All Chapters of แม่นาง! มาเป็นฮูหยินข้าเถิด: Chapter 21 - Chapter 30

ณ จวนแม่ทัพใหญ่แห่งเมืองจี้เกา...ร่างสูงซึ่งบัดนี้สลัดคราบโจรป่าทิ้งกลับมาแต่งกายด้วยอาภรณ์ผ้าไหมเนื้อดี หนวดเคราที่เคยรกรุงรังปกปิดใบหน้าหล่อเหลาไว้ บัดนี้ก็ถูกกำจัดทิ้งจนสิ้น มือหนาถือกระบี่คู่กายกวัดแกว่งไปมาอย่างคล่องแคล่ว โดยมีรองแม่ทัพหนุ่มเป็นคู่มือให้ สองบุรุษต่างประมือกันอย่างไม่มีใครยอมใค

วันถัดมา ฉิงเฟยเซียนมารอหานอ้ายถงก่อนเวลานัดหมาย นางนั่งจิบน้ำชารอ พลางกวาดสายตามองไปโดยรอบโรงเตี๊ยมอย่างกำลังเก็บข้อมูล “เสี่ยวฝาน เจ้าคิดไว้หรือยังว่าพวกเราจะทำสิ่งใดเลี้ยงชีพดี” ร่างแน่งน้อยเอ่ยถาม ใบหน้างามเรียบเฉย ทว่าสายตากลับลอบสังเกตผู้คนของเมืองนี้อย่างเงียบๆ“บ่าวก็ยังไม่ทราบเช่นกันเจ้าค่

สายลมอ่อนพัดโชยผ่านร่างสูงใหญ่ที่หยุดยืนอยู่กลางสวน พลางหัวเราะเบาๆ เมื่อเห็นหญิงสาวออกจากโถงรับรองไปด้วยท่าทางฮึดฮัด ปากจิ้มลิ้มขมุบขมิบไม่หยุดคล้ายกับกำลังบริภาษเขาอยู่ ยิ่งใบหน้าเหลอหลาของนาง ยามที่เขาบอกให้มาใหม่ในวันพรุ่งนี้นั้นชวนให้ขบขันไม่น้อย จากที่เคยอารมณ์ขุ่นมัวเพราะโจรชั่วเหล่านั้น เขาอ

วันถัดมา ยามซื่อ... หานอ้ายถงมารับสตรีทั้งสองที่โรงเตี๊ยมเป่าโย่ว ก่อนจะพาพวกนางไปยังจวนแม่ทัพ ฉิงเฟยเซียนนั่งเงียบไปตลอดทาง คิ้วโก่งเดี๋ยวขมวดเดี๋ยวคลายอยู่เช่นนั้น มือกำแน่นจนชื้นเหงื่อ “คุณหนูกังวลหรือเจ้าคะ” เสี่ยวฝานเข้าไปกุมมือนายหญิงไว้ แล้วแกะมือที่กำจนแน่นนั้นให้คลายออก “อืม” ครางรับแผ่วเ

แสงแดดอ่อนสาดส่องไปทั่วฟากฟ้า ในจวนหลังน้อยมีเสียงดังออกมาเป็นระยะ ร่างบางตื่นแต่เช้าตรู่เพื่อมาจัดข้าวของให้เข้าที่เข้าทางในบ้านหลังใหม่ ฉิงเฟยเซียนย้ายออกจากโรงเตี๊ยมมายังจวนท้ายตลาดทันทีที่กลับมาจากจวนแม่ทัพ กว่าหญิงสาวทั้งสองจะช่วยกันทำความสะอาดเรือนเสร็จ ท้องฟ้าก็มืดมิดเสียแล้ว ข้าวของต่างๆ จึง