Todos los capítulos de เมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์): Capítulo 81 - Capítulo 90

จนกระทั่งเป็นเวลาห้าทุ่มครึ่ง จึงได้พากันเดินออกมานั่งสงบสติอารมณ์ด้านหน้าของผับ อีกอย่างเพื่อนก็ไม่อยากให้เธอกลับดึกมากคนมีสติสุดอย่างนาราก็มองเพื่อนทั้งสามคนแล้วส่ายหัว คงเป็นเธอแหละที่ต้องขับรถพาคนอื่นๆ กลับแล้วตอนกลับบ้านใครล่ะจะไปส่งเธอทีนี้!"มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าครับ" วินที่ยังไม่ได้ไปไหนเหมือนกัน ในเมื่อคนที่นั่งโต๊ะเดียวกันยังไม่กลับเขาก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เมื่อเห็นท่าทางเป็นกังวลของอีกฝ่ายจึงเดินเข้ามาถามเอาจริงเขาอยากสานสัมพันธ์กับแก๊งนี้นะ เขารู้สึกถูกชะตากับคุณนาราและเพื่อนๆ ของเธอ"คืออย่างนี้ค่ะคุณวิน นาราต้องเป็นคนขับรถไปส่งสามคนนี้ หรือหมายถึงเอาสามคนนี้กลับไปนอนที่คอนโดทอฟฟี่ค่ะ" นาราหันไปอธิบายกับคนที่ที่ยืนอยู่ไม่ไกล ความจริงมันจะไม่เป็นปัญหาเลยถ้าเธอไม่ต้องกลับบ้านแล้วนอนคอนโดทอฟฟี่แทน แต่เธอทำแบบนั้นไม่ได้ไง ก็บอกแล้วว่าผู้ปกครองเธอดุมาก ดึกดื่นขนาดไหนก็ต้องกลับไปนอนบ้าน ข้อนี้จึงทำให้นาราเป็นกังวล"คุณอยากให้ผมช่วยอย่างไรครับ" วินถามยิ้มๆ"คุณช่วยไปส่งนาราที่บ้านได้ไหมคะ หลังจากที่นาราไปส่งเพื่อนทั้งสามคนเสร็จแล้ว""ได้ครับ" วินบอกอย่างเป็นมิตร เขาก็รอเวลาที

น้ำเสียงตวาดดังลั่นบ้านทำให้คนที่ยืนก้มหน้าอยู่ตกใจ นารายกมือสองข้างขึ้นปิดที่หูถึงเขาจะเคยดุเธอ แต่ไม่เคยมาตวาดเสียงดังใส่เธอแบบนี้สักที อีกอย่างเวลานี้มันยามวิกาล.."อ๊ะ" ร่างเล็กปลิวติดมือไปปะทะกับอกแกร่งทันทีเมื่ออีกคนกระชาก นาราทั้งเจ็บและตกใจกลัว"คุณเคน..นาราเจ็บ" หญิงสาวกดใบหน้าลงต่ำไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองสบตา มือของเขามันเหมือนคีมคีบดีๆ นี่เอง ทั้งเจ็บทั้งออกไปไหนไม่ได้"เลี้ยงให้เป็นคนดีไม่ได้! ชอบนักที่ทำตัวเหลวไหล ทำอะไรไม่บอก เดี๋ยวนี้ปีกกล้าขาแข็งแล้ว" นาราดูถูกความห่วงใยของเขามากเลย เขาเลี้ยงเธอมาเป็นอย่างดี ห่วงว่าเธอจะเป็นอันตรายอยู่ทุกวี่ทุกวัน แล้วดูว่าออกไปเที่ยวแบบนี้ไม่บอกกล่าว "ยังเห็นหัวคนที่บ้านกันอยู่มั้ย!""อ๊ะ คุณเคน..นาราเจ็บค่ะอย่าทำแรง" นาราไม่อยากจะทักท้วงเพราะรู้ตัวว่าผิดที่ไม่ได้บอก แต่ตอนนี้เธอกลัวคนในบ้านจะออกมาเจอมากกว่า เพราะอีกฝ่ายเสียงดังขนาดนี้เธอไม่อยากให้ใครมารับรู้ด้วย หากเขาจะดุ ไปคุยกันสองคนดีๆ ข้อนี้จึงทำให้นารามองไปทางห้องนอนของคุณท่านบ่อยครั้ง คนแก่ที่ไม่อยากเทียวเดินขึ้นบนลงล่างจึงมีห้องนอนอยู่ชั้นนี้แต่ไม่ทันแล้วไง คุณท่านเดินออกมาพร

เมื่อนั่งเช็ดเครื่องสำอางออกจากใบหน้าสวยจนสะอาดหมดจด นาราก็กะเผลกเท้าพาตัวเองเข้าไปอาบน้ำ แล้วก็เป็นอย่างที่คิด ว่าแขนทั้งสองข้างของเธอมีรอยนิ้วมือ พรุ่งนี้มันคงจะเปลี่ยนเป็นจ้ำสีเขียวให้เห็นได้ชัดแต่พอนึกถึงคำว่าเมียที่ออกจากปากของอีกฝ่ายแล้วนาราอมยิ้ม รอยแค่นี้เล็กน้อยมาก ก่อนจะสลัดทุกสิ่งอย่างออกแล้วพาตัวเองไปยืนอาบน้ำด้วยความเร่งรีบ เนื่องจากเท้าที่ยังเจ็บทำให้ยืนนานไม่ไหวอาบเสร็จก็ออกมาใส่ชุดนอนสีขาวตัวบาง ควานหายาแก้ปวดในลิ้นชักออกมาทาน เผื่อว่าวันพรุ่งนี้มันจะดีขึ้น ภาวนาให้เท้าที่เจ็บเดินได้ถนัดกว่านี้นิดหนึ่งจะได้ไปเรียนปิดไฟแล้วล้มตัวลงนอน คว้าหมอนข้างและผ้าห่มมานอนกอด ไม่น่าเชื่อว่าเพียงแค่คืนเดียวมันจะเหงาแปลกๆ คิดถึงเขามากแหละดูออก ตามจริงเธอจะไปง้อเขาถึงที่ห้องเลยก็ได้ แต่เขาจะเปิดประตูรับเธอไหมนั่นอีกเรื่องก็เขาบอกเอาไว้แล้วว่าไม่ให้ไปนอนด้วย คงจะไปยืนเคาะประตูรอเก้อ อีกอย่างเวลานี้คนในบ้านเข้านอนกันหมดแล้ว เธอไม่อยากส่งเสียงดังรบกวนผู้อื่นแต่ยังดีแค่ไหนที่เธอได้ยินคำพูดที่ทำให้สบายใจ บางครั้งการที่เธอตัดสินใจออกไปเที่ยวในวันนี้ ก็ทำให้เธอได้รับรู้อะไรบางอย่างกลั

นารากลับเข้ามาในห้องแล้วรีบอาบน้ำ ทำตัวหอมๆ ก่อนจะคว้าชุดนอนตัวบางที่เธอคิดว่าเซ็กซี่ที่สุดแล้วในตู้เสื้อผ้ามาสวมใส่ลองดู ยังไงเขาก็เป็นผู้ชาย จะโกรธเธอมากแค่ไหน พอเห็นแบบนี้ไม่หายก็ให้รู้กันไปเลยนาราตัดสินใจเปิดประตูห้องออกไป ก่อนจะสอดส่องสายตาดูว่ามีใครในบ้านเดินผ่านมาไหม เมื่อปรากฏว่าไม่มีใครจึงได้รีบเดินไปยังหน้าห้องของอีกคนแล้วถามว่าเธอจะเคาะห้องเขาเหรอ ไม่แน่นอน เขาคงไม่เปิดให้เธอหรอกนารามีกุญแจสำรองติดมือมาด้วยอย่างคราวก่อน ยืนทำใจอยู่หน้าห้องเขาได้ไม่นานก็ตัดสินใจไขเข้าไปด้วยความว่องไวแต่ความมืดและความเงียบในห้องนอนทำให้นาราแปลกใจ ควานมือหาสวิตช์ไฟเพื่อเปิดดูแล้วก็ย้ำชัดว่าในห้องแห่งนี้ไม่มีใครอยู่ จนกระทั่งได้ยินเสียงสตาร์ตรถนาราหันขวับกลับไปดู ก็ได้เข้าใจแล้วว่าเจ้าของห้องเขากำลังจะออกจากบ้าน!นารารีบวิ่งกลับมาห้องตัวเองแล้วมามองที่หน้าต่าง แน่ชัดแล้วว่าใช่ เพราะท้ายรถที่วิ่งออกจากบ้านไปเธอจำได้ดีนาราวิ่งลงจากบ้านภายในห้านาทีแล้วตามอีกคนไปอย่างไม่ต้องเสียเวลาคิดให้มากความคว้ารถยนต์คันหนึ่งของที่บ้านมาขับแล้วตามออกไปแล้วรถของเขาก็พาเธอมาหยุดมาหยุดลงตรงสถานที่แห่งหนึ่

"เกรงใจทุกคนแต่ไม่เห็นหัวฉัน" เคนพูดพอให้ได้ยินกันแค่สองคน"นาราแคร์คุณที่สุดอยู่แล้วค่ะ ถึงได้ขออนุญาตคุณก่อนไงคะ" มือสองข้างกอดรัดแน่นขึ้นส่งสายตาปริบๆ ให้คนที่มองเข้มมา แน่ละใครเห็นแบบนี้จะอดใจไหว"ห้ามเยอะ" แค่นั้นก็ทำเอานารายิ้มแก้มแทบปริ ใครว่าผู้ปกครองเธอโหด ไม่มี๊"ไม่เยอะค่ะ สัญญา.." นาราถือวิสาสะไปเกี่ยวก้อยกับเขา อีกฝ่ายก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่ไม่มองหน้าเธอ นาราจึงหันไปอมยิ้มแล้วพยักหน้าให้คนชวนแทน แล้วซันก็ยกมือเรียกพนักงานเอาเครื่องดื่มมาให้นาราใหม่ผ่านมากว่าหนึ่งชั่วโมง ปรากฏว่านาราดื่มไปกว่าสิบแก้ว จนตอนนี้สาวน้อยเริ่มร้อนแล้วจึงถอดเสื้อคลุมแขนยาวออก สองหนุ่มมองกันตาเป็นมันแต่ไม่มีใครพูดอะไร นั่นของเพื่อนบอกตัวเองเอาไว้ส่วนเคนที่กลับมาจากไปเข้าห้องน้ำ ไม่เห็นเสื้อแขนยาวบนตัวคนรักก็ดวงตาลุกโชนเป็นไฟ รีบหยิบไอ้ที่กองอยู่ด้านข้างมาคลุมกลับให้เธอใหม่ทันที "ใครบอกให้ถอดวะ!""นาราร้อนนี่คะ" เธอทำสีหน้าเง้างอด ที่นี่ปรับแอร์หรืออย่างไรกัน เธอจึงได้รู้สึกร้อนจนเหงื่อซึมขนาดนี้"เดี๋ยวจะโดนนารา""มาเที่ยวทั้งทีมึงก็ให้น้องนั่งสบายๆ หน่อยไอ้เคน" กฤษณะที่สังเกตมาตั้งแต่ต้นก็อดที่จะทักท