Todos los capítulos de ผมจะเอาคุณหนูทำเมีย: Capítulo 11 - Capítulo 18

6 คนไร้เหตุผล ในค่ำคืนเหน็บหนาว เพียงมีผ้าห่มอุ่นกับที่นอนนุ่ม ใครบางคนก็คงจะนอนหลับฝันดีตลอดคืน แต่สำหรับผู้หญิงที่ต้องแต่งงานล้างหนี้ ไม่ว่าเตียงนอนจะราคาแพงแค่ไหน ผ้าห่มผืนใหญ่จะนุ่มอุ่นเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้เธอนอนหลับได้เต็มตาสักคืน แถมค่ำคืนนี้ เธอยังฝันร้าย ทำให้ต้องสะดุ้งตื่นขึ้นมานั่งร้องไห้กลางดึก ปาลิตาฝันถึงแม่ ฝันเห็นภาพเหตุการณ์วัยเยาว์ ในบ้านหลังใหญ่ที่เคยอบอุ่น เธอกำลังวิ่งไล่จับกับแม่ที่สวนหลังบ้าน เธอยิ้มและหัวเราะอย่างมีความสุข แต่พอวิ่งตามแม่ไปเรื่อย ๆ จากสวนดอกไม้สดใส ก็กลับกลายเป็นความมืดมิด รอบกายมีแต่ความมืด แม่หายไปแล้ว มองไปทางไหนก็ไม่เห็นใคร เธอวิ่งไปข้างหน้า ร้องเรียกแม่ ทั้งร้องไห้สะอึกสะอื้นเหมือนจะขาดใจ ในตอนที่เธอตะโกนเรียกแม่สุดเสียง เธอจึงสะดุ้งตื่น ร่างบางลุกขึ้นนั่ง สีหน้าและแววตาตื่นตระหนก เม็ดเหงื่อผุดพรายเต็มใบหน้าสวย แต่เมื่อตั้งสติและมองไปรอบกาย เธอจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ “คุณแม่ขา...ตาลคิดถึงคุณแม่จังเลยค่ะ” หากแม่ยังอยู่กับเธอ เธอเชื่อเหลือเกินว่า เธอจะไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวและเจ็บปวดขนาดนี้ ถึ

ปาลิตาคับแค้นใจจนน้ำตาเอ่อ เธอทำอะไรเขาไม่ได้เลย หญิงสาวเมินหน้าหนีมองไปข้างหน้า เธอสงบเสงี่ยมไม่พูด ไม่ดิ้น ปล่อยให้เขาอุ้มไปจนถึงรถนายมากเปิดประตู และวางคุณหนูลงบนเบาะ เขาบอกเธอว่า“นั่งดี ๆ อย่าดิ้น ถ้ารถเป็นรอยขึ้นมา คุณหนูตกอับอย่างคุณ คงไม่มีปัญญาหาเงินมาจ่ายค่าเสียหายหรอก”ปาลิตากำสองมือแน่น เธอเชิดหน้าขึ้นอย่างถือดีนายมากเห็นแล้วก็หมั่นไส้ เขาเลยก้มลงไปจูบปากอิ่มหนัก ๆ พอคุณหนูจะสะบัดหน้าหนี เขาก็ใช้มือซ้ายบีบแก้มเนียนเอาไว้ บังคับให้เธอรับจูบจากเขา แม้เธอจะไม่เต็มใจก็ตาม... พอนายมากขับรถมาจอดที่โรงรถ คนที่นั่งเงียบมาตั้งนานก็รีบร้อนเปิดประตูลงจากรถ เธอวิ่งเข้าไปในบ้านโดยไม่เหลียวหลังกลับไปมองคนที่ไปรับเธอถึงท้ายไร่ คนสวนที่เพิ่งปล้นจูบคุณหนูที่ท้ายไร่ถอนหายใจแรง เขามองตามเธอวิ่งเข้าบ้านด้วยสายตาดุ พอเดินเข้าไปในบ้าน เขาก็ตรงเข้าไปในห้องครัว เห็นป้าไก่กำลังจัดกับข้าว เขาบอกด้วยเสียงเข้มดุว่า “ห้ามให้คุณหนูไปท้ายไร่อีกเด็ดขาด ได้ข่าวว่าเถ้าแก่เจียงส่งคนมาสอดแนมในไร่ ไม่รู้ว่ามันจะทำเรื่องเหี้ยอะไรอีก” “ค่ะ” “ป้าไก่ช่วยไปเรียกคุณหนูลงม

“ตบหนึ่งที ปี้หนึ่งครั้ง” “คนเลว” นายมากถอนหายใจเหนื่อยหน่าย “วันหลังจะสอนคำด่าที่มันเจ็บกว่านี้ให้นะ คุณหนูคนสวย” “อย่า...” นายมากปิดปากคุณหนูคนสวยด้วยจูบดุดัน เขาสอดลิ้นควานไปทั่วในปากนุ่ม ดูดกลืนลมหายใจของเธอ บดขยี้อย่างรุนแรง เมื่อคนถูกจูบอ่อนระทวยอยู่กับอกกว้าง มือหนาจึงเลื่อนลงมาจากลำคอระหง ลูบไล้ไปทั่วเนื้อตัวสาว เล้าโลมให้เธอหลงกล ให้เธอตกอยู่ในวังวนสวาทที่มิอาจต้านทานได้ ใบหน้าหล่อเหลาก้มซุกไซ้ลำคอขาวผ่อง เขาแลบลิ้นเลียบางเบา สูดกลิ่นเนื้อสาวเย้ายวน ฝ่ามือหนาล้วงผ่านชายกระโปรงชุดสวย เขาสอดปลายนิ้วผ่านขอบเป้ากางเกงชั้นใน บดบี้ขยี้ติ่งระรัว “นายมาก...” ปาลิตาเรียกเสียงแผ่วพร่า เธออยากปฏิเสธความรู้สึกที่เกิดขึ้น แต่มันก็ยากเย็นเหลือเกิน และพอเขาปล่อยข้อมือบางสองข้างให้เป็นอิสระ แทนที่เธอใช้มันผลักไสเขา เธอกลับยกสองแขนขึ้นคล้องลำคอแกร่ง และเริ่มขยับบั้นท้ายเข้าหานิ้วที่พร่างพรมกลางซอกสาว “ยกก้นขึ้นหน่อยครับ คุณหนู” ปาลิตาส่ายหน้า ทั้งที่บั้นท้ายส่ายร่อนอยู่ไม่สุข น

เมื่อปั่นจักรยานมาได้สักระยะ ปาลิตาก็พบว่าเส้นทางนี้เป็นหลุมเป็นบ่อเยอะมาก สองข้างทางก็เป็นต้นหญ้าสูงท่วมหัว เธอพยายามระวังให้มากแล้ว แต่ก็พลาดจนได้ ปาลิตาล้มลงพร้อมกับจักรยาน หัวเข่าเป็นแผลถลอกสองข้าง เลือดไหลซิบ ชายกระโปรงชุดเดรสสีขาวขาดและเปื้อนเลือด “เจ็บจัง” ปาลิตาเลิกชายกระโปรงขึ้นมาดูรอยแผลที่หัวเข่าทั้งสองข้าง ใบหน้าสวยบิดเบ้ เธอสูดปากเบา ๆ ทั้งเจ็บทั้งแสบ แต่ไม่ว่าอย่างไร เธอก็ต้องไปต่อ ปาลิตาหันไปมองข้างหลัง เส้นทางเล็ก ๆ ที่สองข้างมีแต่ต้นหญ้าสูง ยอดหญ้าปลิวลู่ตามแรงลมพัด พระอาทิตย์กำลังจะตกดิน เธอต้องออกจากไร่สิงขรให้ได้ก่อนมืด ร่างบางลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เธอเจ็บหัวเข่า และพอก้มมองจักรยาน เธอก็เห็นว่าล้อหน้าเบี้ยวจนไม่สามารถปั่นต่อไปได้แล้ว ปาลิตาตัดสินใจทิ้งจักรยานไว้ตรงนี้ เธอเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ย่อท้อ มือบางเช็ดเม็ดเหงื่อที่ผุดพรายขึ้นมาข้างขมับ หัวใจเต้นแรงขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งเหนื่อย ทั้งหวั่นใจ กลัวว่านายมากจะตามมาเจอ ยิ่งเดินก็ยิ่งไกล จุดหมายที่เธอคาดว่าจะพบเจอก็ยังไม่ถึง หรือว่าเธอจะหลงทางแล้ว ทว่าเธอมาไกลเกินกว่าจะถอยหลังกลับแล้ว ความมืดเริ่มปกคลุมไป