All Chapters of ANG NINONG KONG HINDI KO DAPAT MAHALIN: Chapter 11 - Chapter 20

Yung Singsing sa Ugat ng Mangga*Kinaumagahan, may bagyo.Hindi yung malakas na bagyo na may signal. Yung bagyo na tahimik lang, pero alam mong sisirain nya yung bubong na hindi pa tapos.Si Ninong Boy nasa labas pa rin, tinatali yung yero sa mangga. Yung tali na ginamit namin nung Chapter 9, yun pa rin. Luma na, pero matibay.Ako nasa loob ng 80sqm. Yung pink na pader, may tulo na rin gaya ng aircon ni Caleb sa BGC. Parehas lang pala — BGC o Lipa, lahat ng bahay tumutulo pag hindi inaalagaan.Dumating si Caleb.Naka kotse, naka white polo pa rin na may pintura nung hindi nya tinapos yung pader. May dala syang folder — yung annulment ulit."Amara, pirmahan mo na. Para makalaya ka na sakin. Alam kong hindi ako yung mahal mo."Hindi ako sumagot. Kasi nasa labas si Ninong Boy, naririnig nya lahat.Pumasok si Ninong Boy. Basa sa ulan. Yung sando nya dikit sa katawan. 43 na sya, pero hindi sya mukhang matanda. Mukha syang pagod lang na lalaki na 22 years nang nag-aalaga ng 51 na bata na hi

5 months na akong buntis.Babae.Sabi ni Doc sa Cabanatuan, healthy daw. Pero sabi nya, "Amara, sino kasama mo? Asawa mo?"" Opo."" Ilan taon asawa mo?"" 44."Tumingin sya sakin. Tumingin sa tiyan ko. Hindi na sya nagtanong kung sino yung 44. Kasi sa Cabanatuan, mabilis kumalat._Si Amara, yung pang 51 na inaanak ni Boy, binuntis ni Ninong._Ganyan bulong sa palengke. Sa simbahan. Sa tindahan ni Aling Nena na may pink na Tupperware din.Si Boy, si Ninong Boy dati — ngayon Boy na lang pag kaming dalawa — hindi na lumalabas ng 80sqm. Ako lang.Kasi nahihiya sya.Hindi sa ginawa nya.Nahihiya sya na ako yung nahuhusgahan.Isang hapon, dumating yung 50 na inaanak.Hindi sabay-sabay. Isa-isa. Parang pila nung Pasko dati na namimigay sya ng 100 pesos at spaghetti.Yung una, si Trisha. Pang 12. 18 years old na. Sabi nya, "Ninang Amara, totoo ba buntis ka kay Ninong Boy?"Hindi ko alam isasagot. Kasi dati Ninang tawag nila sakin pag nagbibiro kami. Ngayon totoo na." Oo.""Buti ka pa, Ninan

Akala namin tapos na nung pinanganak si Mango.Pero dun pa lang pala magsisimula yung totoong bawal.Si Mango, 3 months na.Hindi na sya umiiyak gabi-gabi. Natuto na sya matulog sa duyan sa ilalim ng mangga. Yung duyan na dati ako lang at si Boy ang humihiga.Ngayon tatlo na kami.Si Boy, 44 pa rin pero mukhang 50 na. Kasi gabi-gabi sya nagbabantay kay Mango. Ako kasi may work na sa munisipyo ng Cabanatuan — encoder, 350 a day. Si Boy, wala pa ring work na stable, construction pa rin minsan sa BGC.Isang gabi, umuwi ako galing munisipyo. Pagod. Yung flats ko na size 6, putik na naman.Naabutan ko si Boy sa loob ng 80sqm, karga si Mango, walang sando, pawis, at umiiyak din."Bakit umiiyak si Mango?" tanong ko."Hindi ko alam, Amara. Ayaw dumede. Ayaw sa bote. Gusto sayo lang."Kinuha ko si Mango. Amoy gatas at pawis.Pagkakuha ko, tumigil sya sa iyak.Tumingin si Boy sakin. Pagod na pagod."Amara, hindi pala ako marunong maging tatay.""Boy —""Marunong ako maging Ninong. Marunong ako

2 years old na si Mango.Marunong na sya magsulat.Hindi A, B, C.Marunong sya magsulat ng "DO NOT CUT" — kasi yun lang nakikita nya araw-araw sa pink na pader namin.Si Boy, 45 na. Hindi na construction sa BGC. Dito na lang sya sa 80sqm. Nag-aalaga ng manok, nagtitinda ng mangga na galing sa mangga sa gitna. Yung mangga na dati muntik nang putulin ni Caleb nung Chapter 3.Ako, hindi na encoder sa munisipyo. Nagtitinda na ako ng Tupperware ulit — yung pink na Tupperware na nawala nung Chapter 2. Nahanap ni Boy sa ilalim ng duyan. Dun pala naipit.Isang umaga, sabi ni Boy, "Amara, tapusin na natin yung pader.""Anong pader? Buo na ah?"" Hindi. Yung pink. Half pa rin. Simula nung kay Caleb pa, half pa rin."Totoo. Simula Chapter 1 hanggang Chapter 17, half pink pa rin yung pader. Kasi wala kaming pera pambili ng pintura. Yung aircon na binigay ni Caleb, yun lang bago.Kaya bumili kami ng pintura. Isang balde na pink. Galing sa ipon namin sa mangga at Tupperware.Si Mango, kasama namin.

10 YEARS AFTER*12 years old na si Mango.Hindi na sya yung baby na may isang ngipin na nagsabi ng "Tay" sa Chapter 17.Dalaga na. May braces na. Naka-size 6 na rin na flats — mana sakin.Yung 80sqm, hindi na 80sqm.Naging 160sqm na.Kasi binili ni Boy yung katabing lupa. Galing sa ipon sa mangga at sa Tupperware na pink na ngayon may tindahan na kami — "Amara's Pink Tupperware Adobo" sa Cabanatuan. Sikat na.Yung mangga sa gitna, andun pa rin. Mas matanda na. 15 years old na yung mangga, mas malaki na ugat. Yung "DO NOT CUT" na sinulat ni Caleb sa blueprint dati, naka-carve na ngayon sa mismong puno — ginawa ni Boy gamit yung pako na dati nyang ginawang singsing.Si Boy, 55 na.Puti na buhok. Pero araw-araw pa rin sya nasa ilalim ng mangga, nag-aayos ng duyan.Ako, 33 na. Hindi na 23 na umiiyak dahil sa 1.5M na utang. May negosyo na. May bahay na buo na pink pa rin lahat — pati bubong pink na rin.Isang hapon, umuwi si Mango galing school sa Cabanatuan."Mama! Tay!"May dala syang pa