Lahat ng Kabanata ng เมียพลาดรัก (คุณซัน:เมย์): Kabanata 1 - Kabanata 10

อคิราห์ในชุดสูททำงานสีเข้ม พาส่วนสูงที่มีถึงร้อยแปดสิบเซนติเมตรเดินออกจากบริษัทมุ่งมายังที่จอดรถประจำตำแหน่งที่เจ้าตัวเพิ่งได้เลื่อนขั้นขึ้นมาเป็นรองประธานบริษัทเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ขณะนี้บ่ายสี่โมงกว่าเขากำลังจะกลับคอนโดวันนี้เคลียร์งานเสร็จเร็วจึงอยากกลับไปพักผ่อน หลายเดือนที่ผ่านมากับการพิสูจน์ตัวเองให้พ่อเห็นว่าเขาเหมาะสมกับตำแหน่งรองประธานบริษัทขนาดไหนหากพ่อจะมองแค่เรื่องที่เขาไม่มีเมียมีหลานให้แล้วจะเอาข้อนี้มาบังคับ เขาว่ามันดูไม่สมเหตุสมผลเกินไป แล้วยิ่งได้เสียงส่วนใหญ่จากผู้อาวุโสในที่ทำงานเห็นดีด้วยว่าเขาเหมาะกับตำแหน่งนี้เป็นที่สุด นั่นจึงทำให้เขาได้รับตำแหน่งนี้มาโดยโปร่งใสเข้ามาอยู่ในรถได้ คาดเข็มขัดนิรภัย กดสตาร์ตรถพร้อมเปิดแอร์เย็นฉ่ำจนถึงใจ ทำให้คนที่เพิ่งเลิกงานมาเมื่อกี้ดูผ่อนคลายลง เข้าไปในโหมดฟังเพลงสบายๆ ก่อนขับเคลื่อนรถไปตามท้องถนนอคิราห์ใช้เวลาสามสิบนาทีกลับมาถึงที่คอนโด กดล็อกรถเดินล้วงกระเป๋าด้วยมือข้างหนึ่ง ก่อนค่อยๆ ชะลอความเร็วลงเมื่อเจอผู้หญิงผมสั้นคนหนึ่งในชุดเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนขายาวเข้ารูปสีซีด ในมือเธอมีนิ้วมือของเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ อวบๆ

@เช้าวันต่อมาเมยาวีจัดการอาบน้ำให้ลูกสาวเสร็จเรียบร้อย ปล่อยให้เด็กน้อยนั่งดูทีวีรอแล้วเธอไปทำอาหารเช้าอย่างง่ายเช่นไข่ตุ๋นให้ลูกทานไม่ใช่เย่อหยิ่งที่จะไม่ทำตามเขาคนนั้นบอก แต่ในเมื่อลูกสาวเธอบอกแล้วว่าไม่อยากไปเจอกับพ่อของเขาอีกแล้วจึงไม่เอามาใส่ใจคุยกับลูกอีกครั้ง เธอถือว่าเป็นการตัดสินใจของเด็กน้อยวัยสี่ขวบ แต่หากวันไหนเขาพร้อมที่จะไปเจออีกรอบเธอคงพาไป ไม่ได้กีดกันอยู่แล้ว แต่วันนี้เธอเคารพในการตัดสินใจของลูกเมยาวีจูงแขนลูกน้อยออกมาที่หน้าห้องเมื่อเมยาดาทานอาหารเสร็จแล้ว ก่อนทำการล็อกประตูให้เสร็จสรรพ แล้วจูงมือเด็กน้อยในชุดนักเรียนเสื้อสีขาวกระโปรงน้ำเงินสวมผ้ากันเปื้อนสีฟ้า สะพายกระเป๋าตุ๊กตาบาร์บี้สีชมพูที่ด้านหลัง แก้มสองข้างถูกประแป้งจนผู้คนที่อยู่ในห้องเช่าแห่งนี้เหมือนกันคุ้นเคยแล้วเกิดเอ็นดูเรียกทักทายเมยาดาที่มัดผมแกละถักเปียทั้งสองข้างโบกไม้โบกมือให้คุณป้าคนนั้นกลับไปเหมือนกันทุกวันจันทร์ถึงวันศุกร์เมยาวีจะพาลูกสาวมารอรถที่หน้าปากซอยเพื่อส่งอีกฝ่ายให้ถึงที่หน้าโรงเรียน และทุกวันก่อนสี่โมงเย็นก็จะไปรอรับกลับเช่นกัน กลายเป็นกิจวัตรประจำวันไปแล้วสำหรับแม่ลูกคู่นี้แล้วถ

เมยาวีกลับมาถึงห้องเช่าโดยที่พ่อของลูกอาสาขับรถมาส่งไม่รู้ว่าตัวเองควรดีใจหรือควรรู้สึกอย่างไรดี เพราะในเมื่อเมื่อวานนี้ลูกสาวบอกแล้วว่าไม่ต้องการไปเจอพ่อตัวเองอีกครั้ง นี่หากเขาไปรับลูกกับเธอแล้วเมยาดาเห็นจะว่าอย่างไรบ้างแต่เขาก็เหมือนอยากเข้าใกล้ลูกสาวของเธออยู่นะ เหมือนว่าเขาเองก็ปักใจเชื่อแล้วบ้างว่าใช่จริงๆแต่ที่เขาไม่เชื่อก็คือ เธอขายตัวให้เขาคนเดียวจริงๆ ไหม หลังจากนั้นต่างหากว่าเธอยังไปมีอะไรกับใครบ้างเธอไม่โกรธเขาหรอกบอกแล้ว ก็เธอถูกมองว่าเป็นผู้หญิงขายตัวมาตลอดแล้วทำไมยังต้องคิดมาก ก็ได้แต่รอเวลาว่าเย็นนี้จะเกิดเหตุการณ์อะไรขึ้นบ้าง แล้วจะรับมืออย่างไรจึงได้สลัดเรื่องราวพวกนี้ออกไปแล้วไปเอาสินค้าออกมาถ่ายรูปแล้วโพสต์ลงในกลุ่มขายของจิปาถะทั่วไป เธอต้องคอยอัปเดตสินค้าอยู่เรื่อยๆ เพื่อไม่ให้แม่ค้าคนอื่นๆ ดันสินค้าของเธอลงไปด้านล่าง ไม่นานก็มีคนมาเอฟและจัดการโอนเงินมา รอยยิ้มน้อยๆ คลี่บนใบหน้าเมื่อวันนี้มีค่ากับข้าวตอนเย็นแล้วหักลบต้นทุนออกแล้วเหลือกำไรที่สองร้อยบาท ก็ยังดี รอดูว่าทั้งวันของวันนี้จะได้มาเพิ่มอีกไหม แต่เธอก็ไม่เคยหลุดต่ำกว่าสามร้อยบาทสักครั้งก๊อก ก๊อก ก๊อก

ตกเย็นเป็นเวลาบ่ายสามโมง เวลาเดิมทุกวันที่ไม่ว่าจะทำอะไรเมยาวีต้องรีบวางมันลงก่อน เปลี่ยนชุดให้เรียบร้อยแล้วรีบเดินออกจากห้องไปรอที่ป้ายรถเมล์เพื่อไปรับลูกสาวที่หน้าโรงเรียนส่วนพ่อของลูกเขากลับไปแล้ว หลังจากที่เขาซักไซ้เธอจนไม่มีอะไรให้ถามเขาจึงขอตัวกลับ ไม่ลืมกำชับว่าเราจะไปเจอกันที่หน้าโรงเรียนลูกพอมาถึงก็เริ่มมีคุณพ่อคุณแม่ท่านอื่นมารอแล้วเช่นกัน เมยาวีก็ยืนรอทว่าไม่นานรถที่เธอเพิ่งนั่งไปเมื่อเช้าก็มาจอดเทียบด้านข้าง แล้วกระจกฝั่งคนขับจึงถูกลดลงเมยาวีมองคนที่อยู่ในชุดลำลองสบายๆ คราวนี้ เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขาสามส่วนสีเทา ไม่เหมือนเมื่อเช้าที่อยู่ในชุดทำงานเต็มยศ"ขึ้นมานี่" อคิราห์ชวนคนที่ยืนอยู่ด้านนอกท่ามกลางอากาศที่ร้อนอบอ้าว เพราะบ้านเรามันเมืองร้อน ถึงจะมีหลังคาให้ยืนหลบแดดรอ แต่แสงตะวันที่สาดส่องในเวลานี้ยิ่งร้อนเข้าไปใหญ่ เพราะพระอาทิตย์กำลังจะตกดินไง ใครออกแบบหลังคาแบบนี้วะอยากถามจริงๆ"ไม่เป็นไรค่ะ เดี๋ยวน้องมายด์ก็ออกมาแล้วค่ะ""อีกตั้งยี่สิบนาที" ก็มานั่งตากแอร์เย็นๆ ในรถมันจะเป็นอะไรไป"ไม่เป็นไรค่ะ"อคิราห์ถอนหายใจยาวแล้วดับเครื่องยนต์ลงไป ก้าวลงจากรถไปยืนอยู่ข้าง

@คอนโดสถานที่แปลกตาทำให้เด็กน้อยที่เพิ่งลงจากรถมองด้วยความสนใจเมยาวีรู้ทันลูกสาวว่าเมยาดากำลังอยู่ในอารมณ์ไหนรีบนั่งยองๆ ลงตรงหน้าอธิบายอคิราห์ที่เห็นก็ปล่อยให้สองแม่ลูกเคลียร์กันไปก่อนแล้วเขาเดินไปเอาของที่หลังรถ ภาวนาว่าขอให้น้องมายด์ยอมมาอยู่ด้วยกันเถอะ ไม่งั้นคงเป็นเขาที่ย้ายไปอยู่กับลูกแน่ถึงจะร้อนและห้องเล็กคับแคบแค่ไหน แต่ถ้าลูกไม่มาเขาจะอยู่อย่างสุขสบายคนเดียวได้อย่างไรกัน"คือแบบนี้นะคะน้องมายด์ ต่อไปเราจะย้ายมาอยู่ที่นี่กันนะคะ ที่นี่เป็นบ้านของคุณพ่อค่ะ คุณพ่ออยากให้น้องมายด์มาอยู่ด้วย" เมยาวีเอ่ยกับลูกสาวยิ้มๆ ทำให้เด็กน้อยเห็นว่าไม่มีอะไรน่าห่วง"ทำไมเหรอคะคุณแม่" เมยาดาถามด้วยความสนใจ"เพราะที่นี่ไม่ร้อนเหมือนที่บ้านเราไงคะ คุณพ่อบอกว่าอยากให้น้องมายด์มาอยู่ด้วย แล้วที่นี่ก็ใกล้โรงเรียนลูกสาวแม่ด้วย น้องมายด์จะได้ไม่ต้องตื่นเช้ามาก ลูกสาวคุณแม่ก็จะได้ไม่ต้องไปแย่งกับคนอื่นขึ้นรถอย่างทุกวันค่ะ""แล้วคุณแม่อยู่กับน้องมายด์มั้ยคะ" เพราะเด็กน้อยเองก็ไม่ชอบคนเยอะ แต่เธอติดตรงแม่มากกว่า"อยู่สิคะ น้องมายด์อยู่ที่ไหนคุณแม่ก็จะอยู่ด้วยค่ะ ตกลงไหมคะ""ตกลงค่ะ" ขอแค่มีแม่ เธออ