All Chapters of เมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์): Chapter 61 - Chapter 70

"ถ้าไม่ตกลงฉันอาจจะต้องทำมากกว่านี้" เคนรีบสรุปเอาเอง ปวดหนึบแทบแตกอยู่แล้ว"จูบค่ะจูบ!" นาราเอ่ยออกมาทั้งที่หลับตาปี๋ เพราะอีกฝ่ายทำท่าจะซุกใบหน้าลงตรงซอกคอพอสัมผัสไม่ได้ว่าเขาจะล่วงเกินเธอแบบนั้นก็ลืมตาขึ้นมาดู เห็นใบหน้าหล่อร้ายเจ้าเล่ห์ เขายกยิ้มมุมปากมาให้นารารู้ตัวว่าคิดไปไกล เขินอายกับอนุภาคร้ายแรงที่แผ่ออกมาจนต้องเบือนใบหน้าหนีไปอีกทาง"ถ้าจะให้จูบก็หันกลับมาดีๆ ไม่งั้นมันจะได้ทำอย่างอื่น" เคนบอกทั้งที่ตัวเองต้องการมากกว่านั้น แต่เพราะไม่อยากทำให้เด็กน้อยในปกครองหาว่าเขาเอาเปรียบเธอเกินไปจึงได้พยายามอดกลั้น ขอในสิ่งที่เขาควรค่อยๆ เริ่มให้เธอรับรู้ว่าเขาจะไม่ทนอีกต่อไปแล้วแต่แค่ตอนนี้เขายังรวดเร็วไม่ได้ไงนาราก็หันกลับมามองเขาอย่างไม่สบอารมณ์เท่าไหร่ "อยากจูบก็จูบเลยค่ะ" นาราเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อยอย่างท้าทาย เพราะยังไงเขาก็ไม่ปล่อยเธอกลับห้องไปอยู่แล้วถ้าไม่ได้จูบจริงๆ คืนนี้เธอไม่ใช่เด็ก รับรู้จุดประสงค์ของเขาดี แต่สถานะของเราสองคนตอนนี้คือเขาเป็นผู้ปกครอง และเธอเป็นเด็กในอุปถัมภ์ของที่บ้าน รู้ถึงไหนอายไปถึงนั่น แบบนี้ได้เป็นขี้ปากชาวบ้านแน่เธอเคยไปทานข้าวกับคุณท่านและเขาพร

@เช้าวันต่อมาวันนี้นารามีเรียนสิบโมงเช้า ทุกครั้งหากว่าเป็นวันพฤหัสนาราจะรู้สึกสบายใจตลอด เพราะไม่ต้องนั่งรถไปกันสองคนกับผู้ปกครองให้อึดอัดอีกอย่างเหตุการณ์เมื่อคืนนั้นมันยังไม่จางลงไปมาก เชื่อไหมว่ากว่าเธอจะข่มตาให้หลับลงได้ก็ปาไปครึ่งคืน เมื่อยล้าไปเฉยๆ ถึงหลับไปเองอีกอย่างเธอยังไม่พร้อมเผชิญหน้าเขาในตอนนี้ด้วย ให้นั่งรถไปด้วยกันสองคนเธอคงทำตัวไม่ถูกพอก้าวเดินลงจากบันไดมาเรื่อยๆ กลับทำเอาขาเรียวชะงักไปกับภาพที่เห็นตรงหน้าเมื่ออีกฝ่ายกำลังนั่งจิบกาแฟดูอะไรบางอย่างในจอไอแพดตรงโซฟา ทันความคิดคือขาเรียวกำลังจะก้าวเดินไปอีกทาง แต่รู้ว่ามันเป็นมารยาทที่ไม่ควรจึงหยุดนาราคิดว่าเขารู้ว่าเธอมา แต่ในเมื่ออีกฝ่ายนิ่งเฉยเธอก็จะทำเป็นไม่รู้เดือดรู้ร้อนเหมือนกัน ผ่านมาแล้วผ่านไป!เธอไม่อยากแกล้งโง่ทำเป็นไม่รู้ว่าเขารอ ก็ในเมื่ออีกฝ่ายอยู่ในชุดที่พร้อมออกไปทำงานขนาดนี้ เขาจะรอใครถ้าไม่ใช่รอเธอเคนละสายตาออกจากจอไอแพดเงยหน้าขึ้นมองคนที่เขานั่งรอไปส่งเธอที่มหาลัย แต่ภาพอะไรบางอย่างทำให้เขาขมวดคิ้วมองอย่างแปลกใจ"ทำไมวันนี้ใส่กระโปรงสั้น" เคนมองกระโปรงทรงเอรัดรูปที่วันนี้สั้นเหนือเข่าขึ้นมาถึงหน

พอลงมาจากรถก็เดินตรงมาหาเพื่อนทั้งสอง ทักทายเจนและทอฟฟี่ ไม่รู้ว่าสองคนนี้สังเกตไหมที่เธออยู่บนรถนาน แต่นาราก็ไม่ได้มองสบตาใครนานนักเพราะกลัวเพื่อนจับผิดเพื่อนสาวอย่างเจนเป็นคนผมยาวผิวขาว รูปร่างผอมกว่าเธอประมาณหนึ่ง ส่วนคนหลังที่ว่านี้ กะเทยร่างท้วมผิวเข้มที่พ่อตั้งชื่อให้ว่าท็อป แต่พอมาเรียนมหาวิทยาลัยกลับชื่อทอฟฟี่ "มิวล่ะ" นาราถามทันทีเมื่อไม่เห็นเพื่อนสาวอีกคนที่นั่งอยู่ด้วย เพราะวันนี้เธอน่าจะมาสายที่สุดแล้ว"แอมแพม"แอมแพมก็คือร้านสะดวกซื้อในมหาลัยที่ขายทุกอย่างตั้งแต่ของกินยันอุปกรณ์การเรียน ยกเว้นชุดนักศึกษา หากจะหาซื้อของเกี่ยวกับการแต่งกายจะอยู่อีกที่หนึ่ง"ผู้ปกครองมาส่งเหรอยะวันนี้" ทอฟฟี่ถามในสิ่งที่อยากรู้ทันที ตามที่รู้ดีว่าวันพฤหัสบดีคนขับรถของที่บ้านนาราจะมาส่ง แต่วันนี้กลับเห็นเป็นรถที่คุ้นตาอย่างเช่นทุกวันก็นึกแปลกใจ"ก็ใครจะไปรู้ว่าวันนี้คุณเคนจะรอ" นารานั่งแหมะลง ดูนาฬิกาข้อมือก่อนจะบ่นอุบอิบออกมา อีกสิบห้านาทีถึงเวลาเข้าเรียนแล้ว"แปลกนะยะ" ทอฟฟี่เอ่ยต่อ"ทำไมเหรอ" แล้วนาราก็หันไปฉีกยิ้มหวานให้เพื่อนสาวผมสั้นประบ่ามีนามว่ามิวกำลังเดินมาทางนี้ มาพร้อมถุงของกินเ

ประตูห้องค่อยๆ ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างสูงของใครบางคนปรากฏ อีกฝ่ายยังคงอยู่ในชุดทำงาน เพียงแค่ถอดคราบที่ดูเรียบร้อยออกแล้วเท่านั้นเสื้อเชิ้ตสีฟ้าพับแขน ชายเสื้อถูกดึงออกมาจากใต้กางเกงสแลคสีดำ ยืนเท้าเปลือยมองมาที่เธอนิ่งๆนารารีบก้มหัวพร้อมยกมือไหว้ขอโทษเขาทันที ค้างเอาไว้ก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างรู้สึกผิด แต่พอเงยหน้าขึ้นเจ้าของห้องกลับเดินหันหลังให้เสียแล้วงานยาก! คราวนี้ทำเอานาราอดที่จะเดินเข้าห้องอีกฝ่ายอย่างเต็มใจไม่ได้ให้เขาตำหนิเธอจนหูชา ดีกว่าให้เขาเมินเฉยไปอย่างนี้เสียอีก"นาราขอโทษค่ะคุณเคน" ร่างเล็กรีบเดินเข้าไปประชิดตัวอีกคนจากทางด้านหลัง พร้อมมือเรียวทั้งสองข้างจับหมับเข้าที่แขนของเขาให้หยุดเดิน ก่อนจะย้ายตัวเองไปยืนอยู่ด้านหน้า มองใบหน้าเฉยชาที่ไม่แสดงความรู้สึก เขาทำราวกับว่าเธอไม่ได้ยืนอยู่ตรงนี้ด้วยด้วยความที่ตอนนี้ไม่รู้ว่าจะง้ออีกฝ่ายอย่างไรดี ทำให้นาราใจกล้ายกมือขึ้นเพื่อแกะกระดุมเสื้อของเขาออกอย่างถือวิสาสะ"นาราถอดเสื้อให้นะคะ" สิ่งที่เธอกลัวที่สุดคือการปราศจากซึ่งความรัก นอกจากคุณท่าน ก็มีแค่คุณเคนที่ทำให้เธอสบายใจ ว่าไม่ได้อยู่บนโลกใบนี้เพียงคนเดียวเคนไม่ได้ห้าม

ผ่านมาสิบนาทีนาราถึงตัดสินใจได้ พาร่างเปลือยเปล่าที่ถูกพันด้วยผ้าเช็ดตัวผืนใหญ่ของเขาแทนกำลังจะเดินไปทางห้องน้ำ ทว่าอีกฝ่ายนั้นเขากลับเดินออกมาเสียก่อนทำเอานาราหน้าเสียคงจะไม่ทันแล้วสินะ.."ถ้าจะอาบน้ำก็ไป ฉันให้เวลายี่สิบนาที" เคนบอกเสียงเรียบ คราวแรกที่เขาไม่เห็นว่าเธอจะตามเข้ามาสักทีก็รู้สึกหงุดหงิดจนถอดใจไปแล้ว เด็กบ้า! แล้วก็มาทำให้เขามีอารมณ์แต่ใครจะไปรู้ว่าพอเปิดประตูออกมา เธอกลับอยู่ในสภาพที่พร้อมจะเข้าไปให้เขาเขมือบ เขาน่าจะใจเย็นกว่านี้แล้วรออีกหน่อยแต่ถ้าจะให้เดินกลับเข้าไปอาบพร้อมกันอีกรอบ นาราต้องคิดว่าเขารอเธออย่างแน่นอน เพราะฉะนั้นเขาไม่ทำหรอก แบบนั้นมันเสียฟอร์ม!หลังจากนี้ก็อยู่ที่ว่าเจ้าตัวนั่นแหละ จะทำให้เขาอยากยกโทษให้ขนาดไหนนาราพอเข้าห้องน้ำได้ก็รีบจัดการอาบน้ำทำความสะอาดร่างกาย อย่างที่บอกว่าของทุกสิ่งอย่างในห้องน้ำแห่งนี้เหมือนที่ห้องของเธอหมดไม่เว้นแม้แต่แปรงสีฟันอันใหม่ที่เธอซื้อมายกโหลก็หยิบมันออกมาใช้ เมื่อแน่ใจว่าร่างกายตัวเองสะอาดหอมดีก็เดินออกมาด้านนอกแต่ที่ทำเอานาราแปลกใจมากกว่าว่าตอนนี้อีกฝ่ายไม่ได้อยู่ในสภาพผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวสอบ แต่เขาอยู่ในชุดน