Share

เจอของสำคัญ

Author: Baby_Snow
last update publish date: 2026-09-19 13:52:51

ยักษ์หิวโซกลับมากินฉันจนเหลือแต่กระดูก เมื่อคืนแทนคุณร้อนแรงจนฉันสำลักความแซ่บและเอ่ยปากร้องขอว่าฉั
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์   บทส่งท้ายสั้นๆ

    แม้เรื่องวัยเด็กจะไม่อยู่ในความทรงจำของคนทั้งคู่ แต่เรื่องราวก็ยังคงตราตรึงอยู่ในช่วงเวลานั้น..เสียงเพลงรักไม่ใช่ดวงดาวดังก้องไปทั่วห้องประชุมของโรงเรียนอนุบาลแห่งหนึ่งที่ราคาค่าเทอมแพงหูฉี่เด็กผู้ชายและเด็กผู้หญิงหลายต่อหลายคู่ในชั้นอนุบาลสองกำลังเต้นส่ายสะโพกดุกดิกบนเวที ฝั่งซ้ายมือของเวทีเป็นเด็กหญิงทานตะวันและเด็กชายแทนคุณ เพื่อนร่วมห้องเรียนที่ได้มีโอกาสมาจับคู่กันทำการแสดงสองมือเล็กของเด็กน้อยจับกันแน่น มืออีกข้างโบกไปโบกมาตามเสียงเพลง ทว่าสายตาของเด็กชายเอาแต่มองคู่เต้นของตัวเองไม่วางตา แทนการมองพ่อกับแม่ที่มาให้กำลังใจความน่ารักของเด็กๆ มาพร้อมเสียงเพลงหวานแหวว คงไม่มีใครรู้ว่าแววตาของเด็กชายมีความรักลอยฟุ้ง เขาดีใจมากที่ได้เต้นคู่กับทานตะวัน คุ้มค่ากับการบริจาคเงินให้โรงเรียนหลักล้านบาท แทนคุณคนนี้อยากได้อะไรก็ต้องได้ตามนั้น"ทานตะวันดีใจไหมที่ได้เต้นคู่กับเรา"หลังจากลงจากเวทีเด็กชายก็เอ่ยถามอย่างไร้เดียงสา มือจับมือนุ่มนิ่มไม่ปล่อย"แทนคุณหล่อ เราก็ต้องดีใจสิ""ทานตะวันก็สวยนะ แล้วทานตะวันชอบเราไหม"ทานตะวันเอียงคอกระพริบตาปริบๆ ค่อยๆ คิดหาคำตอบจนในที่สุดก็ตอบออกมาได้พร

  • TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์   พรหมลิขิตของเรา

    แต่เพราะฉันไม่ใช่สายอ้อนกับครอบครัวเลยทำเพียงเอ่ยขอบคุณพ่อกับแม่แล้วเกริ่นเอาไว้ลอยๆ ว่าลองชวนก่อนก็ได้ เผื่อเคลียร์งานแล้วไปเที่ยวด้วยได้ โดยไม่ลืมบอกว่าวันนี้จะมีแขกมากินข้าวที่ร้านในช่วงกลางวันพ่อไม่ได้เป็นคนหวงลูกสาว ใบหน้าและท่าทางของเขาใจดี พี่ทัศน์ก็ด้วย อาจเพราะไม่มีใครเคยแลมองฉันแม้แต่หางตาสักคนให้กวนใจทว่าวันนี้กลับแตกต่างออกไปนิดหน่อย พ่อกับพี่ทัศน์ทำสีหน้าเคร่งขรึมตั้งแต่มีรถหรูมาจอดเทียบหน้าร้าน แม่เป็นคนอุทานก่อนใครเพื่อน"ว๊าย! รถของเมธากานต์""ห๊ะ!" พี่ทัศน์อุทานด้วยอีกคน สีหน้าเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นครั้นแทนคุณก้าวขาลงมาจากรถโดยมีคนเปิดประตูให้แล้วก้าวเข้ามายืนภายในร้าน เสียงฮือฮาจากลูกค้าก็ดังขึ้น ฉันได้ยินแว่วๆ มีคนคิดว่าเขาเป็นดาราด้วยไม่แปลกใจเลย ก็พ่อคุณแต่งตัวหล่อกร้าวใจมาขนาดนี้ฉันเห็นยังหลงแล้วหลงอีก"สวัสดีครับ ผม.. แฟนทานตะวันครับ"แทนคุณไม่รอช้าแนะนำตัวเองเสร็จสรรพแล้วก้าวขามายืนข้างฉันที่อยู่ในสภาพเสื้อยืดสีขาวกับกางเกงยีนส์สีซีด ถ้ายักษ์บอกกันสักนิดว่าจะแต่งตัวจัดเต็มขนาดนี้ ฉันคงใส่ชุดเดรสเหมือนคืนนั้น"เชิญๆ จ้า ทำไมตะวันไม่บอกแม่ล่ะว่าแฟนคือลูกชายนายห

  • TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์   เสกให้ได้ทุกอย่าง

    คืนนั้นแทนคุณเกเรไม่ยอมไปทำงาน อ้างเหตุผลกับเพื่อนและรุ่นพี่ว่าฉันไม่สบายอีกวันฉันชวนเขาไปผับ K Night เพราะอยากเจอเจ้าสาวตัว แต่เพิ่งได้รับรู้ว่ามีคนใจดีรับไปเลี้ยงแล้ว"เฮียสิงห์ไม่ได้บ่น แต่แม่บ้านบ่นว่าเอามันมาลำบาก เดี๋ยวแกจะเอาไปเลี้ยงเอง""ดีแล้วล่ะ ยังไงเราก็เลี้ยงไม่ได้อยู่แล้ว"เรานั่งคุยกันอยู่ที่ร้านก๋วยจั๊บญวณที่ครั้งหนึ่งเรามาด้วยกัน น่าแปลกที่น้ำขุ่นในคลองกลับกลายเป็นสีชมพูเสียได้ คงเป็นเพราะคุณแฟนของฉันเอาแต่จูบมือกันไม่เลิก"ดีนะมันไม่หล่นอยู่ในสระ ไม่งั้นเราคงจ้างนักดำน้ำมาร้อยคนให้งมหา"ที่จูบอยู่เพราะใจเสียคิดว่าฉันทำเพชรสิบห้าล้านหาย พอรู้ว่าอยู่ในกระเป๋าที่ตกอยู่ข้างสระไม่ได้ตกน้ำไปด้วย แทนคุณถึงกับกระโดดโลดเต้นดีใจ"ว่าแต่ยักษ์ไปเจอเกียร์ตรงไหน ยักษ์ก็เห็นว่าเรารื้อทั้งห้องแล้ว""ซอกโซฟา""จริงเหรอ""อืม แค่ลองสอดมือไปควานหาก็เจอเลย"จริงด้วย! ฉันลืมตรงนั้นเสียสนิท ครั้งหนึ่งก็เคยทำมือถือหล่นหายอยู่ตรงนั้น แล้วกุญแจรถของเขาฉันก็เจอตรงนั้นแท้ๆ"แล้วกิ๊ฟในถุงซิปล่ะ""แอบเอาไปหย่อนคืนในลิ้นชักตั้งนานแล้ว เธอไม่รู้เอง""นานๆ จะเปิดน่ะ" ฉันหันมองแทนคุณ ถอนหายใจด้วยคว

  • TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์   คงจะมีแค่เขา

    ผลการตรวจร่างกายของฉันเป็นปกติจึงไม่ต้องแอดมิท การเรียนช่วงบ่ายถูกปัดทิ้งเพราะแทนคุณพาฉันกลับคอนโดมิเนียมทันที แต่อีกนิดก็จะเรียนจบแล้ว โปรเจคต์สุดท้ายก็ส่งและพรีเซนต์แล้ว การเรียนไม่ต้องมีอะไรให้น่าห่วงแล้วล่ะ จะห่วงก็แต่อนาคตที่ฉันดันเผลอคิดจะกลับไปอยู่ตรังเพราะไม่อยากเห็นหน้าคนแถวนี้คนนั้นกำลังโอบอุ้มฉันตั้งแต่รถมาจนถึงบนห้อง แทนคุณหยุดร้องไห้ตั้งแต่โรงพยาบาลแล้ว แต่ร่องรอยยังทิ้งให้เห็นบนใบหน้า พอเขาวางฉันให้นั่งบนโซฟาแล้วจะผละออกไป ฉันกลับดึงรั้งแขนหนาเอาไว้แล้วแนบสองมือกับแก้มสาก"ขอบคุณนะ เป็นยักษ์แล้วยังเป็นฮีโร่ด้วย""เธอจะทำเราร้องไห้อีกรอบ"น้ำตาในดวงตาคมเอ่อล้อมขึ้นมาอีกหน ฉันเลยรีบยิ้ม"ยักษ์ขี้แง"เขาสูดน้ำมูกแรงๆ แล้วผละออกไปยืน"พยาบาลไม่ได้เรื่อง น่าจะให้เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อย"แล้วเขาก็เดินเข้าไปในห้องนอน ไม่นานก็ออกมาพร้อมเสื้อผ้าชุดใหม่ เข้ามาจัดการถอดชุดที่เหลือเพียงความชื้นให้ฉัน"อาบน้ำเถอะ น้ำมันไม่สะอาด"แพนตี้หลุดจากเรียวขา ฉันก็ลุกขึ้นยืนดึงรั้งแขนให้เขายืนขึ้น"อาบด้วยกัน.."แทนคุณเบิกตาโตตกใจ แต่ก็รีบร้อนถอดเสื้อผ้าจนเปลือยแล้วอุ้มฉันเข้าไปยืนอาบน้ำใต้เร

  • TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์   เหมือนจะตาย

    พอมาเจอเพื่อนๆ โรสกับบัวก็คว้าข้อมือฉันไปส่องกำไล"ที่ติดอยู่กับเกียร์นี่น่ะเหรอสิบล้าน" โรสถาม"รวมกับที่กำไลน่าจะสิบห้าล้าน"คนทั้งคู่ปล่อยข้อมือฉันแล้วขยับออกห่าง"ขอไม่แตะแล้วกัน หายจะได้ไม่ซวย"ฉันเห็นด้วยกับบัวเลยถอดมันเก็บใส่กระเป๋าสะพายเอาไว้"กลัวหายเหมือนกัน คราวนี้ฉันคงไม่มีปัญญาใช้หนี้เขาแล้ว""แล้วแกคุยกับเขาหรือยัง เห็นโชนบอกว่าที่โผล่ไปเซอร์ไพรส์เพราะคนนั้นอยากไปง้อแกโดยเฉพาะเลยนะ""ก็คุย แต่ไม่มั่นใจว่าเขาจะรักฉันจริงๆ""เข้าใจ ของแบบนี้มันก็ต้องพิสูจน์อ่ะเนอะ""หยุดเรื่องแกมาเรื่องฉันบ้างได้ไหม"บัวทำหน้าซีเรียส"อย่าบอกนะว่าแกก็มีปัญหาหัวใจ""กลางวันนี้ไปริมสระน้ำด้วยกันหน่อยนะ พอดีเขานัดเคลียร์"สงสัยจะไม่ใช่เรื่องเล่นๆ เพราะบัวนั่งหน้าเครียดตลอดสามชั่วโมง จนถึงตอนเที่ยงเราสามคนก็เดินผ่านตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์มายังบ่อน้ำใจกลางมหาวิทยาลัย ระหว่างเดินผ่านฉันก็มองหาใครบางคน โรสก็ด้วยแต่ก็ไม่เห็นเงาของพวกเขา"สงสัยพรีเซนต์งานกันอยู่ล่ะมั้ง""บอกฉันเหรอ""บอกแมวมั้ง"โรสแยกเคี้ยวใส่แล้วเดินนำหน้าไปก่อน ฉันเดินรั้งท้ายก็อดไม่ได้หันมองตึกนั้นอีกครั้ง จะว่าไปก็คิดถึงแมวเหมียว

  • TanKhun Engineer แพ้ทางเกียร์   ใช้หัวใจนำทาง

    ใช่! สำหรับฉันเซ็กซ์คือความสุข แต่ลึกลงไปกว่านั้นคือเซ็กซ์ที่ทำกับคนที่รักฉันรักเขา.. รักมากและแม้จะโกรธแทบตายก็ยังรู้สึกรักแต่จู่ๆ แทนคุณก็มาพูดว่ารู้สึกเหมือนกัน ฉันไม่อยากจะเชื่อตอนนั้นฉันขอให้เขากลับไปก่อน ฉันขอเวลาคิดทบทวน แทนคุณน้ำตาคลอเบ้าดูน่าสงสารแล้วยอมออกไปจากห้องพอได้อยู่คนเดียว ฉันก็นึกย้อนถึงคำพูดของบัวตอนอยู่บนรถในขณะเดินทางกลับ'ความรักก็เหมือนยาพิษสีสวย ภายนอกน่าลิ้มลอง พอได้ลองแล้วก็โคตรหวานจนติดใจ แต่สุดท้ายก็วกกลับมาทำร้าย เฮ้อๆๆๆ' บัวถอนหายใจหลายครั้งติดกัน'แต่แกคงลืมไปมั้งว่ามันมียาถอนพิษนะ''แกพูดตรงๆ เลยได้ไหม ก็รู้ว่าฉันโง่''พูดข้อเสียเขาให้ฟังหน่อย''ขี้โกหกนั่นไง''เรื่องนั้นเรื่องเดียวเหรอ' บัวเงียบไปไม่นานก็ถามต่อ 'ข้อดีล่ะ''ที่ฉันพูดไปเมื่อคืนทั้งหมด''ชอบสุดตรงไหน''เขาชมฉันว่าสวยและโคตรเอ็กซ์' 'แกเลยมั่นหน้ายามอยู่กับเขาใช่ป่ะ''แหงสิ แกก็เห็นว่าฉันขี้เหร่ พนักงานร้านกาแฟมันยังล็อกประตูไม่ให้ฉันเข้าเลย แต่เขากลับชมฉันไม่ขาดปาก''แกยิ้มนะตะวัน' ฉันสะดุ้งเฮือกรีบหุบยิ้มก้มหน้างุด ถึงจะโกรธมาก แต่ฉันก็ลืมข้อดีของเขาไม่ได้เลย'แล้วตอนแกหลับไปแล้ว

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status