ช้า วันนี้รอดตัวมาได้อย่างหวุดหวิดเพราะซากีและรีฮานเห็นนายหญิงอิฟฟาและนำมาบอกเขา ทำให้เขารับมือเธอได้ทันก่อนที่ความจะแตก และเพื่อหลีกเลี่ยงการปะทะของทั้งสองฝ่ายที่อาจจะมีขึ้นในไม่ช้านี้ เขาจึงจำเป็นต้องพาเธอไปอยู่ในอาณาจักรของเขา “ผิดตรงไหนที่ผมพูดความจริง” “ฉันจะไปจากที่นี่ก็ต่อเมื่อฉันพร้อม และคงไม่ใช่เร็วๆ นี้” เธอพูดพร้อมกับจะเดินกลับเข้าไปด้านใน แต่ฟาอิสไม่ยอม เขาเดินตามมาสวมกอดเธอไว้จากด้านหลัง “ไม่ทันแล้วเชอรีน ผมคุยกับหมอที่รักษาคุณแล้วเขาบอกให้คุณกลับไปพักฟื้นที่บ้านได้ ฉะนั้นพรุ่งนี้ผมจะมารับคุณกลับไปอยู่กับผม” เชอรีนยืนนิ่งพร้อมกับคิดถึงสิ่งที่เขาพูด ‘ควรกลับไปอยู่กับเขาดีไหม’ นั่นเป็นคำถามที่ผุดขึ้นในใจ หลังจากคิดทบทวนอยู่สักพักก็ได้คำตอบว่าเธอไม่มีทางเลือกอื่น คงต้องไปพักอยู่กับเขาก่อนอย่างน้อยก็จนกว่าความทรงจำจะกลับคืนมา อีกอย่างเธอก็เบื่อที่จะอยู่ที่โรงพยาบาลนี้เต็มทน

เมื่อถึงที่พักของนายหญิงอิฟฟา ซาเวียที่ยืนรออยู่แล้วนำทางหญิงสาวไปพบเจ้านายของตนเองที่ห้องรับรอง แต่ก่อนที่จะเปิดประตูเข้าไปได้หันมาพูดซากี “นายหญิงสั่งห้ามมิให้บุคคลที่ไม่เกี่ยวข้องเข้าไปด้านใน” “รออยู่ตรงนี้แหละซากี ฉันจะเข้าไปเอง” องครักษ์หนุ่มรู้สึกร้อนใจเมื่อตนเองถูกกันให้อยู่ภายนอก ไม่รู้ว่าเธอจะต้องเจอกับเหตุการณ์อะไรบ้าง เชอรีนก้าวเท้าเข้าไปในห้องดังกล่าวด้วยสีหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์ความรู้สึก เธอก้าวมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้าหญิงสูงวัยที่แต่งตัวภูมิฐานสมฐานะมารดาของชีคฟาอิส คะเนจากสายตาอายุของนางน่าจะประมาณหกสิบ ไม่ต้องบอกก็รู้ได้ทันทีว่าเธอคือใครและมีความสำคัญอย่างไร นอกจากเธอแล้วยังมีหญิงสาวหน้าตาคมคายที่แต่งตัวงดงามนั่งอยู่ภายในห้องนั้นด้วย เท่าที่สังเกตดูทำให้รู้ว่าทั้งคู่สนิทสนมกันมาก อิฟฟาไม่รอช้ารีบเปิดประเด็นในการสนทนาด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ “เธอเป็นใคร มาจากไหน ทำไมถึงไปพักอยู่ที่ฮิลฟาฮาร์พาเลซ ไม่รู้หรือไงว่าสถานที่แห่งนั้นเป็นสถานที่ต้องห้าม” เช

ฟาอิสพาเชอรีนเดินชมห้องต่างๆ ในฮิลฟาฮาร์พาเลซ โดยมีสององครักษ์ติดตามไปด้วย หญิงสาวดูจะไม่ค่อยตื่นเต้นกับความโอ่อ่าของที่นี่ แต่เมื่อเขาพาเธอมาที่ห้องคลังปัญญา ซึ่งเป็นสถานที่เก็บหนังสือต่างๆ มากมาย นัยน์ตาของเชอรีนส่องประกายแวววาว ดูท่าว่าจะชื่นชอบห้องนี้มากเป็นพิเศษถึงขนาดหันมาขออนุญาตเขา “ฉันขอเข้ามาอ่านหนังสือในห้องนี้ได้ไหมคะ” “ได้สิ...ไหนล่ะรางวัล” ปากบอกว่าได้แต่ทวงรางวัลจากเธอหน้าตาเฉย เขาชี้ไปที่แก้มของตัวเอง เชอรีนรู้ได้ทันทีถึงสิ่งที่เขาต้องการ แต่เธอไม่ยอมทำตามที่เขาขอ “ถ้าไม่ทำผมจะสั่งปิดตายห้องนี้นะ ว่าไงตกลงจะทำไหม” ฟาอิสขู่ เชอรีนบ่ายเบี่ยงว่ามีคนอื่นอยู่ด้วย เมื่อฟาอิสเห็นอีกฝ่ายยังคงดื้อรั้นไม่ยอมทำตามที่เขาต้องการ ทำให้หันไปออกคำสั่งกับองครักษ์คนสนิทที่มีหน้าที่ดูแลความปลอดภัยให้เชอรีน “ซากีเดี๋ยวเอากุญแจมาล็อคห้องนี้ไว้ ห้ามไม่ให้ใครเข้ามาโดยเด็ดขาด” “ฉันยอมแพ้คุณแล้ว” หญิงสาวต้องหักห้ามความอายยอมทำตามที่เขาร้องขอ แต่ก่อนที่ริมฝีปากของเธอจะสัมผัสใบหน้าเขา ฟาอิ

“อย่านะ ฉันยอมแล้ว” เมื่อเห็นอีกฝ่ายยอมแพ้ ฟาอิสจึงยอมปล่อยเธอให้เป็นอิสระ แต่ยังไม่วายขู่ “นอนซะก่อนที่ผมจะเปลี่ยนใจ” เชอรีนเลือกที่จะล้มตัวลงนอนอีกฟากหนึ่งของเตียง และพยายามนอนห่างตัวเขาให้มากที่สุด เมื่อฟาอิสเห็นเช่นนั้นก็รู้สึกหงุดหงิด เธอทำราวกับเขาเป็นตัวเชื้อโรคที่ต้องอยู่ให้ห่างที่สุด เธอจะรู้ไหมว่ามีหญิงสาวมากมายที่อยากจะนอนร่วมเตียงเคียงหมอนเดียวกับเขา แต่พวกหล่อนไม่เคยได้รับโอกาสเหล่านั้น มีแต่เธอเท่านั้นที่เขาอนุญาตให้นอนร่วมเตียงเดียวกัน เธอกลับแสดงอาการอึดอัดถึงขั้นจะหนีไปนอนที่โซฟาตามลำพัง ใจหนึ่งอยากที่จะสั่งสอนให้หญิงสาวรู้สำนึกที่กล้าเมินใส่เขา แต่พอมาคิดว่าเธอควรต้องนอนพักผ่อนก็เลยยอมปล่อยไปสักครั้ง ฟาอิสนั่งอ่านแฟ้มคดีฆาตกรรมของน้องสาวตนเอง จากการสอบพยานที่เห็นเหตุการณ์แจ้งว่า มีหญิงสาวอีกคนที่ร่วมทางมากับนิชามีแต่เธอหนีรอดไปได้ พยานไม่สามารถระบุรูปพรรณของหญิงสาวคนดังกล่าวได้ เนื่องจากที่ตรงนั้นมันมืดเกินกว่าจะสังเกตเห็นได้อย่างชัดเจน บอกได้แต่เพียงว่าเธอเป็นผู้หญิงที่มีรูปร่างสูงเพรียว ปราดเปร